John Foxx - Metamatic (1980)

Er zijn in mijn beleving maar weinig albus die zo klinken als de verpakking. Dit album is daarop een positieve uitzondering. Een stijlvol grijs geheel met daarop een vent die licht uit het projectiescherm weet te halen.

Wie zo'n kunstje kan moet wel een zekere gave hebben om met techniek om te gaan. Deze John Foxx, mede oprichter van Ultravox, weet hiermee prima mee om te gaan. Op dit album staan mooie verstilde electronische popsongs die duidelijk de basis hebben gelegd voor de latere electro-pop. De op David Bowie gelijkende stem past hiet zeer goed op. Dit bij elkaar opgeteld levert een mooi debut album op.

Het grijs van de hoes is op een zeer smakelijke wijze door de songs verwerkt. Het krijgt hierdoor iets wat lijkt op arbeiders die helemaal murw gemaakt zijn door het werk. Na thuis even in bad te zijn geweest ontdekken ze dat daarnaast nog wat meer te toen dan saai naar het werk te gaan. Ondanks dit blijft hun leven er saai uitzien. Dit is volgens mij het idee achter dit grensverleggende album. In een song als No-One Driving komt dit voor mij allemaal bij elkaar. In een auto stappen zonder iemand achter het stuur, is een spannende aangelegenheid. De instrumentatie laat dit ook horen, maar uit de tekst haal ik zo iets dat het nog spannender kan.

Al bij al een goed debut-album van John Foxx, die volgens mij meer invloed heeft gehad in de muziekwereld dan we voor mogelijk houden tot nu toe...

Dennis Leigh alias John Foxx bracht in 1975 zijn eerste single uit met de groep Tiger Lily, die via enkele naamwijzigingen transformeerde met Ultravox! dat in 1977 twee albums uitbracht en in '78 een volgende, waarbij de uitroepteken uit de groepsnaam is verdwenen. In 'Ultravox' zit de naam Foxx verscholen, een alias dat hij sinds oktober 1976 gebruikt.
De invloed van synthesizers werd per album sterker en met solodebuut Metamatic is niet meer sprake van een hybride synthband, waar deze nieuwigheden worden gecombineerd met conventionele instrumenten. Solo schakelt hij volledig over op de synthesizer. Anders dan zijn oude bandje, waar ene Midge Ure zijn plek innam en de groep meer tijd nodig had voor een nieuw album: Vienna verscheen in juli 1980, Metamatic al in januari dat jaar.

Ter promotie waren daar singles Underpass (#31 in februari in de Britse hitlijst) en No-One Driving (#32 in maart-april).
De koele sferen van de instrumenten stammen goed bij Foxx' stem, maar de melodieën willen niet zo beklijven. Slechts bij opener Plaza, A New Kind of Man en Blurred Girl vind ik het gehele nummer pakkend, bij de overige nummers zijn er weliswaar aangename synthgeluiden, maar als composities niet voldoende om me bij de lurven te pakken. Dat het album half februari #18 haalde, laat echter zien dat menigeen dat anders ervaarde en hierboven staan de nodige berichten waarin de MuMensen dat ook zo beleven.

Op reis door new wave bevind ik me in januari 1980. Ik kwam van de derde van 999; volgende nummer op mijn afspeellijst is Dance Stance van Dexys Midnight Runners, maar omdat ik hun debuut Searching for the Young Soul Rebels al besprak, vervolg ik bij The Special A.K.A. en dat bij het debuut van The Specials.