George Michael - Patience (2004)

Zeer matig album van George Michael. Het begint goed met het titelnummer, maar daarna krijg je gelijk het vrij zwakke Amazing. Shoot the Dog heeft een hilarische clip, maar daarmee is ook alles gezegd, het nummer zelf stelt niet veel voor. Flawless heeft hij zowat letterlijk gejat van The Ones, weinig origineel. Nummers als John and Elvis Are Dead, Round Here en American Angel zeggen me meer. Dat is de George die we kennen. Prachtig geschreven en gezongen. Buitenbeentje Freeek vind ik trouwens ook geweldig.

Vooralsnog laatste wapenfeit van de beste man, de single White Light uit 2012 dan niet meegerekend. Sfeervol, afwisselend album met flink wat moderne dance-invloeden, iets dat wat mij betreft resulteert in de beste songs van het album. Vooral het lange Precious Box is erg sterk. Verder de gebruikelijke mengeling van ballads (waar ik nooit zo gek op ben) en meer dansbaar werk. Met 70 minuten aan de (te) lange kant, maar de fan krijgt in ieder geval wel waar voor zijn geld.

The day after the.... Last Christmas with George Michael. Blijkbaar is tweede kerstdag 2016 de dag waarop dit album uit de speakers in mijn woonkamer mag klinken. Vannacht het nieuws dat George's gebeden ditmaal ongehoord bleven en hem geen tijd meer gegund werd, (No more) Prayin for time. Het zij zo.

Destijds wel uitgekeken naar dit album want de heerlijke single Shoot The Dog gebruikte samples van acts/nummers die ik goed kan waarderen Love Action (I Believe in Love) van The Human League en Be Near Me van ABC. Ik geen George Michael fan ben, maar zoiets roep ik wel vaker over acts waarvan ik diverse releases hier heb liggen. Ik volg hem niet meer is misschien nauwkeuriger om te zeggen maar nieuwe singles zou ik zeker een kans geven, hij had genoeg krediet opgebouwd.

Zo op het eerste gehoor klinkt de dood al door in meerdere nummers John and Elvis are Dead, Cars and Trains + My Mother Had a Brother en dus wel iets wat hem bezig hield in die tijd (2004). De productie is weer prima en er zit veel in elk nummer om de aandacht vast te houden zonder het vol te proppen. Net als je denkt dat ze het nummer mogen wegdraaien komt er weer een extra wending of een nieuw ingrediënt. Hij voelde goed aan wat een nummer nodig had.

Alleen de teksten klinken iets minder diep en misschien iets meer berustend. Vraag me dan ook af wat er van deze nummers over blijft als je de productie en de samples weglaat en het puur houdt bij zang met een akoestische gitaar? Hier en daar klinkt het ook of er net iets te veel effect zit op de stem of dat er misschien stiekem toch een auto-tune meeloopt?

Naast Shoot The Dog is Flawless (Go to the City) een heerlijk dansnummer. Er valt goed te genieten van dit album ook als het minder deep / warm klinkt dan de eerste twee solo albums. Waarschijnlijk een groeier, en ondanks de lengte voelt deze niet te lang aan. Ook fijn: Freeeek! '04 en Through klinkt nog het meeste als de George van ouder werk, soulvol en eenvoudige maar prima teksten.

Vandaag iets minder in de stemming om de hits te luisteren misschien later... deze is dan ook precies het juiste album om The Day After... mee te beginnen.