Red House Painters - Down Colorful Hill (1992)

mijn stem
3,96
136 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: 4AD

  1. 24 (6:47)
  2. Medicine Bottle (9:49)
  3. Down Colorful Hill (10:51)
  4. Japanese to English (4:41)
  5. Lord Kill the Pain (6:03)
  6. Michael (5:23)
totale tijdsduur: 43:34
37 BERICHTEN 4 MENINGEN
zoeken in:
 
0
Misterfool
geplaatst: 17 augustus 2015, 23:24 uur [permalink]
Op zich kan ik wel genieten van Down Colourfull Hill. Het lage tempo vind ik niet erg storend, maar met de afstandelijke sfeer van het album heb ik meer moeite. 3.5* voor nu.

avatar van Franck Maudit
5,0
0
geplaatst: 18 augustus 2015, 16:44 uur [permalink]
Misterfool schreef:
Op zich kan ik wel genieten van Down Colourfull Hill. Het lage tempo vind ik niet erg storend, maar met de afstandelijke sfeer van het album heb ik meer moeite.


Wel boeiend, ik vind dit album namelijk allesbehalve afstandelijk. Dit debuut bulkt van de thema's die een jonge twintiger niet vreemd kunnen zijn. Dit gezegd zijnde kan je uiteraard nog steeds een afstandelijke sfeer neerzetten maar als Mark Kozelek in een nummer als Michael die afstandelijkheid niet lichtjaren achter zich laat weet ik het ook niet meer.

Let trouwens goed op de composities, die zijn stukken geraffineerder en gelaagder dan een mens op het eerste gehoor zou denken.

Overigens wel altijd leuk dat mensen dit album blijven ontdekken

PS: het is 'colorful'

avatar van Broem
4,0
0
geplaatst: 7 november 2015, 09:36 uur [permalink]
Via een tip van bovenstaande user in een topic maar eens in het werk van Red House Painters gedoken. Beschrijving van dit album beviel me wel en dat kan een mooie voorbode zijn. En dat is het ook. Wat een prachtig ingetogen album is dit zeg. Vol met melancholische songs waar je wel voor in the mood moet zijn. Ik had nog nooit van de band gehoord maar ken (achteraf) wel het werk van frontman Mark Kozelek in zijn project Sun Kil Moon. Daar heb ik ooit bij het bespreken van een van zijn albums geschreven dat ik galm (productie) in zijn stem zo vreselijk irritant en dus jammer vond. Daar is gelukkig op dit album niets van te horen en komt zijn stem prima uit de verf. Die stem draagt samen met die prachtige persoonlijke songs dit album naar een hoog niveau. Ga zeker nog meer van de band luisteren maar dit is, na zoveel jaren intensief met muziek bezig te zijn, met terugwerkende kracht uit 1992 een aangename verrassing.

avatar van Broem
4,0
0
geplaatst: 30 januari 2016, 12:23 uur [permalink]
Heeft even geduurd maar uiteindelijk dit prachtige album op vinyl binnen gekregen. Wat een plaat he! Erg goed en gaaf om op vinyl te hebben. Zit trouwens een download code bij om van de website een 'legale' MP3 te kunnen downloaden. Iemand interesse? Voor noppes

avatar van Franck Maudit
5,0
0
geplaatst: 9 mei 2016, 01:17 uur [permalink]
Prachtig stuk over de vriendschap tussen mannen: Michael

avatar van Leeds
5,0
0
geplaatst: 22 oktober 2016, 01:15 uur [permalink]
Schitterend werk! Daar waar het 1ste deel van Red House Painters (Rollercoaster) nog te langdradig bleek is deze hier kwa tijd perfect. 6 fantastische pareltjes die heel sfeervol klinken maar toch donker en somber zijn. Absoluut één van de toppers uit 1992!

avatar van Franck Maudit
5,0
2
geplaatst: 22 november 2016, 22:47 uur [permalink]
Jaren terug was ik enkele voor mij onbekende werken die door Paalhaas (ere wie ere toekomt) met het maximum aantal sterren werden beloond aan het uitspitten. Daar zat dit kunststukje bij.

Eigenlijk gaf de hoescover me meteen zin om eraan te beginnen. Reeds bij de eerste luisterbeurt werd ik van m’n sokken geblazen. Slowcore was een genre dat me nagenoeg vreemd was maar de manier waarop de nummers de tijd kregen om zich te openbaren was voor mij een streling van de ziel. De stem van Mark Kozelek was de krachtigste breekbaarheid die ik ooit had mogen horen en de lyrics vertaalden haast exact wat ik op dat moment in mijn leven ervoer qua gebeurtenissen maar ook qua denkpatronen. Misschien zat de leeftijd er voor iets tussen. Ik was namelijk zelf 23 toen ik dit album voor het eerst hoorde en ‘24’ (het openingsnummer) gaat over de confrontatie met alles wat deze specifieke leeftijd behelst.

Sindsdien heb ik alles wat de beste man ooit gereleased heeft in de kast staan en dat heb ik me nog geen seconde beklaagd. Zowel zijn werk met Red House Painters, Sun Kil Moon, nevenprojecten en solowerk zijn in mijn optiek nagenoeg allemaal van een torenhoog niveau. Al blijven de eerste twee worpen van Red House Painters wel onovertroffen. Heb Mark Kozelek inmiddels meerdere keren live gezien en heb er zelfs een praatje mee gemaakt. Schitterende man, ik kan er geen genoeg van krijgen.

* denotes required fields.

*

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.