Coldplay - A Rush of Blood to the Head (2002)

Begrijp ik ook niet, wat maakt het uit of het kapotgedraaid is. Muziek die eens goed was blijft altijd goed.

Voor mij is het niet stukgedraaid, ik vond het meteen al een vreselijk nummer eigenlijk. Wat er nou zo erg aan is weet ik ook niet, maar ik kreeg er de kriebels van. Weet nog wel dat ik dit album destijds vaak hoorde en het echt vreselijk suf vond (met de nadruk op vreselijk). Inmiddels ben ik het wel meer gaan waarderen, maar een fan zal ik er nooit van worden.

God is een leuk nummer, voor de rest een enorm overschat bandje.

Er is zeker niks mis met Clocks! Maar nummers als Warning Sign, Amsterdam, of A Rush of Blood to the Head vind ik toch van hoger niveau. Onovertrefbaar op sommige momenten zelfs

A Rush of Blood to the Head, zeker geen slechte plaat, echter, in mijn mening, wel een lichte achteruitgang ten opzichte van Parachutes. Wellicht komt het door het hoge niveau van Parachutes waardoor deze plaat minder goed lijkt dan hij daadwerkelijk is, of omdat het alweer een poos geleden is sinds ik naar Coldplay heb geluisterd, maar ik heb nog altijd een goed gevoel bij dit album.

Coldplay slaagt er altijd in zeer aanstekelijke oorwurmen te maken, die bij mij vooral bijblijven als herinnering aan de plaats/tijd waar ik was toen ik de desbetreffende song (meer dan meermaals) hoorde. Zo is deze plaat vooral emotioneel verbonden met een Nieuw-Zeeland reis die ik ooit maakte. Alhoewel ik ook toen al de laatste nummers doorspoelde wegens iets te slaapverwekkend... Maar het begin van de plaat is zeer sterk.

Merkwaardige ontwikkeling bij de top 100 van de zeroes op 3fm: Waar Clocks en ook Viva la Vida vorig jaar nog op 1 en 2 stonden zijn die nu geheel uit de lijst verdwenen. The Scientist staat er nog wel in, en wel op nummer 5. Zijn nu ook de 3fm luisteraars Coldplay-moe?

Ben benieuwd hoe hun volgende album zal zijn... Maar ik vrees het ergtse..

prachtig album, vind ik zelf. de songs hebben een sterke emotionele lading, wanneer je ze vaker dan één keer luistert op een bepaald moment. dat moet je dan persoonlijk invullen natuurlijk. elk nummer heeft iets speciaals. sommigen zijn pas leuk als je ze een paar keer geluisterd hebt, maar clocks is een nummer wat vrij snel binnenkomt, en meestal óf meteen geweldig gevonden wordt, óf verafschuwd. in mijn geval: een prachtig liedje.
het hele album is de moeite waard, maar ik adviseer om niet aan één stuk door alles te luisteren. het kan zijn dat je hierdoor de aandacht verliest. chris martin heeft een vrij rustgevende, originele stem, die perfect past bij de teksten van de liedjes, die ik persoonljik heel diepzinnig vindt op sommige momenten. mijn conclusie: je moet een liefhebber van dit genre zijn voor enkele nummers, maar van anderen kan je niet ontkennen dat ze prachtig zijn. en mijn persoonlijke mening: ik vind het album vijf sterren waard.

Dit album heeft voor mij echt twee kanten. De eerste 5 nummers zijn allemaal top. De overige 6 bevallen me veel minder (op AROBTTH na, die gaat nog). Erg jammer, want het begint wel lekker, maar tegen het eind wordt het toch net te saai.

De nummers 1,2,3,4,5 en 10 zijn helemaal top: alvast 3 sterren - de andere nummers leuk: 1 ster. Dus overall 4 sterren....

Dit album staat desondanks in mijn top-10 (die van albums na 1999)

De altijd moeilijke tweede plaat syndroom is op Coldplay niet van toepassing. Na het prachtige debuut "Parachutes", doet "A Rush of Blood to the Head" daar naar mijn mening niet of nauwelijks voor onder. Af en toe klinkt "A Rush of Blood to the Head" wat bombastischer en zijn er meer tekenen van het grote gebaar, maar in mijn beleving geniet ik er net zoveel van als van "Parachutes". Nog steeds is de piano prominent aanwezig in de meeste liedjes en is de stem van Chris Martin nog net zo krachtig en spat de emotie er nog steeds vanaf. "The Scientist" vind ik een prachtig liedje, net als de titeltrack. Single "Clocks" is ook mooi, maar is misschien even iets te vaak gedraaid. Ik vind dan ook dat je de liedjes niet afzonderlijk moet luisteren. Nu ben ik sowieso al een albumluisteraar, en bij "A Rush of Blood to the Head" kom ik in een soort flow. Het is een mooie uitgebalanceerde verzameling liedjes die onder je huid gaan zitten en zorgen voor een behoorlijk meeslepend effect. Na het overweldigende debuut is dit het album dat Coldplay groter dan groots maakte, maar wat mij betreft kwalitatief gelijkwaardig is gebleven. Wat er daarna gebeurde is een ander verhaal, maar "A Rush of Blood to the Head" is een schitterend album.

Ik zag dat ik hier nog "slechts" 3,5 sterren voor had staan. Dat gooi ik in ieder geval omhoog naar vier. Gedurende de afgelopen drie á vier jaar heb ik praktisch iedere luisterbeurt van dit album genoten. Zo ongeveer alle nummers zijn goed, en er staan echt een paar van de beste pop-rock-nummers aller tijden op. Voor mij Politik en The Scientist, wonderschoon!

Sublieme opvolger van hun debuut Parachutes en voor mij persoonlijk de beste plaat van de afgelopen 10 jaar.
Deze week weer meerdere malen beluisterd en ik kan er geen genoeg van krijgen.
Waar hun voorganger wat "kalere " ietwat minder bombastische nummers voortbracht vind ik het elftal nummers op dit album fenomenaal met een rijkere instrumentatie.
Na het verschijnen van dit album heb ik de heren ook live in Ahoy aan het werk gezien en de live vertolkingen van deze nummers waren een lust voor het oor.
Voor mij had band met dit album de lat dermate hoog gelegd dat de daaropvolgende albums alleen maar tegen konden vallen hetgeen dus ook gebeurde.
Conclusie: vaste stek in mijn top 10 met onvergetelijke nummers verzameld op 1 album met voor mij per draaibeurt weer een ander favorietnummer.
Vanavond Warning Sign, gisteren was het God Put a Smile

Godsamme wat zou het mooi zijn als Coldplay nog 1 zo'n plaat als deze maken. Dan zouden ze toch nog eindigen als goede band.

Dat gaat niet meer gebeuren ben ik bang.
Toen ze ruim 10 jaar geleden vertelden dat U2 hun grootste voorbeeld was,
wist ik eigenlijk al welke kant het op den duur heen zou gaan.

Tegenwoordig is Coldplay echte stadionrock met af en toe een positieve uitschieter,
hier waren ze nog puur met de nadruk op het liedje i.p.v. zich teveel aan te trekken
wat het grote publiek wil.

Dat denk ik ook niet, maar wat zou het mooi zijn. Tegenwoordig spelen ze slappe aftreksels van U2 nummers. Erg jammer!

Net voor een normale prijs op de kop kunnen tikken op 180 gram Vinyl: ben benieuwd hoe dat klinkt!

Hun nieuwste nummers, Midnight, bewijst voorlopig het tegendeel!

Heb je gelijk in chevy93!
Maar nu klinken ze als een hopeloos falende Radiohead imitatie,
wat dan erger is?

Geen idee waar jij er Radiohead in hoort?
Ik vind het een enorm knap nummer, vooral door het werk van Hopkins maar vocalen mogen er ook zeker zijn. Ik vind het meer iets van Trentemoller - maar niet zo 'dansbaar' - en Bon Iver hebben.

Titelsong is zo fucking mooi

Coldplay doet me wat betreft de muziekervaring een beetje denken aan de Arctic Monkeys: verslavend in het begin als je het Rock-genre leert kennen, paar gezellige nummers die je later blijft luisteren, maar de algemene houdbaarheid is vrij beperkt. The Scientist blijft een pareltje, de eerste keer toen ik de video-clip zag meende ik dat het een rouwnummer was, althans dat meende ik af te leiden, ergens werd ik toch blijvend diep geraakt door de schoonheid. Nu blijft dat nummer, samen met In My Place, ergens wel fijn in het gehoor. De rest van het album luistert mooi weg, maar jammer genoeg ook niet meer dan dat.

Politik vind ik ook wel een tijdloos nummer hoor. Sterker nog, het is voor mij het nummer van het album gaan woorden door de jaren heen

En is een fysieke herinnering en bevestiging dat de mannen wel degelijk ooit goede nummers en muziek konden maken.

Dit album is nog steeds wel een kleine klassieker. Politik dynamiek en het einde is prachtig, In My Place, The Scientist en de titeltrack hebben mooie dromerige melodieën, en de gejaagdheid van A Whisper is ook bijzonder. Clocks vindt ik overrated, en de rest een beetje saai. In die tijd was het een spannende plaat, nu iets minder eigenlijk omdat er zoveel betere platen zijn uitgekomen. Dus top 20 verdiende deze echt niet. Omdat een album populair is betekend nog niet dat het de beste muziek is.

Ze staan wel nog steeds 2e met dit album in een ALBUM TOP-500, die ik thuis nog steeds jaarlijks op mijn PC hanteer (deze baseer ik op meerdere lijsten, waarvan de musicmeter Top-250 er een van is).

Ze hebben hier ook heel lang 2e gestaan. Op een gegeven moment zette een gestage daling is, maar het is vooral het niet meer meetellen van de toptienen van inactieve gebruikers wat in de huidige 18e plaats geresulteerd heeft.

Vind ik persoonlijk ook wel hoog genoeg. Politik blijft een groots nummer, maar de hits hebben hun airplay ruimschoots gehad en de rest van de albumtracks komt w.m.b. niet in de buurt van die van Parachutes.

'Politik' vind ik samen met 'Clocks', 'The Scientist' en 'Warning sign' de mooiere nummers van dit pracht-album. (Misschien ga ik die dadelijk na het schrijven en onder het koken weer draaien).

Dit album staat in de lijst die ik thuis jaarlijks op mijn pc hanteer 2e achter 'Ten' van PEARL JAM. 'O.K. Computer' van RADIOHEAD heeft daar de 3e plaats overgenomen van U2 met 'The Joshua tree', en PINK FLOYD staat 2x in de Top-10: 5e (Dark side) en 8e (Wish you were here).

Wat een verademing dit album ....
Daar kunnen de laatste platen nooit aan tippen; veel te glad allemaal, brrrr