Eminem - Relapse (2009)

Ik was geen nooit een fan van eminem, maar ik luisterde vaak naar hem.
Maar zijn laatste 2 albums zijn echt slecht, en ik denk dat het ook zo zal blijven.

Heb hem gister weer eens opgezet. Allereerst vind ik de producties op dit album van Dre echt uitstekend. Zoals je van Dre kan verwachten natuurlijk. Qua producties staat die album dan voor mij ook best wel hoog. Alleen die accentjes maken dit album zo veel minder.. Een aantal nummers waarop hij dit niet doet zijn Underground en de twee bonustracks. Hello, Crack a Bottle en Old Times sake vind ik ook echt hele goede nummers. Op zich is de rest ook wel goed maar gewoon weer die accentjes.. Op Refill is dit allemaal weer hetzelfde verhaal, Hell breaks loose en buffalo bill zijn super producties, Forever vind ik een classic en elevator & music box zijn gewoon goede nummers. De rest, ja, weer die accentjes.. Door de producties toch nog een half puntje erbij.

Waarom luisterde je dan?

Het zijn leuke nummers, maar als het op een hele album aankwam was het niet super.
Je hoeft toch geen fan te zijn, als je naar iemand luisterd?

Geef deze maar eens een kans Ik vind dit wel een goede come-back en hij is ook sterker als Encore. Vooral Insane, Underground en Beautiful zijn goede nummers.

Metalhead je mag niet stemmen als je niet alle nummers hebt geluisterd en Priestmaiden,Recovery is een stuk beter dan deze vindt ik.

Op Recovery is Eminem zijn stem beter als op deze, tekstueel is Recovery ook beter, op Relapse vind ik de beats beter. Maar over 't algemeen is Recovery sterker dan Relapse.

Eminem-Relapse

Eminem is zo'n rapper vanaf dat hij een nieuwe gelekte song heeft weet heel de wereld het binnen de 5 minuten.Of het nu een goede single is of niet 9 op de 10 mensen gaat hem fanatstisch vinden gewoon omdat het Eminem is en ik moet toegeven ik was vroeger ook een beetje zo,tot ik met veel tips topmuziek leerde kennen en nu weet ik beter.The Eminem Show staat wel nog op 9 in me top 10 maar dat is ook de enige.Maar Relapse is zo'n album dat heel de wereld direct kende en door de fans(sommige in dit geval)goed werd onthaald alleen waren de critici er niet over te spreken.

En ik geef ze gelijk want dit is zijn 2 na slechtste album hij heeft 3 toppers gemaakt maar met Encore en Relapse bewijst hij dat hij ook baggere cd's kan maken.
Dit album staat ook vol met fillers 2 uur is er dan ook te veel aan.29 nummers is te veel normaal schrijf ik reviews song per song hier ga ik dat niet doen anders ben ik uren bezig en gaan jullie in slaap vallen.

Bij de opener kreeg ik wel al een goed gevoel vooral dan over de stijl die je direct kon aanvoelen maar na het album beluisterd te hebben had ik het gevoel of er een parody show gedaan was ofzo.Vroeger had hij een goede flow en kon hij die van snel naar traag verwissellen hier heeft hij zo'n raar accent dat me aan Osama Bin Laden ofzo iets doet denken,erg irritant.

Ook de lyrics zijn er op achteruitgegegaan,Deja Vu heeft nog redelijke lyrics en ook de stijl zit er ook goed in ook gold dat voor Beauitiful en Underground,maar voor de rest is dit album vuilbak materiaal.De beats zijn soms nog te doen maar soms waren ze net voor een kinderfilm ofzo waar erin Beauitiful en Underground nog erg goed met de knoppen word gespeeld word dat in songs als Buffalo Bill en We Made You al veel slechter gedaan en bij sommige songs heb ik 2 meningen bijvoorbeeld bij:Bagpipes From Baghdad daar past de beat nog erg goed bij de lyrics van Em maar daar gaat Eminem zo slecht overheen en irritant dat heel de song verpest wordt.

Ook is Dr. Dre natuurlijk 3 keer te zien en hij presteert ook matig op:Hell Breaks Loose gaat hij goed en Emienm ook.Maar op songs als:Old Time's Sake gaan ze allebei zo slecht zelfs de beat kan de song daar niet redden.We weten natuurlijk ook allemaal dat Eminem niet fier is op dit album,en dat is normaal want ik kan hier nog veel alineas schrijven over de minpunten en de paar pluspunten maar dat gaat niets helpen want het belangrijkste is zo'n beetje gezegd.

Conclusie:Eminem fan of niet dit is echt slecht!Eminem komt irritant over alleen op de 3 verwezen songs kan hij het album nog van de 0.5* redden.Ook de beats zijn echt slap en Eminem zijn lyrics zijn er dan ook geen pluspunt aan.Zelfs de cover is lelijk maar het gaat natuurlijk wel over wat in dat doosje zit

1.0*

The Eminem Show mag ook wel in je top 10 staan, verreweg zijn beste album, dit album daarentegen is ver beneden de maat en enkel een paar nummertjes als Beautiful kunnen het nog redden.

Snap niet wat iedereen zo slecht aan Encore vind, ik Vind Encore nog wel een leuk album. De enige echte wat mindere/slechte Eminem album is deze. Vind ik.

Als ik deze overnieuw zal luisteren, zal het punt waarschijnlijk gaan zakken.

Ik snap niet wat iedereen zo slecht aan Relapse vind, ik vind hem redelijk goed.
Encore daarentegen...

Ben ik met je eens. Duidelijk beter dan Recovery en Encore.

Relapse is een niet-commercieële concept plaat, eigen te kriptisch voor grootse distributie en promotie. Ik stond heel erg achter dit concept en heb het tot in het onredelijke verdedigd maar dit bleek geen zin te hebben. Dat is dan ook precies het euvel van het album: het is té kriptisch voor een groot publiek. Eminem en Dr.Dre hebben hard gewerkt aan een album dat een verhaal vertelt, echter was dit verhaal persoonlijk en is de vertelwijze niet direct duidelijk wanneer je het album luistert.

We kunnen dus spreken van een flop: de boodschap is niet overgekomen.

Ik vind het in ieder geval een sterk statement en moet zeggen dat ook de mix en de master van dit album een van de beste is die ik tot nu toe gehoord heb. Eminem heeft een risico genomen tegenover een miljoenenpubliek en ging hier mee op zijn smoel. Helaas heeft dit er waarschijnlijk toe geleid dat Recovery dat nog een stuk sterker had kunnen zijn als dit album zijn commerciële elementen meekreeg en daarom naar mijn gevoel niet als een album aanvoelt. Maar eerder als een collectie nummers.

De echte Eminem comeback is er dus nog niet: een plaat die goed is èn door een groot publiek wordt gewaardeerd á la Slim Shady LP.

Het mag commercieel dan een 'flop' zijn, maar het gaat toch om de muziek of niet dan? Moet Recovery trouwens nog een keer kopen maar als die plaat van hetzelfde niveau is als die hitjes die er van kwamen heb ik er geen goede hoop op :S

Maar over dit album. Echt een sterke comeback. Ik blijf Eminem toch het best vinden als hij wat meer in Slim Shady stijl zit paar serieuze nummers erbij en je hebt een geweldige plaat. Dit vind ik samen met SSLP ook zijn meest persoonlijke album eigenlijk. SSLP blijft wel de beste van allemaal dat wel.

Hij heeft het toch over de boodschap?

Mooi verwoord Timo!

Maar ik reageerde vooral op zijn laatste zinnetje eigenlijk.

De boodschap is voor mij wel degelijk overgekomen, maar ik vind Em's stem gewoon irritant en de beats matig. Dat je als artiest iets duidelijk wil maken prima, maar het gaat uiteindelijk om het totaalplaatje.

Dat stemmetje kan ik nog inkomen, hoewel ik daar totaal geen last van heb eigenlijk. Maar beats matig? Die Dre beats knallen als vanouds vind ik en passen perfect bij Eminem. Ik vind alle producties erg goed op dit album.

Na het uitkomen van Relapse, leek de wereld Eminem moe. Hoewel de CD miljoenen keren over de toonbank vloog, waren de reacties erg gemixt. Hoeveel de lyrics op het gebied van techniek heel ingewikkeld in elkaar zaten, sprak waar er over gerapt werd een stuk minder aan dan zijn eerdere werk. De door Dre geproduceerde beats hadden hetzelfde effect: het leek allemaal een stuk minder dan in de jaren (misschien wel decennia) daarvoor. Mr. Mathers ging terug naar de studio en gooide er in record tijd een nieuw album uit, om de zure nasmaak van Relapse uit te wisselen. Al het donkere werd vervangen door hoopgevende speeches, de duistere beats ging de deur uit voor poppy-producties en Eminem probeerde zijn energie van rond de eeuwwisseling terug te vinden. Helaas gaven die verandering meer een slap aftreksel van deze plaat dan een echte verbetering.

Het eerste grote pluspunt van deze CD is dat het echt als één geheel voelt. De beats hebben allemaal een gelijke sfeer, de skits geven het haast een filmisch gevoel en de serial-killer content draagt daar alleen maar aan bij. Het begint ergens, het eindigt ergens, iets waar de CD Recovery al op zijn bek gaat, door de haast willekeurige selectie aan nummers die op die plaat staan. Ook het zelfvertrouwen dat Relapse uitstraalt slaat zijn opvolger uit het water, waar Eminem tegenwoordig bang lijkt om zichzelf te zijn en meer mainstream bezig is, voelt deze CD aan als puur Marshall Mathers die zijn verhaal kwijt moet.

En dat verhaal, dat is wat deze CD zo sterk maakt. Wat veel mensen gemist lijken te hebben, is dat deze plaat (bewust of onbewust) een verhaal is van een verslaafde die door een koortsachtige nachtmerrie gaat. Eminem op Recovery zegt dit zelf een paar keer direct tegen de luisteraar, maar hier is het echt een gevecht met demonen. Relapse doet precies hetzelfde, maar op een minder directe manier. Het begint midden in de nacht als hij wakker schrikt en pillen krijgt voorgeschreven door Dr. West, en wat volgt is een lange stroom scenario's waarin hij zichzelf terug vind. Hij wordt wakker op plaatsen waar hij niet meer wist dat hij was, hij kidnapt jonge meisjes alsof het niks is en probeert ondertussen demonen uit zijn verleden (zijn moeder) ook van zich af te vechten.

Waar dit in resulteert is een album wat weinig toegankelijk is, maar wel veel beter dan Recovery is in het aangeven hoe het leven van Eminem door een dip ging de laatste vijf jaar. En in plaats van dit een hoopvolle draai te geven, laat hij hier nog zien wat een vreselijke tijd dat wel niet geweest moest zijn. In plaats van om zich heen te kijken, kijkt hij hier (en de luisteraar met hem) direct zijn ziel binnen. En als hij op Underground dan eindelijk zijn echte stem weer terug vind en weer met passie rapt, is de reis compleet: Hij ging van een zieke verslaafde naar een herboren persoon die eindelijk zijn demonen (hier verbeeld door de jaren '80 slasherfilmslashers) kapot maakt en er klaar mee is.

Helaas is het resultaat niet zo geweldig als het concept lijkt. Hoewel de rare stem iets toevoegt aan het verhaal (hierdoor lijkt hij ook daadwerkelijk door een transformatie te gaan) irriteert deze soms ook wel. Zeker als je Underground hoort is het jammer dat hij niet iets meer nummers in die trend heeft opgenomen. Een tweede minpunt zijn de gastartiesten. Hoewel 50 Cent en Dre prima keuzes zijn die normaal best bij Eminem passen, zijn de nummers die uiteindelijk op de plaat gekomen zijn niet echt in lijn met de rest van het verhaal. Met Old Time Sake is dit nog wel een beetje het geval, maar Crack a Bottle gaat totaal nergens over. Het is niet slecht, maar past niet in het totaalplaatje.

En dan is er We Made You. Uit commercieel perspectief natuurlijk een goede zet om een nummer in de lijn van de andere hitsingles te hebben, maar ook die steekt enorm af tegen de rest van de nummers. En als laatste zijn er dan nog de beats. Hoewel die niet slecht zijn, zijn ze ook verre van goed. Er zitten zeker aardige elementen in en hebben een goede sfeer die bij de boodschap past, toch missen ze de charme van de producties van de eerdere werken van Eminem en Dr. Dre.

Uiteindelijk kom ik weer terecht bij mijn eerste cijfer: een 3.5. Er is een tijd geweest dat ik deze CD niet kon waarderen, maar als je hem in perspectief plaatst is het toch eigenlijk gewoon een hele degelijke Eminem plaat, waar hij nog echt Eminem was. Het is niet iets om elke dag op te zetten, maar als het moment rijp is en je geen behoefte hebt aan een op-peppende dosis gezellige popnummers dan is dit een van die CD's waar je al snel naar grijpt.

Ik vind dit toch wel het minste album van Eminem. In mijn ogen staat er eigenlijk niet echt een noemenswaardig nummer op. Het enige nummer dat er mee door kan vind ik Underground. Dat nummer kan in mijn ogen eventueel nog tippen aan eerder werk. De rest is niet zozeer slecht, maar het is mij gewoonweg niet bij gebleven.

Een van de mindere Eminem albums, ook al vind ik zijn laatste wel weer erg goed.
Nummers Als Beautiful & Insane zijn wel weer erg lekker.

Eminem heeft btw aangegeven dat Encore niet voor hem telt, hij zat toen hevig aan de drugs. Maar ik vind hem ook nog wel tof hoor, niet zo goed als de eerste 3 maar toch. En stop a.u.b. met kut mexicaanse stemmetje Em'.

Nu ik hem weer eens na lange tijd luister, blijkt dit toch wel een heel vet album te zijn. Veel beter dan gedacht...

Ik las dat dit een van de lievelings albums is van de gasten van Odd Future, wat op zich wel begrijpelijk is Ik heb m ook maar weer met een halfje omhoog gedaan.

Ik vind dit na Slim Shady en Marshall Mathers het beste Eminem album. Soms weer een vleugje van de oude gestoorde shit en over het algemeen harde producties. Jammer dat de serieuze kant er ook op zit, dat is voor mij niet waar Eminem goed in is. Het klinkt dan soms allemaal te geforceerd. Maar vond dit wel een aardige comeback. Album hier na vond ik weer helemaal niks met die poptracks erop.

lol ja zou kun je he took zien

Heb dit album vandaag overnieuw geluisterd, dacht dat het punt lager zou gaan, maar toch niet, mijn punt staat zo goed

dat stemmetje is idd mateloos irritant, het verpest dan ook het hele abum voor mij.

IK luister dit album veel voor de volgens mij zalige Dre producties, Eminem vind ik wel zwaar onder zyn niveau rappen op deze CD

Ik vind dit het beste album van Eminem sinds The Eminem Show

Dat gaat ook vrij makkelijk...alleen Encore is tussendoor uitgekomen toch?