Agalloch - The Mantle (2002)

mijn stem
4,10
159 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: The End

  1. A Celebration for the Death of Man (2:24)
  2. In the Shadow of Our Pale Companion (14:45)
  3. Odal (7:39)
  4. I Am the Wooden Doors (6:11)
  5. The Lodge (4:40)
  6. You Were But a Ghost in My Arms (9:14)
  7. The Hawthorne Passage (11:18)
  8. ...and the Great Cold Death of Earth (7:14)
  9. A Desolation Song (5:08)
totale tijdsduur: 1:08:33
72 BERICHTEN 4 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Eveningguard
4,0
0
Ik vind de cleane vocalen juist ver boven de gemiddelde metalzanger uitstijgen. Vrij unieke stem heeft deze kerel.

Dat de laatste vier minuten van The Hawthorne Passage maar voor eeuwig door mogen gaan. Zo mooi.

avatar van kobe bryant fan
4,0
0
Vind ik ook Bram!
Normaal vind ik cleane vocalen in metal vrij onnodig en soms zelfs irritant, hier werken ze gewoon heel erg goed.

avatar van Sir Spamalot
5,0
0
Ongelooflijke prestatie blijft dit, als je het cijfermatig bekijkt: het gemiddelde met een dergelijk aantal stemmen. Ongelooflijk mooi blijft dit, want ik heb deze plaat sinds mijn ontdekking al honderden keren afgespeeld. Vanaf de eerste kennismaking met de prachtige intrigerende hoes tot de overvloed aan mooie klanken en sfeerzettingen is dit één van de mooiste albums die ik ooit heb gehoord. Snel en hard, traag en teder met details die het afmaken. Bijvoorbeeld, hoe men in I am the Wooden Doors middels een kort akoestisch stukje overschakelt van grunt naar gewone zang, hoe die akoestische gitaar wordt gebruikt voor de gitaarsolo en men dan opnieuw naar de grunt overschakelt. Hoogtepunten? Alles.

avatar van Kronos
4,0
0
Bij mij blijft de echte klik nog altijd uit en ik vroeg me bij het beluisteren zonet weer af waarom.

De zang klinkt nogal knullig vind ik en dan die pseudo diepzinnige teksten. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, maar deze jongens lijken zichzelf zo ongelofelijk serieus te nemen terwijl ze hoogdravende nonsens uitkramen. Ik mis de humor. Als ik me nu voorstel dat Ghost dit album heeft gemaakt met voor de gein wat idiote teksten, dan spreekt de muziek mij meteen meer aan. Maar Agalloch wil duidelijk echt serieus genomen worden en dat wil mij maar niet lukken. Met de opvolger Ashes Against the Grain heb ik wat minder moeite.

avatar van Hedser
4,5
0
Wat is Odal toch een schitterend nummer zeg. Eén van de beste instrumentale nummers ooit gemaakt wat mij betreft. Enorm sfeervol.

avatar van Ayreonfreak
4,5
0
Even een vraagje aan de kenners; wie kent er nog meer vergelijkbare bands als Agalloch, Falloch, Amiensus en bijvoorbeeld My dying Bride? Doombands met folklore, wat grunts (liever niet al te veel) etc?

avatar van SirPsychoSexy
4,5
0
"Doom" zou ik het niet noemen, maar als ik denk aan enigszins gelijksoortige bands springt de naam Primordial gelijk in mijn hoofd (hoewel dat eerder als "pagan metal" wordt beschouwd, maar what's in a name?). Ook sfeervolle, uitgesponnen, meestal eerder trage nummers met combinatie van cleane zang en hier en daar een welgeplaatste schreeuw.

avatar van Bonk
4,5
0
Via het nummer 'In the Shadow of our Pale Companion' in de progladder, elders op dit forum (waar het overigens geheel ten onrechte kansloos ten onder ging), in aanraking gekomen met deze band.
Op basis van dat nummer het album aangeschaft en na een aantal luisterbeurten kan ik niet anders zeggen dat het me ernstig bevalt. Wat een prachtige sfeervolle muziek is dit! Geregeld ingetogen, dan weer een uitbarsting, maar voortdurend intens. De zang is voor mij nog wel eens op het randje, maar geen moment erover. En het album groeit nog per luisterbeurt.
Dat maakt dat het inmiddels al op een dikke 4* staat. Dus bedankt voor het nomineren musicborst, want het is inmiddels al een hele fijne ontdekking te noemen deze band.

avatar van musicborst
4,5
0
Bonk schreef:
bedankt voor het nomineren musicborst, want het is inmiddels al een hele fijne ontdekking te noemen deze band.

Graag gedaan natuurlijk Dit is zeker een magistraal album! Je hebt het over de zang, dat lukt hier nou wel waar het op andere albums niet lukt bij mij. De cleane zang doet het hem op deze en de screams verknallen het niet waar het op enkele andere cd's wel de plank mis slaat. Desalniettemin heb ik wel een kaartje binnen voor hun eenmalige optreden in Arnhem deze zomer. Ervaringen uit het verleden leren mij dat ik screams, grunts e.d. live beter kan verteren dan vanaf de plaat. Heb nog huiswerk te doen, ik ken namelijk nog maar de helft van hun oeuvre ....

avatar van Leeds
5,0
0
Bonk schreef:
Via het nummer 'In the Shadow of our Pale Companion' in de progladder, elders op dit forum (waar het overigens geheel ten onrechte kansloos ten onder ging), in aanraking gekomen met deze band.
Op basis van dat nummer het album aangeschaft en na een aantal luisterbeurten kan ik niet anders zeggen dat het me ernstig bevalt. Wat een prachtige sfeervolle muziek is dit! Geregeld ingetogen, dan weer een uitbarsting, maar voortdurend intens. De zang is voor mij nog wel eens op het randje, maar geen moment erover. En het album groeit nog per luisterbeurt.
Dat maakt dat het inmiddels al op een dikke 4* staat. Dus bedankt voor het nomineren musicborst, want het is inmiddels al een hele fijne ontdekking te noemen deze band.


Ik heb dit album volledig herontdekt. Ik volg Bonk in zijn mening! Nu kan ik echt genieten van dit album. Voordien, toen ze uitkwam, liet het me redelijk koud. Zo heb ik Ashes volledig laten links liggen toen ze uitkwam. Daar kan ik binnenkort es verandering in brengen.

avatar van Alicia
 
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Ik kende de naam Agalloch al langer en ik heb zelfs al een liedje of twee in enkele playlists staan. Nu is de tijd echter aangebroken voor een nadere kennismaking. Bij deze!

Agalloch lijkt mij een gezelschap, dat vermoedelijk goed zal passen op het stapeltje sfeervolle, melodieuze metal en daar waar krijsende wildemannen je oren 'teisteren', is dit gelukkig redelijk goed te doen omdat de 'gewone zang' en die is namelijk erg fijn, regelmatig een mooi contrast vormt met de wat ruigere vocalen. Dat laatste vind ik namelijk erg belangrijk. Want ook al is de muziek wonderschoon - en dat laatste is op dit album zeker het geval - lelijk grommende vocalen kunnen voor mij alles verpesten. Om deze reden kan ik dus een flink aantal metalbands nog altijd niet goed hebben, maar het fraaie nummer In the Shadow of Our Pale Companion maakte dusdanig nieuwsgierig dat ik zeker zal proberen dit album in z'n geheel te beluisteren.

Gaat lukken!

avatar van Ayreonfreak
4,5
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Alicia schreef:
Ik kende de naam Agalloch al langer en ik heb zelfs al een liedje of twee in enkele playlists staan. Nu is de tijd echter aangebroken voor een nadere kennismaking. Bij deze!

Agalloch lijkt mij een gezelschap, dat vermoedelijk goed zal passen op het stapeltje sfeervolle, melodieuze metal en daar waar krijsende wildemannen je oren 'teisteren', is dit gelukkig redelijk goed te doen omdat de 'gewone zang' en die is namelijk erg fijn, regelmatig een mooi contrast vormt met de wat ruigere vocalen. Dat laatste vind ik namelijk erg belangrijk. Want ook al is de muziek wonderschoon - en dat laatste is op dit album zeker het geval - lelijk grommende vocalen kunnen voor mij alles verpesten. Om deze reden kan ik dus een flink aantal metalbands nog altijd niet goed hebben, maar het fraaie nummer In the Shadow of Our Pale Companion maakte dusdanig nieuwsgierig dat ik zeker zal proberen dit album in z'n geheel te beluisteren.

Gaat lukken!


Misschien is het een idee om de remaster uit 2016 eens te proberen. Daar is met name de zang wat beter verstaanbaar. Ook de muziek voelt nog intenser aan.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.