Jónsi & Alex - Riceboy Sleeps (2009)

toch wat te relax , en ja soms saai en eentonig , goed voor eens een nummertje , maar een ganse cd lang , daar pas ik voor !

Argh! Waarom kan ik hier geen 6* voor geven...

Omdat je dan zou kermen; Argh! Waarom kan ik hier geen 7* voor geven...

Ik weet het niet met dit album. Aan de ene kant vind ik het briljant mooi, maar er zijn ook momenten dat dit zo booooooring is. Wanneer je ultiem tot rust wil komen op de bank dan zou ik dit voorschrijven, als je een lekker potje energieke muziek wil horen kan je het maar beter opbergen. Na een luisterbeurt of vier/vijf een voorzichtige 3,5. Omdat het te goed is om met een 3.0 af te schepen, maar ook weer te twijfelachtig voor een 4.0

Oh.... Lees ik toch net de tekst van Shylaa. Sorry, is geen plagiaat, ik had jouw bericht nog niet gelezen...

Haha als het zou kunnen... Dit blijft één van mijn favoriete CDs ooit. Zo mooi, zo rustgevend en toch zo vol emotie en gevoelens. Prachtige composities, misschien wat langdradig voor de één, perfect voor de ander. Ik ben al zo vaak in slaap gevallen met deze muziek in mijn oren. Dat klinkt niet positief maar dat is het wel...


Geef het de tijd, ik had in het begin ook mijn twijfels. Je moet er van houden en ik weet ook niet of je in het algemeen van dit soort muziek houdt, maar dit is toch wel een must-have op het gebied van Ambient!

Ik heb dit werk nooit ten volle kunnen waarderen. Niet dat het slecht klinkt, maar voor mij waren het precies ellenlange intro's van Sigur Rós ten tijde van 'Von', maar dan zonder enig hoogtepunt. Lekker voor 3-4 liedjes, maar meer niet. Vandaag deze plaat nog eens opgelegd tijdens het leren, en plots klinkt hij al veel beter. Waarschijnlijk ook wel omdat ik er meer voor in de stemming ben, want persoonlijk is dit geen album dat ik zou opleggen op pakweg m'n iPod of in de auto. Een hoogvlieger wordt het vast nooit wegens te eentonig, maar ik kan deze wel smaken. Eén ster erbij, 2.5* dus.

Geen woorden maar luisteren en op je in laten werken. Laat jezelf er maar inzuigen !!!!! Kom los !!

Mooi omschreven.

Bijna een jaartje terug hebben ze wat nummers live gespeeld op het White Light Festival.

the sigur r?essage board - sigur-ros.co.uk (staan ook links in om het te besluisteren/downloaden).

Vooral Indian Summer raakt me enorm. Het nummer is nog leger dat het al was op cd. De kunst van het weglaten.

Nog een halfje erbij en een plekje in mijn top 10.

Een dikke 5. Niets minder. Dit is een van miin all-time favoriete platen, nogsteeds. Ik vind het ironisch dat er veel gezegd wordt dat het structuurloos is, dat het rondzweeft, terwijl er in werkelijkheid veel verborgen lagen in zitten die ook ritme hebben. Het past, ook al is het niet in de maat en dat maakt veel van deze kleine pareltjes des te complexer.

Er is veel ambient op de markt, maar vooral ambient voorzien van dikke soundscapes (wat ook prachtig kan zijn), maar dit ... dit is de meest organische ambient plaat die ik me kan bedenken. Het ademt, er zit dynamiek in. Het is warm. Analoog. Geheel gemaakt met akoestische instrumenten, lekkere crusty sounds. Heerlijk. Ik kan soms echt dagen achter elkaar alleen maar in deze plaat zitten. Zo hoopvol en uplifting.

De vergelijking met Von zie ik eigenlijk ook niet. Von was nogal een duistere plaat en wat mij betreft geheel het tegenovergestelde van dit.


Goh! haha - heerlijk.

Amen.

Ik heb deze al een tijdje niet meer beluisterd en kan me niet alles nog even goed herinneren. Ik weet nog dat ik Daniell in the Sea (verwijzend naar de cover?) een heel mooi nummer vond - de rest van het album was verder ook dik in orde. Vooralsnog 4 sterren, met kans op verhoging naar 4,5.

Een bij vlagen mooie, constante plaat maar het weet me toch niet genoeg te boeien om er echt van te kunnnen genieten. Het album zit echter wel goed in elkaar, wpordt ondanks de vrij lange speelduur niet langdradig en ga en ik luister sowieso graag naar dit soort ambient, vandaar dat ik het (een weliswaar krappe) 3,5* geef.

Wie dit mooi vindt zou eens achter Drawn van Northern aan moeten gaan.
Gewoon, zomaar...

Machtig, met name de openingstrack Happiness en Boy 1904. Meditatief herhalende flarden van melodieën, die je hoofd kunnen leegmaken als een langdurig gepreveld mantra. Dit album is niet uit mijn afspeellijst weg te slaan.

Ook Chessa van Shuttle358 komt in mijn herinnering naar boven.

Samen liggen we op de oever..

De jongen in zijn witte shirt en korte broekje.
Hij slaapt.
Zijn warrige haar verspreid over de kleine grassprietjes die in onze rug prikken. Voor het eerst ontvouwt zich voor mij het begrip soundscape zich. Want ik bevind mij ergens dat volledig gecreëerd is door geluiden. Een waar geluidslandschap.
Waarom ik de slaap niet kan vatten en mijn jonge compagnion wel, is simpel.
Ik ben betoverd door dit alles,
hij kent het.
De sterren in de hemel weerkaatsen op het stromende riviertje wat beneden ons stroomt. Een prachtig soort noorderlicht schildert de gitzwarte lucht in prachtige tinten. Een lichtelijk briesje speelt met mijn haren terwijl er geen tijd verstrijkt. Soms een simpele rimpeling in het wateroppervlak, soms een takje dat beroerd word door een nachtvogeltje.
Het is goed zo.
De jongen naast mij ligt nog steeds, diep in zijn slaap. Ik glimlach en bedenk me dat prachtheden op jonge leeftijden al vanzelfsprekend kunnen zijn. Je moet iedere dag blij zijn met wat je hebt.
Wat je je van voorstellen
...wat je ervan kunt maken.

Ik weet dat hier mij niks kan overkomen. Alles is hier rustig, een hemel op aarde. Ik wil het uitschreeuwen van rust, een subtiele kreet uitslaan van blijdschap, van goddelijkheid.. van berusting. Mijn ziel kan hier rusten, het kan hier zijn ultieme zelf uitten.
Een kleine mist tekent zich af tegen het wateroppervlak en ik ga ga rechtop zitten. Een prachtig schouwspel zo, hier op deze heuvel, uitkijkend op een meertje en grotere heuvels. Een plek die volledig uit het niets is ontstaan tijdens de eerste beluistering van dit album. Naar die plek keer ik elke keer terug.
Nu opeens lag er een jongetje, en zo brengt ieder bezoek mij verder. Wat er de volgende keer op mijn plekje gebeurd weet ik niet, ik bezoek het niet veel. En dat is ook niet nodig.

Wanneer ik terugkeer is het jongetje nog in diepe slaap. Tijd staat stil en het schouwspel speelt een eeuwig cirkelend theater. Met een grassprietje in mijn mond glimlach ik.

Ik aanschouw het gewoon..
voor altijd.

5
popstranger

Kan hier niet veel meer aan toevoegen, het album nog eens beluisterd en maakt een diepe indruk. De eerste helft van dit album vind ik net iets sterker dan de 2de helft maar na de mooie bespreking hierboven ga ik eerbiedig zwijgen net zoals ik bij de plaat deed…

Fijn dat je het ook mooi vind mijn vriend, zo blijven we mooie plaatjes ontdekken.

Het loont om buiten de geijkte paden van het moederschip te zoeken, want daar vind je vaak de meest interessante projecten zoals Riceboy Sleeps en Der Klang der Offenbarung des Göttlichen. Wil je het vergelijken met Sigur Ros, dan komt Valtari het dichtste bij. Niets ten nadele daarvan, maar Riceboy Sleeps is minimaal één klasse beter. Beter dan om het even welk Sigur Ros-album als je van prachtige sferische ambient of hedendaags klassiek houdt. Van een zeldzame verstilde schoonheid.

Jammer dat de deluxe editie niet meer verkrijgbaar is, want ook All Animals en de kunstboeken zijn schitterend. Je kunt je alleen afvragen wat Jonsi & Alex gerookt hadden toen ze besloten een koekboek toe te voegen.