Florence + the Machine - Lungs (2009)

Florence + The Machine als beest

Florence Welch schrijft en zingt liedjes die doen vermoeden dat we hier te maken hebben met een stevige tante die niet zo makkelijk van haar stuk te brengen is. Op haar debuutalbum Lungs laat ze horen wat ze in petto heeft.

"Florence writes her best songs when she’s drunk or has a hangover, because that’s when the freedom, the feral music comes, creating itself wildly from the fragments gathered in her notebooks and in her head". (Bron: florenceandthemachine.net)

De roodharige Florence (1986) komt uit Comberwell (South London) en heeft snel de aandacht op zich weten te vestigen. Nike hielp een handje mee doordat zij het nummer Kiss with a Fist gebruikte voor een commercial.

The machine is een zevenkoppige band die gelukkig niet machinaal klinkt. De muziek doet denken aan Kate Bush en een vleugje Bjork en dat in een sprookjesachtige sfeer (veroorzaakt door de harp) die neigt naar gothic.

De muziek is erg serieus met veel bombastische klanken. Hierdoor wordt het luisteren erna een zware bevalling van ruim een uur (inclusief de overbodige bonus-cd). Toch zijn er een paar nummers om te genieten. Voor mij zijn dat Drumming Song, Kiss with a Fist en Rabbit Heart.

Ik ben ervan overtuigd dat Florence + The Machine een publiek heeft, maar ik val daar toch buiten. Wie haar live eens wil zien kan 8 oktober in de Melkweg terecht. Florence belooft tijdens optredens een beest te laten zien, elk concert weer een ander.

Bericht overgenomen van mijn log: cd-recensies.nieuwslog.nl

Rabbit Heart klinkt aardig, zang is me iets te grof

Rabbit Heart vind ik wel een goed nummer, goede zang!
drumming vind ik dan weer minder.

N.a.v de recensie in De Telegraaf heb ik "Lungs (2009)", zonder eerst te beluisteren, gekocht. En dat is iets wat ik zelden of nooit doe. Ik heb mij dus laten verrassen door dit debuut album van Florence + The Machine. "Lungs (2009)" is geen album dat mij na één keer draaien direct heeft ingepakt. Meerdere luisterbeurten zijn nodig. Ik ben nu toe aan mijn vijfde of zesde luisterbeurt. En inderdaad: "Lungs (2009)" is opmerkelijk.

"Handklapt en betuigd" is het gezegde, en dat geld absoluut voor het openingsnummer Dog Days Are Over! Een heerlijk nummer met nu een keer géén irritante vrouwelijke zangstem .

Net nog eens aan het beluisteren naar aanleiding van the Mercury Prize die morgen wordt uitgerijkt. Deze plaat lijkt mij toch een grote kanshebber te zijn naast La Roux dan.

Ik vind het een zeer gevarieerde theatrale plaat. Er is aflossing voor Kate Bush gevonden onder de vorm van deze Florence + the Machine. Ze zingt niet alleen zo heerlijk, maar de muziek zal schept een hele sfeer rond deze plaat.

Als ik er nu naar luister kan ik niet anders dan te denken aan Middeleeuwse taferelen. De zware drums en violen die de songs mooie inkleuren en dan die fluwelen stem die je helemaal doet zweven.

Dog Days are Over is niet alleen een prachtige titel maar ook een prachtig nummer, kan je een plaat beter beginnen dan met dit nummer. Verder zijn nummers als Between Two Lungs en Rabbit Heart ook zeker aanraders.

Momenteel blijft het nog even op 3.5 sterren maar zit zeker kans in om te stijgen naar hogere oorden...

Wat een band is het: Florence and the machine. Zag ze voor het eerst op Lowlands, en was meteen enthousiast! Gelijk naar de winkel gegaan voor de CD.
Elk nummer wat Florence Welsh zingt is gewoon ziekelijk mooi!.
Voor mij zijn Rabbit Heart, Kiss With A fiss,Drumming en Cosmic Love de grootte uitblinkers van deze cd.
Deze band gaat groeien, neem dat van mij aan!

voor deze cd is voor bij duidelijk: 4.5*

Mooie, energieke en gevarieerde popplaat. Maar het is geen album dat zich tijdloos in mijn systeem gaat nestelen en die ik over jaren nog steeds koppel aan het muziekjaar 2009.

Een jaar geleden kwam het Britse Florence and The Machine op de proppen met een tweetal singles genaamd Dog Days Are Over en Kiss With A Fist. De opzwepende nummers hadden iets dwingends. Een band waar we veel van gaan horen, werd er gefluisterd. Sinds enkele weken ligt het debuutalbum Lungs in de winkel. Hoewel het album poppier voelt dan de band in werkelijkheid in pacht heeft, is het allerminst een makkelijk album. Het zijn nummers die in al hun kunstzinnigheid; knap en meeslepend klinken. De 23-jarige Florence Wells steelt de show met een stem die overduidelijk van de nieuwe Britse lichting is, maar neigt naar PJ Harvey en Kate Bush. Aangevuld met heerlijke harploopjes, cello, viool en een stuwende percussie maakt het dat Lungs een enorm gelaagd en geslaagd debuut is geworden.

Ik waardeer het unieke geluid wel, maar hou het toch bij de twee eerste singles. Rest van het album stijgt daar niet bovenuit en is (voor mij) een beetje teveel van het goede.
Dan kllinkt La Roux toch consistenter.

La Roux met Florence vergelijken is qua genre sowieso vrij onmogelijk?

Daarnaast vraag ik me af of je iemand met uitgekauwde en gladgestreken pop & live meezingt met een bandje wel consistent kan noemen.

Lekker plaatje, had ze voor het eerst gehoord op de radio met hun single Rabbit Heart (Raise it Up).
Ik ben er meer van gaan beluisteren toen ik hun zag bij een Lowlands (of Pinkpop ) sessie. Beste nummers vind ik Rabbit Heart , Dog Days Are Over en Cosmic Love.

Veels te over de top, voor mij. Trek de stem na een paar nummers erg slecht. Kan best begrijpen dat mensen dit geweldig vinden, Dog Days are Over is ook best leuk. Maar dit is niet mijn ding, te zweverig of gothic, hoe noem je dat.

Één van de beste albums van dit jaar! Moeilijk om slechts 3 favorieten te kiezen, vrijwel alle reguliere nummers zijn heerlijk.

Inderdaad.

Er is van deze plaat in december ook een 4 disc edite verschenen in een mooi digibook. Weet iemand of die andere 3 schijfjes (met remixes, live tracks en een dvd met van alles en nog wat er op) de moeite waard is naast de reguliere cd?

Wat is Rabbit Heart een geweldig nummer zeg! Ben nu het hele album aan het luisteren, ben benieuwd of de rest ook wat is.

Rabbit Heart vind ik erg leuk. Ken hem van een Sugababes cover in the Live Lounge room (die overigens ook erg goed was).

You Got The Love vind ik dan niet zo interessant, die is recent namelijk al bekend geweest van Candy Station.

Recent? 1991, het is maar wat je recent noemt...

Ah, dan had ik het over de remix uit 2005/2006/2007. Met Source ofzo.

Ah, okay. Dat zal dan een nieuwe versie zijn. Die uit 1991 was ook al met The Source en volgens mij is er ook eentje uit 1996 ofzo.

Dan is ie meerdere keren uitgebracht denk ik.

Mooie albumhoes ook.

Er staat een versie op Funk Divas - een Britse compilatie die hier nooit is uitgebracht - uit 1997.

Vind dit echt een zeer sterk album. De eerste 5 nummers zijn ronduit geweldig!

Voor liefhebbers van Florence.. ga eens achter Esben and the Witch aan..

Het origineel stamt uit 1986 en werd geschreven door Anthony B. Stephens, John Bellamy en Arnecia Michelle Harris, die zich samen The Source noemden. Het nummer werd oorspronkelijk alleen in een a capella versie opgenomen alvorens in 1989 over een al bestaand nummer te worden gebruikt getiteld: Musical Freedom (You’ve got The Love) van Adeva. De versie die later bekend werd onder de naam The Source ft Candi Staton is van een andere The Source. John Truelove gebruikte die naam om het nummer voor de heruitgave van 1989. Een geweldige versie; waar de 1997 en 2006 onmogelijk aan konden tippen. De versie die Florence and The Machine in 2008 uit brachten als b-kant voor de single Dog Days Are Over; echter wel! Wat een stem; wat een geweldige versie… Je vergeet meteen dat het nummer over God’s liefde gaat…

Net even opgewaardeerd van 4* naar 4.5*.
Als een album na 6 maanden er in slaagt om nog steeds zo sterk te boeien, dat elke song op deze album uitgroeit tot regelrechte meezinghits, dan verdient dat voor mij een plaats in de hoogste regionen.

Misschien wel mijn favoriet album van de laatste 5 jaar. Bij de eerste beluistering sprongen Kiss With A Fist en You've Got The Love er wat uit, maar na een paar beluisteringen meer, vond ik alle nummers goed. Ik snap wel niet waarom Girl with One Eye [Bayou Percussion Version] op het album staat (het enige nummer dat na een tijd toch wat begint te storen, staat er tweemaal op, onbegrijpelijk). Maar buiten die kleine misser, is het echt een ongeloofelijk goed album. Kben alvast heel benieuwd naar hun volgende album.

Ze zijn al bezig met het volgende album. Het nieuwe album schijnt 'harder' te worden.

Bat for Lashes, Marina & the Diamonds, The Mummers, en dan nog dames als de zangeres van jj of the Magic Theatre om maar eens wat voorbeelden te noemen.
Allemaal doen ze het prima bij mij. Het lijkt haast wel een nieuwe lichting sterke dames en daar mag Florence + The Machine best aan toegevoegd worden.
Redelijk catchy en prima composities. Toch merk ik wel dat ze af en toe op het randje zingt voor wat betreft mijn oren. Het is me te schel of zo (ze heeft zo'n kreun in haar stem).
Niet voldoende om me er aan te ergeren en dat gevoel komt slecht af en toe naar boven.
Lungs is voor mij gewoon een lekker album, niet meer of minder.