Chicago - Chicago (1970)

De eerste album was echt geweldig. Hier moest ik even aan wennen maar na de album nu veel vaker beluisterd te hebben vind ik dit ook een geweldig album!

Ik heb de digitally remastered uitgave aangeschaft. Nu regelmatiger gedraaid dan vroeger de LP. Het is idd een zeer goed album van, goed in het goed gehoor liggende, en inmiddels veelgehoorde, rock songs als Make Me Smile en 25 Or 6 To 4, symfonisch werk in Poem For The People tot de jazzy stukken in de Movements. Zelfs klassieke invloeden worden niet geschuwd in Prelude en de Mournings Heel fijn album. Als bluesliefhebber trof mij In The Country.
Verrassend vond ik dat hun West Virginia Fantasies geïnspireerd lijkt te zijn door, het een jaar eerder uitgebrachte album, Frank Zappa's Mothers Of Invention Uncle Meat Main Tittle Theme. Ook zo'n formatie waar Zappa de blazers een niet weg te denken hoofdrol had gegeven.

Net als het debuut een heerlijke plaat, nu niet ontsierd door een overdaad aan wat mij betreft oninteressante gitaarexplosies, en met opnieuw zeer zorgvuldige arrangementen en een rijke produktie. De eerste helft vind ik het sterkste, met een zeer swingende kant 1 en een prima Ballet op kant 2; de Memories of love-suite vind ik een beetje melig, en de zang op het titelstuk daarvan klinkt mij als een slechte Ray Charles-imitatie in de oren, maar kant 4 pikt het niveau weer redelijk goed op en rondt de plaat ijzersterk af met een mooi sobere ballade (die bij mij overigens associaties met The weight van The Band oproept – en grappig genoeg zou The Band het jaar hierna eveneens een nummer getiteld Where do we go from here opnemen). Het leukste van dit album (en van het debuut) vind ik nog de onvoorspelbaarheid: Fancy colours begint lekker apart met dat slepende ritme, dan krijg je opeens een Caraïbisch getint stukje, daarna schakelt het weer terug naar een vieze fuzzgitaarsolo, en dan eindigt het met een serie drums-plus-blazers-accenten die nergens op slaan maar wel vreselijk spannend zijn. Zo is dit feitelijk een groeiplaat waar ik steeds weer wat nieuws aan ontdek.

De suite Ballet for a girl in Bucchannon is een der fraaiste songs, in zijn geheel yes, ooit op of aan vinyl toevertrouwd. Man man, it sure makes me smile. Wonderbaarlijke lp, zoals de eerste 10 of zo ūberhaupt van deze destijds ongekend topband. Lrgendarisch eigenlijk, ik schreef het al eerder somewhere in Chicago. Pophistorie op zn best.