The Gathering - Always... (1992)

Gave review, maakt me benieuwd naar de muziek op dit album.

Bedankt
Hij is vrij gemakkelijk te beluisteren via internet, ik ben benieuwd wat je er van vind.

Op zich wel jammer inderdaad. Zeker als je in ogenschouw neemt dat de koerswijzigingen op opvolger The Gathering - Almost a Dance (1994) totaal niet goed uitpakten voor de band. Zeker op vocaal gebied.
Aan de andere kant moet ik toegeven dat de band op Mandylion wel hun eigen sound gevonden had.

Nee, dat tweede album moeten we maar snel vergeten.
Uiteraard vind ik Mandylion wel hun beste album, en ook de opvolgers zijn goed.
En ondanks dat ze op Mandylion wel hun sound hadden gevonden, durfden ze zichzelf wel verder te ontwikkelen.
Nighttime Birds lag nog erg in het verlengde van Mandylion, maar How to Measure a Planet? laat wel weer andere invloeden horen.

Favoriet plaatje van mijn buurjongen in 1992/1993. Ik heb nog een kopietje op een cassettebandje gekregen, destijds. Ik vond het best ok. Zal eens op zoek gaan naar dat bandje.

Of je snort hem op via Spotify.

Vandaag de Remaster van dit album uitgebracht!
Blijft een prachtig debuut van een band die zichzelf telkens weer opnieuw uitvond!

In het kader van 30 jaar 'Mandylion' speelt The Gathering komende zomer op diverse buitenlandse festivals. Voor mij vooral een reden om 'Always...' weer eens op te zetten. En wat een fijne plaat blijft dit toch! Zoveel ideeën samengevoegd in nummers die nog steeds staan als een huis, zoals 'King for a day' en 'Stonegarden' dat overgaat in 'Always...'. Heerlijk!
Voor mij destijds het perfecte vervolg op 'Breeding fear' van Paradise Lost, ook zo'n band die zich is blijven ontwikkelen én risico durft te nemen. Ook al pakt dat niet altijd goed uit.