Magazine - Real Life (1978)

Inderdaad, dat was Howard Devoto.

Shot by Both Sides is geschreven door Devoto en Pete Shelley, de frontman van de Buzzcocks. Dus eigenlijk een Buzzcocks-nummer uitgevoerd door Magazine.

Tot 1976 zat Howard Devoto idd bij de Buzzcocks (ha Herman is mij voor).

En Howard Devoto heeft zelfs ook een solo album dat veel weg heeft van Magazine.

Shot By Both Sides is sowieso wel een beetje een buitenbeentje op deze CD, niet?

Nogal punky, terwijl de rest een soort new wave meets Roxy Music is.

PS. die vraag over Devoto was natuurlijk retorisch bedoeld
maar goed: ik geef jullie toch allebei een punt

volgende ronde: welk Magazine-lid speelde ook een tijdje in the Bad Seeds?

Barry Adamson!

Nou nog één dan: wat is de link tussen Barry Adamson en Siouxsie?

Twee antwoorden, waarvan 1 met bonuspunten!

ik ben benieuwd!

John McGeoch

voor de bonuspunten: heeft hij met beiden het bed gedeeld? (tegelijkertijd?)

De grote Google wedstrijd?

hmmm... dat laatste was een wilde gok, hoor...

Boeiend, deze quiz..
Toevallig luisterde ik deze plaat vandaag nog.. halfje omhoog maar. Hij is toch wel erg lekker. Maar Secondhand Daylight blijft evident een trapje hoger dan dit.

Er zijn popmusici die liever hun vrouw inwisselen dan hun gitaar.

Want: het was inderdaad McGeoch en de nr. 2 was Robert Smith. Er is een sessie geweest met Siouxsie waarbij beiden speelden en op suggestie van Adamson hebben ze van gitaar geruild en heeft McGeoch de bas ter hand genomen.

Met dit berichtje wil ik liefhebbers van dit album aansporen om 'The Correct Use Of Soap' (het derde Magazine album) ook eens te checken. Dat album is wat meer punky maar daarom niet minder leuk.

Een week of twee geleden heb ik deze voor het eerst beluisterd, en daarna meteen weer aan de kant geschoven.
What was I thinking? Een grote vergissing, zo blijkt nu dus, want een paar dagen geleden heb ik 'm een nieuwe kans gegeven, en plots is het een klein meesterwerk geworden. Ik durf dit zonder meer geniale muziek te noemen. Ik hoor hier flarden new wave, punk, postpunk, en in nummers als Definitive Gaze ook wel electronic à la Kraftwerk. Hij staat nummer 1 in mijn rotatielijst, momenteel krijg ik hier niet genoeg van. Dit zou wel eens een hele mooie score kunnen opleveren.

Sometimes I forget that we're supposed to be in love
Sometimes I forget my position
What on earth is the size of my life?

Dan moet je als de wiedeweerga de tweede van hun aanschaffen, die is nog een hele klasse beter!

Daar mag je op rekenen!

Goedgoedgoedgoed Cygnus. Ook deze een halfje omhoog, maar vergeet niet dat ik Secondhand Daylight nog wel wat genialer vind

Nog genialer?! En dit is al zo geniaal...

Ja. Nog genialer. Hangt zelfs tegen de 5* aan En dat is hier vrij zeldzaam

Intussen is dit wel gebeurd, meesterlijke plaat en een van mn favorieten van het moment, eigenlijk geen enkel minder moment...

Meestal als ik een album niet ken en hoogstens van de bandnaam gehoord heb, vind ik meestal ook niks; anders had ik het me immers wel herinnerd . Ik zal het eens even beluisteren of dat hier ook het geval is....(ik zie al dat ze het ook bijj postpunk wordt ingedeeld, dus ik ben 'bang' dat het niet zo aan mij besteed is, ook gezien enkele avatars die ik hierboven zie ).

Als ik die gehaktbal met sperziebonen muziek zo in je top10 zie ben ik bang dat je deze misschien niet zo goed zal vinden nee..

Daar ben ik echt geïnteresseerd als culimjuman: wat moet je dan hierbij eten? Bij DCD eet ik bijv. altijd souvlaki met zaziki en gegrilde aubergine en dat bevalt goed. JD = bruine (ruige) boterham met beetje boter en oude kaas of rauwe ham.

Nou we toch bezig zijn, geef me dan ook een tip wat ik straks onder het eten moet draaien? We eten lintapasa met saus van kalfssaucijs, champignoms, bosuitjes en room? Wat past daar nou bij?

Ik denk dat het een verwijzing is naar de verzuilde samenleving die in de jaren 80 veel meer in stand was dan de jaren daarna. Waarbij men gezamenlijk aan de tafel at en typische nederlandse gerechten op tafel werden gezet en het gezin de dag doornam.

@ Mjuman, ik zou gaan voor iets lekker lichts, misschien Mano Negra of Mala Vita.

Muziek als Led Zeppelin of Steppenwolf wordt vaak aangeduid met de term steak & beans muziek: maw. behoorlijk middle of the road muziek zonder enige noemenswaardige verrassing of tegentoon. Op sommige zenders heel populair vooral in de USA

Real Life lijkt me meer een pittig gekruide indiase schotel ofzo..

Ik associeer het album hierna altijd met soep en brood ("in the wheatfields..."), hoe het hiermee zit weet ik niet.

Van de culinaire redactie: net gekookt met New Order Technique (Coll. Edition) disk 2 erbij; kookwerk vlotte goed.

Bij de maaltijd: deze - onder het motto: "zien eten (hoes) doet eten" - het werkte goed.

Deze plaat vind ik ook wel iets voor fusion - niet de muziek, maar the food: geroosterde eend met sinaasappelsaus (east) en rozemarijn aardappeltjes en courgette (west).

Zo duid jij het aan, ja.

Voor mij is het als een grote schaal vol met mezze

Ik vind het meer een pizzamaaltijd, snel eten en daarna lekker verder genieten.
Gekookt met New Order ? moet je ook maar aandurven. Wel lekker eetmuziekje trouwens.