Sunset Rubdown - Dragonslayer (2009)

Klinkt als Modest Mouse maar na enkele luisterbeurten kan het mij nog niet bekoren.

Eens lukraak de 4,5*-albums van Itchy gepindakaasd en zo bij deze voor mij compleet onbekende band uitgekomen. Moet zeggen dat het me erg goed bevalt, zat bij vlagen (Black Swan, laatste nummer) op het puntje van mijn stoel.

Doet me een beetje aan Arcade Fire denken ook, al is dat vooral vanwege de (samen)zang. Enkel daaraan refereren doet Sunset Rubdown wel te kort. Er komt trouwens echt bijzonder veel goede muziek uit Montreal, echt niet normaal...

Fijne ontdekking! En een mooie hoes ook trouwens.

Benieuwd wat je nog meer hebt opgeduikeld!

Misschien ken je Wolf Parade, Spencer Krug van die band is ook hier de belangrijke meneer.

Wolf Parade heb ik wel eens wat van gehoord. Klonk erg goed, maar nooit meer achteraan gegaan.

Verder nog Oneida opgeduikeld (het ging me even alleen om de 2009-albums).

de muziek zelf vind ik mooi, maar de stem is nogal irritant

wow. De 2 mennekes van Wolf Parade zijn meesters. Eigenlijk ben ik aan mijn stand verplicht om Sunset Rubdown dinsdag te gaan zien in Paradiso

Zware teleurstelling. Daar waar Krug met Wolfparade af en toe mooie composities kon schrijven, gaan hij nu driekwart van de tijd de mist in.

Hij probeert te veel z'n best te doen om lekker 'ingewikkeld' te klinken. Wat daarmee wordt bereikt is chaos. Geen deuntjes waarvan je zegt 'cool' of 'ja, dàt is het'. Soms/vaak zijn de nummers tot appelmoes geslagen, chaotisch. Esthetisch onverantwoord. Met zijn stem gaan hij ook vaak vér over de schreef.

Besluit, sommige nummers kan ik nog wel appreciëren. Met deze plaat bevestigt Spencer Krug nogmaals dat hij een hoopje talent in z'n achtertuin heeft liggen. Toch kan deze plaat mij absoluut niet bekoren. Het is soms ronduit lelijk. 2,5*

Esthetisch onverantwoorde muzikaliteit

Hop, naar de 5 sterren dit meesterwerkje. Afgelopen tijd helemaal grijs gedraaid en het wordt alleen maar beter. Zelfs Paper Lace, wat ik in het begin de misser vond, doet het hem nu.

Chaos? Nee... juist een heel knappe, gestructureerde plaat.

Idem dito, hier ook 5 sterren voor deze briljante plaat. Bovendien zet ik hem, onder het mom van 'eens wat anders', meteen op plaats 7 in mijn top 10. Ik ben verliefd op deze plaat, van top tot teen.

Met Silver Moons heeft Dragonslayer meteen al een opener van jewelste in petto. Alles wat deze band zo goed maakt (ingenieuze melodieen, emotionaliteit, creativiteit) zijn erin te vinden. In tegenstelling tot de vorige platen van Sunset Rubdown voel je wel al dat dit allemaal wat minder 'kunst-achtig' klinkt, ten faveure van een duidelijkere songstructuur. Een geweldige keuze. Eindelijk is het zichtbaar hoe 'lekker' de verpakking is, zonder daarbij aan smaaksensatie in te boeten.

Op Idiot Heart komt dit wat mij betreft misschien nog wel duidelijker naar voren. Tempowisselingen, chaos; maar o, wat klinkt dit lekker! Naast de prachtige melodielijnen zijn er dan ook nog die briljante teksten van Spencer Krug te vinden, die op deze plaat wat mij betreft absoluut op zijn best is. ''I said you can't, can't settle down, until the Icarus in your blood, in your blood drowns''

Ah! Apollo And The Buffalo and Anna Anna Oh! Tegen de tijd dat dit nummer je oren binnen suist begin je langzaam te bevatten hoe mooi deze plaat is, waarna je je afvraagt of het nog beter kan worden. Het antwoord: nee, dit is simpelweg mijn favoriete nummer.

Black Swan is agressie, is passie! Bam! Hier ben ik en ik laat je niet meer los. Hier gebeurt het, hier moet je je aandacht op focussen. Op de koning, op de geest, op het naakte meisje. Ik zou niet anders durven dan te gehoorzamen.

Even een 'uh?' momentje toen ik zag dat Paper Lace op de tracklist stond. Zou de creatieve akker van Sunset Rubdown na vier briljante nummers dan toch even last hebben van temporele droogte? Gelukkig niet. Het blijft natuurlijk de cover van een nummer dat recent nog verschenen is op een plaat van Swan Lake (alweer een side-project van de beste heer S.K.) en in eerste instantie vond ik hem minder goed, maarrr... hij groeit, wordt beter, wordt interessanter, en hij begint op te vallen, heel langzaam, maar gestaag, totdat een 'Dragonslayer' zonder Paper Lace ondenkbaar lijkt.

Wanneer ik die vrouwenstem I love you! I love you! I love you! hoor uitroepen op You Go on Ahead (Trumpet Trumpet II) begrijp ik dat de liefde wederzijds is Kil is deze muzikale tour de force allerminst; met open armen worden we uitgenodigd om deel te nemen en onszelf erin te verliezen.

'Nightingale / December Song' is het tussenlevel voordat de eindbaas ten tonele veschijnt. Als een oase van rust temidden van al het tumult is het een prachtige opwarmer voor het magnum opus van 'Dragonslayer', Dragon's Lair.

Dragon's Lair is namelijk fenomenaal, briljant, geweldig, megalomaan, raar, chaotisch, episch, briljant (2x), spannend, intens, het summum. Onze demonen moeten we tackelen, zo ook dit enorme monster, dit beest. Om te kunnen leven moet er gedood worden.

Verliefdheid is tijdelijk; het bloedt op een gegeven moment dood of het gaat over in een 'houden van'. Aangezien de draak al doodgebloed is kan dit niets anders zijn dan echte liefde.

Heerlijk pakkende recensie Yeahz en ik doe mee in het houden van! Zeker een van de grote kanshebbers als persoonlijke plaat van het jaar.

Toch dat ene procentje dan . Dit gaat steeds meer lijken op potentieel top 10 materiaal.

Heu, ik had helemaal geen Spencer Krug-fan achter je gezocht. Als je al hoofdpijn krijgt van The Arcade Fire (wat ik ook minder vind dan dit, ik laat alleen even zien dat ik ook graag quotes onthoud ).

Ik speelde vandaag toevallig nog met de gedachte Wolf Parade in mijn top 10 te gooien, At Mount Zoomer is ook zóé cool.

Weet niet wat het is met Arcade Fire... paar keer geprobeerd ooit, maar ik vond het daar maar irritant. Misschien moet ik het gewoon nog eens een herkansing geven.

Je kan ook gaan voor Clues, bestaat uit leden van zowel Arcade Fire als The Unicors.. maar ja het kan nog niet tippen aan Sunset Rubdown

Ik heb opnieuw definitief besloten dat ik Arcade Fire gewoon een vervelende zeurband vind... Had het halverwege Funeral alweer gezien vanmiddag. Ik vind die plaat een hoop bombasme, weinig nuance en een zeer eendimentionaal geluid hebben.

Maar goed, ontopic, dit is ook een hoop bombasme, maar dan met veel nuance en een zeer gevarieerde en uitgebalanceerde sound. The Decemberists en Okkervil River in de blender, maar dan bombastischer zeg maar

Ontzettend goed openingsnummer. Heeft de eigenschap je al na 1 luisterbeurt te raken. Ook de noise eruptie halverwege Black Swan is erg fijn. Zal hem nog iets vaker luisteren voor ik met een stem kom, maar dit is zeker een heel fijn album.

Wauw! wat een enorm gaaf album. Heerlijk bombastisch, inclusief een zanger met een ongelofelijke zeik stem. Fijne melodieën, prachtige songstructuren. Het kan bijna niet beter, en als het album dan ook nog eens begint met Silver Moons... Ik vind alleen dat het laatste nummer net wat te lang doorgaat, maar de rest is super!

Ik had hier veel van verwacht, had gedacht dat dit wel wat voor mij zou zijn. Nou, niet dus. Ik vind het behoorlijk pretentieuze muziek. Maar ondertussen hoor ik helemaal niks goeds in de muziek, geen mooie liedjes of melodieën te bekennen. Nou ja, dat is natuurlijk niet per se een vereiste. Behoorlijk bombastisch soms (en ik heb niks tegen bombast, echt niet, maar dit is heel vervelende bombast!), en allerlei geluiden die niks toevoegen en soms heb ik het gevoel dat ze proberen te experimenteren, maar dat het er totaal niet uitkomt. Voor de rest vind ik de zanger niet zo boeiend. De teksten die ik meekrijg spreken me ook niet aan.

Soms hoor ik nog wel aardige dingetjes hoor, zo heel af en toe. Niet qua melodieën, maar wel bijvoorbeeld zo'n overstuurde gitaar in Black Swan. (Wat Norbert dan een noise eruptie noemt, maar dat vind ik dan ook weer overdreven) Maar voor mijn gevoel is dat totaal out of place op dat nummer. Soms is het ook zo ontzettend samenhangend.
Ik begrijp dan ook niks van al die positieve reacties hier. Van bijna alles wat ik hier lees, vind ik precies het tegenovergestelde.

Ik ben het wel gedeeltelijk eens met Lennonlover:

"Hij probeert te veel z'n best te doen om lekker 'ingewikkeld' te klinken. Wat daarmee wordt bereikt is chaos. Geen deuntjes waarvan je zegt 'cool' of 'ja, dàt is het'. Soms/vaak zijn de nummers tot appelmoes geslagen, chaotisch. Esthetisch onverantwoord. Met zijn stem gaan hij ook vaak vér over de schreef. "

Al vind ik het vooral chaotisch in de zin van onsamenhangend. Verder ben ik het er wel mee eens. Voor de rest hou ik vaak zelfs van stemmen die vér over de schreef gaan. (Jeff Mangum, heerlijk!) Maar deze zanger weet gewoon totaal niet te boeien.

Ik zal hem nog wel een paar kansen geven, misschien weet ie nog te groeien. Dat alles op z'n plek samenvalt. Maar tot nu toe de tegenvaller van het jaar.

Vreemd dat jij (en sommige anderen) zo op de stem afknappen. Hij trekt wel niet zo'n gigantische vocale truckendoos open als Mangum, maar als je dáár overheen zou moeten bleef er inderdaad slechts choas over. Krug heeft gewoon een niet-cliché-onderscheidende stem die probeert te storen noch scoren. Wie zich er dan toch aan stoort moet maar Elton John of zo gaan opzoeken.

En zo ingewikkeld of pretentieus vind ik dit ook niet, dit ramt in één stuk door lekker naar huis. Er wordt inderdaad af en toe gespeeld met grenzen van acceptatie, maar soit, waar gaat muziek dán om?

Ik stoor me ook weer niet aan de stem hoor, maar zoals je zegt: hij scoort er ook niet meer. Oftewel: de stem voegt voor mij niks toe aan de muziek.

Mwah, ik vind het behoorlijk prententieus, eigenlijk. Simpel is het zeker niet. Het stikt ook van de dingen die aan de muziek zijn toegevoegd zonder ook maar écht enige waarde toe te voegen.

Dat is niet precies wat ik zeg, want ik vind het een prachtige stem. Het is alleen niet zo kijk-mij-m´n-strot-een-meter-opgooien als Mangum - die overigens heel wat meer topzware thema´s en muzikaal engelenhaar aan zijn muziek toevoegde dan Krug doet. Ik vind eigenlijk alles wat ik hier hoor in dienst staan van een toffe frisse indieplaat.

Ik vind de stem van Spencer Krug ook fantastisch. Ik ben dan ook een fanboy. Echter, dit album zit gewoon retestrak in elkaar, zeer waarschijnlijk dat deze mijn top 10 wel halen gaat.

Linkje om de geniaalheid van deze meneer (en dit album) nog maar eens te bevestigen:

Pitchfork: TV

Zonder twijfel in mijn eindejaarslijstje! Deze plaat gaat de strijd aan met Bill Callahan!

Post dit stukje bij Arcade Fire en ik ben het helemaal met je eens .

En dat vind ik dan weer een prima band.

Deze komt ook hoog in mijn eindejaarslijstje

Heel gaaf, stem doet me een beetje aan een krakerige Paul Banks denken af en toe.

Ik vind deze plaat juist vol staan met mooie melodieën en vergeleken met de vorige albums veel minder chaos en meer compacte liedjes.

Vind het ook verre van 'ingewikkeld'. Niet meer dan Arcade Fire in ieder geval. En uiteindelijk vooral constanter dan de 2 Arcade Fire albums.

Had Lukas z'n hoge waardering ook niet echt verwacht eigenlijk. Maar wel leuk natuurlijk.

Is deze plaat niet uitgebracht in Europa? In de VS toch wel? En nergens een eindejaarslijstje gehaald.. Zéér vreemd, dit is toch een album waar je niet omheen kunt. ALs je van Arcade Fire en Interpol houdt. .