Manic Street Preachers - Journal for Plague Lovers (2009)

Ik kende tot nu toe alleen maar "This Is My Truth, Tell Me Yours". Die had ik eens gewonnen bij een prijsvraag op rock Werchter. Niet veel gedraaid, maar ik vond hem wel redelijk goed. Verder nooit zo veel gehad met de Manic Street Preachers. Tot deze CD uitkwam! Op de een of andere manier intrigeerde de hoes me zo dat ik wat ben gaan luisteren en lezen over deze plaat. En later ook gekocht, en sindsdien nauwelijks de cd-speler verlaten. Wat een ontzettend mooie plaat is dit! Recht voor z'n raap (dank u, albini) en vol emotie. Fantastisch! Ik sluit me bij west aan: een van de mooiste albums van dit jaar. Misschien wel de mooiste tot nu toe!

Welke ander album van de Manics lijkt hier een beetje op? Holy Bible? Binnenkort maar eens uitzoeken.

Papat, ik denk dat je The Holy Bible ook geweldig gaat vinden. JFPL is ook fantastisch, misschien Na The Holy Bible en Everything Must Go wel hun beste.

Ik heb de deluxe versie van deze cd, maar daar staat 'Bag Lady' dus weer niet op!!
Wel een mooi boekje met foto's uit het mapje van Richey waar deze teksten uit komen.

hoi tinderstick, dank je. ik ga eerst eens achter die holy bible aan denk ik. ik zag trouwens van een andere plaat een deluxe versie met drie cd's. geen idee of dat een mooi album is, maar het zag er wel erg aantrekkelijk uit

Nou Papat, toevallig heb ik vandaag 2x een deluxe editie gekocht: van the Holy Bible en Everything Must Go. Voor een prikkie (8,00 Pond thuisgestuurd) op dvd co.uk
Beide zijn met 2 cd's: op het gewone album (remastered) ook nog eens live tracks en een extra cd met demo's en b-sides. Er zit ook nog een dvd bij met verschillende live opnames. Over 10 jaar mogelijk een deluxe editie van dit album?

Overigens worden de eerste 2 cd's hier laag gewaardeerd, maar in the UK juist hoog: dit zijn ook 'Richy' cd's met (punk-)rock muziek. Voorgangers van the Holy Bible.

Slechts enkele goede tracks (vooral nr 2) , maar dit album op zijn geheel is een teleurstelling (ik had dan ook hoge verwachtingen). Williams Last Words is, vooral door de zang van hun bassist, een gedrocht!

In ieder geval hebben ze wel weer een goede single. De rest van het album ga ik nu luisteren. Ook een hele mooie hoes!

Euh er is geen single..

wel een clip trouwens..

Dit is naar mijn mening hun meest constante album in tijden. Weinig echte uitschieters die het goed zouden doen als single, maar gewoon over de gehele linie erg sterk.

Ik zag toch echt laatst Jackie Collins Existential Question Time voorbij komen op VH1. Maar dan zal dat wel de clip zijn.

Na mijn eerste luisterbeurt kan ik zeggen, dat hij mee erg meevalt. Om hem goed te beoordelen zal ik 'm nog een paar keer moeten afspelen. Maar ik durf nu toch al wel 4**** te geven. Over een tijdje meer over dit album.

Na een tweede luisterbeurt maar gelijk een halfje erbij. Ik ben nooit zo'n fan van deze groep geweest, maar wat is dit een mooi album mooi. Eigenlijk zouden allen niet-fans van deze groep deze eens moeten beluisteren. Echt goed! Op naar de volgende luisterbeurten en ik sluit een 5 niet uit!!! (en mijn vriendin vindt de jongen op de hoes ook al zo ontroerend mooi)

Waanzinnig mooi album inderdaad. Zitten we toch (weer) eens op dezelfde score Ad.

Fijn om dat te weten, West!!! Misschien groeien we, wat muzieksmaak naar elkaar toe. Of word ik nou te optimistisch???

Nee hoor, de zon begint hier ook net te schijnen, dus laten we lekker optimistisch doen!

Opgehoogd naar 5*. Dit is een bloedmooi album. Doors Closing Slowly is mijn persoonlijke "klapper", maar er staan zoveel "parels" op.

Te weinig mensen op Musicmeter pikken dit toch wel vrij geniale album op. Als je dit leest: aarzel niet, haal 'm snel in huis. Hij is gelijk al heel mooi, maar is ook nog een groei cd. Richting album van het jaar?

Dar zou zo maar kunnen, west. Ik was helemaal geen fan van "The Preachers", maar overal zag ik recensies, die allemaal goed tot uitstekend aangaven.. Na wat info te hebben ingewonnen over de groep, heb ik de cd op internet opgezocht. My Space, geloof ik en ik was gelijk verkocht. Ik heb 'm toen gekocht en vond 'm na één keer al erg mooi en hij wordt steeds mooier. Ook al als je "verhaal" achter dit album kent. Bij mij staat hij nu op 5*, maar hij groeit nog steeds. Ik zou iedereen aan willen raden, oriënteer je eerst lees wat info en West zou wel eens gelijk kunnen krijgen. Album van het jaar!!! Ik zou er zeker niet van staan te kijken.

Bij mij ging het precies zo. Inmiddels heb ik ook hun eerste 3 albums gekocht, dat zijn die welke met Richey zijn gemaakt. Ik snap de vergelijking met de muziek van dit album met dat van The Holy Bible. Een aantal tracks daarvan vind ik vergelijkbaar en dus ook zo goed.

Op the Holy Bible zeker '4st 7lb' beluisteren (en de tekst erbij nemen, die over mensen met gewichtstoornissen gaat)... echt geweldig nummer.

En de vergelijking hier met The Holy Bible gaat inderdaad op, qua klankkleur krijg je soms vergelijkbare zaken. Maar Journal staat op zichzelf ook als een huis. Blijft gewoon fantastisch en met het kenmerk van alle steengoeie albums (voor mij persoonlijk): week na week heb ik andere favorieten, nu heb ik het terug voor me & stephen hawking, en facing page:top left

Het zegt eigenlijk al meer dan genoeg dat dit album de vergelijking met The Holy Bible aan kan. Of hij net zo goed is weet ik nog niet, dat zien we over een tijdje nog wel.

De Manics hebben echter weer een gevoel van urgentie in hun muziek en daar ben ik ze heel erg dankbaar voor. Dit is het geluid wat ik van ze wil horen. En als ze dan eens van sound veranderen (het slotnummer, gezongen door bassist Nicky Wire) dan werkt het ook. Wat een prachtig emotioneel afscheid van Richey Edwards zeg. Briljant!

Dikke 4*

In Nederland verkoopt de cd Journal For Plague Lovers (zoals was te verwachten) slecht. Het album stond slechts één week in de album top 100 (op nr 88) en was de week erna alweer verdwenen. Wat wil je ook als er geen singles van de geluidsdrager worden uitgebracht , en de band ons land jammer genoeg weer eens overslaat tijdens de geplande reeks concerten. Gelukkig komen de Manics wel naar de Lokerse feesten! en JFPL blijft een geweldige plaat.

Ik ga nog een halfje omhoog. Nooit gedacht dat de Manics nog een cd zouden uitbrengen die zich kan meten met hun beste werk uit de jaren '90. Ongelooflijk dat deze plaat zo weinig aandacht krijgt; de Manic Street Preachers waren toch behoorlijk groot in de jaren '90, ook in Nederland.

Helemaal mee eens, maar misschien zouden ze Nederland eens aan moeten doen tijdens een tour. Dat is te lang geleden!
Nu komen ze ook weer alleen op Lokerse Feesten in België.

2,5* Waarschijnlijk de eerste (?) mispeer van het jaar is binnen! Depeche Mode (Sounds of the Universe) zit nog steeds in de twijfelzone. Helaas blijft deze niet hangen bij me.

Bedankt voor de goede toelichting Mjuman.
Deze blijft niet hangen? Leg eens uit. Pas de eerste mispeer: ik heb er heel wat meer hoor. Hoe vaak heb je 'm trouwens gedraaid als je zegt dat 'ie net binnen is?

Ik kan iedereen die dit album goed vindt (of nog beter) de deluxe versie zeer aanraden. Als tweede cd zit er een album met demo versies bij. Demo in de brede zin van het woord. Wat je krijgt is een soort van plugged acoustic set. Sommige tracks zijn inderdaad kortere demo's, die overigens ook goed klinken. Maar een aantal tracks klinken in deze anders geproduceerde versies echt geweldig. Zelfs zo goed, dat ik 2 of 3 beter vind dan op het gewone album.
Zeer de moeite waard deze extra cd.

Daarnaast krijg je er ook nog eens een zeer fraai boek bij (waar de cd's inzitten), met de teksten en tekeningen van Richie. Heel mooi uitgevoerd. Aan het einde zit zijn 'afscheidsbrief', althans zijn laatste woorden. Als je dat leest, dan begrijp je dat ze van het slechste uitgingen toen hij verdwenen was.
Dit album is al een zeer indrukwekkend tribute to Richie, maar in de Deluxe versie is het echt helemaal af.

(PS: ik heb 'm voor een hele redelijke prijs bij cdwow gekocht)

Het was een eerste korte impressie - misschien had ik de lat te hoog gelegd; ik heb 'em nu 3 - 4 weken in huis en 6 - 7 keer gedraaid. Ik begin liever laag en dan iets omhoog (als ie bevalt) dan andersom - maar voorlopig haalt ie - imo - niet het niveau van de vorige, vanaf The Holy Bible, die ik op een tweetal allemaal heb.

Het is geen drama, 't is gewoon (nog) niet wat ik had gehoopt. Van de platen die dit jaar verschenen zijn en die ik gekocht heb (ca. 30) tot nu toe is dit één van de eerste echte tegenvallers (U2 en SM vielen mee; DM zit nog in de twijfelzone, maar dus eigenlijk ook niet meer); c'est tout.

Vandaag heb ik ook de de-luxe versie van het nieuwe album gekocht. De demo versies zijn niet echt interessant omdat die weinig aan de oorspronkelijke nummers toevoegen. Deze box is meer een hebbedingetje voor de echte fan.
En het is altijd handig om nog een exemplaar van JFPL te hebben als het andere schijfje is grijs gedraaid.

Hé, dat vind ik verrassend. Waarom vind jij dat de demo versies weinig toevoegen?
Zelf vind ik een aantal tracks behoorlijk anders geproduceerd en uitgevoerd en vind ik sommige van deze versies echt geweldig. Je krijgt een soort van plugged acoustic set, veel minder de 'geluidswal' van het oorspronkelijke album (die ik ook super vind, bof ik even).

Het zijn niet voor niks demo's dus de band zelf heeft ook niet voor deze uitvoeringen gekozen voor op het nieuwe album. Dat zal ik je eens uitleggen West: Ik vind de demo's slecht geproduceerd, een stuk minder ingezongen, en dan neemt bassist Nicky Wire ook nog de zangpartijen van Marlon JD en She Bathed herself in a bath of bleach voor zijn rekening en hoor je duidelijk dat hij heel monotoon de teksten opdreunt en geen goede zangstem heeft. Op William's last words klinken zijn vocalen een stuk beter. Het boekwerkje met de tekeningen en teksten van Richey zijn wel interessant.

Ok, maar de band heeft er wel voor gekozen om ze bij de special edition te doen. Dat gebeurt lang niet altijd.

Overigens, bedankt voor je toelichting. Zelf vind ik juist dat deze productie zijn charmes heeft, maar wel bij een aantal nummers. De minder volle sound doet sommige tracks beter tot hun recht komen.
Zelf noem je terecht William's Last Words, maar het akoestische This Joke Sport Severed met piano mag er bijvoorbeeld ook zijn. Bij Marlon J.D. vind ik de vocalen ook minder, maar dat wordt goed gemaakt door de geweldige drummachine met electrische gitaar. Maar op She Bathed Herself In A Bath Of Bleach vind ik de droge vocalen met gitaar kraakbaar mooi, zelfs ontroerend. Zo klinkt Facing Page: Top Left ook.
Blijf het zeer de moeite waard vinden deze extra cd.