Kings of Leon - Aha Shake Heartbreak (2004)

de volle pot voor cd's betalen. pffff. In Antwerpen hem ik de twee eersten voor 12 euro gekocht. Harvest van Neil Young bijvoorbeeld voor 4,99. Alle albums ouder dan 2 jaar zijn in hier bij de Satrurn vanaf 7,99euro te verkrijgen. De volle pot voor cd's is dat niet hé

Het is wel andere hoesje die ik hier boven zie.
Ik heb hem in het wit oranje
En... nee niet weer zeggen, dat dit een reissue cd is.
de mijne kwam uit 2004 en die is oranje wit

Jij bent dan in bezit van de US-edition! Volgens mij is dit album alleen daar met een witte cover uitgebracht. Ik heb mijn CD in Londen gekocht, dus staat er bij mij nog een extra nummer op, die ze alleen op de UK-edition erbij gedaan hebben.

Ik vind dit toch wel de beste van de Kings. Over een maand komt er een nieuw album uit.

Nee ik heb gewoon de normale nl

Zo te zien is het toch wat geworden. Van een voorzichtige 3* naar een bijna volmaakte 4,5*.

Ik moet zeggen dat ik dit toch ook een lekker album vind. Al ergens anders aangegeven, dit is wel de laatste plaat die me bevalt van KOL (tot nu toe, wellicht komt er ooit nog wat, zal ze altijd in de gaten blijven houden).

Tjonge, wat is dit een lekkere cd zeg!
Gewoon lekkere punkrock. Zanger met een fraaie (soms lekker zeikerige) stem en lekkere rechtdoor muziek.

Ik kwam hierop via hun laatste album (Only by the Night), maar dit is inderdaad beter. Four Kicks doet mij denken aan de Chili Peppers.
Zo word ik steeds blijer dat ik concertkaartjes heb voor de HMH.

Over de verschillende versies: ik heb er één met een Live Bonus Disc met 5 tracks.

Net gekocht, klinkt leuk en zeer afwisselend. zanger heeft mooie krachtige stem.
Eerst maar eens een 3 kan later altijd, na een aantal draaibeurten mijn stem aanpassen

Nog steeds heerlijke cd, vooral van de eerste vier nummers kan ik geen genoeg krijgen.

punkrock?

Een beetje punk, een beetje rock: doe het in de shaker en dan heb je punkrock. Luister naar Aha Shake(r) Heartbreak en dat is dan wat ik bedoel.

Dit is geen punkrock, west. Dit is gewoon rock, tout court.

Vind ik ook. En als je het dan toch in een hokje wilt duwen zou ik zeggen: Gospelrock.

Maar dat hoeft niet

en wtf is gospelrock, rock voor in de kerk wat voor namen blijven ze toch uitvinden...

Ik ben akkoord met IJST-rock: IJzersterke Rock!

Ben ik dan de enige die dat vindt? Effe checken:
http://www.encyclopedia.com/doc/1P2-7802232.html

Where Nobody Knows heeft echt een catchy sound. Met typische, aanstekelijke basriffs leggen ze reeds de basis voor hun latere geluid. Andere leuke songs na een eerste luisterbeurt: Milk, Soft, King Of The Rodeo. De rest moet nog wat doordringen!

Dat extra live cd'tje dat bij dit album zit, blijkt de EP Day Old Belgian Blues te zijn, maar dan zonder track 6. Aan die EP is vrij moeilijk te komen, maar de Australische versie van Aha Shake Heartbreak met extra EP is nog vrij makkelijk en goedkoop te bestellen via internet. Ideetje als je de EP nog niet hebt.

Aha Shake Heartbreak is een prima albumpje: het mist dergelijke toppers als 'Closer' of 'Crawl' of 'Cold Desert' (ik begin een patroon te zien...) van hun laatste album, maar heeft ook geen last van prut als 'Seventeen'. Het tweede album van Kings Of Leon is een hele aangename verzameling rockliedjes, waarbij ik om de een of andere reden altijd volwassen mannen met speelgoedinstrumenten voor me zie.

3,5*

Deze samen met de voorganger gekocht in dubbelpakket; Deze vind ik iets beter dan de vorige; Vooral The Bucket springt er voor mij uit.
Milk vind ik vreselijk en niet om aan te horen.
De rest van de plaat doet me bitter weinig, ik vrees dat ik te oud geworden ben voor dergelijk jeugdig gejengel, ik hoor zo verdomd weinig echt goede songs, The Bucket uitgezonderd.
Neen, Kings of Leon, het zal niet echt mijn bandje worden, zoveel is me nu al duidelijk.

*** en dan nog voor de helft te danken aan dat mooie The Bucket...

Hier ook hetzelfde als Father, gekocht in een dubbelpakket. Ook ik vind dit album iets beter als de vorige. Milk vind ik daarentegen niet vreselijk om aan te horen en juist fris t.o.v de veelal rockabilly uptempo nummers, die m.i soms de neiging hebben om inwisselbaar t.o.v elkaar te zijn. Nummers als Milk/Razz/Day old Blues en het mooie Rememo laten ook een andere kant van KOL horen, die ik wel mag. De omslag naar de grote publiek rock, kan ik wel begrijpen, omdat zij het in zich hebben, om met melodieen te komen, die heel catchy zijn en groots kunnen klinken.
Op dit album vind ik vooral de bas lekker klinken en zijn stem is minder zeurderig en sloom als op de voorganger.

Ja, deze vind ik wel leuk.

Is in het begin zeer leuk maar wordt dan steeds minder hoe meer je hem beluistert. 3,5* voor deze frisse rockplaat: Slow Night, So Long en King Of The Rodeo zijn bijvoorbeeld zeer te genieten.

Het tweede album vind ik iets sterker dan het debuut, het laat een wat meer gerijpte band horen, de zang is iets beter en er zit ook wat meer afwisseling. Hier staan wel enkele songs die tot klassiekers kunnen uitgroeien als "The Bucket", "King of the Rodeo" en "Four Kicks", "Milk" daarentegen vind ik minder geslaagd.

Opvolger "Because of the Times" vind ik hun beste en meest veelzijdige album, hun succesalbum "Only by the Night" is eveneens sterk maar iets wisselvalliger.

Heerlijk rauwe garage. Gelukkig niet zo plat geproduceerd als de opvolger en, logisch, doorbraakplaat. Topplaat

Dit album van KoL vind ik hun beste, op de voet gevolgd door Because of the Times... Echt nog de goeie, oude KoL van toen ze nog niet commercieel waren. Want dat vind ik zo'n zonde bij bands als deze. Eens ze gehypt worden, is het beste vaak al voorbij. Laat ons hopen dat het bij KoL niet zo gaat, want dat zou echt zonde zijn!

4.5*

Pistol of Fire vind ik echt een heerlijk nummer, ook Where Nobody Knows. Ik vind ze eigenlijk allemaal heel goed

Vind 'm iets minder dan het debuut. Misschien is het geluid en het bereik van Kings Of Leon niet groot genoeg, en is de verrassing er al af. Het garagerockgeluid is prima, maar het is mij allemaal een beetje te eenvormig. Op naar de laatste 2 studioalbums, waarmee ze een breder publiek bereikten. Ik ben benieuwd.

Kan me voorstellen dat fans van het 1e uur het niet zo fijn vonden toen ze commercieel doorbraken met Only By The Night.

En dat een zeik-cover van het geweldige Use Somebody wordt gemaakt.

Volgens wiki is de witte hoes de originele. Ik heb dus maar even een correctie doorgestuurd.

Volgende info:

De originele zwarte C.D. hoezen zijn voor de U.K. en Europa. De witte C.D. hoezen zijn o.a. voor Rusland, Australia en de V.S.. Echter zijn er ook witte hoezen voor Europa. Er zijn dan ook weer zwarte hoezen voor de Amerikaanse markt. Nu, dat heeft allemaal met releases en re-releases te maken. Wat vast staat is dat de LP de doorslag heeft, hoe vreemd het ook klinkt. A.S.H. voor de Amerikaanse markt werd op 12 inch, wit vinyl geperst en heeft de witte hoes. Voor Europa werd de 10 inch, zwarte vinyl gebruikt en van de zwarte hoes voorzien. Er werden geen zwarte LP's in Amerika geperst. Er werden ook geen witte LP's in Europa geperst.

De zwarte hoezen =>

Aha Shake Heartbreak (CD, Album) Handmedown HMD 39 UK 2004
Aha Shake Heartbreak (2x10") Handmedown HMD40 Europe 2004
Aha Shake Heartbreak (2x10", Ltd, Tra) Handmedown HMD40 Europe 2004
Aha Shake Heartbreak (2xLP, Gat) Music On Vinyl Re. MOVLP055 Netherlands 2010

De witte hoezen =>

Aha Shake Heartbreak (CD, Album) RCA 82876 64744 2 Europe 2004
Aha Shake Heartbreak (LP, Whi) The Control Group CGO 026 US 2004
Aha Shake Heartbreak (CD, Album) BMG Russia 82876 68237 2 Russia 2005
Aha Shake Heartbreak (2xCD, Ltd) RCA, Sony BMG Music Entertainment (Australia) Pty Limited 82876 76410 2 Australia 2006

Beide hoezen zijn trouwens origineel. De witte is Amerikaans, de zwarte Europees. Aangezien K.o.L. Amerikaans is, past de witte hoes het best bij de groep. Simpel, niet? Trouwens op hun website staat ook de witte.