Motorpsycho - Child of the Future (2009)

Ik was juist blij dat ik ervan af was. Vind het geluid wel mooier, maar ben niet zo'n audiofiel. Mis de mooie lp-hoezen voornamelijk.


Ja natuurlijk, feit blijft dat de artiest het bepaalt. Alleen wordt het nu de eerste MP die ik niet ga kopen. Dus de middelvinger naar de industrie en de downloaders, zoals je boven schreef, snap ik niet zo. Het is eerder een middelvinger in hun eigen r**t.
Maar als ze deze kant opkomen voor optredens dan ga ik uiteraard weer. Zal een extra t-shirtje kopen.

Vandaag de LP gekocht , wit vinyl met poster.
Dikke beukplaat neigt af en toe naar de stoner. Ik meen zelfs een kyuss-randje te horen af en toe.
Super lekkere Albini sound (drums ) .
Mooiste nummer vind ik tot nu toe Cornucopia (...Or Satan, Uh... Something).

Verdwijnt de eerste tijd niet van de draaitafel , wat ik je brom!

Uit het bericht van de distribiteur in NL :
Motorpsycho bestaat bijna 40 jaar. Na twee decennia immens repertoire, talrijke studiosessies, schitterende albums, prachtige hoezen
en altijd maar weer touren viert Motorpsycho een bescheiden feestje met de (voorlopig) vinyl-only release van hun nieuwste album.
Opgenomen in de beroemde studio van Steve Albini in Chicago tijdens een korte tour door de VS. Heel dynamisch legde Albini de
basis voor de songs. Later in een Noorse studio kwam de zang erbij en werd het één en ander opnieuw gerangschikt en geproduceerd
naar hoge Motorpsycho normen. Schitterend artwork. Zware kwaliteit vinyl.

Er staat voorlopig, dus wie weet......

Dat moet 20 zijn, denk ik? Al lopen de leden wel naar de 40.

ja, 40 leek mij eiigenlijk ook wel erg lang, ben geen kenner van de band, maar nu je het zegt.... 't is 40 jaar woodstock, misschien iets teveel gerookt de man die verantoordelijk is voor de teksten bij dit bedrijf

Het is 20 jaar inderdaad.

Deze plaat weet me maar niet te pakken... jammer.

Voor de liefhebbers.
Aanstaande donderdag staan ze in de Patronaat in Haarlem.

ik vind dat ' zang later opgenomen in Noorwegen ' ook niet echt des Albini's. Die was toch van alles in one take ?

Dit wordt een blinde koop, maar Mpsych kenend zal dit niet tegenvallen, de Kuyss link bevalt me alvast...morgen zie ik ze nog eens live

Na beluisteren weinig Kyuss in teruggevonden...wel de oude Motorpsycho van weleer. Kenneth Kapstäd de nieuwe drummer is zeker een mega aanwinst geweest als je de tijd neemt om even de credits te lezen. Motorpsycho speelt vandaag beter dan ooit live en als je radio trotoir mag geloven komt er in Januari 2010 een nieuwe Cd uit.
Snah ontmoet een uur voor het optreden te Brussel, even met gebabbeld, grappige kerel maar zo bezetten als hij op de planken staat met zen favorite guitar om.
Voor de liefhebbers het patronaat concert staat online via de bekende weg.

Klopt, staat nu ook op de Stickman-records site.

Is dit album enkel op wit vinyl verschenen?



Edit: Volgens discogs wel.

Lekkere stonerrock van Motorpsycho, met dat geheel eigen randje daar omheen natuurlijk. Zeker niet m'n favoriet, maar toch ook weer een heel goeie plaat. Ik heb nog geen slechte plaat ontdekt van Motorpsycho, eerlijk gezegd.

Jammer dat MP klaagt over de hoge handel prijzen op vinyl, en vervolgens (veel) te laat reissues uitbrengen...

Deze week is de reissue bij mij op de mat gevallen, een leuke coloured vinyl, beluister ik dit weekens eens. Ik ken eigenlijk niks van dit album, op Cornucopia na (maar ook nog niet zo lang, via de Supersonic Scientists LP). Geen kilometershoge verwachtingen, maar blijkbaar ook geen slecht album als ik hier naar de gemiddelde score kijk Benieuwd alvast! Zou dit al een aanloop zijn naar de sound van Heavy Metal Fruit (mijn all-time favourite van MP)? Cornucopia heeft daar alleszins wel iets van weg in het middenstuk.

Leuk dat er een reissue is, want voor het origineel, 5 jaar geleden gewoon te koop in de winkel, worden nu alweer hallucinante prijzen gevraagd.

Een moeilijk album. Aan de ene kant ben ik nog steeds dol op de dromerige sfeer op songs als The Waiting Game of Cornucopia (...Or Satan, Uh... Something) nog steeds fantastisch. Helemaal laatstgenoemde heeft fantastische bas- en gitaarpartijen die me aan Yes doen denken. Aan de andere kant vind ik het album bij vlagen echt weer te herrie-achtig en qua materiaal niet zo goed als de voorganger. Ook de titeltrack doet me vrij weinig. Ik hoor de kwaliteit en geniet er bij vlagen echt wel van, maar over het geheel raakt het me gewoon niet genoeg.

Tussenstand:
1. Little Lucid Moments
2. Trust Us
3. Blissard
4. Phanerothyme
5. Black Hole / Blank Canvas
6. Child Of The Future
7. It's A Love Cult
8. Angels And Daemons At Play
9. Timothy's Monster
10. Demon Box
11. Barracuda
12. 8 Soothing Songs For Rut
13. Lobotomizer
14. Let Them Eat Cake

En het zakt weer terug. Het valt me op hoezeer Motorpsycho dit kenmerkt. Er zit geen enkele consistentie in. Van een vrij gestructureerd album als Little Lucid Moments, door naar het losse Child Of The Future. De plaat klinkt als een serie jams. Het lijkt allemaal geïmproviseerd te zijn en zoals wel vaker het geval is, vind ik dit soort dingen relatief saai. Het luistert wel aardig weg hoor, maar hier spelen de heren wederom vlak en valt er weinig te beleven. Een manco bij Motorpsycho dat steeds weer opvalt.


Tussenstand:
1. Angels And Daemons At Play
2. Little Lucid Moments
3. Phanerothyme
4. Trust Us
5. Black Hole/Black Canvas
6. Blissard
7. It's A Love Cult
8. Lobotomizer
9. Child Of The Future
10. Let Them Eat Cake
11. 8 Soothing Songs For Ruud
12. Barracuda
13. Demon Box
14. Timothy's Monster

Dit komt uit een interview met bent uit 2022:

Child of the Future’
Four days in Chicago with Steve Albini. But no songs. We recorded jams and edited songs out of them when we got home. Ass-backwards, but still surprisingly functional! Mastering job sucks on the vinyl. Must be remastered asap!

Je had dus gelijk RuudC.

De plaat is onlangs remastered en klinkt ronduit geweldig. Veel beter dan de originele lp. Ook deze (zwarte) persing is een stuk beter. Heel blij mee, zeker aangezien ik dit een geweldige plaat vind. Staat denk ik wel in mijn Motorpsycho top 5. Overigens nu ook op cd verkrijgbaar (wie had dat ooit verwacht?) en via de streamingdiensten te beluisteren.

En dat kwam voor een groot deel door de modderige mix. Ik vond het altijd een verzoeking om deze plaat helemaal uit te luisteren. Met de remaster is dat wel anders: onder de drek blijkt zowaar een spetterende plaat te zitten. De Albini-opnamen komen nu mooi tot hun recht. Mijn favoriete Motorpsycho-plaat zal dit nooit worden, maar dit is gewoon wel heel sterk.

Ik vind de verschillen nou ook weer niet zo heel erg groot tussen de oude en de nieuwe mix. Misschien komt dat doordat ik de heruitgave uit 2015 heb. Die schijnt al wat beter te klinken dan de oorspronkelijke versie van 2009. Anyway, mijn oren zijn zo aan de muddy versie gewend dat ik het hier maar gewoon bij laat. Mooie plaat verder, draai hem niet vaak, maar deze ramt er altijd wel lekker tussendoor als het volume open staat.