Adam and the Ants - Prince Charming (1981)

Adam Ant was toch wel een van de eerste artiesten die met wat leukere videoclips op de proppen kwam in die tijd. Wie herinnert zich niet de overval op de koets in Stand and deliver.
Ook Prince charming was een knoepert van een hit. En eerlijk gezegd werd ik van de rest van deze cd ook wel opgewekt.

awel, ik heb de single "Stand And Deliver" gehoord op de radio deze middag, kende ik niet echt, maar klonk zeker en vast lekkerrrr

keer zoeken

Als je dat nummer leuk vind kun je je zeker geen buil vallen aan dit album. Een Greatest Hits zou ook geen slechte optie zijn

Tja, jammer dat het daarna zo'n kaal vervelend mannetje werd..

Op muzikaal gebied hebben we daar weinig van gemerkt toch?!
Meneer haalde slechts af en toe het nieuws als hij weer eens wat uitgespookt had, en de bijbehorende foto's lieten zien dat het niet echt best meer met deze voormalige superster ging.

Ik weet het niet aERo.. Dat is van voor mijn tijd.. Het enige wat ik mij herinner is dat Stand and Deliver nummer en die opmerkelijke verschijning vergeet je ook niet snel meer.. Op zich was dat wel een goed nummer.. Er staat mij alleen maar bij dat hij later nog wel eens het nieuws haalde door mensen te bedreigen in cafés. Voor de rest heb ik niets van hem..

Ik neem aan dat je hier "van na mijn tijd " bedoelde

Stand and Deliver is het eerste singletje dat ik ooit heb gekocht. Oh oh oh, wat een jeugdsentiment.

Ook voor mij is dit jeugdsentiment.
Destijds vond ik 'Adam and the Ants' helemaal het einde, en ik vind de nummers nog steeds wel lekker in het gehoor liggen, al moet ik toegeven dat het allemaal wel iets gedateerd klinkt. Hoe het precies komt dat Adam Ant zo snel ook weer in de vergetelheid is geraakt weet ik niet? Mischien toch iets te veel van die tijd, maar het schijnt inderdaad de laatste jaren een vreselijk vreemde snuiter te wezen.
Ik had hem een langere succesvolle carriëre gegund.

Wat staan hier verdomde geniale nummers op! En nog even fris en aanstekelijk als destijds Verder nooit meer een band geweest die leek op de ants helaas...
Prince Charming, Stand and Deliver, Ant Rap, MIle High zijn toch wel mijn favorieten op deze plaat.

Tsja...., het was nu eenmaal Ant, het 'Prince charming' individu. Toen wel leuk, maar nu mag het als zonde worden beschouwd, denk ik. Dit album zit inderdaad heel erg strak in elkaar. Wat dat betreft ga ik wel mee met orbit. Hier en daar ook werkelijk geniaal. Neem nu 'Scorpios' met z'n zuid-amerikaanse teint en Latin invloeden. Er wordt een waanzinnige partij blazers gebracht die een heuse overdosis aan dynamiek weet te produceren. Of het mooie 'S.E.X.', en ga maar door.
Zijn imago van Prince Charming geeft je alleen de neiging de muziek minder serieus te nemen. En dat bedoel ik dus met 'zonde'. Als je als leek in een cd-winkel deze hoes de revue ziet passeren verwacht je gewoon niet zo snel dat er een vernuft achter zit.
Mijn waardering...:4

Tsja, jammer dat er altijd zoveel waarde wordt gehecht aan dingen zoals imago. Ik vind in ieder geval niet dat Adam Ant zijn imago had MOETEN aanpassen om dan maar muzikaal serieuzer genomen te worden. Dat is veel meer het probleem van de kortzichtige massa en pers.
Hij had wel een betere hoes voor deze plaat mogen nemen overigens

Dat hele imago gedoe komt natuurlijk allemaal uit de hoge hoed van Malcolm Mclaren. De man heeft een kunst gemaakt van het creeren van imago`s.
Sex Pistols, BowWowWow.........

Al met al wel een leuke plaat en zeker jeugdsentiment.

En voor hem was Andy Warhol er al mee bezig

Maargoed, sommige artiesten hadden nu eenmaal een image wat erg goed bij hun muziek pastte Waarom je daar een artiest minder serieus zou moeten nemen snap ik niet helemaal
Zou Adam Ant vandaag de dag voor het eerst beginnen, zou het nog steeds onvermindert fris klinken trouwens, dat is echt wel de kracht van zijn muziek!

Ik heb het lange tijd met de verzamelaar gedaan en met de albums op vinyl.
Inmiddels heb ik nu bijna alles van de man op cd (vandaag nog Kings of the Wild Frontier eindelijk op cd binnengekregen).
Het blijft inderdaad erg leuk allemaal. Niets aan kracht ingeboet in elk geval.

[quote]platedraaier schreef:
Dat hele imago gedoe komt natuurlijk allemaal uit de hoge hoed van Malcolm Mclaren. De man heeft een kunst gemaakt van het creeren van imago`s.
Sex Pistols, BowWowWow.........

Wat Sexpistols en Bow wow wow klopt het helemaal, en Malcom mcLaren heeft ook wel meer gedaan dan dat, maar met Adam Ant is er nauwelijks sprake geweest van enige vorm van samenwerking. Adam Ant deed en bedacht liever alles zelf: ook zijn imago.

Geweldig om die clips weer eens te zien: Adam was zijn tijd vooruit

Briljant!!

Johnny Depp zou het niet beter kunnen

destijds leuke muziek,en vooral voor mij jeugdsentiment

Toen aERo nog een aERootje van 11 jaar was zag hij op T.V. een struikrover voorbijkomen. Zo rond die tijd had je ook de serie Dick Turpin wat ik ook al zo geweldig vond, maar deze meneer maakte ook nog eens een heel erg swingend liedje: Stand and Deliver.
Deze man mocht mij hierna nog lang beroven van mijn tijd om te luisteren naar zijn muziek.

Muziek die op dit album van start gaat in de vorm van Scorpios. Een bombastische opener met vooral heel veel toeters (bellen zal vast ook nog wel). Heel veel gekte dus en die gekte zou nog wel even blijven aanhouden.
Voor liefhebbers van de twee vorige albums misschien best nog wel schrikken overigens.
Want wie schrikt er nu niet van al dat wildemans-gedoe op Picasso Visita El Planeta De Los Simios. Ik niet. Natuurlijk moeten we dit niet al te serieus nemen, maar dat maakt dit ook zo leuk allemaal. Het is zo lekker vrij en klinkt compromis-loos. Gewoon feesten en beesten.
Op titelnummer Prince Charming doen ze dat zeker ook en dat werd beloond met een vette hit. Alleen al dat 'indianen-gehuil' gevolgd door die droge gitaarakoorden. Voeg daar het rovers-koortje aan toe en je hebt te maken met nog steeds een zeer aanstekelijk nummer dat niet uit je hoofd te rammen is.
Five Guns West opent alsof we zitten te luisteren naar een Tarantino-soundtrack. Zodra de indianen, piraten, of weet ik welk volk inzetten is dat idee weer gelijk verdwenen en luisteren we naar simpelweg een gezellige popdeun. Pak de lasso maar....Yihaaaaaa!
That Voodoo! lijkt wat serieuzer te willen overkomen en doet me wat meer denken aan het oudere werk van Adam & the Ants. Het grappige is dat het hierdoor juist wat minder weet op te vallen.
Maar ho, wacht even, horen we daar dat bekende trompetje niet klinken? Ja. Te laat ook, want je bent inmiddels al overvallen door Ant en kornuiten in het over the top klinkende Stand and Deliver. Maar o wat blijft dit toch een vreselijk leuk nummer. Wie hier niet spontaan een struikrover door wil worden verdient het om aan een boom te worden vastgebonden en compleet leeggeplunderd achtergelaten. Uiteraard een heel slim opgezet nummer met dito video-clip. Niet voor niets werd ook dit nummer een grote hit.
Mile High Club heeft wederom van die 'huil-koortjes'. Het is zo'n beetje het kenmerk van dit album geworden. Maar als je goed luistert is het niet zomaar wat gejank in de rondte. Het zit wel degelijk knap in elkaar.
Dan volgt de hilarische en tevens enorm pakkende Ant Rap. Adam Ant was zijn tijd vooruit zullen we maar zeggen
Mowhok kabbelt mij iets te lang door en doet me minder dan de andere nummers op dit album. Misschien dat het truukje ook een beetje uitgewerkt raakt, ik weet het niet. In elk geval niet echt een favoriet van mij.
S.E.X. vind ik dan weer een stuk leuker ook al is het ontdaan van alle franje die hiervoor wel luid en duidelijk aanwezig waren.

Hoe serieus moeten we een album als dit nu werkelijk nemen? Een vraag die ieder maar voor zichzelf moet beantwoorden.
Voor mij is het gewoon een flinke dosis nostalgie vermengd met deunen waar ik simpelweg vrolijk van kan worden. Het hoeft niet altijd moeilijk te zijn.

ik heb de lp een hele tijd geleden ergens gevonden

raar deze zin is

Album klinkt overgeproduceerd en veel te commercieel. Niettemin aantal goede nummers, waaronder natuurlijk Stand and Deliver, wat toch wel het ultieme Ant-nummer is.

Leuk album, alleen jammer dat op de heruitgave alleen demo's zijn toegevoegd en niet de b kanten van de drie singles.

Of zit er hiervan ook een 2CD heruitgave aan te komen?
(dat is nogal in de mode schijnt het)

De B-kantjes staan op de verzamelaar "B-Side Babies".

De muziek van Adam Ant leerde ik in dezelfde tijd kennen als groepen zoals Bow Wow Wow, Tenpole Tudor en The Stray Cats.
De Schotse zangeres Aneka stond ook in de hitlijsten met nummers zoals 'Japanese boy' en 'Little lady'. Nooit meer iets van gehoord.
Ik nam het allemaal niet zo serieus en dacht zelfs dat Adam Ant een jonger broertje van Gary Glitter was. Op zijn singles (met en zonder The Ants) verschenen veel aantstekelijke songs die ik helaas op de radio nooit meer hoor. Zonde eigenlijk, dit blijft leuke jeugdsentiment.

Picasso Vista el Planeta de los Simios... Wat een prachtige opener.

Edit: (Geen opener dus, dan maar 'liedje' in het algemeen.)

Ádam Ant was destijds een aparte verschijning, dat moge gezegt zijn. Het zal mij ook niet verbazen als Johnny Depp voor zijn Pirates of the Caribean personage geput heeft uit dat image en zoals Depp zelf al aangaf..die van Keith Richards.
Tegelijk met de opkomst van punk kwam ook Adam in de scene. Toen had hij al last gehad van anorexia nervosa, zelfmoordpoging, psychiatrische behandeling en een mislukt huwelijk achter de rug...dus als zoals in een andere bericht gezegt wordt, dat het nu een vreemde snuiter is...tja..beetje kort door de bocht naar mijn mening. Ant heeft zich nu meer teruggetrokken uit de publiciteit om zijn energie te richten op zijn depressies en zijn dochter. Tja, dan ben je indd. een vreemde snuiter blijkbaar.
Terug naar dit album...dit klinkt heden ten dage nog steeds fris, energiek en eigen. Met Prince Charming en Stand and Deliver zijn ook meteen de grootste hits vertegenwoordigt en met Ant Rap als goede derde. Maar heel dit album is geen schand om naar te luisteren. Saai wordt het nergens.

Die fase ligt alweer achter ons. Hij is nu flink aan het optreden (vooral in Londen) met een nieuwe band en gaat binnenkort weer een plaat opnemen. Het wordt allemaal punk-rock stijl, zoals zijn eerste werk.

Dat de man geestelijk weer op het goede pad is, kan je nog zeker niet zeggen.

Meer details op Ant Rap, het officiele Ant-forum.

Neil Tenntant over deze plaat: ''Listen to Prince Charming. It doesn't have any music in it really.'' Een rake opmerking, en een eigenschap die deze plaat zo goed maakt. Daar waar de vorige plaat nog een hoop rare popsongs zijn, zit je hier vaak gewoon naar hele rare aparte groovemuziek te luisteren. Het is een soort funk, die typisch Brits is en alleen na de punkbeweging gemaakt had kunnen worden. Heel bijzondere plaat, intelligente en pretentieloze popmuziek gaan hier hand in hand en dat is knap.

Inderdaad, ik heb dit album altijd als minste beschouwd van het Ant-ouvre, nog steeds. Maar dit geldt voor de beleving vooral. Want goed geluisterd is dit een sterk staaltje pop/rockmuziek met (naar mijn invulling) zuidamerikaanse invloeden. Dit, vooral te danken aan blazers e.d., geeft het een exotische tint. Om maar niet te spreken over de dynamische funkingrediënten.
En dan heb ik gelijk mijn punt: kwalitatief een sterk staaltje muziek, maar ik word er een beetje nerveus van.
Maar van een afstand bekeken is het idd een album van nivo.