Agalloch - The Mantle (2002)
mijn stem
196 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: The End
-
A Celebration for the Death of Man (2:24)
-
In the Shadow of Our Pale Companion (14:45)
-
Odal (7:39)
-
I Am the Wooden Doors (6:11)
-
The Lodge (4:40)
-
You Were But a Ghost in My Arms (9:14)
-
The Hawthorne Passage (11:18)
-
...and the Great Cold Death of Earth (7:14)
-
A Desolation Song (5:08)
0
geplaatst: 2 december 2010, 18:29 uur
Als het goed is is er een nieuwe cd uit van Agalloch.
En vind je de muziek van Agalloch goed, luister dan eens naar Akelei ( www.akelei.org ), een Nederlandse doom-metal band, die ook een muzikale sfeer weten neer te zetten die je zelden tegenkomt. Grunts zitten er niet bij.......tekst is in het Nederlands gezongen
....laat dit je niet afschrikken, ik dacht hetzelfde, luister maar eens......
En vind je de muziek van Agalloch goed, luister dan eens naar Akelei ( www.akelei.org ), een Nederlandse doom-metal band, die ook een muzikale sfeer weten neer te zetten die je zelden tegenkomt. Grunts zitten er niet bij.......tekst is in het Nederlands gezongen
....laat dit je niet afschrikken, ik dacht hetzelfde, luister maar eens......
0
_Lynn_
geplaatst: 4 december 2010, 11:02 uur
Prachtplaat, ik heb er niet veel meer aan toe te voegen...
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 14 april 2011, 20:16 uur
Zalige plaat om op te leggen na een hectische dag. Het blijft iedere keer genieten. Een van mijn fijnste ontdekkingen op deze site.
0
geplaatst: 11 mei 2011, 19:23 uur
Ik heb 'm nu eindelijk binnengekregen op CD, toch al de derde van Agalloch in mijn bezit. En net als die andere twee ('Ashes Against The Grain' en 'Marrow Of The Spirit') is dit waarlijk een prachtig plaatje. Lang uitgesponnen nummers, geweldige sfeerzetting en de grunts vind ik zeker geen minpunt bij Agalloch, integendeel. Het draagt in mijn ogen net enorm bij aan de sfeer. Het geluid is hier nog wel effe wat anders dan op de volgende platen, en dat is goed! Agalloch is een band die niet stilstaat, vind ik erg positief.
0
geplaatst: 8 juni 2011, 11:53 uur
Met m'n hengel viste ik dit album uit Sir Spamlots Top 10. Even kijken of dit wat gaat worden. De eerste minuten zijn veelbelovend en op Allmusic wordt de link naar Katatonia gemaakt. Dus wie weet?
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 6 juli 2011, 20:46 uur
Noem me een sentimentele oude dwaas maar het einde van ...and the Great Cold Death of Earth met de klokgeluiden: ongelooflijk. Wreed schoon albumpje en te ontdekken voor zij die het nu nog niet weten.
0
geplaatst: 4 augustus 2011, 14:34 uur
Blijft toch een erg mooie plaat, 'The Mantle'. Dat kan je al aflezen uit de hoes, natuurlijk. Grauwe kleuren, en natuurelementen. Zo klinkt deze plaat ook. Er komt veel op je af, zoals altijd bij Agalloch. 'A Desolation Song' is echt prachtig, 'In The Shadow Of Our Pale Companion' is gewoonweg groots. Na deze plaat zou het nog beter worden, maar dat is mijn mening.
0
geplaatst: 11 oktober 2011, 17:38 uur
Erg goede plaat. Alle nummers zijn even goed van het begin tot het einde. Alleen bij het nummer A Celebration for the Death of Man kon ik een beetje voorspellen welk stukje erachter zou komen maar voor de rest een goed nummer. Hievoor geef ik een 4.5
0
geplaatst: 11 oktober 2011, 17:54 uur
Ben het volledig vergeten hier eens iets te posten, want wat is dit een gruwelijke plaat. 
Metal op zijn best, nooit wordt Metal nog puurder dan dit. Van de mooie inleiding: A Celebration for the Death of Man naar het 14 minuten durende: In the Shadow of Our Pale Companion.
De grunts zijn hier echt heerlijk, de sfeer van de plaat is ook al knap gedaan. Als ik naar de hoes kijk en dan naar de muziek luister zie en hoor ik veel gelijkenissen. De muziek kun je vergelijken met een jager die op zoek is naar levend wild. Ik heb deze dan ook op de laatste plaats in mijn Top 10 gezet.
Metal op zijn best, nooit wordt Metal nog puurder dan dit. Van de mooie inleiding: A Celebration for the Death of Man naar het 14 minuten durende: In the Shadow of Our Pale Companion.
De grunts zijn hier echt heerlijk, de sfeer van de plaat is ook al knap gedaan. Als ik naar de hoes kijk en dan naar de muziek luister zie en hoor ik veel gelijkenissen. De muziek kun je vergelijken met een jager die op zoek is naar levend wild. Ik heb deze dan ook op de laatste plaats in mijn Top 10 gezet.
0
geplaatst: 11 oktober 2011, 18:00 uur
kobe bryant fan schreef:
Ben het volledig vergeten hier eens iets te posten, want wat is dit een gruwelijke plaat.
Metal op zijn best, nooit wordt Metal nog puurder dan dit. Van de mooie inleiding: A Celebration for the Death of Man naar het 14 minuten durende: In the Shadow of Our Pale Companion.
De grunts zijn hier echt heerlijk, de sfeer van de plaat is ook al knap gedaan. Als ik naar de hoes kijk en dan naar de muziek luister zie en hoor ik veel gelijkenissen. De muziek kun je vergelijken met een jager die op zoek is naar levend wild. Ik heb deze dan ook op de laatste plaats in mijn Top 10 gezet.
Ben het volledig vergeten hier eens iets te posten, want wat is dit een gruwelijke plaat.
Metal op zijn best, nooit wordt Metal nog puurder dan dit. Van de mooie inleiding: A Celebration for the Death of Man naar het 14 minuten durende: In the Shadow of Our Pale Companion.
De grunts zijn hier echt heerlijk, de sfeer van de plaat is ook al knap gedaan. Als ik naar de hoes kijk en dan naar de muziek luister zie en hoor ik veel gelijkenissen. De muziek kun je vergelijken met een jager die op zoek is naar levend wild. Ik heb deze dan ook op de laatste plaats in mijn Top 10 gezet.
Ik ben het volledig eens met je.
0
geplaatst: 13 oktober 2011, 17:42 uur
Ik kan jullie ook van harte de cd van de band "Falloch" aanbevelen, fans van The mantle en Agalloch kunnen hier zeker mee uit de voeten. Twee heren uit Schotland die ook een plaat hebben uitgebracht met een hoofdletter S van Sfeer.
0
geplaatst: 13 oktober 2011, 18:59 uur
Bakema NL schreef:
Ik kan jullie ook van harte de cd van de band "Falloch" aanbevelen, fans van The mantle en Agalloch kunnen hier zeker mee uit de voeten. Twee heren uit Schotland die ook een plaat hebben uitgebracht met een hoofdletter S van Sfeer.
Ik kan jullie ook van harte de cd van de band "Falloch" aanbevelen, fans van The mantle en Agalloch kunnen hier zeker mee uit de voeten. Twee heren uit Schotland die ook een plaat hebben uitgebracht met een hoofdletter S van Sfeer.
Klopt helemaal. Plus, Falloch verdient toch wat meer aandacht hier op MuMe.
0
geplaatst: 13 oktober 2011, 19:42 uur
Dan ga ik die maar eens snel checken!
De grunts zijn zo goed, een beetje angstaanjagend zelfs af en toe
De grunts zijn zo goed, een beetje angstaanjagend zelfs af en toe
0
geplaatst: 15 oktober 2011, 15:24 uur
Agalloch - The Mantle
Het is winter en er ligt haast een meter sneeuw, en in het midden van een bos staat een klein houten huisje. Waar er een jager woont die maar geen wild kan vinden door al die sneeuw.
Aan zo'n "verhaal" doet The Mantle mij denken, dit is Metal op zijn best alhoewel ik nog niet zo veel Metal ken. De grunts zijn geweldig en het gitaarwerk is fantastisch.
De hoes toont perfect aan hoe deze muziek is grauw en grijs met bomen die nog even moeten wachten tot ze hun bladeren terug krijgen. John Haughm zijn grunts zijn heerlijk en passen perfect bij dat winterse sfeertje en het stevige gitaarwerk.
Ook de akoestische gitaarstukken zijn prachtig, alsof de man in zijn houten huisje voor zijn open haard zit en zich warm speelt. Nu de winter in zicht is zal deze nog veel gedraaid worden.
Ook is het opvallend dat 4 van de 9 songs instrumentaal zijn. De twee kleine stukje uit een Zweedse film ( The Seaventh Seal ) en een Spaanse film ( Fando Y Lis ) passen perfect bij de grijze muziek. Mijn favoriet is: In the Shadow of Our Pale Companion 15 minuten genieten is dat maar eigenlijk is dit gewoon 68 minuten genieten.
Laat de winter maar beginnen!
Het is winter en er ligt haast een meter sneeuw, en in het midden van een bos staat een klein houten huisje. Waar er een jager woont die maar geen wild kan vinden door al die sneeuw.
Aan zo'n "verhaal" doet The Mantle mij denken, dit is Metal op zijn best alhoewel ik nog niet zo veel Metal ken. De grunts zijn geweldig en het gitaarwerk is fantastisch.
De hoes toont perfect aan hoe deze muziek is grauw en grijs met bomen die nog even moeten wachten tot ze hun bladeren terug krijgen. John Haughm zijn grunts zijn heerlijk en passen perfect bij dat winterse sfeertje en het stevige gitaarwerk.
Ook de akoestische gitaarstukken zijn prachtig, alsof de man in zijn houten huisje voor zijn open haard zit en zich warm speelt. Nu de winter in zicht is zal deze nog veel gedraaid worden.
Ook is het opvallend dat 4 van de 9 songs instrumentaal zijn. De twee kleine stukje uit een Zweedse film ( The Seaventh Seal ) en een Spaanse film ( Fando Y Lis ) passen perfect bij de grijze muziek. Mijn favoriet is: In the Shadow of Our Pale Companion 15 minuten genieten is dat maar eigenlijk is dit gewoon 68 minuten genieten.
Laat de winter maar beginnen!
0
geplaatst: 15 oktober 2011, 16:28 uur
Mooi stuk kobe bryant fan! Ik denk dat deze in de winter inderdaad nog beter tot zijn recht komt.
0
geplaatst: 15 oktober 2011, 18:03 uur
Agalloch - The Mantle
Als ik naar de hoes kreeg ik er al een een koude rilling. Als ik naar de hoes kijkt kan je al een beetje weten wat er gaat komen. Dus ik ging naar de liedjes luisteren. Maar de eerste keer vond ik het saai en niet goed en gaf ik deze album een 0.5. Ik luisterde toen nog wat andere muziek en een paar mensen gaven me tips. En ik volgde die dan. Ze zijden da ik de lichten moest dempen en dat ik uurtje in me kamer moest blijven en dat deed ik ook. Ik beluisterde deze album nog eens en ik vond het al beter maar niet wow. Dus ik zij dat tegen de mensen die me de tips gaven. Toen zijden ze dat ik het album moest luisteren in de kou of als het aan het regen was. Dus ik wachte tot dat het aan het regen of als het erg koud was. Dusin de avond was het al wat koud en beluisterde het album. Toen kreeg ik er een heel erg goed gevoel over. En net zoals de album Godspeed You Black Emperor! - F♯A♯∞ had ik wat beter begrepen wat de liedjes betekende.
Het liedje A Celebration for the Death of Man is een prachtig nummers.In het begin hoor je een gitaar die een mooie toon aan houd. Een beetje naar het midden toe hoor je dat de gitaar een serker geluid maar waardoor het de zelvde toon heeft maar toch een ander efeckt heeft. Tot het einde was het een mooie stop en het spijte me al dat het liedje niet zo lang heeft geduurd.
Het liedje In the Shadow of Our Pale Companion is het langste liedje van deze album. En dat snap ik ook. Dat liedje is volledig mijn ding. Het is een metal liedje dat hoor je al dereckt. En omdat ik het liedje A Celebration eerst had gehoord was ik al verbaast dat het zo mooi was zonder zang. Maar dit liedje is echt een top liedje. En tot me cerbazing zingen ze ook een stukje. In het begin hebben ze een zeer mooie melodie geplaatst. Eigenlijk kan ik niks negatiefs over dit liedje zeggen. Dit was alvast me favoriete liedje tussen de 2 maar was nu zeker benieuwd om de andere liedjes te begrijpen naruurlijk.
Dan het liedje Odal is alweer een fantastich begin. Ik heb ook veel reacties gezien die dit liedje saai vonden. En dat was niet zo mijn gevoel. Over dit liedje kan ik niet erg veel zeggen dat dat het een goed lied is met mooie stukken erin. Maar dit lied maakte me wel tot rust. Als ik kwaad zou zijn zou ik zeker dat lied opzetten en zou dereckt weer tot rust komen.
Het liedje Am the Wooden Doors begint met de drum. En in dit waanzinnig liedje zingt hij weer een stukje. Het begont dan een beetje heftig en na een minut of 2 gaat het liedje in eens een beetje rustig. Danna een minut een half komt de drum er weer in en gaat en weer een beetje heftiger. En zo gaat het door tot het einde door.
Het lied The Lodge begint met 2 noten gitaar en dan hoor ik gelijk een man die in het zand of op het straat aan het stappen is. En dan komt de gitaar weer terug die door gans het liedje door gaat. Ik kan niet zo veel zeggen over het lied want de zelvde noten keren door het lied terug.
De andere 4 songs zijn ook goed maar gewoon dus ga er geen verdere uitleg aan geven. Dus nu heb ik deze album een 5 gegeven en staat het in me top 10. Deze album is echt SUPER.
Als ik naar de hoes kreeg ik er al een een koude rilling. Als ik naar de hoes kijkt kan je al een beetje weten wat er gaat komen. Dus ik ging naar de liedjes luisteren. Maar de eerste keer vond ik het saai en niet goed en gaf ik deze album een 0.5. Ik luisterde toen nog wat andere muziek en een paar mensen gaven me tips. En ik volgde die dan. Ze zijden da ik de lichten moest dempen en dat ik uurtje in me kamer moest blijven en dat deed ik ook. Ik beluisterde deze album nog eens en ik vond het al beter maar niet wow. Dus ik zij dat tegen de mensen die me de tips gaven. Toen zijden ze dat ik het album moest luisteren in de kou of als het aan het regen was. Dus ik wachte tot dat het aan het regen of als het erg koud was. Dusin de avond was het al wat koud en beluisterde het album. Toen kreeg ik er een heel erg goed gevoel over. En net zoals de album Godspeed You Black Emperor! - F♯A♯∞ had ik wat beter begrepen wat de liedjes betekende.
Het liedje A Celebration for the Death of Man is een prachtig nummers.In het begin hoor je een gitaar die een mooie toon aan houd. Een beetje naar het midden toe hoor je dat de gitaar een serker geluid maar waardoor het de zelvde toon heeft maar toch een ander efeckt heeft. Tot het einde was het een mooie stop en het spijte me al dat het liedje niet zo lang heeft geduurd.
Het liedje In the Shadow of Our Pale Companion is het langste liedje van deze album. En dat snap ik ook. Dat liedje is volledig mijn ding. Het is een metal liedje dat hoor je al dereckt. En omdat ik het liedje A Celebration eerst had gehoord was ik al verbaast dat het zo mooi was zonder zang. Maar dit liedje is echt een top liedje. En tot me cerbazing zingen ze ook een stukje. In het begin hebben ze een zeer mooie melodie geplaatst. Eigenlijk kan ik niks negatiefs over dit liedje zeggen. Dit was alvast me favoriete liedje tussen de 2 maar was nu zeker benieuwd om de andere liedjes te begrijpen naruurlijk.
Dan het liedje Odal is alweer een fantastich begin. Ik heb ook veel reacties gezien die dit liedje saai vonden. En dat was niet zo mijn gevoel. Over dit liedje kan ik niet erg veel zeggen dat dat het een goed lied is met mooie stukken erin. Maar dit lied maakte me wel tot rust. Als ik kwaad zou zijn zou ik zeker dat lied opzetten en zou dereckt weer tot rust komen.
Het liedje Am the Wooden Doors begint met de drum. En in dit waanzinnig liedje zingt hij weer een stukje. Het begont dan een beetje heftig en na een minut of 2 gaat het liedje in eens een beetje rustig. Danna een minut een half komt de drum er weer in en gaat en weer een beetje heftiger. En zo gaat het door tot het einde door.
Het lied The Lodge begint met 2 noten gitaar en dan hoor ik gelijk een man die in het zand of op het straat aan het stappen is. En dan komt de gitaar weer terug die door gans het liedje door gaat. Ik kan niet zo veel zeggen over het lied want de zelvde noten keren door het lied terug.
De andere 4 songs zijn ook goed maar gewoon dus ga er geen verdere uitleg aan geven. Dus nu heb ik deze album een 5 gegeven en staat het in me top 10. Deze album is echt SUPER.
0
geplaatst: 16 oktober 2011, 18:56 uur
muziek-fan schreef:
Agalloch - The Mantle
Als ik naar de hoes kreeg ik er al een een koude rilling. Als ik naar de hoes kijkt kan je al een beetje weten wat er gaat komen. Dus ik ging naar de liedjes luisteren. Maar de eerste keer vond ik het saai en niet goed en gaf ik deze album een 0.5. Ik luisterde toen nog wat andere muziek en een paar mensen gaven me tips. En ik volgde die dan. Ze zijden da ik de lichten moest dempen en dat ik uurtje in me kamer moest blijven en dat deed ik ook. Ik beluisterde deze album nog eens en ik vond het al beter maar niet wow. Dus ik zij dat tegen de mensen die me de tips gaven. Toen zijden ze dat ik het album moest luisteren in de kou of als het aan het regen was. Dus ik wachte tot dat het aan het regen of als het erg koud was. Dusin de avond was het al wat koud en beluisterde het album. Toen kreeg ik er een heel erg goed gevoel over. En net zoals de album Godspeed You Black Emperor! - F♯A♯∞ had ik wat beter begrepen wat de liedjes betekende.
Het liedje A Celebration for the Death of Man is een prachtig nummers.In het begin hoor je een gitaar die een mooie toon aan houd. Een beetje naar het midden toe hoor je dat de gitaar een serker geluid maar waardoor het de zelvde toon heeft maar toch een ander efeckt heeft. Tot het einde was het een mooie stop en het spijte me al dat het liedje niet zo lang heeft geduurd.
Het liedje In the Shadow of Our Pale Companion is het langste liedje van deze album. En dat snap ik ook. Dat liedje is volledig mijn ding. Het is een metal liedje dat hoor je al dereckt. En omdat ik het liedje A Celebration eerst had gehoord was ik al verbaast dat het zo mooi was zonder zang. Maar dit liedje is echt een top liedje. En tot me cerbazing zingen ze ook een stukje. In het begin hebben ze een zeer mooie melodie geplaatst. Eigenlijk kan ik niks negatiefs over dit liedje zeggen. Dit was alvast me favoriete liedje tussen de 2 maar was nu zeker benieuwd om de andere liedjes te begrijpen naruurlijk.
Dan het liedje Odal is alweer een fantastich begin. Ik heb ook veel reacties gezien die dit liedje saai vonden. En dat was niet zo mijn gevoel. Over dit liedje kan ik niet erg veel zeggen dat dat het een goed lied is met mooie stukken erin. Maar dit lied maakte me wel tot rust. Als ik kwaad zou zijn zou ik zeker dat lied opzetten en zou dereckt weer tot rust komen.
Het liedje Am the Wooden Doors begint met de drum. En in dit waanzinnig liedje zingt hij weer een stukje. Het begont dan een beetje heftig en na een minut of 2 gaat het liedje in eens een beetje rustig. Danna een minut een half komt de drum er weer in en gaat en weer een beetje heftiger. En zo gaat het door tot het einde door.
Het lied The Lodge begint met 2 noten gitaar en dan hoor ik gelijk een man die in het zand of op het straat aan het stappen is. En dan komt de gitaar weer terug die door gans het liedje door gaat. Ik kan niet zo veel zeggen over het lied want de zelvde noten keren door het lied terug.
De andere 4 songs zijn ook goed maar gewoon dus ga er geen verdere uitleg aan geven. Dus nu heb ik deze album een 5 gegeven en staat het in me top 10. Deze album is echt SUPER.
Agalloch - The Mantle
Als ik naar de hoes kreeg ik er al een een koude rilling. Als ik naar de hoes kijkt kan je al een beetje weten wat er gaat komen. Dus ik ging naar de liedjes luisteren. Maar de eerste keer vond ik het saai en niet goed en gaf ik deze album een 0.5. Ik luisterde toen nog wat andere muziek en een paar mensen gaven me tips. En ik volgde die dan. Ze zijden da ik de lichten moest dempen en dat ik uurtje in me kamer moest blijven en dat deed ik ook. Ik beluisterde deze album nog eens en ik vond het al beter maar niet wow. Dus ik zij dat tegen de mensen die me de tips gaven. Toen zijden ze dat ik het album moest luisteren in de kou of als het aan het regen was. Dus ik wachte tot dat het aan het regen of als het erg koud was. Dusin de avond was het al wat koud en beluisterde het album. Toen kreeg ik er een heel erg goed gevoel over. En net zoals de album Godspeed You Black Emperor! - F♯A♯∞ had ik wat beter begrepen wat de liedjes betekende.
Het liedje A Celebration for the Death of Man is een prachtig nummers.In het begin hoor je een gitaar die een mooie toon aan houd. Een beetje naar het midden toe hoor je dat de gitaar een serker geluid maar waardoor het de zelvde toon heeft maar toch een ander efeckt heeft. Tot het einde was het een mooie stop en het spijte me al dat het liedje niet zo lang heeft geduurd.
Het liedje In the Shadow of Our Pale Companion is het langste liedje van deze album. En dat snap ik ook. Dat liedje is volledig mijn ding. Het is een metal liedje dat hoor je al dereckt. En omdat ik het liedje A Celebration eerst had gehoord was ik al verbaast dat het zo mooi was zonder zang. Maar dit liedje is echt een top liedje. En tot me cerbazing zingen ze ook een stukje. In het begin hebben ze een zeer mooie melodie geplaatst. Eigenlijk kan ik niks negatiefs over dit liedje zeggen. Dit was alvast me favoriete liedje tussen de 2 maar was nu zeker benieuwd om de andere liedjes te begrijpen naruurlijk.
Dan het liedje Odal is alweer een fantastich begin. Ik heb ook veel reacties gezien die dit liedje saai vonden. En dat was niet zo mijn gevoel. Over dit liedje kan ik niet erg veel zeggen dat dat het een goed lied is met mooie stukken erin. Maar dit lied maakte me wel tot rust. Als ik kwaad zou zijn zou ik zeker dat lied opzetten en zou dereckt weer tot rust komen.
Het liedje Am the Wooden Doors begint met de drum. En in dit waanzinnig liedje zingt hij weer een stukje. Het begont dan een beetje heftig en na een minut of 2 gaat het liedje in eens een beetje rustig. Danna een minut een half komt de drum er weer in en gaat en weer een beetje heftiger. En zo gaat het door tot het einde door.
Het lied The Lodge begint met 2 noten gitaar en dan hoor ik gelijk een man die in het zand of op het straat aan het stappen is. En dan komt de gitaar weer terug die door gans het liedje door gaat. Ik kan niet zo veel zeggen over het lied want de zelvde noten keren door het lied terug.
De andere 4 songs zijn ook goed maar gewoon dus ga er geen verdere uitleg aan geven. Dus nu heb ik deze album een 5 gegeven en staat het in me top 10. Deze album is echt SUPER.
En dat is dus wat ze "groeimuziek" noemen........je hoort het en dan denk je, mwoah, heeft wel wat. Je luistert nog een keer (en luisteren is wat anders dan horen) en denkt, hmmmmm, het heeft zeker wat. En na nog een paar keer luisteren komt het pas echt binnen, je luistert naar iets briljants, iets wat ongelooflijk mooi en goed is, iets wat je niet in 1 x ten volle kan bevatten, maar wat meerdere luisterbeurten nodig heeft om te waarderen, het kwartje moet vallen. En keer op keer blijken dat soort platen nu de absolute meesterwerken te zijn.
0
geplaatst: 18 oktober 2011, 00:38 uur
4* voor deze kanjer van een plaat. Die grunts waren in het begin echt wennen, omdat dit is mijn eerste metal album was. De instrumentatie is hier echter fantastisch en meeslepend plus mooie sfeer verhogende stukken ertussen. Maar is dit nu metal? Ik had het toch een beetje harder verwacht qua sound.
0
geplaatst: 18 oktober 2011, 09:47 uur
Marrow of the Spirit van Agalloch is gelijk al een stuk harder, maar ook een fantastisch album!
Ik heb dit album gisteravond laat nog eens opgezet, in het donker werkt deze plaat toch het best.
Ik heb dit album gisteravond laat nog eens opgezet, in het donker werkt deze plaat toch het best.
0
Sammael
geplaatst: 18 oktober 2011, 10:26 uur
The Mantle is wel degelijk metal, maar juist op dit album heeft Agalloch daar veel akoestische elementen aan toegevoegd. Daarom is dit ook een van de meer ingetogen Agalloch-albums. Zo is voorganger Pale Folklore een stuk rauwer, en hebben beide albums die hierna kwamen wat mij betreft toch een 'harder' geluid. Allemaal ook albums die ontzettend de moeite waard zijn overigens.
0
geplaatst: 18 oktober 2011, 22:49 uur
Timo-otje schreef:
4* voor deze kanjer van een plaat. Die grunts waren in het begin echt wennen, omdat dit is mijn eerste metal album was. De instrumentatie is hier echter fantastisch en meeslepend plus mooie sfeer verhogende stukken ertussen. Maar is dit nu metal? Ik had het toch een beetje harder verwacht qua sound.
4* voor deze kanjer van een plaat. Die grunts waren in het begin echt wennen, omdat dit is mijn eerste metal album was. De instrumentatie is hier echter fantastisch en meeslepend plus mooie sfeer verhogende stukken ertussen. Maar is dit nu metal? Ik had het toch een beetje harder verwacht qua sound.
Ja, ook dit is metal. Maar er past zoveel muziek in het hokje (zeg maar hok) metal dat er echt voor bijna iedereen wel wat tussen zit. Alleen hebben de meeste mensen helaas al een vooroordeel klaar voor alles wat metal is, want dat is dan meteen per definitie herrie van/voor/door langharig tuig. Maar er is zoveel moois...
Misschien dat Agalloch door kan gaan voor post-rock (weer zo'n prachtig hokje) met nog wat verdwaalde Black metal invloeden.......ergens kwam ik deze beschrijving tegen....Folk metal, doom metal, black metal, neofolk, post-rock, progressive metal (kan allemaal). Het zal allemaal wel, het is gewoon bloedmooie muziek.
En wat grunts betreft is dit erg rustig, staat wat verder in de mix en draagt het gewoon bij aan de sfeer. Prima om mee te beginnen. Ik moest voorheen (zo'n 10 jaar geleden) ook helemaal niks van grunts hebben, maar ik heb het leren luisteren en waarderen en nu trek ik veel grunts prima, met nog wel duidelijk de voorkeur voor het verstaanbare, tot net daarbuiten. Zoiets als Deicide of zo hoeft dan weer niet wat mij betreft. Het is net als met alle andere muziek, het staat je aan of niet.
0
geplaatst: 26 oktober 2011, 12:31 uur
Album begint keigoed maar vind het na een tijdje toch wat inzakken. Kan altijd nog groeien deze plaat natuurlijk. Maar eens inzetten op een 3,5*
0
geplaatst: 26 oktober 2011, 15:08 uur
Een goede plaat. Jammer van heigende Henk die soms meent vanuit zijn ziekbed iets in de microfoon te moeten kotsen. Daar hebben we emmers voor Henk! Maar ja, de vocalen hebben gelukkig niet de overhand. De instrumentatie op The Mantle is wel puik. Fraaie, rustgevende landschappen worden geschetst. Vaak met een donker tintje, maar toch altijd wat lichtflarden voor net dat beetje hoop.
0
geplaatst: 27 oktober 2011, 19:22 uur
Rhythm & Poetry schreef:
Een goede plaat. Jammer van heigende Henk die soms meent vanuit zijn ziekbed iets in de microfoon te moeten kotsen. Daar hebben we emmers voor Henk!
Een goede plaat. Jammer van heigende Henk die soms meent vanuit zijn ziekbed iets in de microfoon te moeten kotsen. Daar hebben we emmers voor Henk!
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 3 november 2011, 21:46 uur
Vind dit eigenlijk in alles een mindere variant van Ashes Against the Grain, een plaat die me erg dierbaar is. De sfeer grijpt me minder, de riffs vind ik minder memorabel en de zang komt er niet altijd even goed uit.
0
geplaatst: 6 november 2011, 22:14 uur
Het heeft allemaal een beetje de neiging om langdradig te worden, maar dit klinkt in ieder geval al een stuk mooier en sfeervoller dan het melodisch wel heel erg pietluttige Marrow of the Spirit. Ashes Against The Grain moet ik misschien ook maar eens proberen.
0
geplaatst: 17 december 2011, 18:08 uur
De grunts hadden ze beter achterwege kunnen laten, zo goed zijn ze niet. Verder een van de meest sfeervolle platen die ik de afgelopen tijd gehoord heb, erg mooi.
Verdere verkenning van het werk van deze band (en van Falloch) gaat volgen...
Verdere verkenning van het werk van deze band (en van Falloch) gaat volgen...
0
geplaatst: 31 oktober 2012, 12:00 uur
Stijn_Slayer schreef:
Vind dit eigenlijk in alles een mindere variant van Ashes Against the Grain, een plaat die me erg dierbaar is. De sfeer grijpt me minder, de riffs vind ik minder memorabel en de zang komt er niet altijd even goed uit.
Vind dit eigenlijk in alles een mindere variant van Ashes Against the Grain, een plaat die me erg dierbaar is. De sfeer grijpt me minder, de riffs vind ik minder memorabel en de zang komt er niet altijd even goed uit.
Op het moment ben ik het hier helemaal mee eens. Met name de tenenkrommende cleane vocalen vallen hier nog meer (negatief) op dan op hun andere werk. Altijd een smet op Agalloch platen, maar hier op de één of andere manier nog erger dan gebruikelijk. Maar misschien groeit de muziek, die ik af en toe wat zoutloos vind, nog in de toekomst.
EDIT: Ja, het is toch wel mooi
* denotes required fields.