KRS-One & Buckshot - Survival Skills (2009)

Goed album.
Vind vooral KRS leuk om naar te luisteren. Beats zijn ook goed voor mekaar.

Deze zou bij mij nog best kunnen groeien. En die onzin over Slug.. ben ik het niet mee eens. Hij bewijst juist een hele goed allround rapper te zijn. Hij killt Buckshot en Krs allebei op de heerlijke illmind beat.!

***Tracklist zojuist aangepast en ingestuurd***

nu klopt hij weer

Slug moet gewoon niet weer zo'n plaat lopen vervuilen.

Dat je geen fan bent van Slug is duidelijk maar ik denk dat als deze twee artiesten met hem willen werken en er zoveel mensen er gecharmeerd zijn van zijn stijl dat het geen vervuilen is

op rapreviews krijgt die 10/10...over het algemeen kan ik die site wel volgen kwa rating.
Hier zijn de reacties gemengd...ga het van het weekend beluisteren...ben benieuwd.

10/10 lol. Daar klinkt het allemaal veel te standaard voor. Na wat meer luisterbeurten ben ik wel wat positiever geworden.

Wel als fans van die Boot Camp/Duck Down-sound geen fan zijn van Slug en conscious/emorap.

Robot vind ik eerlijk gezegd niet zo geweldig,
hoop dat de rest van het album een beetje oke is..
Ga er wel vanuit KRS is altijd al goed bezig geweest

tja ik ben fan van beide.. Heb vele releases van duckdown in de kast staan. Net als veel rhymesayers releases. Ben namelijk niet altijd in de Moos voor duckdown en niet altijd voor rhymesayers.. En ik vind dat slug laat zien dat hij goed past op een cd als deZe en dan ook daadwerkelijk iets toevoegd maar das mijn bescheiden mening

-ten eerste vind ik het nice dat het echte Hip Hop is in tegenstelling tot wat er tegenwoordig wordt gemaakt!
-vette collabs is het 2e pluspunt!
-beats zijn wel nice maar kon beter.. maar het kan natuurlijk altijd beter .
-lyrics zijn ook nice maar ik vind KRS-One tekstueel sowieso een grootheid en Buckshot mag er ook wel wezen!

al met al verdient ie in mijn oren 3,5*

Verrassend goed album, zelfs een van mijn favorieten dit jaar. KRS is al jaren minder, maar heeft hier het geluk dat hij perfect af wordt gewisseld door Buckshot. Een vrij goed duo dus. Verder prima beats van een aantal grote namen (zelfs Robot vind ik leuk) en natuurlijk veel grote gastrappers. Gek genoeg vind ik deze nooit de track ''rippen'', maar alles op hetzelfde niveau, wat positief is en voor een constant gevoel zorgt. Slug en Mary J zijn wel wat misplaatst en vind ik hier niet op horen. Maar dit album is een redding, want ik ga eindelijk weer eens 4* geven (de laatste 4 die ik hiervóór gaf dateerde van eind juli ).

En voor de eerste zin in het bericht hiervoor:
: ' )

Ik vind KRS nogal slecht passen bij Buckshot, ze rappen totaal anders vanelkaar en vullen elkaar nooit echt leuk aan.

Ik vind de combinatie wel passen, maar verder heb ik niet heel veel positiefs over voor dit album. Het is allemaal zo afgezaagd, en mijn favoriete rappers zijn het nooit geweest. Magere drie sterretjes.

Het zit wel geweldig in elkaar zeg, alles lijkt te kloppen. KRS en Buckshot rappen daarbij ook gewoon heel leuk.
Mooi geheel.

Ik ga hem denk ik ook verhogen

vind het zelf tog een tegenvallend album.
Het is het net niet.

Helemaal met je eens. Sommigen nummer zijn goed en over het algemeen licht het niet aan de mc's zelf maar aan de zeer slome en trage niet interessante beats. Ik dig de beats van die Ilmind niet echt wack gewoon en teveel van hetzelfde.

Ook de gast bijdrage van Kweli vind ik zwaar ondermaats en ook ongepast met zo'n fijn geknepen stem.

Zo goed dat ik Robot vond om zijn goede boodschap in een nieuw jasje
zo matig vind ik veel van de andere nummers.

KRS-One blijft voor mij wel 1 van de beste mc's ooit maar vind het toch zwak dat hij met zo'n halve album aan komt zetten.

Buckshot vond ik vroeger cool maar hij heeft net als A.G. zijn manier van rappen verandert en vind dat storend overkomen.

Een half album dus.

Wat mij eigenlijk altijd wel verbaast is dat vrijwel elke oldschool mc vrij weinig samen werkt met een goede producer van nu.(Madlib, Exile, Ant of Stoup)

Nee ze willen graag alleen met wanne be Dilla producers werken als Black Milk die vaak net als Kanye het net niet gehalte heeft maar soms met geniale beats komt.

Geef mij maar Stones Throw of Tres Records en zo nog een paar.

En als iemand dat dan al eens doet, volgt de kritiek dat hij niet past bij zo'n producer... (Percee P en Madlib)

Het kan aan mij liggen maar: Black Milk is een goede producer van nu. Het is niet omdat Raffael hem matig vindt, hij er ineens niets meer van bakt. Dus Oldskool MC's die nu nog steeds rappen werken regelmatig samen met goede producers. Denk bijvoorbeeld ook eens aan MF DOOM.

En wat te denken van Marco Polo, ook een prima producer.

Sterker vergeet niet dat Dilla en Madlib al langer bezig zijn. Zo denk ik aan samenwerkingen met The Alkaholiks (Madlib) en The Pharcyde ( J. Dilla) begin jaren negentig.

Marco Polo is wel goed idd en Percee P vind ik zeker wel goed op Madlib sound rappen maar ik vind Illmind en dat soort producers niet echt wat. Ze hebben vaak een val in slaap beat.

Illmind, Black Milk, 9th Wonder en Khrysis zijn wel van die producers die, net als Dilla, meesterlijk kunnen zijn in het maken van beats met van die heerlijk opgepitchte catchy vocal-samples. Als je Dilla goed vindt lijkt het me dat je dat soort beats ook wel kan waarderen. Je kan het Dilla-clonen noemen, maar dat is een compliment. Vind dit rijtje heren ook niet onderdoen voor Dilla als ze op hun best zijn, hoor.

Agree, vindt het ook allemaal net niet. Paar leuke tracks maar teveel saaie momenten.

Ik vind de beats van illmind juist heel vet. Kijk maar naar de track met slug

Nu jullie het erover hebben; de beats van Black Milk, Havoc(leuk ondanks het commerciële randje) en 9th Wonder steken er écht bovenuit. Als zij met z'n drieën alles hadden gedaan was het waarschijnlijk een ruime 4 geworden. Halfje verlaagd.

oh, ik denk er anders over dan de meesten hier, ik vind de productie van ill mind juist wel vet, ik bedoel, de titelsong survival skills heeft ondanks de simpelheid een heerlijke sound. ik vind dat vooral DJ mentplus een heerlijke beat dropt op think of all the things met ook een zeer te waarderen gastbijdrage van K'naan. de twee nummers die productiewijs tegenvielen naar mijn mening waren: One Shot en Robot. Bij One Shot wordt wel een lekker pianosampletje gebruikt maar dat kan ik TOTAAL niet plaatsen op t ritme, het zit er gewoon zo slecht een, ik vind die beat echt lelijk, vooral als ie dan ook nog met die synthesizers komt in het refrein, dat is de enige song die ik soms skip vanwege die vage beat.

Voor de rest vind ik eigenlijk alle productie wel goed genoeg maar vooral Ill Mind is eentje die mij verrast heeft, de beat van clean up crew, sorry hoor, maar ik snap niet hoe je die niet goed kunt vinden, dat is een dikdope beat met een harde vioolsample en tot mijn verbazing vind ik die synthesizers nog goed klinken ook.
en dan We made it, heerlijke beat, elke beat is lekker divers, lijken totaal niet op elkaar, heerlijke beats brengt die kerel.

Coptic brengt toch een van de beste beats op het hele album op Murder 1 met Bounty Killer

Marco Polo zn beatje op Oh Really was ook zeker noemenswaardig, ik ben ook niet minder gewend van marco polo eigenlijk.

op het nummer Connection met Smiff-n-Wessun brengt moss een beetje een simpele beat, maar dat neemt niks weg van t feit dat t een lekkere beat is. simpele piano met een mooie gitaar erdoorheen.

black milk brengt ook vette beats op the way I live en runnin away en ook khrysis lackt niet echt op amazin en hear no evil

Wat ik me eigenlijk vooral afvraag wat die featuring van DJ revolution betekent, die kerel doet de cuts dan? want ik zag em ook al bij n nummer van Bekay maar je hoort geen verses van em, dus zal ie de cuts wel doen had ik uitgevogeld

over het algemeen vind ik dat KRS en Buckshot eigenlijk ELK nummer weer laten zien wie ze zijn, serieus, die vervelen me niet.
Rock zn gastcouplet was ook lekker Rocky, ik verwachtte ook niet minder van em,Talib legt een zwakke verse neer op Oh Really maar t verveelt me nog niet en heb t album al zo'n 15 keer geluisterd (geen grapje), eiglijk vind ik alle gastrappers wel dope hier, ook slug draagt een goed steentje bij aan de song we made it

de combinatie KRS en Buckshot vind ik ook heel goed, de zijn beide totaal anders maar ook weer precies tzelfde, beide zijn ze toch wel oldskool te noemen , buckshot is echt zo'n heerlijke golden age rapper, kan ik echt van genieten en KRS brengt ook weer wat goede verses op de tafel, goede combinatie dus in mijn ogen...

4,5*

[Het lijkt hem niets uit te maken dat hij zichzelf continu herhaalt of dat hij met een album per jaar een gemiddelde haalt dat menigeen eerder afschrikt dan aantrekt. KRS-One houdt van hiphop en vindt dat hij het genre niet alleen veel te bieden heeft, maar dat hij het in zekere zin ook moet beschermen. Al jaren trekt hij fel van leer tegen critici en vooral tegen collega’s, terwijl hij ondertussen zijn kenmerkende filosofieën niet uit het oog verliest. Op het nieuwste Survival Skills werkt hij samen met Black Moon-lid Buckshot, eveneens een rapper van de oude stempel.

Vergeleken met ander werk van KRS is dit album minder fel, belerend of radicaal en dat is wel zo prettig, want die kant van KRS kennen we inmiddels wel. Door de invloed van Buckshot gaat het geluid meer de kant op van rechttoe rechtaan-boombaphiphop, een vanwege de imponerende lijst aan producers gemakkelijk te billijken keuze. Black Milk, Nottz, Havoc, 9th Wonder, Marco Polo, Illmind: het zijn namen die bijzonder vaak opduiken tegenwoordig, en niet zonder reden: het zijn stuk voor stuk mannen die een overwegend donkere en immer harde sound weten te creëren. Verfrissend is het instrumentale gedeelte op Survival Skills hierdoor weliswaar allerminst, vakkundig blijft het wel gedurende het gehele album wel. Black Milk en Illmind brengen het er het verdienstelijkst vanaf, met respectievelijk Runnin' Away en We Made It. Op de eerste track horen we triomfantelijke drums samen met een anonieme baspartij die volledig in dienst staat van het frivole, hoge en onplaatsbare bliepje dat het nummer onderscheidt. Als Immortal Technique vervolgens uitermate fel uit de hoek komt op de hem zo kenmerkende manier, is het duidelijk dat KRS-One en Buckshot hier hun eerste echte wapenfeit te pakken hebben.

Ook We Made It heeft een aangenaam instrumentaal gedeelte. Een orgelloopje wekt door de haast hypnotiserende herhaling een onheilspellend gevoel op, terwijl niet te opvallende keyboardsounds de nodige diepte aanbrengen. Een echte knaller is dit nummer echter niet geworden, grotendeels vanwege Slug: rappend staat de Atmosphere-frontman zoals altijd wel zijn mannetje, maar inhoudelijk klinkt het alsof hij op de verkeerde cd is beland: zijn serieuze verhaal over onder meer een cirkel van stress en zelfhaat had hij beter kunnen bewaren voor het nieuwe Atmosphere-project dan voor Survival Skills, want op deze plaat worden echt serieuze onderwerpen zelden aangesneden.

Op zich geen nadeel, ware het niet dat KRS-One en Buckshot eigenlijk niets te vertellen hebben, en zoals gezegd de beats ook niet origineel zijn. De wisselwerking tussen de twee is gelukkig niet onaardig, sterker nog, de combinatie van KRS’ felle en prominente vocalen tegenover de rustige, soms zelfs wat lome stem van Buckshot pakt verbazend aangenaam uit. Maar er is niets bindends op het album, het lijkt eerder een verzamelaar, mede door het gigantische aanbod aan gasten en producers, en eveneens door de wijdverbreide thematiek. Dan weer gaat het over politiek (hier en daar wel op een tergend laag niveau: “Dude, I’m the king like Martin Luther//You the loser, like Bush..” - KRS-One), dan weer over de huidige hiphopscene, dan weer over de verdiensten van de mannen in kwestie en dan weer over niets in het bijzonder.

Het schommelt heen en weer zonder ergens echt op in te gaan of verrassend te worden. Gelukkig kunnen KRS en Buckshot nog steeds rappen, maar dat is ook het enige wat deze plaat enigszins de moeite waard maakt: want als er op geen enkel gebied iets nieuws wordt gedaan en tegelijkertijd geen bijster hoog niveau wordt gehaald, blijft er weinig reden over te blijven luisteren. De gastartiesten passen zich in de meeste gevallen onzichtbaar aan de boombapsound van de plaat aan, de producers doen waar ze voor gehaald zijn en de rappers zoeken geen nieuwe territoria op. Vermakelijk is, kortom, het beste wat er van het album gemaakt kan worden: niets nieuws, maar ook niets om je voor te schamen. Voor Buckshot zal er dan ook niet veel veranderen na het album, en voor KRS-One al helemaal niet: in relatieve stilte zal deze cd zich bij de immer groeiende rits KRS-cd’s voegen.

Bron

Mooie stuk Thomas !