The Maccabees - Wall of Arms (2009)

Erg goed vervolg op 'Colour it in', wat één van de leukste platen uit de britse new wave/punkfunk revival was.

Dit album heeft nog steeds de 'maccabees-sound', maar het klinkt veel minder gejaagd, iets minder scherp en allemaal wat rustiger en overdenkender allemaal.
De romantiek van het debuut zit er wel nog in. Dat zou kunnen komen door zanger Orlando Weeks, die toch wel een apart en mooi stemgeluid heeft en vaak abstracte, maar toch herkenbare teksten schrijft.

De eerste luisterbeurt leek het een album zonder echte uitschieters, zoals die wel op colour it in zaten, maar na meer luisterbeurten beginnen alle nummers zich een beetje te settlen. Dus ik zou willen stellen, dat dit toch wel een groeiplaatje is.

Favorieten tot nu toe: Love you better, One hand holding, No kind words, Wall of arms, Dinosaurs, William Powers.

4 sterren.

klinkt erg goed, maar moet het toch iets meer beluisteren dan colour it in..
no kind words

Mooie plaat. Moet toegeven dat het wel een beetje in mijn straatje valt, qua type muziek, maar dat neemt niet weg dat veel nummers goed in elkaar zijn gezet. Iets minder catchy dan hun eerste plaat, maar naar mijn smaak wel een betere.

jeetje flikken ze het weer. Colour it in vind ik toch wel een klein meesterwerkje, maar met deze plaat gaan ze akelig dichtbij komen bij hun debuut

Deze ga ik zeker ook checken, maar ik wacht geduldig tot hij hier in de winkels ligt.
Wel een lelijke hoes trouwens.

Wat een verschrikkelijke mooie plaat is dit zeg.

Twitter / KindaMuzik: Op Walls of Arms (uit 4 me ...

Ook maar eens gaan beluisteren, deze plaat. Ik ben wel benieuwd!

Verhoogd naar 4,5. Ik denk dat deze plaat beter en langer houdbaar is dan Colour it in. Echt een geweldig album, dat je gewoon op repeat kan zetten en steeds ontdek je nieuwe dingetjes. Prachtig!

Beter dan het debuutalbum. Hoeveel beter weet ik nog niet.
Ze schuifelen iets richting het geluid van Arcade Fire. Het geluid is wat minder commercieel geworden en iets meer gericht op houdbaarheid. Iets wat ik alleen maar kan toejuichen. 4*

Hmm dit klinkt interessant. Moet dit maar eens gaan opzoeken. Gezien de reacties belooft het veel...

Zeer sterk tweede album van deze heren.

jammer dat ie al onder de 4 is gegaan.

Erg fijne plaat. Mooie, korte pakkende nummers die hun veelzijdigheid laten zien. Met soms een vrolijke noot ('Dinosaurs'), maar soms ook bijna inktzwart ('No Kind Words').

Voor mij is dit geen perfecte plaat. Na 'Dinosaurs' verliest de plaat zijn spanning. De nummer 8 tot en met 11 doen me niets.

Ik moest hier ook meteen aan Arcade Fire denken. Met name de stem van de zanger.

Echt een heerlijk album zeg! Een aangename verassing, deze band waar ik nog nooit van had gehoord. Stuk voor stuk heerlijke, warme, up-tempo indiesongs. Dit zou best weleens het paradepaardje van de zomer kunnen worden zoals MGMT dat vorig jaar was.

Laatste vier nummers vind ik juist erg sterk, met name Kiss and Resolve en William Powers.

Ik hoorde de single op de radio, ga eens kennismaken met het hele album nu.
En het zou me niet verbazen als de zanger van Arcade Fire dit zelf ingezongen heeft!.. Hij slist ook precies hetzelfde zeg maar..

dat heeft ie toch niet.

Hij groeit niet. Het blijft wat het is. En dat is niet verkeerd maar toch tegenvallend.

Ik vond het juist een enorme groeier. Hoe vaak heb je het album ondertussen ongeveer geluisterd?

Keer of vijf denk ik. Ongeveer eens in de week krijg ik zin om dit ding op te zetten en dan is het feest maar vervolgens ben ik hem weer even zat. Jammer maar helaas.

Geen wonder dat dit erg klinkt als Arcade Fire, de producer van Neon Bible zat bij dit album ook achter de knoppen .

Een erg vrolijk album, met een frisse indie-sound. De zang vind ik niet zo bijzonder. Het hele album zit vol met aanstekelijke melodietjes en riffjes. Dit ga ik nog wel een aantal luisterbeurten geven.

Wat een afschuwelijke cover trouwens. Off-putting, zou ik zo zeggen.

Hoewel, uit de cover kun je volgens mij opmaken dat de Maccabeeën zichzelf niet al te serieus nemen, en dat spreekt in hun voordeel.

Nu twijfel ik toch weer tussen 3.5 en 4. Ik ben opnieuw in die initiele staat van onder de indruk geraken geraakt. Dinosaurs, Wall of Arms, Can You Give It, William Powers en One Hand Holding zijn stuk voor stuk enorm goede nummers. Het duurt ook allemaal niet te lang en dat had met deze muziek ook niet gemoeten. Het tempo zakt nergens in en dat vind ik heerlijk. Ik haat het als een band een aantal geforceerde trage ballads ertussen propt ondanks dat ze niets toevoegen. Ik denk toch een 4* en een kandidaat voor de jaarlijst alvast.

Ik vind die hoes eigenlijk supervet!

Jeetje wat een lekker album en leuke band is dit zeg..
Kan alleen zeggen dat dit muziek is die echt goed
in m'n oortjes klink.

Ik had de naam wel eens voorbij zien komen, maar er verder
nooit echt acht op geslagen. Blij dat ik ze toch ff check voor
Lowlands en niet erna, ik zou behoorlijk ziek zijn als ik er later
achter kom dat ik ze daar gemist hebt..

Schitterend album, ben erg onder de indruk. Wat ik zo bijzonder vind is dat deze plaat in schril contrast staat met het debuut. Colour It In was aardig, maar wist zich te midden van de andere, oeverloze britpoop-plaatjes niet echt te onderscheiden. Dan Wall of Arms; dat is nog eens muzikale progressie. Had er op Lowlands graag bij willen zijn.

Dit heeft alles in zich om geweldig te vinden maar toch vind ik dit allesbehalve. Stuwende en gefocuste nummers, een gepassioneerde zanger en opzwepend gitaarwerk. Maar ik krijg hier 0,0 gevoel bij en heb geen enkele behoefte dit vaker te beluisteren. Voor het vakmanschap krijgen ze wel een voldoende van me maar dit is typisch weer een indie-bandje teveel; te weinig eigen smoel en zonder de x-factor die dit euvel zou kunnen verhelpen.

Goed verwoord, een fenomeen dat ik de laatste tijd vaak tegenkom, voel mijn relatie met muziek dan ook meer en meer afstompen de laatste tijd.

Zoek de gekkigheid op! Ik red mezelf ook prima met wat foute pop of doommetal, ik noem maar een suggestie. Er is teveel mooie muziek om je te laten afstompen, hop hop! The Maccabees heb ik ondertussen van den computer geknikkerd. Niet beledigend bedoeld ofzo maar het zou er toch maar voor joker opstaan.

Nog nooit iets van gehoord tot jl Woensdag in voorprogramma van The editors.
Ik vond ze geweldig, dus meteen cd beluisterd, deze dan en ik vind ze erg goed, Vooral William Powers blijft meteen hangen.