The Hickey Underworld - The Hickey Underworld (2009)

Enorm toffe band! Stevige gitaarrock gelijk het altijd zou moeten!
En een zeer goede drummer!

Dijk van een plaat! Stevige rock, maar toch altijd enorm catchy. Top!

halfje omhoog

Geweldige plaat! Stevig, melodieus, goede refreinen en sterk drumwerk. Op bepaalde momenten overstijgt de instrumentatie de zang, waardoor die niet altijd even goed hoorbaar is, maar het wordt nergens storend. Echt een geweldig album, die zijn geheimen pas prijs geeft wanneer je hem meerdere malen beluisterd.

Gisteren trouwens ook live gezien, en daar komt deze CD nog beter tot zijn recht. Zeker een aanrader dus om eventjes live te gaan bekijken als je de mogelijkheid hebt. De drummer is trouwens erg grappig om bezig te zien. Sterk album, zeker de beste Belgische CD van dit jaar!

Dan vergeet je schromelijk 'Alas my Love' van The Bony King of Nowhere'!

Ik ben behoorlijk verslaafd geraakt aan deze plaat.
Het lijkt wel alsof ie met de minuut beter wordt.
Voor mij 1 van de beste platen van 2009 tot nu toe.

Dit album vergt meerdere luisterbeurten - eerst vond ik het wat lawaaierig maar ik hoorde wel dat er veel inzat - maar dan begin het zich te openbaren. Strak gespeeld, dit rockt stevig met degelijke melodieën en een donkere sfeer. De single "Future Words" vind ik uitstekend maar er staat geen zwak nummer, alleen "VRMNSMR" bevalt mij wat minder.
België is in ieder geval een goede rockband rijker.

Zo, onze zuiderburen kunnen er wat van zeg. Heerlijk solide album dat nog een debuutplaat is ook. Stuk voor stuk top nummers en daarom krijgen ze van mij 4,5 punt.
Een band om in de gaten te houden wat mij betreft.

Ik heb 'm eindelijk ook maar eens aangeschaft. Klinkt al meteen veelbelovend. Toch een schitterend initiatief, Humo's Rock Rally.

Knappe officiële website ook, van The Hickey Underworld.

Een steengoede rockband die lekker hard speelt. Ik heb ze al twee keer live bezig gezien en ze zijn echt wel fenomenaal. Allemaal goede songs, staalhard rockend met toch goede melodieën.

Ik weet niet precies meer wat ik vond van dit album na de eerste keer.
Maar ik weet wel dat ik het een geniaal, strak album vind. Hij brult soms, maar het past en zalig om mee te brullen. Sommige blijven lange tijd hangen in het hoofd. Inderdaad zeer stevig drumwerk.

Momenteel zeker op nummer 1 in 2009.

Bij de eerste luisterbeurten stak het mij soms wat tegen dat de zanger al eens aan die van The Strokes doet denken. Maar daar ben ik wel overheen. Er is ook nog een nummer waar hij mij aan H.R. van Bad Brains doet denken en aan Chris Cornell van Soudgarden in weer een ander nummer.

Sterk debuut, dat naast het werk van dEUS en Evil Superstars kan staan.

Wow, hun nieuwe single blonde fire is echt fantastisch, beter dan Future Words. Ben toch eens van plan om deze CD te kopen....

Zo dat hakt er lekker in, valt nog net in de categorie Rock/Stoner, maar binnen die 2 genres wel het hardste wat er te krijgen is.
Deze explosieve CD is echter geen dom gebeuk, maar ondanks zijn ballen toch intelligent en melodieus. Stem van de zanger heeft dat neuzelige wat de zangers van The Strokes en Stereophonics ook hebben, wmb helemaal mooi.
4/5 na 1 luisterbeurt

Geweldig album maar live zijn ze nog een pak sterker en snediger. Zeker de moeite om uit te checken. Bvb op pukkelpop.

Of gisteren Ell Nino. Ik was echt verbaasd hoe kil de menigte reageerde op de muziek. Toen ik aan enkele bekenden vroeg waarom ze niet helemaal uit hun dak gingen kreeg ik te horen dat de zanger 'slecht' was
De zang stond iets te zacht afgesteld (naar mijn smaak), maar dat is bij al hun concerten zo heb ik gelezen, maar het was evengoed overdonderend. De kracht, de rauwheid, het was gewoon een fenomenaal optreden.


check hun clip ook eens klik

Heb ze nu al 2 keer gezien, het was 2 keer geweldig. Ze zijn inderdaad erg goed live.

Belgen met talent!

Als Nederlander heb ik natuurlijk vooroordelen over de Belgen, clichématig in mijn brein ingeboord door de massa om me toch een beetje op een speelse wijze superieur te voelen. Het is ook makkelijk, als je ze hoort praten klinkt het alsof kinderen zijn die woorden voor het eerst lezen en niet weten hoe ze het moeten uitspreken, Engels is onbekend voor hun, de uitspraak wordt vaak vertaald naar het Belgisch. Helemaal niet beledigend bedoelt of iets dergelijks maar zo denkt de gemiddelde Nederlander er toch over.

Op muzikaal niveau in mijn genres vallen beide landen vaak buiten de boot. Het is te bot, te fake, het mist magie, te commercieel, te Engels gericht en noem het maar op. Natuurlijk enkele uitzonderingen daargelaten. Het is heel aardige muziek om op festivals naar te luisteren maar als je het thuis op cd aan het draaien bent mis je toch het pilsje in je hand - de 5 pilsjes die je achter over hebt geslagen - en de sfeer, de muziekbeleving.

Maar Azra zou Azra niet zijn als hij met zijn passie voor het ontdekken van nieuwe, originele muziek, toch niet iedere keer een poging waagt om op zoek te gaan naar nieuw talent waar hij zichzelf en enkele muzikale vrienden mee kan tevreden stellen. En laat ik nu net vorige week een keer een uurtje vrij hebben om uit te gaan zoeken welke bands er op Ell Nino kwamen. Ik ging het rijtje af en de woorden die me te binnen schoten waren 'aardig, ja, oké, overslaan, lekker' en toen kwam opeens The Hickey Underworld. Die kracht, de woorden, de noten, ze werden naar me toegesmeten alsof orkaan Bill zijn hoogtepunt had bereikt en de wereld volledige aan het kantelen maakte.
Ik was overdonderd door hun myspace- en youtube-nummers en die zetten mij aan om het album te downloaden. Een vrijwel unieke ervaring want dit album is misschien het meest typische rock-album wat ik momenteel op de computer heb staan.

Dit album is geen typische rock, allesbehalve dat. Dit kan een nieuw genre worden. Het heeft de rauwheid van punk, de instrumentale kracht van noise, de melodieën van rock tot post-punk en een stem die tot het kippenvel-niveau behoort.

Je wordt overspoeld door het eerste nummer, de gitaren, de drums die zichzelf in climaxen onderdompelen, en het uitstellen van de zang. Maar zodra de zang er is, worden alle regels binnen de muziekwereld aan de kant geschoven. Younes Faltakh weet niet wat wachten is, een nummer opbouwen tot een hoogtepunt, het is gewoon een en al hoogtepunt. Hij schreeuwt het met zijn rauwe stem zonder echt te schreeuwen. Wanhoop, pijn en toch zó prachtig. Zoals mijn andere Belgische vrienden zingen - Pain is underrated as an ideal - en dat is het zeker. Het is een van de meest prachtige dingen die de mens kan meemaken zonder het zelf op het moment te beseffen.
Maar de tekst is ook zeer rakend.
'I don't want to see you
I don't want to,
cause I don't need you
I don't want to see you'

Sick of Boys draaft nog een beetje door in de zelfde overweldigende sfeer maar voordat het saai of met andere woorden, eentonig, zou gaan worden komt er opeens nog een verbetering, nog meer kracht. Het bijna onmogelijke om in het echte leven te bereiken wordt hier gezongen.
Stel je voor dat je graffiti aan het spuiten bent op een van de leegstaande huizen een paar straten van je thuis vandaan. De kick die je dan voelt, de wetendheid dat je illegaal bezig bent maar tegelijk een meestwerk aan het creëeren bent, als die wordt aangedikt met een politiewagen met sirenes die achter je aanzit. Dat is gewoon het gevoel wat je krijgt bij het beluisteren van dat nummer.

Zorayda neemt gas terug, hoe is het ook anders mogelijk. Maar niet te veel. De golf die zijn hoogtepunt heeft bereikt zakt slechts een beetje in. Het water kan niet op, blijft maar bij stromen en je blijft maar zweven. Younes Faltakh neemt je mee, leidt je door de magische wereld die voor iedereen anders is. De energie die er wordt afgeschoten raakt je vanbinnen, de kracht die je wordt ingespoten en nog zijn werking moet gaan doen. De pijn van de steek, de rillingen van vreemde gevoel die straks worden omgezet in een atmosferische droomwereld. Die je met je handen wilt vastgrijpen, maar altijd net boven je zal zweven.

Future Words is die wolk. Het is bijna een ballade te noemen in vergelijking met de rest, maar het is o zo mooi. Als iemand met dit nummer een liefde verbreekt dan moet het wel gemeend zijn. Heerlijk om hier een paar woorden met mee te schreeuwen, de overtuiging in je oren naar binnen gegooid te krijgen kan ook niet tot iets anders leiden.

Nee, onmogelijk. Of toch.
Mystery Bruise, hoe is het mogelijk. De rauwere randen worden weer opgepakt, aangescherpt en met zoveel passie gezongen dat het weer een volgend hoogtepunt wordt. Hoor deze zin 'I want to be your everything!'. Heerlijk. (en check die clip!)

Of Asteroids and Men... Plus Added Wizardry. Wat een belachelijke titel die mysterieus en verleidend is. 'We know that you don't want me, come on!' Dit bestempel ik als ultiem hoogtepunt van de plaat. Na zoveel keren draaien, krijg ik toch weer rillingen. En het einde is ook weerzinwekkend, ik doe geen pogingen om het te omschrijven. Gewoon luisteren.

Blue World Order is een prachtig nummer wat helaas niet mee kan met het niveau van de rest van de cd. Maar zeker geen nummer om te skippen, een deel van de luisterervaring.

Flamencorps gaat weer vrolijk verder met België op de muziekwereldkaart te zetten. Ik durf te beweren dat geen enkele Nederlandse band zo'n goede plaat heeft neergezet en ik weet zeker dat niemand daar tegen in durft te gaan na het grondig beluisteren hiervan. En zowel, pm mij!

Vrmnstr is een prachtige afsluiter. In het begin moet je je even richten op de tekst. En daarna gewoon verder genieten.

'your eyes start to roll
your eyes start to roll
where you go
that's were i go

oh,make her mine
make her mine
oh,make her mine
make her mine

why can't she see
she belongs with me
used to think I was doing fine
used to think I was alright
now I can't believe
these thoughts are mine'

Laten we hiermee ook afsluiten. Een album wat vaak gedraaid zal worden, misschien doorbreekt bij het grotere publiek maar in ieder geval mij volledig heeft overtuigd. Het is een aanrader voor iedereen die niet bang is voor ongepolijste muziek.

En dit is slechts hun debuut...
mogen we voor hun volgende album nóg meer verwachten? - ik betwijfel het.

4,5 ****

Zowaar een verdomd mooie recensie. Echter, bij VRMNSMR moet de tekst zijn:



Ja, ik weet het, ik ben weer eens aan het vitten, maar het leek me wel een essentieel verschil qua betekenis en toon!

VRMNSMR is overigens ronduit dodelijk op momenten dat je zelf met... errr... verwarde en conflicterende gevoelens zit.

thanks

Ja, can't in plaats van can. Ik had het even snel getypt terwijl ik aan het luisteren was dus een klein schoonheidsfoutje. De laatste zin kon ik niet goed horen maar ik dacht dat men zelf wel aangetrokken zou worden om het nummer eens goed te gaan ervaren.

edit. even moderator pm'en om te kijken of het aangepast kan worden

Ik heb het aangepast.

@Azra: Goeie recensie! Helemaal mee eens buiten:



Wat bedoel je hier precies mee? En "Engels is onbekend voor hun, de uitspraak wordt vaak vertaald naar het Belgisch." Ten eerste: Belgisch bestaat niet, en ten tweede: ik dacht toch dat Vlamingen beter engels,duits, frans,... konden als Nederlanders. Nu weet ik dat dit helemaal niks bijdraagt tot deze cd, maar als je zoiets zegt mag ik wel wat extra uitleg vragen veronderstel ik...
Zo een vooroordelen hebben we precies in België toch niet over de Nederlanders, zeker niet om ons op een speelse wijze superieur te voelen...

"Voor hun" moet zijn "voor hen". "Bedoelt" moet zijn "bedoeld". En zoals mivil al opmerkt is "Belgisch" geen taal.

Je schrijft slechter Nederlands dan een taalvaardig Vlaams kind.

Het is gewoon een beetje spelend met de taal geschreven. Zoals Belgen moppen maken over Nederlands 'Waarom staat manneke pis niet in Nederland, daar hebben ze al te veel zeikers' en Nederlands moppen maken over Belgen 'Waarom heeft een Belg een mes in auto, om de bochten te snijden'.
Maar ik ga er niet verder op in. Neem het gewoon niet te serieus

En Kronos, je tweede opmerking kun je beter voor je houden.

Ik heb nu al al een paar keer gehad dat ik naar de radio luisterde en dacht: wat vet, wie zijn dit? Het ging telkens om The Hickey Underworld. En gisteren net hetzelfde met een vette clip van 'Blonde Fire, ook weer een vet nummer. Zoveel vettigheid, dat moet ik gewoon checken!

Wat berichten verwijderd.

Afgelopen vrijdag was ik in De Helling bij het concert van Das Pop met in het voorprogramma The Hickey Underworld. Ik vind al signalen op dat ze in België echt retepopulair zijn. Maar persoonlijk vond ik het weinig aantrekkelijk. Hoop lawaai en weinig interactie tussen de bandleden zelf. Met name de gitarist stond zijn eigen programma af te werken zonder ook maar één keer de kant van zijn mede-bandleden op te kijken. De bassist en de drummer hadden nog het meeste contact.
Maar gezien de hoge score van dit album zal ik het toch maar eens een kans geven. Benieuwd hoe deze band vanuit de studio klinkt.

Vanuit de studio klinkt het fenomenaal. Als je de nummers kent, en vervolgens naar een optreden gaat,klinkt het optreden ook fenomenaal. Dan weet je waar je op moet letten en wat je kunt verwachten. Maar als de stem je niet ligt, dan kun je het album beter naast je laten liggen.

Volgens mij is het ook even doorbijten.
In het begin vond ik het -ook op plaat- nog ietwat chaotische herrie, maar als het kwartje eenmaal valt, dan komt er toch echt een fantastisch album te voorschijn. Of om er maar eens een cliche tegenaan te gooien: het is een "groeiplaat". Dat je het dan live vervolgens beter trekt wanneer je de plaat al kent, lijkt me een vanzelfsprekend iets.
@TvO: Dat "nog een kans geven" is een goed voornemen, en zou ik sowieso door laten gaan als ik je was.

De clip bij 'Blond Fire' is echt de meest interessante muziekvideo die ik in lange, lange tijd gezien heb

Het nummer lijkt me ook dik in orde.