Chris Rea - Shamrock Diaries (1985)

Stuk voor stuk pracht composities op dit album, subliem gearrangeerd ook. Met natuurlijk de overbekende hit Josephine (op vinyl in de enige echte versie) Grappig is, dat op het punt waarop het nummer (op de radio) meestal wordt weggedraaid, het mooiste nog moet komen. En dan bedoel ik het springerige pianootje en de baspartij aan het eind van het nummer.
Warme produktie ook, voor jaren '80 begrippen. Vooral op de B-kant wordt sfeer gekoppeld aan pure muzikale klasse.
Ik heb eigenlijk maar één puntje van kritiek op Shamrock Diaries. Waarom horen we de (slide-) gitaar van de Meester Zelf zo weinig?

”Shamrock Diaries” is een mooi album van Chris Rea. Zeker een van zijn betere uit de jaren 80. Het album begint heel mooi met ”Steel River”. Een nummer dat toewerkt naar een mooi soulvol en warm einde met die blazers en mooie koortjes. ”Stainsby Girls” is een van mijn favoriete liedjes van Chris Rea. De opbouw is mooi en Rea’s slidegitaar klinkt dreigend en spannend. En dan is er uiteraard die stem. Die warme raspende diepe stem die met name in de langzamere nummers, zoals ”Chisel Hill” nog beter tot zijn recht komt. Er zijn ook zaken aan ”Shamrock Diaries” die me minder goed kunnen bekoren. Het overdadige gebruik van keyboards spreekt me gewoon niet zo aan, maar het is wel typisch iets wat past bij de jaren 80. Desondanks kan ik toch behoorlijk genieten van ”Shamrock Diaries”, met name als tegen het einde van het album liedjes als ”Love Turns to Lies” en ”Hired Gun” voorbijkomen. Zeker die laatste is een geweldig nummer met heerlijk basspel. ”Shamrock Diaries” is een van Rea’s betere albums, zeker in de jaren 80. Uiteindelijk prefereer ik de albums van Rea waarbij hij zich richt op de blues, maar ”Shamrock Diaries” is een dikke voldoende.

Ik had nog niet gestemd, zag ik. Bij deze vijf sterren.

Chris Rea op de top van zijn kunnen. Het drieluik Shamrock/Beach/Dancing behoort nog steeds tot het beste wat hij heeft gemaakt.

Ik heb hem na het verschijnen van deze plaat in de Martinihal in Groningen gezien. Behalve dat het een goed concert was maakte hij ook een sympathieke indruk. Ik heb zowel de LP als de CD. Jammer dat op de CD niet meer de originele versie van Josephine staat. De versie met nylonstring gitaar is toch echt veel beter dan die andere. Ik zal eens kijken naar die CD met bonustracks. Ik mag hopen dat de originele (single) versie van Josephine daar wel op staat.

In de serie 'originals' in mijn CD-rek dit prachtige album op CD, Duitse persing, 1985, 825 539-2, waaraan nog niets is gerommeld. En daarop de originele Josephine. Niet eens het topstuk van de plaat, maar wel een klassenummer.
Erg mooi en melancholisch: Steel River, One Golden Rule, Love Turns to Lies.
All Summer Long moet ook op single zijn uitgebracht, herinner ik me.
Titeltrack Shamrock Diaries is fraai, met saxpartij, maar komt wat mij betreft wat moeizaam op gang.
Afsluiter Hired Gun duurt me om dezelfde reden wat te lang.

Het album werd direct op CD uitgebracht met DDD 'Spars-code', destijds een verkoop-argument en kon daarmee goed concurreren met 'Brothers in Arms' van DS, dat qua luisterpubliek en stijl wel min of meer in dezelfde vijver viste. De vergelijking valt wat mij betreft echter in het voordeel van Rea uit.