A Flock of Seagulls - The Story of a Young Heart (1984)

The More You Live, the More You Love is met recht een van de beste nummers gemaakt in de 80s (wat mij betreft ooit).. helaas is dat ook gelijk de enige schitterbriljant op deze troosteloos slappe plaat. Jammer..

Daar ben ik het niet mee eens! Dit is toch een typische AFOS plaat vind ik. Dit album is wel luchtiger dan zijn voorgangers en het haalt zeker niet het niveau van hun debuut.Maar daarom niet minder goed. Vooral nummers als Suicide Day, Heart of Steel, End en European(I wish I was) zijn toch echte ouderwetse New Wave liedjes.

Ik zit een beetje tussen de twee meningen hierboven in..

Ik vind deze 'The Story of a Young Heart' zeker niet van a tot z slap en troosteloos (behalve track 6 dan die ik echt haat!), maar ik ben het wel volledig met orbit eens dat het nummer 'The More You Live, the More You Love' de enige edelsteen is die deze plaat siert.

Op de hoes staat overigens een edelsteen afgebeeld (een rooie robijn, denk ik).
Maar ze hadden er beter nog een paar smaragden, safieren, topazen en diamanten aan toegevoegd waarbij elke edelsteen zou kunnen gestaan hebben voor een supernummer. Helaas... het heeft niet mogen zijn, het werd... ..een tulp!

In tegenstelling tot de debuutplaat die vol briljante nummers staat, vinden we er hier dus maar één. Ik ben het eens met perfume dat er ook nog wel enkele goeie nummers op de plaat staan. Geen edelstenen waar we het zoëven over hadden, maar gewoon mooie nummers. We zijn het dan wel weer niet eens over welke dat dan zijn, want ik kies als favorieten drie andere:
- 'The Story of a Young heart' (titelnummer)
- 'Never Again (The Dancer)'
- 'Remember David'.

Al de rest van de nummers (dat zijn dan exact de nummers die perfume opnoemde) vind ik de mindere goden. Veel te zeemzoeterig naar mijn smaak.

Ik zit weer meer op de lijn van Perfume. Sterker nog, dit is eigenlijk mijn favoriete AFOS. Het debuut en de opvolger Listen hebben ook zeker hun briljante momenten, maar vind ik over het geheel te koud, te weinig toegankelijk en anoniem klinken. Van The Story of a Young Heart vind ik vooral de eerste 5 nummers geweldig, die refreinen hebben stuk voor stuk zo'n zalige flow. Ik ben daar erg gevoelig voor. Tracks 6 en 7 zijn iets minder, maar 8 en 9 vind ik weer redelijk. Al met al nog steeds een plaat die ik vaak draai 4*.

Ik bewonder ze al zo lang, nu maar eens tijd om wat te gaan melden. Wat een geweldige muziek zo meeslepend, zo treffend en soms maakt het me zo emotioneel. Story of a young heart is zonder te twijfelen mijn allermooiste nummer, er staat nog een geweldig demo of live nummer van op youtube. Dit nummer doet het hem voor mij, ik krijg spontaan flashbacks en een verlamming door me heen ooooh, maar verder mogen nightmares, this is the end, more you live the more you love, modern love is automatic, who is that girl (she 's got it) and I ran bij mij altijd gehoord worden. This is the eeeeeeeeeenddd.

A Flock of Seagulls is voor mij typisch zo'n band waarvan de naam mij niets zegt, maar toen ik jl. The More You Live, The More You Love toevallig een keer tegenkwam,een aha erlebnis ervaarde. Bij nader inzien kende ik ook de andere 'hits' van hen, althans ze kwamen mij bekend voor. Bij een aanschaf van meerdere platen, twee van deze band erbij, waaronder dus dit Young Heart. Het mooiste vind ik The More You Live, omdat die na al die jaren fier overeind blijjft staan en ik nog steeds graag mag horen. Maar vooral kant A steekt m.i. goed in elkaar. Het moge zo zijn, dat dit een -voor de fans- wat mislukte terugkeer is naar hun eerdere sound, na een poging tot groei, die blijkbaar een andere groep aansprak. Voor mij heeft dat met terugwerkende kracht geen jota meer mee te maken. Kant B heeft met Over My Head het meest buitenissige nummer erop staan, maar ik heb er geen problemen mee i.t.t. andere users. Heart of Steel vind ik na The More You Live... het beste nummer.
Prima kennismaking met deze wat vergeten band.

Fraai album die ik al jaaaaren op vinyl op zolder heb staan.
Ik stel maar steeds de aanschaf van een nieuwe pick up naald uit en dat is de reden dat ik het album al een tijdje niet meer gehoord heb.
Ik vind eigenlijk alle nummers sterk vooral The More You Live, The More You Love & European.

tja... Ik eb dit nu als 3e album aangeschaft, en de 1e 2 bevielen me erg goed!

The More You Live, the More You Love is echt een fantastisch nummer, en blijft na al die jaren stevig overeind staan.
Dit album is zeker niet slecht te noemen, maar het is allemaal wat "tam". Dat maakt het overigens niet vervelend om te luisteren, maar het spannende is er wel vanaf vind ik.

gewoon een nette 3 sterren.

Toch zonde dat het fantastische Living in Heaven niet op het gewone album staat en enkel bij de bonustracks op de heruitgave. Hier hoor je een beetje pit en ambitie welke je op het "gewone" album een beetje mist. De hit is het beste nummer samen met Remember David (al is de single versie wat sterker)

Jeugdsentiment dit gezelschap, eindelijk op CD te pakken gekregen inclusief bonusnummers maar helaas ook enkele overbodige mixen.
Living in Heaven is wel een welkome aanvulling, blijf dit album hun beste werk vinden.

Zojuist weer eens beluisterd, blijft een heerlijk album en Living In Heaven had inderdaad op het originele album moeten staan i.p.v bonustrack.
Never Again ( The Dancer ) vind ik overigens ook een pareltje.

Wat mij betreft vind ik Remember David het prijsnummer op dit album. De twee albums die hierna komen vind ik helaas vrij zwak. Maar het blijft een geweldige band, vanwege die eerste 3 albums. Oké hun debuut is en blijft hun beste.

Deze maar weer eens op repeat gezet.
Blijft een heerlijke plaat en mijns inziens hun beste werk.
Lost Control & Living In Heaven zijn welkome bonustracks.

Deze lp vandaag voor het eerst opstaan. Ik ken de band uiteraard van hun hits. En die vind ik te gek. Maar nog nooit hele albums aangeschaft. Tot nu dus. Ik moet zeggen dat ik het een te gekke plaat vind! Die heerlijke vibe die hun hits zo kenmerkt hoor ik in bijna ieder liedje terug. Compleet met dat uit duizenden herkenbare gitaarwerk. Snel achter hun andere albums aan.

Je zal jezelf dan nog meer amuseren met hun eerste twee LP's, die zijn echt wel lichtjes fantastisch als je van deze sound houdt. Deze is ook wel beter dan de score (no pun) laat vermoeden, er staan enkele fijne songs op, minpuntje is dat de niet zo sterke lyrics de songs wel eens in de weg durven staan. Dat uit duizenden herkenbaar gitaarwerk van Paul Reynolds is altijd genieten; eeuwig zonde dat hij zijn muzikale loopbaan zo vroeg heeft beëindigd (hij was nog maar pas 22 bij de derde Flock plaat!)

Oh oh oh! Wat wordt deze plaat toch schandalig ondergewaardeerd! Fenomenale muziek van de gulls die me tot tranen roert, met name bij het werkelijk prachtige Never again (the dancer) en inderdaad zeker op kant A een prachtige flow heeft. Unieke, magische synthesizer muziek absoluut tot de top behorend van de Nieuw Romantische periode. Waren ook als een van de weinige Engelse bands in deze periode doorgebroken in de Amerika. 5 sterren , briljant gewoon!

Ik treed Leonidas5 volmondig bij.

‘Remember David’, ‘The End’ en natuurlijk ‘The More You Live, The More You Love’…

Veruit de beste A Flock Of Seagulls-plaat dit.

Dit album moet je een paar keer gehoord hebben en dat wordt het ineens behoorlijk aangenaam. Misschien is Living in Heaven wel het beste nummer ondanks dat het een bonustrack is.

Grappig hoe vaak en meestal meningen alle kanten uit stuiteren, zo ook hier. Op het moment, NU, van een heuse vinyl re-release van hun eerste album, o.a. I Ran, staat deze, out of the blue, weer eens op. Ja ha, alle drie de AFOS platen van destijds staan nog hier, gelukkig ook nog in prima staat, kwestie van zuinig beleid dan ook. Wie drm auch sei, dit is en blijft ook voor mij hun beste en meest complete album ja. De overall sound hier beklijft ook na al die vele karen. Daarbij zijn de songs gewoon sterk m.i. Al blijft dit of course een persoonlijk iets ja. Vanaf opener the Story of a Young heart tot de afsluiter Suicide Day, blijft genieten. Prijsnummers nog immer en altijd de titelsong, Never Again, waan melodie, the More you live the more....Remember David en de laatste 3 songs. Dan heb ik ze bijna gehad ja. Het soundje, de songs op en top melodieus, fraai gitaarwerk, zo lekker eighties, kom op, genieten gewoon middels deze trip down memory lane. Daarna, helaas was het ook echt snel ten einde. Maar deze en de eerste 2, zeer te genieten. Ga ik ff kant 2 opzetten. En ja, Living in Heaven had er gewoon op moeten staan ja, stond enkel als bonus op de 12" van, ik dacht The Dancer, Never Again, destijds ook al op fraaie gekleurd vinyl. Voor mij absoluut ☆☆☆☆ yep.

En zo is het!

Zeker. Gewoon heerlijke muziek. Geen pretenties, lekker in op gaan. The Dancer, Remember David, The More…, Suicide Day … Perfectie!