a-ha - Foot of the Mountain (2009)

he krijg nou wat! Zo staat er ineens een nieuwe A-ha voor de deur!

Ja ja, dat kwam ook bij mij als een verrassing op mijn dak. Het titelnummer is al te beluisteren en dat klinkt toch allemaal wel prima. Lekkere synths die de oude tijden van A-ha weer moeten doen herleven. Producer van dit album is Roland Spremberg, die ook verantwoordelijk is voor de productie van Minor Earth, Major Sky - een prima plaat van A-ha uit 2000.

Ikzelf ben met mijn 20 jaar geen fan van het eerste uur en ben pas echt aangehaakt door Analogue uit 2005. Uiteraard heb ik daarna platen beluisterd als Lifelines en eerder genoemde Minor Earth, Major Sky, die mij allen ontzettend bevielen. Analogue vind ik echt het einde en zijn mijn vijf sterren onmiddelijk waard. Helemaal grijs gedraaid is die plaat hier.

Of Foot of the Mountain diezelfde emoties gaat los brengen, daar kan ik alleen maar op hopen. In ieder geval is de band niet verpauperd, zoals collega-muzikanten Duran Duran die pijnlijk genoeg de hulp nodig hadden van Timbaland.

Zo, en daar maak ik graag een statement mee .

Opzich is er met hulp inroepen niks mis enkel op de wijze waarop DD dat gedaan heeft dan weer wel

Zo bedoelde ik het ook te brengen

Hela!! Een nieuwe van de de eerste band waar ik "fan" van werd (ik was er wel vanaf het begin bij toen ik voor, ik meen, sinterklaas een cassettebandje kreeg van Hunting High and Low. Ik zal 8 zijn geweest... De videoclip van Take on Me deed de rest natuurlijk...). De laatste jaren krabbelen deze oude helden toch weer zeer stevig op, met Analogue als recent hoogtepunt. Ben ook benieuwd of ze de nieuwe stijgende lijn blijven voortzetten!! Spannend!!

Yep! idd spannend (voor mijn vrouw), al moet ik eerlijk bekennen dat ik de vorige (Analogue) helemaal niet verkeerd vond.

Dit berichtje is natuurlijk om de update`s omtrent deze band een beetje in de gaten te houden.

ook niet geheel onbelangrijk natuurlijk

jahooeee een nieuwe cd van a-ha, kan niet wachten!
vond lifelines en analogue ook erg goed.

Ben benieuwd of ze de stijgende lijn kunnen volhouden. Want vanaf hun erg goede comebackpaat zijn de albums alleen maar beter geworden. Met voorlopig hoogtepunt Analogue. wat een goede cd is dat zeg.
Ben dus erg benieuwd !

Het album is trouwens online te beluisteren:
a-haForhåndslytting og forhåndssalg av albumet eksklusivt med platekompaniet.no - universalmusic.no

Dat klinkt erg goed . Die cheesy soloplaten van Morten Harket zijn hier gelukkig niets bij.

Hij is nu verkrijgbaar op het net.
Namens mijn vrouw, een kort maar krachtige revieuw:
Lieve liedjes die fantastisch gezongen zijn (ach... als ze maar gelukkig is).

A-ha's 9e studioalbum is een ongelofelijk sterke plaat geworden. De band is teruggegaan naar zijn roots en dat houdt in dat de jaren 80 synthesizers weer tevoorschijn zijn gehaald.

Na het eveneens sterke "Analogue" uit 2005, pas het eerste album dat naar mijn persoonlijke mening een goede productie kreeg (Minor Earth Major Sky had bijvoorbeeld erg sterke nummers maar werd verknald door de productie, ook naar de mening van de drie heren zelf, Spremberg laat horen dat hij het wel degelijk kan met "Foot of the mountain") bewijst A-ha eens te meer dat elk album een volledig andere sound heeft.

Interessant wat Magne F en Paul in een recent interview zeggen over de sound en Morten's stem:

Paul Waaktaar-Savoy: - We all wanted to do it, we were ready for something more technological this time. But for me it was easier said than done. The sound can easily become banal, more Kylie Minogue than Depeche Mode. I dug out the old synths and tried to set them up, but ended up seeking help with the programming part. We have tried many different things during these recording sessions, and there have been a few moments of full panic. You can always play with things you have done before, but it has to sound modern. But we also implied some interesting limitations from the start. It was for example not allowed to play chords, everything should be a riff. And we worked with eight tracks. That could be a fruitful dogmatic.

Magne Furuholmen: - Morten's hubris, his operati can become overwhelming. Pushing him in a rock direction doesn't necessarily work either. Morten as a rocker lacks a certain credibility, he lacks 60 cigarettes a day and an alcohol problem. In an orchestral setting it tends to end up as schmaltzy, it becomes opera. But in the cool, distanced synth landscape he is perfect. Morten is a fantastic weapon to have in your arsenal. But he has to be used in the right way.

Waaktaar-Savoy: - Morten's voice fits in this soundscape. And I think he feels more at ease in it. In the song "Shadowside" there is a vocal range of five different keys, and few other vocalists would be able to pull that off. When I'm writing specifically for a-ha, I know what I have to work with vocally, who I can trust will achieve it.

Welke tracks tot mijn favorieten behoren vind ik moeilijk te zeggen en ik ga er nu ook niet verder op in. Toch... "Start the simulator", het minst toegankelijke nummer van de cd, wordt met elke keer weer luisteren meer en meer een meesterwerk (de sfeer doet me een klein beetje denken aan "Isotope", een donker nummer van Savoy, de andere steengoeie band van gitarist Paul: YouTube - Broadcast Yourself.: ) hij is en blijft 1 van de beste, maar ook 1 van de meest ondergewaardeerde, songwriters van de afgelopen 25 jaar, gelukkig zijn er gelukkigen die beter weten.

Voor de geïnteresseerden hieronder twee linkjes naar live versies van nummers die op "Foot of the mountain" staan:

Riding the Crest: YouTube - a-ha - Riding the crest (Live at RAH) 24/05/08

Shadowside: YouTube - a-ha - Shadowside (Live at RAH) 24/05/08

Er staan 2 iets mindere maar geen enkel zwak nummer op dit album, zeker vergelijkbaar met "Scoundrel Days": pure klasse!

Helemaal gelijk wat "Start the Simulator" betreft, Piet Zuurkool.
Verder moet ik ook mijn vrouw gelijk geven, lieve liedjes en dat die Morten een aardige strot heeft is bekend.


Vergeef mij de spelfout in de eerdere post hier.

De cd ligt morgen in de winkels en hij wordt hier gewoon even vergeleken met Scoundrel Days! Ik kan dus gelijk maar niet wachten want eerder genoemde titel is toch 1 van de beste platen uit de jaren 80!

Heb net de fragmenten een aantal keren op rij geluisterd. Het klinkt allemaal weer erg goed hoor. Ik weet niet wat er gebeurd is in de periode dat de mannen even niet samen hebben gewerkt (2e helft jaren '90) maar sindsdien zijn ze echt beter dan ooit !

Helemaal mee eens dat Scoundrel Days 1 van de beste platen van de jaren '80 is. Of "Foot of the mountain" ook nog over 10 jaar zo uitmuntend is, zal nog moeten blijken natuurlijk, misschien was ik iets te voorbarig hierin. Het is in ieder geval een ERG goed album en alles valt wel zo'n beetje op z'n plaats.

Voor de geïnteresseerden, hieronder een overzicht van wat de drie heren solo hebben gedaan. Het is belachelijk hoe weinig er van te vinden is op Youtube, de clipjes hieronder zijn zeker niet representatief voor de beste nummers.

Paul Waaktaar-Savoy

Heeft met zijn band Savoy 5 albums uitgebracht: Mary is coming (1996), Lackluster me (1997, erg goed!), Mountains of time (1999), Reasons to stay indoors (2001) en Savoy (2004).

Unsound: YouTube - Savoy - Unsound
Bottemless Pit YouTube - Savoy - Bottomless Pit

Magne F

Met zijn project Timbersound heeft hij 4 soundtracks opgenomen:
Ti kniver i hjertet, (1994), Hotel Oslo, (1996), Hermetic (1732 Høtten) (1998), Dragonfly (Øyenstikker) (2001).

Daarnaast twee geweldige studioplaten: Past Perfect Future Tense (2004, met een aantal Coldplay bandleden als studiomuzikanten, geweldige plaat!) en A dot of black in the blue of your bliss (2008).

Past Perfect future tense: YouTube - Magne Furholmen - Past Perfect Future Tense
Ti kniver i hjertet: YouTube - Ti kniver i hjertet (ottos tema) by magne f

Morten Harket

Heeft 4 albums opgenomen: Poetenes Evangelium (1993), Wild Seed (1995 aanrader!), Vogts Villa (1996) en Letters from Egypt (2008).

Brodsky Tune (Time will pronounce): YouTube - Morten Harket - Brodsky Tune
Lord: YouTube - MORTEN HARKET LIVE "lord"

Ik heb hem nu helemaal een aantal keer beluisterd.
Mijn eerste indruk was dat het wel een aardig album was, met veel nummers die wat op elkaar leken.
Mijn tweede indruk is nu dat er wel wat echt goede nummers op staan.
Mijn favoriet is nu Shadowside...heb alleen het idee dat het nummer nóg beter kon, maar ik geniet er nu al van.
Mijn stem kan nog hoger uitvallen, ik luister lekker door.

Mijn oude helden zijn definitief terug!!!!!!!
Wat een heeeeerlijke plaat!!! Kwalitatief zeer hoogstaande kwaliteitsliedjes met een ouderwets warm synth-jasje!!!!! Na Analogue kon ik hier alleen maar op hopen!!!!

Na tig keer luisteren laat ik mijn stem op 3,5 staan.
Conclusie: het is een goede plaat die lekker wegluistert. Mis alleen wat meer afwisseling.

Zojuist de plaat voor het eerst 2x in z'n geheel gehoord. Het is voor mij geen nieuwe Analogue (hun meesterwerk) maar heeft wel enkele pareltjes. Vooralsnog zijn The Bandstand, Foot of the Mountain, Shadowside en Mother Nature Goes to Heaven mijn favorieten. Ik weet wel dat ik sinds enkele weken er 3 nieuwe helden bij heb, met dank aan MuMe

Uitstekend nieuw album. Ik deel de mening van Piet Zuurkool. Het vorige album was ook prima en dit is een waardige opvolger.

Ik snap alleen even niet wat de precieze tracklisting is. Ik heb een afbeelding van een hoes gezien waar de trackvolgorde anders is. Het nummer "Sunny mystery" ontbreekt daar en er staat een track op die "Manmade lake" heet.. - Weet iemand hoe dit zit?

Foot of the mountain
The bandstand
What there is
Manmade lake
Real meaning
Nothing is keeping you here
Shadowside
Riding the crest
Mother nature goes to heaven
Start the simulator

"Manmade Lake" is 1 van de vele tracks die het album niet gehaald heeft voor zover ik weet. De officiële tracklijst is zoals die hier ook staat geschreven, nieuwsgierig hoe je aan die andere lijst komt!

Interessante documentaire:

YouTube - a-ha - The Success Story - Part 1 (HD)
en
YouTube - a-ha - The Success Story - Part 2 (HD)

Het album is in Duitsland direct op nr. 1 binnengekomen en op de Europese lijst begonnen op nr. 8. De Nederlandse dj's lijken ze voor de zoveelste keer weer eens te negeren (behalve dan dat Frits Spits het vorige week als beste album heeft gepromoot.. tja..)

Halfje erbij. .

halfje er ook bij
toch wel een ijzersterk album
ik dacht dat ik de muziek wel snel flauw zou worden maar draai hem nu nog elke dag

Gewoon niet voor te stellen dat hier in Nederland dit album half genegeerd wordt.
Je ontneemt mensen gewoon goede muziek naar mijn mening.
En dit materiaal is echt wel geschikt voor een massaal publiek.

Erg mooie special !



Ik begrijp dit ook helemaal niet. De single (titelnummer) is toch perfect geschikt om te draaien tussen de Keane en Coldplay klonen op de radio.
Ik denk dat het antwoord 'm zit in hetgeen de mannen zelf ook in de docu zeggen, ze hebben nog steeds moeite om van hun Eighties imago af te komen.

Prima plaat van een in Nederland ondergewaardeerde groep. Bandstand en Shadowside zijn voor mij de uitschieters.

Er zit me nogal een verschil in de magere #83-notering in Nederland (al na 1 week uit de lijst) en de nummer 1-hit in Duitsland.

Hey, In 'Riding the Crest' jat Mags uit eigen werk ('Running out of reasons' van 'A dot of black in the blue of your bliss')! Waanzinnig.

Onze Noorse vrienden leveren met hun zoveelste album weer vertrouwde kwaliteit. De jongens weten nog steeds hoe ze pakkende liedjes moeten schrijven. Toch waardeer ik dit album net iets lager dan Minor Earth, Major Sky en Lifelines. Een uitschieter als Summer Moved On ontbreekt hier en de duetten met Anneli Marian Drecker (Bel Canto) op Lifelines zijn helaas eenmalig gebleken tot nu toe. Ook is het instrumentarium deze keer wel erg eenzijdig (hoewel een bewuste keuze blijkbaar) en klinkt Morten een hele plaat lang op zijn allersuikerzoetst. Storend is dat niet, want hij heeft nog steeds een prachtige stem. Het valt alleen op, want in het verleden kon hij toch wel eens wat puntiger en scherper uit de hoek komen. Curieus tenslotte, is ook de in de liner notes opgenomen waslijst aan gastmuzikanten. Ik tel maar liefst 4 gitaristen, 3 keyboard spelers, 3 drummers en een orkest strijkers. Met uitzondering van de laatste levert dat echter geen enkele hoorbare meerwaarde op. Sterker nog, als iemand een gitaar heeft ontdekt op dit album, dan hoor ik het graag. Het kunnen niet anders dan marginale bijdragen zijn. Mijn hoogtepunten zijn The Bandstand, What There Is, Foot of the Mountain en Mother Nature. Een mooie 3,5* van mij.