Prince - The Black Album (1987)

Stijlmatig heb je absoluut gelijk Minneapolis. De boodschap van beide platen is echter wel groter dan ooit. Iets wat hij tijdens de Lovesexy tour op het podium ook liet zien met de in 2 delen opgeknipte show.
Hoe dan ook: in deze periode kon Prince bij mij helemaal niets fout doen.

Okee, hij lag al klaar om naar de kringloop te gaan maar ik ga je suggestie s proberen.

Tja zeg: Bob George live, dat was fijn!

Kringloop? Laster....

Die kan je leuk verkopen overigens. genoeg liefhebbers die 'm wel kunnen waarderen

Oh, sorry, ik kan zulke grove taal misschien beter voor me houden...

(.... hoewel ik dan dit soort tips misloop )

Nou ben je nog niet chagrijnig. Kan je 'm nog steeds niet hard draaien.

Het zwarte album van Prince. Terwijl Prince in Europa dankzij de SOTT tour tot grote hoogte was gestegen, vonden ze het in Amerika allemaal wat minder worden. Hij zou o.a. zijn (zwarte) funkroots teveel verloochenen. Vanuit die emotie maakte Prince dit album dat met een volledig zwarte hoes zonder vermelding van artiest op de markt zou komen. Naar verluidt onder invloed van drugs kwam Prince tot inzicht en liet hij de release tegenhouden. Een deel van de voorraad vond echter toch zijn weg naar buiten en hiermee werd 1 van de beroemdste bootlegs uit de popgeschiedenis geboren. De release werd vervangend door het spirituele Lovesexy, maar daarover meer bij dat album.
In 1994 werd het album alsnog uitgebracht, maar stijlmatig hoort het helemaal in 1987. Thematisch en door de muzikanten klinkt het in 1994 in de verkeerde tijd. De originele titel was "Funk Bible" en dat is het echt geworden. Een echte Funk U naar zijn criticasters zoals hij later met PFUnk nog eens naar zijn fans zou maken.
Meer info over dit album vind je hier

Le Grind
We beginnen gelijk goed loodzware funk met typische Prince teksten. Mocht je ooit twijfelen welk ritme je heupen moeten hebben, hier is de gouden tip.

Cindy C.
Naar verluidt had Cindy Crawford ooit de euvele moed om niet in te gaan op de avances van Zijne Paarse Hoogheid en dit nummer is het resultaat, waar Cindy C. een hoer is die hij graag betaalt voor bewezen diensten. Dit alles in dezelfde heerlijke funkbeat als Le Grind.

Dead on It
Hip-hop was da bomb, maar Prince moest er hier nog niets van hebben. Later is hij daarin bijgedraaid wat eigenlijk heel logisch is, omdat hip-hop rechtstreeks is onttrokken aan de funk. Op deze track krijgen de rappers een echte dis van Prince, zo zijn ze tone deaf (met verkleerde klemtoon) en houden ze zich alleen maar bezig met uiterlijk vertoon. Prince is heel goed als hij kwaad is en dat is op dit nummer goed te horen.

When 2 R in Love
Schitterende ballad die na het terugtrekken van dit album op Lovesexy zou belanden. Daar past het nummer veel beter, hier is het een dissonant die de vaart op een verkeerde manier uit het album haalt.

Bob George
Briljante plaat. Prince speelt een pooier die een muziekmanager afmaakt, verpakt in schitterende zelfspot. Tijdens de Lovesexy tour sloot dit nummer met de dood van Bob het Rude Boy deel van de show af om over te gaan in het spirituele deel.

Superfunkycalifragisexy
Clintonesque titel, maar voor mij het nummer dat de halve ster aftrek veroorzaakt. Het is mij net niet smerig genoeg en ik mis een goede gitaar.

2 Nigs United 4 West Compton
Instrumentaal nummer dat terecht vergeleken wordt met Zappa nummers. Hele lekkere jazzloopjes gemixed met funk. Heerlijke track.

Rockhard in a Funky Place
Om even aan te geven dat de teksten nog altijd niet te netjes hoeven: "I hate 2 C an erection go 2 waste". Voeg daarbij de heerlijke funk met een venijnig gitaartje en de pret is compleet.

Al met al wederom een briljant plaatje van deze man die in deze periode niets fout kon doen.

Er lijkt eind december dan toch een officiele re-release van het vinyl te komen via Juno

De hoezen schijnen al klaar te zijn..

Die op deze pagina is trouwens gespiegeld.

Ik hou mijn reserves. Het schijnt dat Juno dat al zegt sinds er eerst sprake was van re-issues, en dat werd maar uitgesteld en uitgesteld.

Eerst zien, dan geloven.

Maar het zou natuurlijk wel mooi zijn. Kan ik mijn counterfeit lp wegdoen (de officiële cd re-issue uit 1994 heb ik wel)

Waarom heb je de bootleg als je het origineel ook hebt?

Ik heb de originele ook, in zwart en peach vinyl, maar mocht deze reissue komen.. wil ik die ook... die bootleg is te amateuristisch voor worden..zelfs de herdruk daarvan heeft rockhard fout gespeld staan op het label. Haha.vooral niet teveel moeite doen om dat te herstellen;)

Het zal mij toch vooral om de geluidskwaliteit gaan, maar ik heb geen idee of er nog geremasterd wordt en of het iets uitmaakt met mijn versie.

Omdat ik die niet origineel op vinyl heb, alleen wel origineel op cd, en ik ook een vinyl versie wilde hebben indertijd. Mijn enige counterfeit (naast een Tom Waits album) trouwens, want de HitNRun albums hoef ik niet te hebben als counterfeit bijvoorbeeld

Aaah. Begreep verkeerd... dan is deze vinyl uitgave een mooie uitkomst!!

Eerst nog maar eens zien. Het zou vorig jaar al uitgebracht hebben moeten zijn

Deze release zou niet gebeuren omdat er een deal was dat ba in 94 echt een eenmalige release was..daarom werd ie.later dus uit het rijtje gehaald van heruitgaven .

So far that agreement lijkt het dus.

Iemand nog nieuws over een nieuwe uitgave? Er wordt geen datum meer genoemd, dus dan weet je het wel.

Al verkrijgbaar, prijs vanaf $15.000. Let op: beperkte oplage!

Rare Vinyl Copies of Prince's 'Black Album' Surface - Rolling Stone - rollingstone.com

Wel nog in sealing

Geweldig nieuws. Ik ga aan de bedelstaf hierna.

Maar zonder gekkigheid: die re-issues kunnen we ook wel vergeten lijkt me.

Te laat: sold out!

Overigens staat er een joekel van een fout in het Rolling Stone artikel: in 1994 zijn er wel degelijk ook vinyl exemplaren gemaakt. Ik heb er hier 1 in de kast staan.

Prince - Black Album (Vinyl, LP, Album) at Discogs

Gisteren tegen alle verwachtingen een exemplaar vanuit 94 op cd gevonden op een platenbeurs... (20 € dat wel...)

Ik dacht dat dit heden ten dage een zeldzaam iets was om terug te vinden? (buiten de bootlegs en de originel e vinyls dan). Op discogs kan je het blijkbaar makelijk terug vinden...Mijn exemplaar is er 1 van de volgende reeks

Prince - The Black Album (1994, CD) | Discogs

Persoonlijk voor mij een groeiertje

Ik kocht er 1 in een tweedehands platenzaak voor... ehhh 1 euro

Funk! Fonk! Fuuuuuuuuunnnnnnnnnkkkkkkkkk!

En zo belanden we bij de eerste Prince-plaat die ik voor deze recensiereis nog nooit beluisterd had. Vreemd, denken jullie wellicht, dit is toch dé grootste cultclassic uit het oeuvre van His Royal Badness, en jullie hebben gelijk. Wellicht ligt het aan het gebrek aan hits, en het feit dat Prince zich op deze plaat naar verluidt door hiphop liet inspireren. Toen ik aan mijn Prince-ontdekkingstocht begon, moest ik niks van dat genre hebben, waarschijnlijk sloeg ik hem daarom over.

Het verhaal achter deze plaat ken ik uiteraard wel, en om eerlijk te zijn, ik heb het altijd maar een vage, underwhelming historie gevonden. Prince die een plaat maakt speciaal om zijn oorspronkelijke Afro-Amerikaanse funk/R&B-achterban te pleasen, maar een maand voor uitgave plots de hele release in de prullenbak knikkert, omdat hij tot de conclusie komt dat het album kwaadaardig is, dat hij het gemaakt had in een donkere periode in zijn leven waarin één of andere boze geest genaamd Spooky Electric invloed op hem had, en dat hij niet wilde dat The Black Album de plaat zou worden waarmee mensen hem het meeste zouden associëren mocht hij plots komen te overlijden. Cocaine is one hell of a drug, denk ik dan terwijl ik met mijn ogen rol. Of in dit geval, als we de geruchten mogen geloven tenminste, XTC.

Aldus zijn er twee dingen aan de plaat die me al tegenstonden nog voordat ik op de play-knop had gedrukt: dat er hier blijkbaar gecaterd wordt naar een specifieke doelgroep bij wie Prince wat cachet verloren had, en de schijnbaar negatieve toon van de meeste nummers. Ik vind geen van deze twee elementen bij Prince passen.

Ok goed, tot zover de lange intro, maar wat vind ik nou écht van de plaat? Zoals jullie aan mijn beoordeling kunnen zien, valt het me allemaal best mee. Kort door de bocht is dit een album vol Housequakes, en dat was één van de beste nummers van SOTT dus echt slecht kan het sowieso al niet meer worden hier. Er wordt dan ook volop met beats gestrooid en die zijn zonder uitzondering cool, catchy en, zeker als je het vergelijkt met wat er in 1987 verder nog werd gemaakt, verrassend vooruitstrevend. Prince had best een mooie tweede carrière als hiphopproducer kunnen opstarten zo lijkt het, ware het niet dat hij ten tijde van The Black Album blijkbaar geen al te hoge pet op had van het genre. “And the only good rapper is one that's dead”, verkondigt hij in Dead On It.

Het zijn dit soort vreemde, enigszins kinderachtig negatieve opmerkingen die er voor zorgen dat The Black Album wel nooit tot mijn favoriete Prince-platen zal behoren. Ik heb toch liever de speelse, grappige positivo-Prince in de speler. Een andere uitschieter naar beneden vind ik het irritant drukke 2 Nigs United 4 West Compton, één van zijn minste songs sinds For You.

Verder wordt het nergens echt slecht, ook Dead On It is los van het reactionaire-maar-waarom-eigenlijk-toontje best ok. Cindy C is een heerlijk popliedje, Le Grind een lekkere stamper (maar ook hier wordt het me naar het einde toe wat té druk, maar kan ook liggen aan de kwaliteit van het full album-youtubefilmpje natuurlijk) en Bob George heeft de vetste beat van de plaat (over negatieve teksten gesproken, maar hier stoort het me niet omdat er met personages gewerkt wordt). Superfunkycalifragisexy en Rockhard in a Funky Place doen me net iets minder maar storen ook niet, When 2 R in Love is prachtig maar vind ik op Lovesexy véél beter passen, en zo heb ik denk ik de hele plaat besproken.

De eindconclusie: interessant album om (eindelijk) eens gehoord te hebben. Eentje met pieken en dalen, maar de pieken zijn dermate goed dat ik The Black Album op zijn tijd waarschijnlijk wel nog de nodige luisterbeurten zal gunnen. En wie weet, misschien word ik op termijn dan ook wat milder richting de dalen.

Leuk ArthurDZ. Ik vraag me af hoe ik The Black album nu voor het eerst zou beleven.
Het was voor mij zeker een groei plaat, maar het hielp ook dat ik 'm ook veel draaide in de tijd dat ik dankzij de andere albums een onverzadigbare drang naar meer Prince had.

Tja.. de boodschap mag dan misschien wat donker of negatief zijn, maar ik vind dit juist een album dat staat voor de eerste 3 letters van funk.
Maar ik heb dan ook een soort filter systeem geloof ik met mijn selectieve benadering van muziek (soms pak ik de teksten, soms het vakmanschap en soms -zoals hier- laat ik me meevoeren door de beat. Of eigenlijk misschien het liefst. Het hebben van een andere eerste taal dan Engels heb ik dan ook altijd als een groot voordeel gezien (het geeft meer keuze waar de focus te leggen). Tenminste als ik sommige Youtube discussies soms lees, dan besef ik dat ik van kinds af aan muziek heel anders heb benaderd.

Dank Minneapolis!

Ik heb die filter ook wel hoor (ik luister ook best veel negatieve, boze, wanhopige etc. muziek enzo), maar hier vind ik de vele fuck you's vaak zo... onnodig, is misschien het juiste woord. Als ik erbij was geweest tijdens de opnames had ik eerder "Prince, zo ken ik je helemaal niet" tegen hem gezegd, in plaats van "ja, dit is de spijker echt op de kop, ik begrijp je boosheid", snap je? En daar wringt het schoentje bij mij wat betreft deze plaat en diens identiteit, denk ik.

Ik denk niet dat ik veel uit had kunnen brengen als ik bij welke opnames ook aanwezig had mogen zijn, maar ik snap je punt wel. Als vind ik een wat opgefokte Prince ook best grappig.

Net thuisgekomen met een 2LP Collector's Edition; Remax and Remastered Expanded Album. De toevoegingen bestaan uit:
Side 3:
Le Grind (Funky House Remix)
Cindy C (Funky House Remix)
Bob George (Funky House Remix)

Side 4:
Rebirth of the Flesh
Take This Beat
Scarlet Pussy
Movie Star
The Sex of It

Geen label te bekennen, dus ik ben benieuwd naar de kwaliteit. Bij dezelfde winkel (Sounds in Delft) eerder ook HitnRun: Phase One en Two op vinyl gekocht (bij de kassa wordt overigens netjes gemeld dat het geen officiële release betreft) en daar was ik erg enthousiast over.

Japanse bootleg?