menu

Sonata Arctica - The Days of Grays (2009)

mijn stem
3,79 (35)
35 stemmen

Finland
Metal
Label: Nuclear Blast

  1. Everything Fades to Gray [Instrumental] (3:06)
  2. Deathaura (7:58)
  3. The Last Amazing Grays (5:40)
  4. Flag in the Ground (4:08)
  5. Breathing (3:55)
  6. Zeroes (4:23)
  7. The Dead Skin (6:14)
  8. Juliet (5:59)
  9. No Dream Can Heal a Broken Heart (4:33)
  10. As If the World Wasn't Ending (3:49)
  11. The Truth Is Out There (5:03)
  12. Everything Fades to Gray [Full Version] (4:32)
  13. In the Dark * (5:21)
  14. Nothing More * (3:58)
  15. In My Eyes You're a Giant * (4:42)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 59:20 (1:13:21)
zoeken in:
avatar van jasper1991
4,0
iemand al de orchestrale cd gehoord? echt prachtig, met name flag in the ground is heel goed gedaan met die folky melodieeen.
daaruit blijkt echt dat de songs van sonata arctica compositorisch ijzersterk in elkaar steken. bij veel metalbands blijft er natuurlijk niet veel over van hun songs als je de drums en gitaren inwisselt voor meer melodielagen.

avatar van The_CrY
5,0
Die orchestrale cd heeft inderdaad wel wat... gauw zou ik m niet opzetten, maar als je dan toch een special edition wil maken is dit best leuk. Inderdaad is Flag In The Ground de meest geslaagde, op de voet gevolgd door Deathaura.

avatar van JSPR_G
4,0
Ik luister denk ik vaker naar de orchestrale cd dan naar de gewone. Is ideaal voor in de auto: ik gelukkig en mijn ma gelukkig.

avatar van jasper1991
4,0
ik ken het

avatar van LaurienM
Ik weet nog wel dat ik, toen ik dit album voor het eerst hoorde, helemaal overdonderd was. Ik vond het echt prachtig, vooral Deathaura, omdat dat zo zo episch en fantasy-achtig is. Dat is inmiddels wel wat minder geworden.. Ik vind het nog steeds een mooi album, maar ik hou toch meer van hun oudere muziek. Die ging meer de powermetal kant op, dit album is meer symfonisch/rustiger. Iets te rustig naar mijn smaak... Maar evengoed nog wel fijn om af en toe op te zetten, geeft me ook altijd veel inspiratie voor fantasy tekeningen haha
Mijn favoriet van dit album is nog steeds Deathaura, samen met Flag in the Ground en Zeroes. (:

avatar van jasper1991
4,0
Deathaura fantasy-achtig? Dan ken je de bands Rhapsody (of Fire) en Blind Guardian nog niet.

avatar van The_CrY
5,0
Er is uiteraard altijd baas boven baas, maar Deathaura heeft zeker wel wat fantasy-achtigs over zich heen.

avatar van LaurienM
@ jasper1991, haha die ken ik zeker wel (: En natuurlijk overtreffen die twee Sonata Arctica wel qua fantasy-achtigheid, maar toen ik dit album voor het eerst hoorde kende ik ze nog niet. Daarom was ik destijds nogal onder de indruk. Dat is inmiddels al wel een stuk minder, maar alsnog blijft dit een mooi album. (:

avatar van The_CrY
5,0
Onlangs de Japanse versie aangeschaft. Nothing More en In My Eyes You're a Giant zijn terecht niet op het album gekomen, maar het zijn toch heerlijke nummers en laten toch weer de oudere stijl van Sonata Arctica nog éénmaal terugkomen, hetzij in een nieuw jasje. Zit ook een leuke live CD bij waar flink wat energie in zit. De live versies van It Won't Fade en Black Sheep met name zijn zeer de moeite waard.

avatar van jasper1991
4,0
Ik hoor die bonustracks nu voor het eerst. In My Eyes You're a Giant vind ik wel een mooi nummer zeg.

avatar van The_CrY
5,0
Verslavend refreintje, he?

avatar van jasper1991
4,0
Inderdaad, heerlijk melodieus!

avatar van lennert
4,5
Sonata Arctica 2.0+

Ik herinner me nog goed dat dit album in 2009 uitkwam en dat het me behalve Deathaura helemaal niets deed. Flag In The Ground vond ik een geforceerde poging de oude sound te doen herleven, er zat veel te weinig snelheid in en het was vooral niet heel erg aanstekelijk en te ontoegankelijk. Nu blijf ik nog steeds van mening dat Deathaura het beste nummer van de cd (misschien zelfs wel een van mijn top 10 favoriete Sonata Arctica nummers) is, maar dit album heeft toch beduidend minder problemen dan ik me voor mogelijk hield.

Er is een uitzondering voor Breathing, wat ik oprecht een van de zwakkere Sonata Arctica-ballads vindt. Helaas een lijn die de komende albums voortgezet zal worden. Daarentegen staat wel gelukkig nog een ware parel in de vorm van het prachtig getitelde As If The World Wasn't Ending. Ik heb me ook duidelijk vergist in de kracht en agressie, want een track als The Dead Skin laat behoorlijk wat kracht en passie horen onder de progressieve songstructuur. Dit nummer doet me dan eigenlijk nog het meeste aan Wildfire denken, wat een mooi compliment is. Juliet is daarnaast een mooie afsluiter van de Caleb-The End Of This Chapter-Don't Say A Word-Juliet saga

De gastvocalen van Johanna Kurkela op Deathaura en No Dream Can Heal A Broken Heart geven een mooie tegenhanger van Tony Kakko's zwaardere stem. De strijkers (vooral op The Truth Is Out There) zijn daarnaast een fantastische toevoeging en maken van The Days Of Grays een erg sterk en progressief album. De huidige Sonata Arctica sound lijkt geperfectioneerd.

1. Winterheart's Guild
2. Reckoning Night
3. The Days Of Grays
4. Silence
5. Unia
6. Ecliptica

avatar van RuudC
2,0
Geheel tegen mijn verwachtingen in, begint The Days Of Grays zowaar met een heel tof nummer. Deathaura is misschien wel het beste nummer wat ik tot nu toe gehoord heb van Sonata Arctica. Vol verwachting luister ik naar wat de plaat nog meer te bieden heeft, maar dat sluit beter aan met verwacht had te horen. Flag In The Ground lijkt een halfbakken terugkeer naar het oude geluid. Zo zwaar als Unia is dit overigens niet. The Last Amazing Grays lijkt niet eens af te zijn en Breathing is een slaapverwekkende ballad en Julliet doet vooral verlangen naar een teiltje. Zo kan ik wel doorgaan eigenlijk. Toch vind ik As If The World Wasn't Ending een mooie ballad.

tussenstand:
1. Winterheart's Guild
2. Silence
3. Ecliptica
4. Reckoning Night
5. The Days Of Grays
6. Unia

avatar van Rinus
4,0
In dit jaar (2019) zijn er een aantal SA albums in de her-release gegaan op vinyl. Zo ook deze. Goed album van de band, behoorlijk progressief, de richting die de band altijd wel in zich had, maar die duidelijkere vorm aannam bij het album Unia.

Deze her-release kent maar liefst 7 bonustracks, wat het een volwaardige dubbel lp maakt. Daarnaast komt de coverart zoveel mooier uit op de hoes. Ook heeft het label zijn vinyl persingen goed voor elkaar, dus een goed (analoog) geluid gewaarborgd.

Heb nu haast alle SA albums op mooi vinyl.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:22 uur

geplaatst: vandaag om 19:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.