Go-Go's - Beauty and the Beat (1981)

Vanochtend was bij het spel 'De intro rally' op NPO Radio 2 een kandidaat die koos voor jaren '80 new wave. Ik luisterde extra belangstellend, waarbij me opviel dat de redactie van het programma zich vooral richtte op de synthpop. Maar new wave is zoveel meer. Mijn vorige station Diamond van Spandau Ballet valt daar net zo min onder als dit Beauty and the Beat (mooie titel!) van de Go-Go's.
Klinken bij de Engelsen nog wel eens een toetsen, de Go-Go's zijn voluit een gitaargroep van het lichte soort. Vrolijk, energiek en vaak tweestemmig gezongen. Vreemd dat de groep in Europa nooit zoveel populariteit beleefde, want de liedjes zijn prima, net als de productie van Richard Gottehrer en de opvallende hoes.

Alhoewel... Hoe aardig de nummers ook zijn, er is maar weinig waarvan ik overeind veer. Tegelijkertijd is het nergens matig, laat staan slecht. Liedjes, zanglijnen en productie zitten bij de Californische dames goed in elkaar en energie zit er volop in. Als een punkbandje dat clean is gaan spelen en inderdaad, het eerste begin was door punk geïnspireerd.
Misschien daarom dat mijn favorieten de nét iets pittiger nummers zijn: Tonite, Lust to Love, We Got the Beat, Skidmarks on My Heart en Can't Stop the World. Opvallend hierbij is dat Gina Schock hierbij extra fel haar drumstel geselt.
Voor mij is bijna onbegrijpelijk is dat dit dezelfde Belinda Carlisle is als later van haar solohits; in deze context klinkt ze echt anders, mede door de tweede stemmen van gitariste Charlotte Caffey en slaggitariste Jane Wiedlin. Gezamenlijk maken ze dat de gitaarwave de nodige raakvlakken met powerpop heeft.

In het Verenigd Koninkrijk haalde Our Lips Are Sealed een jaar na verschijning wel in juni 1982 #47. De groep is dan inmiddels op een Britse tournee geweest met Madness.
In de VS echter #20, We Got the Beat (in een eerdere mix, opgenomen voor label Stiff) haalde er #2. Het album werd er een dikke #1, zij het na enige tijd: verschenen in juli '81, belandde het pas in maart 1982 op de eerste plaats van de Billboard Album 200, maar dan wel zes weken lang.

Ik beluister de albums achter mijn afspeellijsten met new wave. Volgende nummer op de lijst is Can Can van skagroep Bad Manners, een liedje dat echter veel ouder is.