Ozark Henry - The Sailor Not the Sea (2004)

Erg mooie cd van Piet. Laat ik nou net dit weekend in belgie zijn geweest en deze cd daar per ongeluk zien liggen. Mooi

Heel mooi album. Alleen denk ik dat het weer hetzelfde lot zal ondergaan als Birthmarks: erg genietbaar in het begin (sterker: pure liefde voor het album), en dan opeens is dat weg. Uiteraard kan ik niet in de toekomst kijken, maar het is wel mijn verwachting. Maar voor nu kan ik echt heerlijk wegdromen bij een mooie song als At Sea. Een voorzichtige 3,5 en later kijk ik wel of ik die handhaaf, verhoog of misschien verlaag.

Is deze cd een beetje in dezelfde lijn als het geniale Birthmarks?

Ja vind ik wel.

Ik vind de cd veel intenser nog....maar het heeft wel een paar luisterbeurten nodig

Oke. Dan ben ik wel een voorstander .

Prachtig album. Net zoals als zijn voorgangers. Zal nog wel vaak in mijn CD-speler zitten. At Sea, Vespertine, Free Haven zijn toch wel erg mooi. Live is het nog beter. Ben naar Ozark geweest in Hedon, Zwolle. Daar was hij super goed bij stem. Prachtig gespeelt met zijn band. Qua geluid waren ze echt super, niet vaak zo'n goed concert meegemaakt qua geluid!!!

alweer magnifiek werk van ozark ! deze vind ik nog innemender dan Birthmarks. Vooral vespertine en jocelyn zijn prachtig !
Ben echt fier om belg te zijn, en dan nog van kortrijk (woonplaats van ozark), hèhè

Klasse! Wat een schitterende cd alweer van Piet Goddaer. Ik heb altijd al veel bewondering gehad voor zijn werk, maar deze cd is gewoon meesterlijk. De cd ademt een intense herfst-sfeer uit. Dat wil echter niet zeggen dat het een saaie zagerige plaat is. Integendeel, de cd bruist van kwaliteitsnummers. Zowel rustige nummers als Give yourself a chance with me, Free Haven & Cry (perfect voor zaalconcerten) als hardere nummers als Jocelyn, it's crazy we ain't sixteen anymore, Vespertine, At Sea (perfect voor festivals) kleuren deze prachtige cd. Een die overigens begint met het weergaloze La donna è mobile, zeer diepgaand en zowel vocaal als instrumentaal tot in het kleinste detail afgewerkt. Dat geldt trouwens voor de hele cd. Indian Summer geeft me echt het gevoel van de zomer weer. Deze cd is een aanrader voor alle muziekliefhebbers. Ozark Henry is het grootste talent uit België en verdient meer waardering. Ik heb nog nooit iemand gezien die met zoveel passie en warmte muziek maakt.

Nou, dat valt toch best mee? Hij heeft toch heel aardige verkoopcijfers. Wat moet Peter Vermeersch dan zeggen over de afname van z'n albums?

Ontzettend mooi album, ik kan niet anders zeggen. Tot mijn blijdschap kwam ik er laatst achter dat hij ook op Rockin Park komt, waar ik al een tijdje kaartjes voor heb!

Kan er nog niet optimaal van genieten. Vaker geluisterd, maar op de een of andere manier kan het me niet boeien (nog niet?).

Geef dit album zeker nog een kans, voorlopig 3***

Mogen wij nog vrijuit spreken? Ja, verdomme, zodoende: Piet Goddaer heeft zichzelf alweer weten te overtreffen. Omringd door goed volk als Jah Wobble en Jaki Liebezeit knutselde de West-Vlaamse bard een meer dan waardige opvolger voor Birthmarks (2001) ineen.

Opener ‘La donna è mobile’ (Piet kent zijn klassiekers!) is eerder een klankentapijt dan een doorsnee song, maar dan wel een tapijt van de hoogstvliegende Perzische soort. Goddaer verkent met zijn stem nieuwe hoogten en ontmoet dan ook de occasionele ster, die hij prompt uit de hemel zingt.

Mocht de toon nog niet gezet zijn met deze opener, dan begint ook de nekmat al stevig overeind te komen tijdens single ‘Indian summer’, een track die ten eerste veel te kort is en ten tweede steevast een dikke traan in één onzer dode ooghoeken doet verschijnen.

En zo kunnen we nog wel een webpagina of 5 doorgaan: ‘Jocelyn, it’s crazy we ain’t sixteen anymore’, ‘Vespertine’ en ‘April 4’ houden het tempo in de plaat en verdragen al eens een vettige gitaarriff. ‘Give yourself a chance with me’, ‘Free Haven’, titelsong ‘The sailor not the sea’ en ‘Cry’ dwingen de nietsvermoedende luisteraar dan weer genadeloos tot urenlang lethargisch voor zich uit staren. En dan hebben we het nog niet eens gehad over ‘At sea’, alweer een succeshoofdstuk in het Goddaer+Zweegers-verhaal, met ingehouden Ozark-strofen, een losbarstende Novastar-refrein dat vaagweg aan Coldplay doet denken, erop en eraan.

Menig collega-recensent ontdekt in de plaat hier en daar een dipje, maar daar doet uw dienaar niet aan mee. Lofzang alom dus, en één breekijzer zal niet volstaan om deze schijf de komende maanden uit onze speler te verwijderen…

bron: www.belpop.com

"Birthmarks" betekende voor Ozark Henry de doorbraak bij het grote publiek, zeker via de single "Sweet instigator" die een enorm commercieel succes werd. Het hele album staat eigenlijk vol met potentiële singles, waardoor het geen hecht geheel vormt. Hierin ligt het grote verschil met "The sailor not the sea". Dit album is meer een conceptplaat, een album waarin elk nummer een even belangrijk deel uitmaakt van het sterke geheel. Het is dan ook heel moeilijk om uit dit album de singles te onderscheiden van de andere nummers. Ozark Henry koos voor "Indian summer", "At sea" en "Free haven", maar "Give yourself a chance with me", "Jocelyn" en "Vespertine" bijvoorbeeld hadden evengoed gekozen kunnen worden.
Kortom: "Bithmarks" is een verzameling van zeer goede nummers, maar "The sailor not the sea" is een briljant geheel van stuk voor stuk prachtig uitgewerkte nummers.
Een album van zulke klasse krijgt van mij 5 sterren.

Vespertine is ook zeker een single van Piet! Ik twijfel bij Free Haven... maar dat zou kunnen

Mooie cd hoor, haalt t alleen niet bij Birthmarks. Wel weer beter dan diens voorgangers vind ik. Misschien nog een paar keer draaien maar, gezien het enthousiasme hier.Live overigens prima om mee te maken.

Inderdaad, na "At sea" werd ook "Vespertine" als single uitgebracht (was ik even vergeten). Maar "Free haven" is de huidige en laatste single van Ozark Henry uit dit album, die overigens gepaard gaat met een hele mooie videoclip (opgenomen in Zweden).

"Birthmarks" is veel toegankelijker. Toen ik "Birthmarks" voor de eerste keer beluisterde, dacht ik: "wat een geniale plaat", maar na een tijdje besefte ik dat er tussen de prachtige nummers onderling weinig samenhang zat. Dat is het grote verschil met "The sailor not the sea", die heel wat minder toegankelijk is en meerdere draaibeurten nodig heeft vooraleer je de schoonheid ervan echt ervaart.

Hij kan een stukske zagen, den piet goddaer. Maar verder valt het wel mee

Ik ben benieuwd wat ik hiervan ga vinden

Hier heb ik niets aan toe te voegen, ik had precies dezelfde ervaring.

Lekker donker album dat mij steeds aan de zee doet denken, heb ik trouwens met de meeste muziek van Piet Goddaer. Favorieten zijn de single indian summer, la donna e mobile en de ronduit fantastische titeltrack the sailor not the sea. Eigenlijk is deze plaat de ideale soundtrack voor een strandwandeling bij koud, stormachtig weer. Klasseplaat!

Dat klopt helemaal jeroen, dat gevoel had ik er ook bij, in vergelijking met de vorige plaat is deze een stuk ontoegankelijker, daarom had hij bij mij even de tijd nodig.
Maar nu vind ik hem gewoon veel beter, en hoor je de gewelidige lijnen en details van de liedjes, die trouwens behoorlijk verzorgd klinken.

Dit een jaar geleden geschreven. Cd deze week weer opgevist uit de kast en nu ineens zeer genietbaar

Voor zover ik hem ken echt een kutcd, maarja, ik heb sowieso al een behoorlijke haat tegen Ozark Henry.

wrm kocht je dan de cd???? begrijpen wie begrijpen kan:s

Veel te lang mee gewacht, maar onder het motto 'beter laat dan nooit' vandaag deze geniale plaat aangeschaft. Gewoonweg genieten van de diepgang van dit album!

Een vreemde tic zorgt er voor dat zodra een mij bekende plezierig artiest een nieuw album uit heeft, ik dat onmiddelijk haal en....het vorige album ga draaien. Zo ook bij deze. Met 3,5 ster heb ik dit album destijds veel te mager beloond. Ligt nu weer regelmatig op. Wat een lekkere warme en inventieve plaat is dit toch eigenlijk. Halfje erbij hoor.

Dit zou zo in het forum topic "heb jij dat ook" kunnen...dat heb ik dus ook. Ik heb dit album vorige week vaker geluisterd, als de nieuwe.