Sonata Arctica - The Days of Grays (2009)

Interessant interview over onder andere de nieuwe cd. Hierin wordt ook verteld dat Flag in the Ground een van hun eerst geschreven nummers was, en dat het oorspronkelijk een punk nummer was.

Ik heb hem! 320kbit.
Ben heel erg benieuwd wat ik er van vind.

Denk eerst minstens een keer of 5 luisteren.

Geweldig album.

Favo nummers atm:
Deathaura, Zeer episch. Had wat meer afwisseling in mogen zitten maar toch, geweldig.
The Dead Skin, vooral het middenstuk waar Tony wat ''gekker'' doet.
The Truth Is Out There.
Zeroes, geweldig chorus en solo.
Juliet.

Bonus track bewaar ik voor later

En jahoor, een of andere halve idioot heeft weer 0,5 gestemd...
Erg sneu...

Ik heb hem nu trouwens ook net binnen, dus ga hem ook maar eens luisteren !

Tot nu toe moet ik weer erg wennen, net als bij Unia in het begin, vind ik het nog vrij matig.

Het is niet wat ik had verwacht en in eerste instantie voelde ik dan ook lichte teleurstelling. Toch nog te complex, niet catchy genoeg. Inmiddels zie ik dat de complexheid nog meevalt in de meeste nummers en begin ik ervan te genieten. Flag in the Ground en The Last Amazing Grays kende ik al en vond ik aanvankelijk de enige knallers van het album. Op Zeroes en The Dead Skin heb ik inmiddels ook grip gekregen, dat zijn echt gave nummers! Deathaura vind ik chaotisch, maar er zitten zeker mooie stukken in, evenals bij Juliet die het als geheel toch net wat beter doet in mijn belevenis. Ik weet zeker dat er nog meer te ontdekken valt op dit album, uiteindelijk valt het allemaal wel mee dus! Tot nu toe zeg ik: mager voor SA-doen, maar nog steeds erg plezierig.

Ik moet hem nog krijgen, levering uit Finland. Maar ik genier er nu al van. Ik hoop dat ze weer eens op een handige dag in Nerderland komen, want live zijn ze echt gaaf =D

Wat dacht je van Amsterdam en Tilburg eind dit jaar?

Zit nu in zijn eerste luisterbeurt...

Ik hou het voorlopig op een 3,0.

Als dit bij wijze van spreken mijn eerste Sonata Arctica ervaring zou zijn, dan had ik deze plaat al gauw links laten liggen denk ik.
Maar ja, omdat het SA is, zal ik de CD zeker nog eens goed beluisteren.

Album van het jaar!

Hier zijn samples van de bonus tracks te horen:
YouTube - Sonata Arctica - Nothing More and In My Eyes You're A Giant (samples)

Beter dan Unia, maar Winterheart's Guild is nog steeds niet geëvenaard.

Ik vind hem helemaal geweldig, zeker beter dan Unia. Hij is wel weer anders dan we van ze gewent zijn.

Heb hem ook binnen... Ben benieuwd!
De cover ziet er in ieder geval prachtig uit... Dat belooft wat!

Geef dit album momenteel zijn eerste luisterbeurt. Het instrumentale intro "Everything Fades to Gray" vind ik erg mooi! Gevolgd door "Deathaura" met een (in mijn oren) prachtig intro en mooi stuk met die vrouwenstem. Het nummer "Flag in the Ground" heb uiteraard al vaker gehoord, en die blijft uiteraard ook erg mooi!

Verder kan ik nog niks zeggen, maar tot nu toe bevalt hij me goed!

Nou, daar ging hij dan.
Sonata Arctica's nieuwe album waar ik lang op gewacht had.
Sta te trappelen bij de music store en neem mijn felbegeerde special edition met de acoustic extra cd mee naar huis toe.
Stop de cd braaf in mijn computertje en zet het album op het draaien.
Vol verwachting van een heerlijk stukje Sonata Arctica.

Maar wat schetst mijn verbazing?
Dit is niet de Sonata Arctica waar ik mee was opgegroeid?
Reckoning Night was een leuke draai in de muziekstijl van Sonata, en Unia was een nog te verwerken verandering.
Maar dit album is mij veel te dramatisch. Te rustig. Nergens meer de heerlijke meezingstukken waar je lekker op mee kunt springen.
Het echte snelle is er al jaren vanaf, maar ze gaan nu wel heel ver door.
Een zware teleurstelling naar mijn smaak.

Mocht mijzelf gelukkig noemen de band vanaf Winterhearts Guild te kennen.
Topprestatie is nog altijd Silence. Met als bekroning op het album, The power of one. een heerlijke compositie van alle elementen waar sonata voor stond.

Maar ik denk dat de wisseling van de leden hierbij sonata bij mij de release van het album Days of Grays voor mij een Day of Black is geworden.
Helaas

Aebtdom, ik vind dat je je aanstelt. Mijn eerste luisterbeurt viel ook tegen, het was niet catchy genoeg. Inmiddels na een hoop luisterbeurten neem ik dat terug. Er zijn genoeg catchy stukjes, met name in The Dead Skin en Juliet. Flag in the Ground is ouderwets SA, en toch geef je het album een 1 en geen 1,5. Is het verder zó ontzettend slecht? Jammer dat het gemiddelde door je beoordeling vertekend wordt, je hoeft iets niet leuk te vinden om kwaliteit te beoordelen...

sonata arctica is eindelijk terug en na de inzinking met unia staat dit album weer als een huis.

niet alles is goed. as if the world wasn't ending is een tikkie saai, en is het enige zwakke nummer op het album en verder zijn de nummers niet altijd helemaal goed uitgewerkt.
the dead skin is een goed voorbeeld waar het nummer hoopvol begint en dan opeens een hele rare schreeuwerige bridge ter plaatse komt.

uiteraard is er moois genoeg; het intro is mooi en the last amazing grays is een ware topper die het reckoning night gevoel evenaarde bij mij. in deathaura mis ik een beetje houvast, de muziek springt van de hak op de tak maar er zitten mooie riffs en tempowisselingen in en het begin is prachtig met de vrouwenstem. zeroes, the dead skin en juliet mogen er ook wezen.

snelheid heeft het album eigenlijk alleen in flag in the ground maar dat geeft niet. in ecliptica t/m reckoning night heeft sonata arctica genoeg bewezen dat ze ook goede tot prachtige mid-tempoérs/ballads kunnen maken.
sonata arctica heeft het voor elkaar gekregen zich te vernieuwen en in tegenstelling tot unia het kwaliteitsverlies beperkt te houden dus dit wordt een vier/vier-en-een-halfje.

Deathaura is echt enorm goed, vooral het gebruik van dergelijke complexe ritmes had ik niet bij een band als deze verwacht. En toch blijft het extreem luisterbaar.

Geweldige cd, toen ik hem voor het 1st beluisterde vond ik er niks speciaal aan, naarmate ik hem meer opzette werd hij beter. Ondertussen vind ik bijna elk nummer fantastisch.

Voor mij de beste plaat van Sonata Arctica tot nu toe. In eerste instantie hoopte ik op een soort Unia II, maar dit is nog veel beter. Geweldige progmetal kruist met traditionele SA-melodieën en af en toe ook nog snelheden. Favoriete nummers: Zeroes, The Dead Skin en The Truth Is Out There. De tweede helft vind ik beter dan de eerste.

tjongejonge dat in the dark is veel te mooi voor een bonustrack.
mag wat mij betreft vervangen worden door... nee gewoon bij het album toegevoegd worden.
dit album bevat immers nauwelijks slechte nummers.

de eerste keer dat ik dit album beluisterde vond ik het maar niks.. (net als Aebtdom...)
2e x ook niet, 3e x ook niet. Vond het veels te donker en was toch gecharmeerd van hun snellere vroegere werk... maar omdat ik al het vorige werk van sonata ten zeerste kan waarden heb ik me er toch in vastgebeten..

Heb het album een half jaartje laten liggen en toch weer een x opgezet... en kan 'm nu niet meer afzetten.. Wat een geweldig album. Geweldige ritmewisselingen. hard waar het hard moet zijn en subtiel waar het dat vereist.

kan welk elk nummer behandelen hoe goed ze zijn.. maar Deathaura met het geweldige intro (en outro) en dead skin & julliet zijn nét 1 klein tikkie beter..

Zo makkelijk als je vroeger kon luisteren naar SA zo moeilijk kan het nu zijn.. maar als je er eenmaal door bent krijg je bij elk nummer zowat kippevel..

Geweldig hoe in nummers melodiën door elkaar heen lopen en elkaar toch versterken.

Sonata arctica is m.i van een jong ambitieus progessief metal bandje naar een volwassen band gegroeid

hopelijk zet aebtdom m nog s op

Wat is Aebtdom?




Geweldige beschrijving! Helemaal mee eens!

Ik vind nog steeds dat het nummer Flag in the Ground er niet tussen past.

jawel, anders word het te veel prog. een traditionele sonata arctica track misstaat niet wat mij betreft, goed tegenwicht.

[quote]The_CrY schreef:

Wat is Aebtdom?


Aebtdom is een persoon die ook een review heeft geschreven.. Een paar posts boven mijn initiele post

]

Echt een geniale plaat dit is een teminste wel een (Finse) band die weet te groeien. Dat kunnen we bijvoorbeeld van Stratovarius niet zeggen aangezien sonata arctica daar vaak mee vergeleken wordt,en nu nog steeds hetzelfde speelt. Nou Sonata arctica is tig keer beter.

dat vind ik ook, maar al vanaf ecliptica is het verschil gemaakt mijns inziens, sonata arctica schrijft veel betere teksten. niet alleen over dat de hemel open gaat maar ook echt herkenbare sociaal-emotionele problematiek.

popmuziek 2.0!

Idd je hoort ook duidelijk verschil en op ecliptica hoor je zelfs al dat ze progressief klinken en ze zijn een stuk melodieuzer dan stratovarius vind ik. Maar goed ik heb stratovarius nooit wat aan gevonden de zanger staat me ook niet aan.