The Hickey Underworld - The Hickey Underworld (2009)

Gisteren gekocht en na een eerste luisterbeurt eerder ontgoocheld. Nu, na een keer of 4 opnieuw gehoord te hebben begint het zich te openbaren.
Het album is een beetje zoals dat van Millionaire (Paradisiac). Het lijkt vooral een hoop lawaai, maar als je een beetje beter luistert, begin je er meer en meer in terug te vinden... .
Voorlopig nog een 3,5, maar met kans op een verhoging....

future words, wat een schijf!
is dit zeker de juiste hoes? In humo en demorgen stond er namelijk een veel kleurrijkere hoes..
klinkt bij de eerste luisterbeurten al zeer goed!

Dit is de kartonnen hoes die rond de jewelcase zelf zit. Wat je in Humo etc. hebt gezien is de front van het inlay boekje.

bijna 3 jaar na de overwinning in Humo's Rock Rally is hij er eindelijk!

topplaat, vergt wat moeite om erdoor te komen, maar na een luisterbeurt of 12, valt alles op 'n plaats, het lijkt inderdaad een hoop herrie maar er ontplooien zich "mooie liedjes" tussen al die noise...

op en top Belgische band, aanrader !

Ik vind het toch ook echt een knaller van een plaat, hoor.
Misschien wordt ik de nummers later nog wel beu, ofzo, maar op dit moment blijft de plaat me boeien.

Ze gaan ook niet over de schreef, 't is niet dat ze op een bepaald moment overschakelen op hard rock ofzo, nee, echt chapeau!

5*

Begin er nu toch ook verslaafd aan te geraken!

hafje erbij....

Blonde Fire, Mystery Bruise en FUTURE WORDS !!!! Gewoon schitterend! De rest moet waarschijnlijk nog wat doorsijpelen...
Tot nu toe vind ik hem zeer puik, schitterend zou ik nog niet zeggen maar dat kan nog komen..

Weer iets om fier te zijn op België..:)

zag ze overlaatst in het voorprogramma van the bronx en vond het toen een stelletje "posers" (overenthousiaste drummers ergeren mij soms nogal), ook het feit dat ze op het eind een gitaar moeten kapot smijten vind ik nogal wonna be maar soit, antwerpenaars denken wel vaker dat de zon uit hun gat schijnt (of hoe zeggen ze dat ginder?)
dit allemaal volledig terzijde:

het plaatje klinkt erg lekker, smerig en hard
geweldige songs!

Die single klinkt best tof eigenlijk.

Maar eens achteraan

Heerlijk hard en vuig! Ja dit smaakt me goed

Na anderhalve week naar niets anders geluisterd te hebben, weet enkel het laatste nummer me niet te overtuigen. Voor de rest een GEWELDIG album!

9 op 10 oftewel een dik verdiende 4,5 *-en!

Dit album is anders goed op weg om zich hier een mooi gemiddelde te verscharen...

Aaah, The Hickey Underworld (THU, voor de vrienden). Wat herinner ik me nog de eerste keer dat ze live aan het werk zag. Het was de (kwart? halve?) finale van een lokale, Antwerpse wedstrijd, voortbestaande onder de naam "Latent Talent." De groep van een maat van me deed ook mee die avond, dus ik naar daar met een paar vrienden om te supporteren. Het decor luistert naar de naam: de Lintfabriek te... Lint. Van de 6 groepen die moesten spelen kende ik alleen maar die van mijn maat, dus dat was ontdekkingstocht verzekerd. Eerste groep sloeg wat tegen, tweede feitelijk ook, en ja, ook de derde was nu niet bepaald iets waar ik warm van liep. Komen we aan bij nummer vier, met name, The Pornbloopers. Dat begon al wat leuker te worden, niet in het minst omdat de zanger/gitarist zijn gitaar het op een bepaald moment begaf, waarop hij in pure rock&roll spirit maar gewoon wat belachelijk begon te doen en in de micro te roepen en wat nog allemaal, en miljaar, dat werkte! Kloten aan je lijf hebben, en er volledig voor gaan noem ik zoiets! Ik wil maar zeggen: The Pornbloopers maakten met hun getweeënen indruk, véél indruk. Nummer 5 was de groep van mijn maat, en dat was ook lekker, zéér lekker. Tegen dan was de algemene sfeer zoiets van: "de winnaars liggen vast, ocharme de arme zesde, en laatste, groep die nu nog moet." De laatste groep was dus, u raadt het al, THU. Jongens, jongens, onvergetelijk... De heren lopen kalmpjes het podium op, en beginnen hun gerief op te stellen. Het leken wel vier clochards, en ik zweer je, je zou ze 5€ geven moest je ze op straat tegenkomen zoals ze er toen bijliepen. Beetje onwennig ook, de zanger toen nog, in plaats van de sjieke resem petten waar je hem tegenwoordig systematisch mee ziet, met één of andere vuile, versleten pet die je pakweg gratis bij een pak Cara-pils zou krijgen. Je hoorde het, niet al te talrijke overigens, publiek al zuchten dat dat toch alleen maar kon gaan tegenslagen, en dat ze beter direct al hun biezen zouden terug inpakken. Tot de heren begonnen spelen... MILJAAR! Energie! Ruw! Puur! Hard! Gaaaaaaaaaan! En toen werd het stil... Wat ze me daar die avond flikten kun je in de Van Dale gaan schrijven als definitie voor "omverblazen." Als ik me goed herinner eindigden ze tweedes, na het groepje van die maat van me.

Ondertussen heb ik ze nog een paar keer teruggezien, en al sinds die eerste keer heb ik liggen wachten op hun CD. En jongens, ik ben blij dat hij er eindelijk is, want het loont de moeite! Veel meer hoeft daar momenteel niet over gezegd te worden. Gewoon in je CD speler schuiven, volume opendraaien, laten beuken en je stem mee kapot schuren!

¨Plaat van het jaar?" Miauwkes

Zo op het eerste gehoor echt een lekker album. Het mooie eraan is vooral nog dat deze band al bij het eerste album een eigen geluid weet te creëren, ik heb deze sound in elk geval nog nooit ergens gehoord. Lekker energiek, zonder al te veel te veel verzanden in eentonig geblèr en het aanslaan van steeds dezelfde akkoorden op een hoog tempo. Waarom hebben we in Nederland niet van dit soort bandjes?

Een vraag die ik me ook vaak afvraag. Dit plaatje is echt bijzonder leuk .

Even wat aandacht proberen te krijgen voor deze band:

Bij mijn eerste ontdekking van 2009 is het gelijk goed raak. Dit album van The Hickey Underworld heeft namelijk precies wat een nieuwe band moet laten zien bij het debuut: energie, doordachte nummers en ook een beetje volwassenheid.

Het album heeft een lekkere opener in de vorm van Zero Hour. Het begint met een lekker hoog introtje op de gitaar en als de drums en bas echt invallen straalt de energie en lol er echt vanaf. Qua snelheid gaat het bijna naar de punk toe, maar dit toch een stuk conventioneler en minder rauw dus zou ik het eerder onder indie willen scharen. De zanger heeft ook een prettige stem om naar te luisteren, niet te gladjes, maar precies wat bij de muziek past.
Het beste nummer van de plaat volgt gelijk daarop met Sick of Boys. Dit is het nummer met de melodie die het meest blijft hangen en is dus na een paar keer al mee te blèren, zeker in het wat zachtere onderdeel van het refrein. Het tempo blijft er ook lekker in zitten en maakt dat dit echt een adrenalinerush geeft.
Blonde Fire is ook een erg sterk nummer, met een melodielijn die een beetje een mix lijkt tussen de new-wave en de punk. In dit geval vind ik dit een erg geslaagde symbiose, het maakt dat het goed gestructureerd, maar toch erg energiek klinkt. In dit nummer is de zang ook iets rauwer, dit maakt dit een van mijn favorieten van dit album.
Zorayda is weer een iets zachter nummer en er lijkt steeds meer new-wave terug te komen. Dit nummer is bijna een versnelde versie van The Chameleons, wat natuurlijk absoluut niet slecht is.
Future Words is dan mijn derde favoriet. Het nummer opent met een strak drumritme en een goede baslijn eronder, maar de zang is in eerste instantie wel veel gladder dan in de voorgaande nummers. Dit verandert gelukkig wel na een minuut of drie, als het nummer helemaal los gaat met een erg mooie 'solo'.
Mystery Bruise pakt het tempo van de eerste drie nummers weer op en gaat weer meer richting de punk, vooral door de half geschreeuwde teksten in de coupletten. De refreinen zijn dan iets rustiger, maar deze balans slaat nooit ergens door en dit vind ik dus erg knap gedaan, zeker voor zo'n beginnende band.
Het langste nummer van het album, Of Astroids and Men ... Plus Added Wizardry, heeft een stuk langer intro dan alle andere nummers en een riff die me heel erg bekend voorkomt, hoewel ik hem niet direct kan plaatsen. Het riekt in elk geval naar het kopiëren van een riff, maar door de manier waarop het in het nummer geïntegreerd wordt kan ik het hen helaas niet kwalijk nemen.
Blue World Order begint weer rustiger en houdt dat kleinere ook het hele nummer lang vast. Het heeft ook wel iets, hoewel ik de hardere en snellere nummers hier toch beter kan waarderen.
Flamencorpse breekt gelukkig al weer met de voorganger, het begint weer lekker snel en het zorgt weer voor de neiging tot meespringen / meeblèren. Vooral het bruggetje in het midden van het nummer is erg mooi gedaan, met de opnieuw opbouwende zang en de gitarist die volgens mij steeds hetzelfde akkoord steeds aanslaat.
De afsluiter heeft dan ook de vreemdste titel, namelijk VRMNSMR. In dit nummer zit de meeste afwisseling, vooral door veranderingen in de zang en tempo. Ik vind het in elk geval een waardige afsluiter van een erg goed debuutalbum.

Zoals ik al zei, is het eerste album uit 2009 dat ik beluister gelijk een stevige knaller. Het klinkt op sommige punten nog iets onaf, alsof men de middelen niet had om het helemaal af te maken, maar aan de andere kant geeft dit het gevoel dat de band voor je live staat te spelen. Ik hoop dat ze voor hun volgende album dezelfde hoeveelheid creativiteit vinden en de juiste middelen daarbij krijgen, dan kunnen we nog een echte klassieker verwachten. Voor dit album, het is erg goed, maar niet helemaal af en daarom vierenhalve ster in plaats van de volle mep en een serieuze kandidaat voor beste plaat van het jaar.

Volgens een interview (klikkeujh maar!):
"Afsluiter 'Vrmnsmr' staat voor 'Veermansmeer', een fictieve naam voor een meer in Antwerpen waar het gezelschap vaak gaat verpozen."

Omdat de rauwe rock jullie niet zo in het bloed zit als bij ons.

hij moest eerst wat groeien, maar nu vind ik hem vét! het klinkt wat als millionaire, maar kom..dit wordt gegarandeerd een voltreffer op de zomerfestivals! wellicht de belgische release van't jaar.

hebben ze in nederland überhaupt (alternatieve) muziek? dat vraag ik me af..'de staat' ga ik alvast checken op pinkpop..

The Hickey Underworld is de nieuwste hype in België. Terecht? De single "Future Words" vind ik wel prima, de overige nummers kan ik nog niet zo over oordelen, het is een kwestie van wennen, maar deze band heeft wel iets in huis.

Blonde Fire, wat een bom

En opeens valt de frank... Deze cd is een compromiloze schop onder de reet. Deze muziek is QOTSA in het kwadraat, Stoner Garage Rock met de energie van de gemiddelde Hardcore band. VET

ok, halfje erbij... Dit is één van de betere albums die ik ooit heb gehoord, in dit genre dan toch...
Mag zeker langs songs for the deaf staan!!!

Nieuwe favoriet trouwens: Flamencorpse (wel dwaze titel, maar wat een plaat!)

Het is Belgisch, het is rock, het schijnt nogal heel goed te zijn.

Ik moet hier toch eens achteraan gaan.

Deze muziek doet een beetje aan millionaire denken inderdaad.
Het bevalt me ook minstens zo goed, en misschien nog een tikkeltje beter.
Weet ik nog niet zo goed.... heeft nog wat luisterbeurten nodig, maar het klinkt alvast erg goed. Ik zou niet zover willen gaan om dit QOTSA in het kwadraat te noemen zoals ik hierboven ergens las.
Dat lijkt me wat overdreven, en bovendien zou je deze band tekort doen door zo'n hoog verwachtingspatroon te scheppen. Maar dat dit een erg fijn bandje is, dat hoor ik direct.
Het kan aan mij liggen maar die zanger doet me bij vlagen ook een beetje denken aan Julian Casablancas van de Strokes.
En dan vooral in Mystery Bruise.

Ja, dit is toch wel erg goed.
In het begin was ik gematigd enthousiast maar ik vind het toch wel steeds beter worden. Vooral Future Words, Flamencorps en het begin van Of Asteroids bevallen me zeer goed. (jammer van die "added wizardry" aan het eind maar verder erg goed)
Eigenlijk pakt alleen Blue World Order me nog niet zo.
Ik zet in op 4

Lintfabriek was in Kontich.

Je hebt verdorie nog gelijk ook!

Op 1 in mijn top 10. Wereldplaat