UFO - The Visitor (2009)

UFO-bassist en -oprichter Pete Way heeft zich eindelijk het ziekenhuis in gezopen. En wat doen zijn maatjes terwijl hij met een leverkwaal ligt te creperen? Die duiken gewoon de studio in en nemen een nieuwe cd op! Zanger Phil Mogg weet zich op The Visitor omringd door oudgedienden Paul ‘Kipper’ Raymond (keyboards, gitaar), Andy ‘No Neck’ Parker (drums) en jonge hond Vinnie Moore (gitaar) en noemt het album zelf ‘karakteristiek’. Werp één blik op de tracklist met titels als Hell Driver en Rock Ready en je weet dat hij gelijk heeft, al zorgt de inventieve Moore (check ook zijn gevarieerde solo-album To The Core) ervoor dat UFO 2009 niet louter uitgesleten rockclichés oplevert.

Prima album. Opmerkelijk fris voor zo´n oude band. Vinnie Moore past er goed bij, hij kan capriolen uithalen maar speelt ook vaak wat terughoudender in dienst van het nummer.
Phil zingt ook goed, manier van zingen is hier soms wel iets te veel semi-dramatisch. Muziek is niet heel origineel maar weten wel te boeien.

Op voorganger The Monkey Puzzle keerde oudgediende Andy Parker terug als drummer, begin 2006 begonnen de voorbereidingen voor The Visitor. De derde UFO met Vinnie Moore als snarenman. Biografie High Stakes & Dangerous Men (2014) vertelt dat de totstandkoming meer collectief was: anders dan bij de twee vorige albums was het nu niet zo dat Moore alle muziek schreef, waarna zanger Phil Mogg zanglijnen en teksten toevoegde.
Deze maal droegen alle leden nieuw materiaal aan, leidend tot een ruwe lijst van zo’n dertig nummers. Mogg schreef met zowel bassist Pete Way als de Birminghamse bluesgitarist Nick Crutchley; toetsenist/gitarist Paul Raymond (twaalf stuks), Parker (acht) en Moore droegen per e-mail de overige composities aan.
De heren vlogen naar de inmiddels vertrouwde studio in Celle, Duitsland om dit alles in vijf dagen tot een lijst van elf nummers te beperken. De opnames vonden in februari-maart 2006 plaats en hier valt te zien wie welk nummer schreef.
Moore neemt op in zijn thuisstudio in Delaware, Verenigde Staten, waar ook zijn zevende soloalbum To the Core (2009) tot stand komt. Way is inmiddels te ziek door een ontstoken lever en wordt noodgedwongen vervangen door de Duitse bassist Andy Pichl, op dat moment bij Nektar.

Dat Moore als een malle soleert moge duidelijk zijn en de productie van opnieuw Tommy Newton is dik in orde. Oorspronkelijk had de groep Martin Birch als knoppenman gewild, maar deze was inmiddels met pensioen en bedankte.
Met akoestische slidegitaar trapt Saving Me het album ijzersterk af, waarna meer robuuste hardrock volgt, altijd met die herkenbare, ietwat melancholische stem van Mogg. Zwakke nummers komen we niet tegen, robuuste hardrock wél, zoals het riffende Hell Driver, het bluesrockende Rock Ready en het ingetogen swingende Living Proof.
Een vleugje adult oriented rock bezit Stop Breaking Down met zijn meeslepende coupletten én refrein. Idem in Can’t Buy a Thrill met wederom een buitenklasse melodie. Forsaken is een ballade, bonustrack Dancing with St. Peter is een “cover” van Moggs project $ign of 4 uit 2003.
Voor het eerst sinds Misdemeanor (1985) haalt UFO de Britse albumlijst, zij het een uiterst bescheiden #99 in juni 2009.

Van mei 2009 tot begin december 2010 werd door Europa, de VS en Brazilië getourd met in de bezetting de Amerikaanse bassist Barry Sparks. Als hij in mei 2010 terug moet naar de VS wegens familieomstandigheden, wordt hij voor drie Europese concerten vervangen door Pichl, zoals Blabbermouth destijds meldde. Rob De Luca keert terug als tijdelijk bassist bij het vervolg van de tour.
Waarom geen Pete Way? Andy Parker vertelt in de bio: “(…) they’re not giving the treatment to someone who is drinking and taking drugs. The guy is smoking 60 cigarettes a day. (…) I’m sorry, but the time has come in UFO’s career that’s it’s really affecting his performance. (…) Until he sorts himself out, I’m afraid he’s sitting on the bench.” Way is wel te horen op zeven nummers van Temple of Rock van Michael Schenker uit 2011.

In december 2010 beginnen de voorbereidingen voor opvolger Seven Deadly. In juli 2024 verscheen de heruitgave van The Visitor bij Cleopatra op cd en vinyl in diverse uitvoeringen.