The Dead Weather - Horehound (2009)

deze ga ik zeker kopen!

Heerlijke plaat, ik vind het enkel jammer dat Allison Moseheart niet zo haar stempel weet te drukken, had het eigenlijk nog een stukje catchier en dansbaarder verwacht.

Nuja het resultaat is en blijft een prachtige plaat, wat we altijd wel kunnen verwachten van Jack White, wat een artiest.

Ik zie de overeenkomst niet echt.

Album opent erg sterk met 60 Feet Tall.
Alleen wordt dat nivo verder helaas niet meer gehaald.

Vind je? Ik geloof dat ik dit 1 van de minste nummers van het album vind.
Ben dan weer meer gecharmeerd van het vervolg, en dan vooral Hang you from the heavens

Dan hou jij meer van het expirimentele gedeelte, het eerste nummer klinkt vrij gangbaar.
Het reggae nummer I Cut Like a Buffalo vind ik het minste nummer.

Zou best kunnen.
Maar vind je 60 feet tall echt gangbaarder klinken dan Hang you from the heavens?
Ik vind dat laatste nummer wel een aanstekelijk rifje hebben...... het blijft wat meer hangen ofzo.....
Maar goed, dat is mijn beleving ervan.
Ik vind het verder een erg goed album trouwens.

Feit is dat Jack White een groot talent is, en dat steeds meer blijkt dat Meg White maar een opblaaspop met meer lucht dan bezieling is.

Hehehe... dat zijn jouw woorden. Maar ik moet wel zeggen dat ik de projecten van Jack White zonder Meg minstens zo interessant vind.
En als ik eerlijk ben..... meestal ook gewoon beter. (Raconteurs, dit...)

Die zijn in ieder geval beter dan de laatste 2 White Stripes albums.

Helemaal mee eens.
Overigens vind ik die meid van the Kills hier ook stukken beter klinken dan bij haar "eerste band".
Daar vond ik namelijk niet zoveel aan.
Op deze plaat is het soms net alsof ik PJ Harvey voorbij hoor komen.
Ja, vind het echt een hele goeie plaat..... maar dat had ik al gezegd.

Je hoort trouwens ook duidelijk de QOTSA invloeden, wat begrijpelijk is.
Ik vond No Wow van The Kills ook een prima album.
Dit album ga ik zeker vaker luisteren, en misschien ook aanschaffen.

Ja precies.
Ken je deze? Desert Sessions 9 & 10 (2003)

Desert Sessions (lieden van QOTSA met steeds andere muzikanten) met deze keer o.a. PJ Harvey. Daar deed The Dead Weather me meteen al wat aan denken. (aan de nummers met PJ althans...)

Moet ik nog steeds achter aan.
Bedankt voor de herinnering.
Ik vond de samenwerking van PJ Harvey met Mark Lanegan ook geslaagd te noemen (nog wel gelinkt aan QOTSA, maar we dwalen langzaam af).

Had geen idee van dit samenwerkingsverband maar vanochtend maar eens aangeklikt op de luisterpaal. En na de eerste luisterbeurt gelijk weer aangezet! Lekker stompende start/stop gitaarriffs, een duister sfeertje, goede vocalen en enkele memorabele nummers heb ik tot nu toe ontdekt. Met als absolute hoogtepunt Three Birds! Stukken interessanter dan The Raconeurs en The Kills (allebei danig overschat mijns inziens) en veel dynamischer dan de White Stripes, die met dat gebrekkige drummens inmiddels wel in een erg beperkt kader zijn beland, hoe creatief ze hier binnen ook zijn. Fijne verrassing deze plaat op een gemiddelde maandagochtend!

Interessant project, dit verbond van Kills en White Stripes.
Ga ik nog vaak opzetten! Dank aan Luisterpaal.

kopen kopen kopen die hap!

Opvallend, de laatste van de White Stripes vond ik duidelijk de beste (ik heb ze allemaal vanaf De Stijl). De albums daarvoor moesten het toch wel erg hebben van de singles en nog wat losse nummers.

Ben trouwens erg benieuwd naar dit album (om het even bij Horehound te houden).

Na elephant werd het een beetje een herhalingsoefening. Tja... hier en daar opgeleukt met een mariachi trompetje. (toegegeven: Conquest is best een leuk nummer), maar zowel de platen "Get Behind Me Satan" als "Icky Thump" werden wel een lange zit, en op een gegeven moment heb je het allemaal wel gehoord.
Vervolgens kwam Jack White met een erg geslaagde 2e Raconteurs plaat die ik eigenlijk niet had zien aankomen.
En met deze Dead Weather - Horehound verrast hij me wederom in positief opzicht.
Ik vind dit van de laatste vier platen waar Jack White een aandeel in heeft gehad toch wel de beste.

raar,

op pitchfork vinden ze hem goed: http://pitchfork.com/review...

en in de oor vinden ze dat niet: http://www.oor.nl/albums_de...

maar eh...ik weet niet of ie echt goed is wat vinden jullie?

Dit vind ik nu bolocks, muziek is subjectief dus laat je niet altijd leiden door andermans recentie luister er eerst naar en ga dan in dialoog met mede of tegenstanders, daarvoor dient deze site toch?

Of deze plaat echt goed is, met de nadruk op echt
of hoe bedoel je dat?
Moet zeggen dat ik het geen slechte plaat vindt,
wel een beetje vermoeiend.Dat komt vooral
doordat veel nummers horten, stoten en nergens
echt doorstomen.
Maar er staan zeker lekkere nummers op.. 3.5*
(om te beginnen)

Tja.... en OOR neem ik al lang niet meer serieus.
Elk 13 in een dozijn meukbandje wordt in dat blad opgehemeld en gepresenteerd als "de nieuwe...... vul maar in..." op basis van pure willekeur en desinteresse van de gemiddelde OOR - "recensent". Zo durven ze zich te noemen althans.
En dat zeg ik niet omdat ze een plaat af lopen te zeiken die ik dan toevallig goed vind.
(het verbaast me wel overigens, omdat het blad doorgaans niet bepaald kritisch is)

hoofddoel morgen is deze plaat ergens gaan kopen en dan vollembak in den ootoo!

geweldige plaat, vind dit toch wel beter dan the kills eigenlijk. Niveau van openingsnummer 60 Feet Tall is inderdaad niet meer verder te vinden op het album, maar dat wil niet zeggn dat de rest van de plaat slecht is ..

Voor mijn part staan er nog meerdere gedenkwaardige songs op naast 60 Feet Tall denk maar aan bvb Threat me like your Mothe en No Hassle Night.

ik wist in het begin niet wat ik ervan moest vinden maar nu wel: Ik vind het een behoorlijke sterke plaat,
kan me dus meer vinden in de recentie van pitchfork

Fijne plaat.
Voorlopig favoriet is het laatste nummer.

Klinkt nog niet zo geniaal als ik had verwacht, maar alsnog erg goed.

Ik vind de laatste twee white stripes ook de beste.
je hoor ook echt een groei in de albums van de eerste naar de laatste.