Chris Rea - Shamrock Diaries (1985)

Het topalbum van Rea uit de jaren '80, zoals Auberge dat is voor de jaren '90. Ik erger me hier blauw, geen kat schrijft iets over de man en de stempunten zijn beschamend laag.

Deze kat heeft de cd's van chris rea al toegevoegd Ik draaide vroeger veel Rea, maar dat komt er de laatste tijd niet van. En daarom heb ik op de meeste albums ook niet gestemd!

Deze Kat heeft net een 4,5 aan het album gegeven. Ik heb slechts enkele (te weinig) albums van Rea in huis, en deze is zeker en vast mijn favoriet van hem!

4,5 voor deze prima plaat met juweeltjes zoals "Josephine", "Shamrock Diaries" "All Summer Long" en "Chisel Hill"...

Prachtig album. Mijn favorieten zijn Steel River, Stainsby Girl, Josephine en de titelsong, zonder de overige tracks tekort te willen doen.
Toen ik de CD kocht moest ik wel wennen aan de versie van Josephine. Ik kende het nummer van de radio en de oorspronkelijk LP als een prachtige ballad. De versie op mijn CD is meer uptempo. Nu ben ik er wel aan gewend en kan de CD versie waarderen, maar toen ik de CD voor het eerst luisterde was dat wel een teleurstelling. Hebben jullie dat ook of heb ik gewoon de verkeerde release gekocht?

Ik heb je even geholpen

Volgens mij de beste van Rea.

Lekkere nummers als Steel River, Chisel Hill, One Golden Rule en Hired Gun hebben de tand des tijds met gemak doorstaan.

Chris Rea is echt zo'n jeugdsentiment artiest. Één van de eerste cd's die ik kocht was New Lights Trough Old Windows. Die heb ik echt heel vaak geluisterd. Daarna heb ik Chris Rea best lang gevolgd, en ook het oudere werk van hem geluisterd. Wat mij bij deze cd opviel waren de rare versies. Ik was de "opgepimpte" versies van New lights gewend.

Wat Chris Rea zo speciaal maakt is de doorleefde stem, met het niet te missen gitaarwerk. Het werk van hem heeft een bepaalde sfeer die mij erg vrolijk maakt. Deze cd mag ik nog steeds graag horen. Toppers zijn All summer long en de titeltrack Shamrock Diaries. Steady op 3,5 stem.

was mijn eerste album van Chris. Inmiddels is Josephine de deur al weer uit! De tijd gaat snel. Bezit veel cd's van Chris en deze behoort tot zijn beteren! Live is deze man geweldig. Cris is gestopt met dit soort muziek en maakt nu alleen nog maar Blues.

Ik ben geen fan van Chris Rea, maar dit is wel een heel fijn plaatje hoor. Hoogtepunten zijn chisel hill en All summer long. 3,5 sterren.

Deze is echt prachtig vooral die stem in de rustige nummers.

Schitterend blijft het titenummer

Luister de CD voor het eerst en ben ook opgegroeid met de LP. Wat een walgelijke versie, de an sich mooie song wordt binnen dit kille blikkerige arrangement vakkundig om zeep geholpen. Wat een zonde
Voor de rest een heerlijke plaat om te beluisteren. Jeugdsentiment!

***1/2

Josephine was de doorbraak naar een groter publiek, maar Steel River, All Summer Long en vooral, vooràl Stainsby Girls met die bluesy gitaar, zijn hier mijn favorieten op een uitstekend Rea album.

****

Is 7 een heilig getal? De muze had Chris Rea bij vlagen al meermaals bezocht, maar in 1985 kwam ze met pak en zak bij hem inwonen. Dit leidde tot mans beste werk van de jaren '80. Zijn jeugdjaren banen zich als rode draad doorheen dit meesterwerk. Melancholie en weemoed zitten in elk nummer verweven: 'Steel River' en 'Chisel Hill', waar hij zijn tienerjaren doorbracht; 'Stainsby Girls' over de school waar hij zijn eerste liefdes leerde kennen; 'Shamrock Diaries' spreekt voor zichzelf. 'Josephine' wordt een groot succes, zijn dochter kan alleen maar trots zijn dat haar pa dit voor haar schreef. Zijn 2de dochter Julia zal het later met een iets bescheidener hit moeten stellen. Liefde en liefdesverdriet staan ook centraal, met de met pijn doorweven nummers 'Stone', 'Love Turns to Lies', 'Hired Gun' en vooral 'All Summer Long'. Dat nummer ontroert me telkens weer. Chris Rea leverde zijn eerste echte meesterwerk af, elke song is evenwaardig en eigenlijk hoort elke song op een verzamelalbum. Een dikke 5 sterren.

Mooie sfeervolle plaat van Chris Rea. Prima songs met een romantisch tintje maar even goed lekker rockt op zijn tijd.
Sterke punten overduidelijk zijn smaakvolle gitaarpartijen en die uit duizend herkenbare bronsige stem.
Josephine is zo'n heerlijk onvergetelijk liedje met een lichtvoetig verloop.
Stainsby Girls en Steel River zijn ook van een aparte klasse , smaakvol met lekkere damescoirtjes.
Hoogtepunt is het ruim 8 minuten durende Hired Gun met een fraaie opbouw en uitmuntende climax.
Hier en daar zitten wat niemendalletjes , maar verder blijft dit een fijne Rea plaat.

dit is zo'n album wat nooit gaat vervelen
Alleen al die heerlijke stem van Chris
Favoriet op dit album vind ik '' All summer long''

Commercieel was dit het meest succesvolle album van Chris Rea vanwege de hit Josephine maar daarnaast vind ik dat ook zijn beste (van de albums van hem die ik bezit).
Sfeervol en overwegend rustig album, smaakvol met de kenmerkende slidegitaar en hese en doorleefde zang. Dit album heeft vanwege de sobere productie ook erg goed de tand des tijds weten te doorstaan. Er staat hier ook geen zwak nummer op dit album, Stainsby Girls en het eerder genoemde Josephine zijn klassesongs en afsluiter Hired Gun is schitterend opgebouwd.

Minimaal 4.0 sterren voor het magnum opus van Chris Rea. Vanavond zelfs 2 x na elkaar beluisterd, relaxed liggend op de bank met dito muziek dus.
Zoals Luc hierboven al schetst: heerlijke slidegitaar en een prachtig doorleefde stem van Chris op dit album.
De plaat kent mijn inziens nauwelijks zwakke broeders.
Hoogtepunten: het titelnummer, Josephine, Chisel Hill & Stainsby Girls.

Ja dit is wel het ultieme Chris Rea werkje geweest rond 1984 na een eerste voorzichtige doorbraak met Wired To The Moon. Als ik Chris Rea opzet is het 9 van de 10 keer deze. Hierna heeft Rea nog wel aardige platen gemaakt maar het niveau van Shamrock Diaries werd niet meer gehaald.

Juist de single Josephine vind ik het minste nummer. De rest is prachtig.

Op mijn versie van deze cd staat een andere versie van Josephine als de versie die beroemd is geworden én die ook als zodanig op de LP stond die ik in die tijd had. Elke keer dat ik deze cd nu draai baal ik ervan dat deze niet is zoals de LP.
Van de 7 cd's die ik heb van Chris Rea bezit vindt ik dit de op een na minste maar dat is nog steeds goed voor 4 sterren hoor.

Ik blijf het proberen maar ik vind echt geen enkel nummer dat je slecht kan noemen op dit album. Chris sloeg hier echt de nagel op de kop. Hier kan ik echt blijven naar luisteren!!!!

Josephine is echt zo vrolijk (op youtube staat een schitterende recente versie met banjo), Chisel Hill is magnifiek en het titelnummer blijft je achtervolgen.

Als je Chris Rea wil leren kennen koop dan deze en hij blijft je achtervolgen.

Er zijn zo wat artiesten die mooi werk afleveren, maar veelal kleine hitjes hebben en het meer van het gehele album moeten hebben, of de nummers die ze voor andere zangers/groepen schrijven. Nick Lowe/John Hiatt en Chris Rea zijn wat mij betreft er een paar van. Veel talent, gevoel voor muziek, maar nooit echt groot geworden....hoeft wat mij betreft ook niet, want bij de muziekliefhebber zijn ze toch wel bekend en de waardering is er vooral door andere muzikanten.

Chris Rea heeft met Shamrock Diaries een prachtig consistent album gemaakt, dat zo goed als van Steel River tot Hired Gun boeid. Zij het dat het ietsjes inzakt m.i. tijdens Stone en Shamrock Diaries, maar zekers niet slecht. Met opener Steel River geeft hij alvast zijn visitekaartje af, om deze lekker door te zetten met Stainsby Girls. De sfeer van het album heeft ook wel wat weg van Brothers in Arms van de Dire Straits destijds. Lekker uitgezakt, her en der wat tempo erin en afsluiter Hired Gun is zowat Rea's Brothers in Arms. Prachtige opbouw en het slide spel is zijn sterkste troef. Bijna alle nummers hebben een rustige opbouw, maar laat je daardoor niet voor de gek houden, om te denken dat het wat saai zou zijn. Dit is een perfecte plaat om na een lange dag, zomers weertje op je luie stoel voetjes op de kussen, te luisteren en even een powernapje van muziek te nemen. Josephine vind ik nog steeds een prachtig nummer en krijg nog steeds het beeld voor me, ten tijde van het afscheid van Ad Visser bij Top Pop, dat Chris Rea daar dat nummer inzet, ingetogen en rustig, terwijl er tegelijkertijd confetti naar beneden dwarreld en er een feestelijke sfeer ontluikt.
All Summer Long is een heerlijk nummer voor...de zomer, tuurlijk. Stone en Shamrock Diaries vind ik wel aangenaam, maar niet direct overtuigend. Met Love Turns To Lies doet Rea dit dan weer wel op zijn rustigjes aan a la Miss You Nights van Cliff Richard en Hired Gun heeft m.i. de mooiste tekst, opbouw en gitaarspel van heel deze plaat.
Sterk album en zeker eentje die wat mij betreft niet over het hoofd gezien zou moeten worden.

Ik vind het alleen onvergeeflijk dat ze op de cd Josephine hebben vervangen voor een alternatieve versie. Ik vond de oude versie die op mijn elpee staat veel beter.

Ik ben het helemaal met je eens, een klein schandaal is het!

Josephine klonk Goddelijk op LP, op de cd is het een skip moment. Wie verzint zo iets, vooral als je bedenkt dat de single ook de LP-versie was: pure geschiedvervalsing.

Rea had een gewijzigde Josephine uitsluitend moeten bewaren voor een cd als New light through old windows of moeten kiezen voor een extra track op Shamrock diairies.

Er zit natuurlijk maar weer één ding op: de originele Josephine ergens vandaan halen en zelf een nieuwe Shamrock diairies branden. Per slot van rekening is het één van de betere cd's van Rea, dus daar doen we het graag voor.

Prima periode overigens van Chris Rea, het trio Wired to the moon - Shamrock diairies - On the beach mag toch in ieder geval worden toegelaten tot de Hoge School der Muziekgeschiedenis.

Steel River blijft echt schitterend, zeker als Chris hem dan live speelde...
De studioversie alleen al lijkt al een halve live versie.
Voor de rest een geweldig album.

Love turns to lies

Kan het zijn dat er een CD oplage is met de originele versie? Ik hoor namelijk geen alternatieve versie van Josephine op mijn CD. Waar zit het verschil dan?

Ik denk het wel, de nieuwe versie waar ik het over heb staat op de remaster.

Mijn oude versie (1985) heeft ook al de verkeerde Josephine. Ik wist nog niet dat er al een remaster was, maar met dezelfde Josephine blijf ik er ver van af.

Ik heb ook een heel oude versie dus dan zou ik het 'echte' origineel nog eens moeten horen.

Dit is het origineel zoals het op de elpee staat:

http://www.youtube.com/watch?v=g5S_5e9Koew&feature=fvsr