Raekwon - Only Built 4 Cuban Linx Pt. II (2009)

Method Mans flow op "House of Flying Daggers" is weer-ga-loos...

See, these fans can't resist the rush
They're Wu-Tang for life, scarred for life
they can't forget the cuts...

Ik wil het heel graag luisteren, maar ik ga wacht nog even op de EU-versie.

Ja ja, ik had voorspelt dat hij op 1 september zou lekken .

Thuis meteen binnenhalen, want hoewel ik veel heb liggen zeiken hier over het "jatten'' (nog steeds volledig terecht) ben ik toch benieuwd natuurlijk.

Ik vind het trouwens raar dat Walk With Me niet op de normale versie staat, want dat is (wordt) namelijk de nieuwe clip. Wacht denk ik ook maar even op de Euro-versie.

Ik vind er heel weinig aan.

Ik ook, het valt tegen. Ten eerste flowt Raekwon niet zo lekker, Ghostface rapt hem er vaak uit. En dat gepraat aan het begin van elk nummer vind ik ook irritant, en dan heb ik het niet over de samples maar over Raekwon zelf. Iemand vroeg eerder of niemand het jammer vond dat Rae niet meer zo rauw klinkt, nou ik vind dat ook erg jammer. Ook de lengte van sommige nummers is jammer, nergens heb je het gevoel dat het een hele track is met 3 coupletten en een refrein, maar misschien ligt het aan mij en is dat typisch Wu-Tang. Teleurstellend album.

Gimme a Wu!!!

The wait is over, godzijdank..
Veel slechter als The Blueprint III word het hopelijk niet ..

En trouwens, de verses van Method Man en Ghostface op dit album zijn voor mij echt de hoogtepunten. En Busta Rhymes komt ook hard op About Me.

Ja, idd, ik luister nu ook About Me..
Kijk Busta, zo goed had Back On My BS ook kunnen zijn toen het nog "Blessed" was

Ik vind dit album voor lange tijd wat aan de saaie kant. Met name de beats zetten niet de juiste sfeer neer. Zoals vroeger zal het helaas niet meer worden voor de Wu-Tang heren. De raps zijn zo slecht nog niet maar missen vaak de kracht. Alleen Method Man klinkt nog echt als van ouds en zorgt voor een absolute opleving.

Naar het einde toe wordt het allemaal wat beter. Allereerst is er het fijne Ason Jones met een beat die wel aan vroeger doet denken. Daarna komt er het vermakelijke We Will Rob You. Busta Rhymes doet het verrassend goed en bij de laatste twee nummers (Walk Wit Me ken ik nog niet) klopt eigenlijk weer alles.

Een nipte voldoende zal er uiteindelijk wel inzitten. Maar eerst ga ik dit album nog wat vaker draaien.

Vanaf Ason Jones wordt het inderdaad beter, daarvoor is het ontzettend mager.

Dit album krijgt een 3.5 dit is niet wat ik verwacht had. Sommige beats zijn erg saai

Saai? Ik vindt het heerlijke beats.. wel jammer dat sommige nogal goedkoop gejat zijn. Maarjah,, beter goed gejat dan slecht verzonnen.

Heb het nu paar keer geluisterd, maar vind het echt geen reet aan.

Goed zo, jongens. Eindelijk hebben we door dat Method Man tegenwoordig verreweg de beste Wu-rapper is. Hulde!

Tegenwoordig?

Ik vond hem altijd al bij de beste zitten, vaak vond ik hem zelfs de beste.

Tegenwoordig sowieso. Daarvoor weet ik niet.

Mja, ik ben het eens met R&P. Method Man heeft ook nog altijd diezelfde honger van toen om zich te bewijzen itt tot Raekwon bv.

Album hangt ondertussen een beetje tussen 3*-3.5*. In de lijn van mijn verwachtingen eigenlijk.

Ja, mijn verwachtingen waren ook helemaal niet zo hoog gespannen. Had op voorhand niet verwacht dat ik veel meer dan een kleine voldoende zou geven.

Een 3* is voor jullie een kleine voldoende? Of een 2,5?

Ik rond een 2.75 altijd naar boven af

Ik naar beneden (bij films dan, want hier kan ik niet over stemmen spreken). Een 2,5 kan bij mij dus een voldoende of een onvoldoende zijn.

Een kleine voldoende is bij mij 3*.

Een 2,5 is vertaald naar een schoolcijfer een 5 en met te veel vijven blijf je gewoon zitten.

Broken Safety vind ik trouwens een heel leuk nummer. Wéér een track waarop Jadakiss harder komt dan op z'n gehele album en Raekwon presteert gelijk ook een stuk beter flowgewijs.

Datzelfde heb ik overigens ook met Ludacris: komt altijd hard op featurings, maar op zijn albums doet 'ie het heel anders.

Heeft al eens iemand anders of die beat van Ason Jones gerapt? Dat ''Baby Baby'' in het begin van het nummer, komt mij heel bekend voor.

Haha dat was ook het eerste wat ik dacht

J Dilla - Believe in God, afkomstig van Jay Love Japan.

Ik luister al een tijdje geen hiphop meer maar laatst heb ik een hoop cd's gedownload (kopen vind ik zonde van mijn geld)zoals young jeezy , rick ross , little wayne , t.i. , gucci mane , juelz santana , mike jones enz enz , zeg maar de nieuwe lichting die no "hot"zijn maar wat een bagger is dat nou . als ik dan een cd als deze luister zou die eigenlijk wel 6 sterren waard zijn .
En wat iedereen hier zecht over Ghostface is ook bullshit , die man is en blijft de beste m.c. en niet zozeer om zijn lyrics maar om zijn flow en van mij mag hij wel 2 c.d.'s per jaar uitbrengen ik bedoel jay z woord gezien als een soort legende maar na zijn 1e cd stond op al zijn andere cds maar een paar goede nummers en de rest v/d nummers is ook bagger. maar even over O.B.F.C.L.II , ik heb hem eerst gepindakaast door al die negatieve shit die ik hier las maar nu ik hem luister waan ik me weer in de jaren 90 , alleen jammer dat m.c.'s zoals jadakiss en styles p en beanie sigel meedoen , had liever m.c.'s zoals Nas , Prodigy , kool keith , mf doom willen horen in collabo's

The Blueprint is gewoon een classic.
Prodigy (hoewel product of the 80's)