The Mars Volta - Octahedron (2009)

Ik heb nergens geschreven - dacht ik - dat het "oerdegelijk materiaal" was hé. Commercieel en absoluut niet oerdegelijk dat is deze plaat en dat is een verdomd slechte, saaie combinatie.(Was overigens méér dan duidelijk dat ik dat bedoelde...)

En commercieel als kritiekpunt gebruiken kan wel degelijk, ook ben je niet persé tegen commercieel. Als je het in z'n context plaats van mijn hele betoog is het duidelijk dat commercieel hier gelijk staat voor saai, voorspelbaar, pretentieus en ongeïnspireerd. Kortom "commercieel" kan op meerdere dingen slaan zoals je bv. radiohead commercieel kan noemen omdat ze populair zijn en best wat plaatjes verkopen ondanks hun muziek niet bepaald mainstream kan genoemd worden.

Mmmmmm.... vreemd woordenboek gebruik je.

com·mer·ci·eel bn, bw de commercie betreffend; handels-: -ciële televisie gericht op het maken van winst

Ocharme wat een gezaag. Als ik iets goedkoop klinken vind dan bedoel ik toch ook niet "niet duur, laag geprijsd". Beetje kinderachtig hoor.

En ik denk dat het heel duidelijk is dat je aan de hand van een context een bepaald woord een zekere bijklank of meerdere betekenislagen kan geven. En ach, ik ben toch ook maar een ontgoochelde Mars Volta-fan die het niet leuk vind om kritiek te geven op deze plaat en toegeven moet dat deze band niet uitgegroeid is tot hetgeen ik verwacht had na "Frances the mute". Het is toch maar een mening gelijk een ander... Ik vind jullie reacties nogal euh... vul het zelf maar in.

Eindelijk een album van TMV waarop ze het over het algemeen een beetje rustig aan doen en niet zo technisch bezig zijn dat het niet meer lekker in het oor licht. Beetje dromerig dit album. Het haalt zeker niet het niveau van hun eerste, maar het is zeker een stap naar voren vergeleken bij hun laatste twee. Nog even goed luisteren voordat ik een cijfer geef..

Beter dan zijn voorganger. Een stuk rustiger, hun sound is een beetje verandert. Sommigen vinden de muziek nu te commercieel geworden, maar dat vind ik zeker niet. Het bevat nog altijd opvallende omschakelingen en solo's. De zang vind ik stukken beter.
3.5*

beter dan zijn voorganger... al betekent dat niet veel

En toch 4, ook al betekent dat niet veel?

Inderdaad, ik vond Bedlam een behoorlijke kutplaat en ben dus enigszins aangenaam verrast door deze opvolger.
Teflon bijvoorbeeld, zou zomaar in m'n top 10 van Mars Volta nummers kunnen komen. Daarnaast laat Thomas Pridgen nu horen dat je ook een goede drummer kunt zijn zonder elk gaatje dicht te slaan of ander vermoeiend spierballenvertoon.
Wel weer een hele foute ballad (With twilight as my guide ) in het zelfde straatje als het verschrikkelijke Tourniquet man. Het deed me een beetje denken aan Televators en Miranda , maar dan allemaal net niet. En waar zijn de Latin-invloeden gebleven?

Mooi "rustig ingetogen" nieuwe album van The Mars Volta.
Ze laten zich op dit album van een heel andere kant zien en dat bevalt mij wel na hun wilde (soms expierimenteele) geluids wallen. Nu is het niet zo dat dit een album is om bij een kampvuurtje op te zetten.

Het album is weldegelijk typisch The Mars Volta alleen hebben ze een heel erg goede ballans gevonden tussen over elkaar heen buitelende geluids expierimenten en toegangkelijke rock.

Of het een stap vooruit is.....?
Tsja dent het eigenlijk wel het is iig beter dan hun laatste 2 albums en ben hier eigenlijk net zo over te spreken als over hun debut..... Voorlolpig op 4,5* maar als het album eenmaal in mijnbezit is en ik het via mijn normale geluids instalatie kan horen (ipv via de pc.) denk ik dat mijn wardering voor dit album nog wel bijgesteld gaat worden naar boven.

Wauw, Desperate Graves begin ik nu echt te waarderen! Hele album loopt inmiddels ook al een paar keer per dag door m'n playlist.

Dit is muziek die ik in potentie heel goed vind. Al eerder kwam ik in aanraking met The Mars Volta en wat bleek: de instrumentatie vind ik meer dan prima, tekstueel is het, hoewel niet mijn kop thee, erg goed te pruimen, maar de zang blijf ik zeurderig vinden. Alhoewel daar heb ik bij deze plaat al wat minder last van. Het lijkt of ik het al wat beter kan waarderen. Misschien valt het kwartje ooit wel in zijn geheel.

Na een aantal luisterbeurten vind ik het een goede cd.
Ik had gehoopt dat de cd meer was als de rustige stukken op deloused en frances waren, maar toch klinkt het niet zo behalve bij Cotopaxi.

Copernicus krijgt hier de meeste stemmen. Niet te geloven. Dat vind ik veruit het saaiste nummer van dit album. Ik durf zelfs bijna te beweren van het gehele oeuvre van The Mars Volta. Ruim 7 minuten voortkabbelende ellende. Wat een geluk dat de rest van de plaat wél het niveau haalt dat ik gewend ben van mijn vrienden van The Mars Volta. Voor nu een 4.

Nu een keer of 10 geluisterd, maar hij boeit nog steeds niet zo. Minste The Mars Volta tot nu toe.

Slap verhaal. Commercieel is naar jouw mening dus saai en voorspelbaar (kan ik nog inkomen) maar ook pretentieus. Terwijl het gros van het hitparade spul natuurlijk alles behalve pretentieus is en dat logischerwijs ook niet beoogd, aangezien die platen gemaakt worden om een zo breed mogelijk publiek aan te trekken. De obscure (soms achterlijke) pretenties van The Mars Volta passen niet in dat mainstream kader.

Lees mijn posten nog maar eens opnieuw, zou ik zeggen. Ik heb ten eerste duidelijk vermeld dat commercieel niet altijd slecht hoeft te zijn. Er zijn veel leuke, commerciële bandjes met goeie, degelijke, boeiende popmuziek (bv. Talking Heads waar ik veel van hou). Ten tweede heb ik volgens mij nergens gezegd dat commercieel altijd slaat op saai, voorspelbaar en pretentieus... Nergens een veralgemening... Maar hier bij déze plaat vind ik dat het hier wel zo is. En ik geef je heef je gelijk als je zegt dat "de obscure (soms achterlijke) pretenties van the Mars Volta" niet in het mainstream kader passen, vandaar mijn uitspraak dat het relatief is: in vergelijking mét de andere platen vind ik déze inderdaad heel wat commerciëler en verre van avontuurlijker (hetgeen ik verwacht van een goeie post-rockband en eigenlijk van de meeste bands, het moet boeiend blijven hé). En om die "pretentieus" met het "commerciële" nader te verklaren, ik vind dat ondanks dat ze de wat commerciëlere toer zijn opgegaan ze pretentieuzer geworden zijn, hetgeen niet geheel te rijmen valt met de slappe, drukdoenerige, veel te scherpe, hoofdpijn-muziek van de twee vorige platen en de saaie, duffe, koude ongeïnspireerde brij dat deze nieuwe plaat is. Maar dat is mijn mening maar natuurlijk. Ik weerhoud er niemand van om deze goed te vinden.

Is mijn verhaal zo onduidelijk? Ik snap het niet helemaal hoor, al die reacties... Samengevat komt het er toch maar gewoon op neer dat ik ontgoocheld ben in deze eerst zo veelbelovend band; dat ze er voor mij op achteruit gaan, zowel in compositie als sound en ook - en niet in het minst - in de producing van hun materiaal. Mijn excuses als dat voor enkelen onder jullie zo moeilijk te aanvaarden is.

Ik houd het hierbij, ik ga hier niet meer verder in investeren. Als het nu niet duidelijk is dan zal het dat voor sommigen nooit zijn.

Op zich is het allemaal best duidelijk, je bent teleurgesteld in de plaat, alleen is je woordkeus misschien wat ongelukkig. Onder commercieel bands als Talking Heads gaan scharen... eeuuhhhh.
Het lijkt me dat commercieel bedoelt is voor commercie, oftewel om (veel) geld te generenen. Volgens mij hebben daar de Talking Heads en deze plaat niet veel mee te maken.

Hebben ze weer een CD uitgebracht?
Gatverrrr, wat commercieel; een CD uitbrengen.

Muziek maken doe je in de eerste plaats omdat je het leuk vind.
Als je er geld mee kan verdienen prima.
Het lijkt af en toe wel als een band te bekend wordt hij niet meer goed is.
Kijk de diverse stemmen maar bij bands die opeens beroemd zijn geworden. Die zijn veel lager dan toen ze bij een klein publiek bekend waren.
En dat zegt niet altijd iets over de kwaliteit.
De platenmaatschappijen bepalen helaas al te vaak wat ze verwachten van een band.

The Police dan. Die maakten erg leuke, boeiende sterke popmuziek vind ik.


(In Vlaanderen noemen we mensen die azen op een klein onduidelijkheidje en dat dan heel uitvergroten en over blijven doorzeuren "mierenneukers", erg vermoeiend vind ik dat (zeker als men je meteen belachelijk wilt maken) en haast altijd overbodig en niets zeggend. Maar ok, het woord "commercieel" ban ik vanaf nu op mume... zucht)

Ik dacht dat we gewoon in een discussie verzeild waren.

Kwist niet daje kwaad werd.

Ik ben niet "kwaad" en zeker niet op jou Honkie. Maar van o.a. bovenstaande reactie ben ik toch wat geïrriteerd geraakt ja. Iemand die niet gestemd heeft, noch zich over de muziek heeft uitgesproken, maar enkel een post doet om wat met iemand te sollen (enfin, zo kwam het toch over). Dát bedoelde ik met "die haast altijd overbodig en niets zeggend". Dus niet zozeer met jou hoor Honkie. Als iemand niet met me akkoord gaat wil ik daar met alle plezier wat over discussiëren (dat is voor mij althans de bedoeling van deze site), maar genomen worden op één woord (waar ik van blijf vinden dat ze al van mijn eerste post duidelijk was... niet speciaals of fout mee. Maar misschien had ik beter "te gelekt, te gemakkelijk en koud" gezegd) dat noem ik geen discussie.


Wat ik bij deze plaat jammer vind is dat er wééral geen opbouw inzit doorheen heel de plaat. Te veel losse nummers (en wat ik van die losse nummers vind heb ik al gezegd), te weinig coherentie. De spanning is uit de band, oftewel zijn ze keihard en chaotisch en schel of ze zijn - zoals meestal op deze plaat - mak en wat saai en naar Mars Volta-normen (!) zelfs voorspelbaar. De verbazing is ver zoek net zoals de harmonie (al dan niet met een hoek af zoals in het prachtige "Take that Veil Cerpin Taxt") Het is voor mij ook sinds Frances the Mute geleden dat ik nog eens goeie, enigmatische en bovenal intrigerende tekst gehoord heb. Ja, het intrigerende is er uit.
Ligt het aan hun succes (binnen het progrock-wereldje weliswaar)? Te snel nieuwe albums uitbrengen? Te veel zij-projecten van Omar Rodriguez of is het muziek-moeheid die begint op te treden na al hun bandjes en projecten die ze al op poten hebben gezet? Ik weet het niet.

Bedankt voor de tip!
Net wat je zegt, zodra je denkt: Nu heb ik het wel gehoord, komt er weer wat moois.
Niet echt mijn ding maar ik geef het graag een kans.
Nog ff een paar keer luisteren voor ik er punten voor ga geven.

Erg goeie plaat.
idd wat rustiger, maargoed even op adem komen is ook fijn.
Op 8 tracks 1 miskleun: With Twilight as My Guide.
Daarom niet de volle mep.

Vindt ''m fantastisch, heerlijk relaxed sfeertje, mooier tegenhanger voor Goliath.

Jammer van die 1min.40sec. durende 'stilte' aan het begin van het album, maar voor de rest een leuk relaxt album van TMV.
Raar dat With Twilight as my Guide als eerste staat bij de favoriete nummers.

Ik moest in het begin heel erg wennen dat het gaspedaal aardig was losgelaten op dit album, maar hoe meer ik luister, hoe meer ik het waardeer, zeker na het concert vorige week.

Het minste nummer vind ik Since We've Been Wrong, maar nog vind ik het wel erg mooi, de rest wat volgt is gewoon stuk voor stuk geweldig!

Het beste nummer is wat mij betreft Teflon, het klinkt gewoon héél erg lekker!

Mijn eerste luisterbeurt is allesinds een mooie ervaring geweest, ik denk dat deze vertraging die the Mars Volta geeft genomen mij toch beter kan bekoren dan de echt snelle en harde versie, van de vorige plaat.

Nog slechter dan El Ciervo Vulnerado?