Raekwon - Only Built 4 Cuban Linx Pt. II (2009)

Vind de beat van about me behoorlijk zwak en weinig orgineel...

new wu

Heb ik het goed begrepen dat de laatste 3 nummers, alleen op de europese versie komen?!

Volgens mij alleen de laatste 2 tracks.. Ik dacht dat Kiss The Ring op beide versies stond.

New Wu heeft wel een zeer aanstekelijke beat.

Walk Wit Me & The Badlands zijn uit. Walk wit mee is redelijk goed, maar The Badlands is genieten. Ghostface

hoog gemiddelde xD

Hoe klinkt die Dre producties?

De meningen zijn hierover verdeeld. Persoonlijk vind ik ze relaxt. Vooral About me is genieten, maar het zijn vrij basic Dre beats.

Verhoogd naar een 4,5*. Onder het genot van een jointje klinkt dit album nog beter, wat ik redelijk belangrijk vind. Maar ik kan hier sowieso erg van genieten, ook zonder genotsmiddelen De enige nummers die ik niet echt 'voel', zijn Canal Street en Fat Lady Sings. Ik heb alleen Walk Wit Me en Badlands nog niet gehoord, dus die ga ik nu even opzoeken

INS' verse op Black Mozart is wel een van de beste op het album... die flow.. heerlijk!

het album duurt voor mij net iets te lang.
aan het begin veel harde tracks, maar nummers als we will rob you en catalina vind ik toch ver onder het niveau van New Wu en House of flying Daggers.
tot nu toe
4*

Dit is niet nieuws, innovatief ofzoiets. Maar het is een Wu zoals je hem wilt hebben. Lekker luistervoor en dieze keer makkelijker verteerbaar dan het eerste deel.

Een hele zit, dit album. Hier en daar een aardige beat, hier en daar een leuk gastoptreden, maar het probleem met dit album is toch wel dat elke seconde met Rae erg saai is. Het voegt ook niets toe aan de eerste plaat, had toch gehoopt dat hij wat meer als oude rot zou terugkijken op het succes van de jaren '90 en/of de "gebeurtenissen" op Cuban Linx. In plaats hiervan is het gewoon een beetje het standaard coke / overval / het leven is zwaar in de ghetto - geneuzel.

Denk niet dat ik dit album nog ooit in z'n geheel zal luisteren.

Tuurlijk zou dit "vervolg" nooit gelijkwaardig zijn aan het eerste deel of misschien zelfs kunnen evenaren. Dat zou een onmogelijke stunt zijn geweest die niemand had verwacht. Je kan het ook eigenlijk niet vergelijken met het eerste deel vind ik. We zijn inmiddels weer veertien jaar verder, maar vergeleken met wat de laatste jaren wordt uitgebracht in de hip-hop scene is dit toch wel erg goed.

Heb het album gehaald en geheel geluisterd!! Ben erg te spreken over dit album en steld mij eigenlijk nergens ontevreden!! Props voor rae, die toch een zeer goed wu album dropt!! Mede suc6 vol door de goede prod. En gast artiesten!!

Kers op de taart is het gratis kaartje voor zijn concert op 4 okt, welke ik bij aanschaf van dit album kreeg!! Thanks concerto!!

Mensen vinden dit toch een redelijk tot goede plaat. Ik zou hem echt opnieuw moeten checken denk ik, want ik vind dit eigenlijk helemaal geen bal aan.

Ik vind 't stukje van Busta Rhymes erg leuk. Hij past echt veel beter bij Dr. Dre beats dan Raekwon zelf.

Vind Busta uberhaupt wat beter dan Raekwon. Veelzijdiger.

Thx voor de tip, heb er twee gehaald vandaag! Kaartjes zijn al bijna op! Blijf dit album bumpen, nu op cd kwaliteit, koop die shit, support real shit...
IMO beste Wu LP sinds Supreme Clientele

New Wu is echt verslavend!

Daar waar de laatste wu-albums, zowel solo als clan albums zwaar werden becritiseerd, zat de wu de laatste jaren in een lastig pakket. Onderlinge meningen verschilde teveel en er was veel oneinigheid tussen de leden.

de jaren '90 met hun classics als 36 chambers, iron man, return 36 chambers, tical, liquid swords en obfcl konden niet meer evenaard worden.

De vergelijking van OBFCL 2 met de orginele OBFCL word hier al snel gemaakt, dat snap ik wel, maar is niet geheel terecht. Kom op mensen een verschil van 14 jaar!

De jaren 90 spraken tot de verbeelding, de alter ego's van de wu leden, de story telling, de sfeer, kung fu, het was een way of living en beleving!

Daar waar sommige leden nog kwamen met sterke opvolgers als: Methodman Tical 2000 ( onderschat album ), RZA met de 1e bobby digital, ghostface met supreme clientele en natuurlijk wu tang forever. Hierna werd de wu toch wel redelijk uitgemolken!!

Cap dropte nog een goed album, gravediggaz, sunz of man en killarmy kwamen ook nog sterk als aftakkingen van de wu!

Maar de slappe aftreksels als buddha monk, popa wu en northstar zijn maar een paar voorbeelden van de uitmelkerij.

De druk werd steeds hoger en aan de verwachting van de wu fans kon vele jaren niet meer worden voldaan.

In mijn ogen hielden masta killa, gza en Ghost hier en daar het vlaggeschip van de wu nog staande!

Maar terug naar Raekwon, zijn eerste OBFCL met zijn gansta alter ego's was een classic, om toch de vergelijken te maken met dit deeltje 2, vind ik dat hij hier heel dicht tegen aankomt!

Als je denkt terug te gaan naar de jaren '90, dream on en keep waiting. Music en dus ook hiphop ontwikkelen met de jaren, dat zie ik ook terug in mijn smaak naar hiphop, welke erg is gewijzigd met de jaren!

Toch kan ik er niet onderuit bij het luisteren van dit album, mijn ogen te sluiten en bedenken hoe ik dit zou ervaren als 16 a 18 jarige! Dat bedenkend en luisterend naar hoe ik dit OBFCL2 nu ervaar, moet ik toch concluderen dat raekwon wel heel erg hard en sterk terug komt na 14 jaar.

Cold outside, Black Mozart en Gihad zijn toch wel harde openings nummers. New wu, straight banger, House of.... lekker old school met al zijn alter ego's!

Ik kan alle nummers langs gaan, maar dat zal een op een stappeling zijn van complimenten! Rza zijn producties zijn trouwens ook weer eindelijk om van te smullen!!

Daar waar voor sommige Raewkon toch wat word gezien als een niet veelzijdig MC, moet ik dit wellicht enkele malen erkennen, maar met OBFCL 2 is hij wel weer erg aanwezig. Dit met hulp van zijn gasten en geslaagde producties van toppers!!

Helemaal mee eens!

Ik vind het maar een matig nummer.

ik vind het echt die oude wu-tang sfeer terug brengen. heerlijk nummer.

Vind dit echt niet slecht klinken. Vind het gemiddelde zeer verrassend en ook zeer terecht. Ik check hem nog een keer en breng dan mijn stem uit.
Ik vind het vooral leuk dat ze terug in de tijd gaan qua aliassen. Ghost is weer Tony Starks, etc. etc. Alleen erg jammer dat Nas hier niet op staat, had hem graag hierop gehoord.

Gisteravond met een dikke joint dit album geluisterd en hij sloeg zoals eigenlijk al van te voren verwacht meteen aan. Kan weinig nummers vinden die mij niet aanspreken, helemaal qua beats.
10 Bricks is hard, samen met nog een paar tracks zoals House Of Flying Daggers, New Wu, Black Mozart & Broken Safety
Ason Jones is verder ook een mooie tribute aan ODB

bij nader inzien vind ik About Me toch het minst.
te simpel vergeleken met de rest van dit album.

Ik heb dit album nog 1 kans gegeven, klinkt beter nu allemaal. Ik twijfelde tussen een 3 en 3.5. Omdat het Raekwon is geef ik het een 3.5. Mijn favo is Ason Jones.

Werkt dat?

Zijn hier ook mensen die net als ik House Of Flying Daggers een ontzettend irritant nummer vinden?

Ja, dat komt denk ik door de beat, beetje te druk allemaal.. vind Deck daar ook maar redelijk/irritant.

ja. hierzo.