KISS - Sonic Boom (2009)

Begrijp wat je bedoelt, ik stoor mij er niet aan, hoewel ik een groot Ace-fan ben.

'k Geniet voornamelijk van de classic sound die die solo's mij geven. Vinnie, Mark en Bruce speelden dan weliswaar op een beter van Ace te onderscheiden manier, ik vind deze manier van soleren gewoon erg goed horen bij Kiss. Tikkie hoekig, puntig, aan-uit. Ook in de coupletten en refreinen vind ik het fijn om riffjes te horen die bijna kopieën zijn van riffs uit Strutter, She, God Of Thunder, etc. Wat ik ook gaaf vind is dat er een aantal nummers is waarbij de gitaar bijna volledig uitzoemt, of dat er nog een kort riffje komt.

Let Me Go, RNR is idd op Alive! Súper!

Volgende week wordt trouwens de clip voor Modern Day Delilah opgenomen in het legendarische Cobo Hall in Detroit.

De beste plaat van de laatste 15 jaar betekend niet zo veel, aangezien KISS maar 3 studio albums heeft gemaakt in die periode.

Ik vind Carnival of Souls ook een prima plaat, ik had hem alleen liever in de originele hoes gehad en met booklet. Nu werd hij stilletjes tussen de Reunie en Psycho Circus uitgebracht.

http://assets3.indy.com/photos/131950/show.jpg

Ik ben ook nog een Die-Hard Kiss fan geweest, 30 jaar geleden, van mijn 12de tot bijna aan mijn 15de verjaardag (ja, ik was een laatbloeier, mijn kindertijd heeft lang geduurd). Music from "The Elder" vond ik nog een goed album, en een interessante wending, maar daarna ben ik afgehaakt, want toen begonnen ze weer hetzelfde te spelen dan wat ze bijna een deccenium voor Dynasty al deden.

Ik heb dit album nu een paar keer beluisterd (weliswaar in een barslechte geluidskwaliteit mp3) en wat kan ik zeggen? Oude wijn in nieuwe zakken. Als je je buik nog niet vol hebt van hun eerste albums, zal het wel te pruimen zijn, maar ik vind hier geen meerwaarde. Waar ik veel meer van genoten heb is deze, 15 klassiekers, opnieuw gespeeld en opgenomen met dezelfde bezetting als op dit (Sonic Boom) album. Dit album krijgt veel kritiek, maar als je de huidige Kiss wil horen, met een hedendaagse productie, en ijzersterke nummers, dan raad ik deze honderd maal meer aan dan Sonic Boom, de op dit moment meest overgewaardeerde plaat op MuMe!

was mooi om te zien! Ook goed om te zien dat Ace Frehley er weer een beetje gezond uitziet!

Ik ben het album nu aan het luisteren, ik moet zeggen dat ik érg plezierig verrast ben. Alleen "Never Enough" doet me wel denken aan "Nothin' But A Good Time" van Poison.

Daar ben ik het niet mee eens, ik vind de re-makes fut missen. Een haast klus en de nummers zijn erg traag. Trager dan de originele versies.

Maar pluspunt voor degene die die cd ook willen hebben is dat hij als bonus is toegevoegd bij Sonic Boom.

Ik vind Sonic Boom zeker niet overgewaardeerd, de wereldwijde reacties spreken wat wij betreft boekdelen. Het kan zijn dat dit soort muziek je niet meer kan boeien, dat kan natuurlijk.

Maar Sonic Boom is mijns inziens wel degelijk een hele grote stap terug in de juiste richting, een richting die ze ná Creatures of The Night een beetje kwijt raakte.

Ik was erg skeptisch, zeker omdat de band zo lyrisch was, maar echt... ik zit te genieten! Dit heb ik zo gemist van KISS, gewoon weer lekkere rock & roll. Weer zélf de nummers schrijven en spelen, en weer plezier hebben. En wat me ook heel erg meevalt: het klinkt niet zoals Live To Win, daar was ik wel een beetje bang voor met Paul als producer. Maar deze nummers zullen naadloos in de set passen.

Alleen "I Am An Animal" vind ik tegenvallen. Maar algemeen oordeel:
Wat een fijne CD! Zo mogen ze er nog wel een paar doen!

De plezier spat ervan af! Zoals Gene in Yes I Know (Nobody's Perfect) is fantastisch!

Ik heb alleen de single en samples van andere tracks gehoord en ben daar zeer enthousiast over. Ik kijk uit naar de release

@Von Helsing: Dank voor de VH1 doc link. Erg leuk om te zien. Alleen jammer dat de periode 1981-1995 een beetje wordt afgeraffeld in een paar minuten, maar voor de rest een zeer geslaagde documentaire.

Berichten over downloadlinks verwijderd.

Er is ook een documentaire in de maak over Sean Delaney. Sean is helaas overleden vlak ná zijn interview, zoals in deze sneakpreview te zien is....

- The   S p e e d   S l e d   F i l m s   Den - - 8thgradefilms.com

Zoek naar documentaires en press Sean Delaney.

Naar eigen zeg de man achter KISS, en zoals het filmpje laat zien redelijk destroyed door KISS. Het lijkt de broer van Charles Manson wel btw

off topic

Never Enough klinkt trouwens wel erg veel als een kruising tussen Slide It In (Whitesnake) en Nothing But A Good Time (Poison), maar desalniettemin een puik feel-good nummer van Paul Stanley.

hallo! Leuk om op deze site te zijn

Ik heb gisteravond dit album gedownload, en geluisterd. Het viel me alleszins mee. Elke vergelijking met een van hun klassiekers gaat na mijn mening mank, maar het album bevat een aantal aardige nummers. Stukken beter dan Psycho circus.

Welkom terug derkrijks.

he?

Never Enough is oké, ik moet echter wel steeds denken aan 'Saturday night's allright for fighting' van Elton John/Flotsam & Jetsam in de verses. Dat is trouwens ook een oké nummer, hoor.

De Gene nummers 'rulen bigtime'!

Die link met "Saturday Night's Alright" had ik nog niet gelegd, maar inderdaad, nu je het zegt..

Alle nummers zijn dik in orde alhoewel ik Say Yeah het minste nummer vind. Dit nummer is een beetje een vreemde eend in de bijt, klinkt meer als een leftover van Live To Win.

Maar zoals Towser al zei, het is genieten geblazen met deze gloednieuwe van KISS.

Kiss... Sonic Boom. Kiss nieuwste album na dik 10 jaar. Ik begrijp niet waarom kiss er nu zo lang over doet om een studio album op te nemen. Ik weet niet precies hoe lang kiss er over heeft gedaan om met slechts 11 nummers te komen. Maar eindelijk is ie er dan. Heb de gehele album een paar keer beluisterd en ik moet toch zeggen dat t een redelijk goed album is geworden. Modern Day Delilah vind ik toch wel het beste nummer van deze plaat. Verrassend vind ik toch wel de nummers gezongen door Eric Singer en Tommy Thayer. Ik vind die laatste zelf nog de beste sound hebben. Als deze nummers live worden ingezet (wat ik betwijfel) hoop ik dat ze het qua vocals kunnen volhouden. Als Kiss er weer zo lang over doet om met een opvolger te komen, zal dit nog wel eens het allerlaatste album kunnen zijn. Jammer dat er geen enkele ballad op staat, want het nummer I'm an Animal is toch zonde van de opvulling van de CD. Gene Simmons presteert het toch elke keer weer om een verschrikkelijk bagger nummer op te nemen. Dat de overige 3 heren hiermee instemmen is ongelooflijk, maar waarschijnlijk hebben Eric Singer en Tommy Thayer niks in te brengen. Bij kiss gaat het vooral om de poen (Lees: Gene en Paul) en met deze schijf zullen de nodige dollars dan ook wel weer binnenvloeien. En ook al is een KISS album nog zo slecht, de die hard kiss fans kopen m toch wel. Zelf vind ik het album goed, veel beter dan de CD waarmee Ace Frehley mee op de proppen is gekomen. Gene Simmons is alleen wel zwaar over vertegenwoordigd op deze plaat, doet me denken aan Dynasty.

Gene was juist zwaar ondervertegenwoordigd op Dynasty, met slechts twee songs.

KISS heeft deze plaat in 8 weken geschreven en opgenomen. De reden waarom KISS bijna 11 jaar geen nieuw werk heeft opgenomen ligt in het feit dat Paul Stanley hier geen trek meer in had.

De relatie tussen Gene en Paul stond ook op springen. Paul en Gene waren ook niet meer on speaking terms voor een aantal jaren. Enkel zakelijk en verder zwegen ze tegen elkaar, wat voor spanningen zorgde binnen de band. Wat er zich heeft afgespeeld de laatste jaren weten alleen insiders maar de relatie tussen die twee is inmiddels weer als vanouds en rond kerst vorig jaar besloten de heren weer de studio in te duiken, althans de ideeen onstonden toen.

Alleen, Paul Stanley wilde de regie in handen hebben en hij zou de plaat in zijn eentje gaan produceren en Gene moest voor de verandering eens aanwezig zijn in de studio en ook bij alle opnames de bass ter hand nemen en de KISS koortjes vertegenwoordigen. Kortom, het moest een groepsplaat worden zonder co-writers of producers.

De eerste noten werden geschreven tijdens de Zuid-Amerikaanse tour van dit jaar. In de hotelkamer van Tommy Thayer werden de eerste nummers geschreven, dus ook in groepsverband.

Dat jij I'm an Animal een verschikkelijk Gene nummer vind, is vreemd. Het nummer is namelijk door Paul Stanley gecomponeerd.

Ik vind Sonic Boom zelf een briljante rock plaat en dan met name de nummers van Gene, ik heb hem sinds Rock And Roll Over (1976) niet zo gedreven gehoort en de spelvreugde spat van de plaat af.

Bij de meeste (oude) bands gaat het trouwens om de poen, beetje vervelend dat KISS daar steeds mee geconfronteerd wordt maar nu Neil Young zijn archief aan het opschonen is kan ik je een geheimpje vertellen, het is peperduur, ook voor de poen. De fans nog even een flink bedrag lichter maken voor dat Neil het tijdelijke voor het eeuwige verruilt.

Ik denk dat KISS met deze plaat zeker goede verkopen gaat halen, in met name in Amerika. Mijn verwachtingen zijn dat dit het eerste album wordt die de 1ste plek gaat halen.

Ik vind trouwens de nieuwe Ace Frehley van dezelfde kwaliteit en hij verdient een dikke pluim daar hij ten eerste nu echt nuchter is, zijn plaat bijna in zijn eentje heeft gemaakt in zijn huis en dat Ace werkelijk overal in de media is te zijn in Amerika.

Sterker nog, volgende week zingt hij zelfs het folkslied in een groot footballstadium voor 80.000 toeschouwers. Als dat maar goed gaat met zijn stem.........

Met kwaadwillende honden is het slecht hazen vangen. KISS ontsloeg hun manager die zo hufterig hun nieuwe plaat Sonic Boom lekte. Vriend en vijand worden na 11 jaar verrast. Dat zegt veel over de verdeeldheid die onder fans bestond. Daarom keren ze terug naar de roots van hun geluid. Soms doet het denken aan de comeback AC/DC van vorig jaar. Daarnaast maakten de heren korte metten met hun writers block. Met de vaak vlakke en voorspelbare teksten van Psycho Circus, kon je gewoon geen carrière vlekkeloos eindigen. In de huidige line-up is dat rechtgezet. Tommy Thayer nam het plectrum al over van Ace Frehley en zingt behoorlijk. Paul Stanley kon weer door één deur met Gene Simmons en produceerde. Hoewel het slagwerk wat harder is dan vroeger, spreken de gitaarsolo's boekdelen omtrent de klassieke vibe. Alleen waagt Eric Singer zich hier niet aan een soulvolle ballad à la Peter Criss. Of brengen ze geen track in Vini Poncia stijl. Dat is wel een beetje jammer. Geen risico's, wel een vertrouwde koers. Als toetje staan op de special edition heropnames van oude hits.

Vind 'm inderdaad ook wat stilletjes op de nummers die ik tot nog toe heb gehoord.............

Hij laat zichzelf inderdaad niet horen!!

Dat moet natuurlijk Eric Singer zijn. Per ongeluk de verkeerde naam gebruikt.
Ik heb het toch maar effe aangepast.

Mee eens. Totaal overbodige remakes, die volledig de magie van de originele bezetting missen.

Zou ik dan echt de enige zijn die minder enthousiast over SB is? Ik was al sceptisch toen ik alleen nog maar Modern Day Delilah had gehoord en de hoes had gezien, heb 'm nu een paar keer geluisterd en ik vind echt dat de plaat minder indruk maakt dan die van Ace en ik heb ook zo iets van, na een aantal keren gehoord te hebben, "Oké, dat klonk als de oude Kiss. Wat zal ik nu eens gaan opzetten? Waarna ik toch weer naar Anomaly grijp. Ik heb het idee dat ik SB snel ook weer beu ben.

Een soort van "I 've heard it all before." of zoiets.

Waarom altijd maar Ace en KISS met elkaar vergelijken? Op de verschillende KISS forums lijkt het ook vaak een competitie te worden tussen de twee kampen, terwijl Ace en KISS gewoon nog goed met elkaar op kunnen schieten.

Ik als KISS fan sinds 1979 ben alleen maar erg tevreden met deze twee nieuwe albums. Ik vind Anomaly beregoed en stukken beter dan zijn solo werk uit de jaren '80 en Sonic Boom slaat naadloos aan bij Creatures of The Night, qua het echte KISS geluid. Dit geluid vertroebelde ergens door de jaren heen. Maar nu, anno 2009, hebben ze het weer gevonden en ze schijnen er nog plezier aan te beleven ook.

En welke band die 36 jaat bestaat maakt nog zulke goede muziek? Ik ken ze niet, nee ook AC/DC niet. Sonic Boom veegt de vloer aan met Black Ice.

Je doet het zelf ook Sonic Boom hoeft zich ook niet te meten met Black Ice. Daarvoor staan de bands voldoende op zichzelf.

En om op Stratman70 te reageren; Als KISS deze aanpak niet had gekozen dan was het ook niet goed. Ik denk daarom dat ze vooral niet teveel risico's wilden nemen. En dat is geloof ik ook de reden waarom Eric Singer bijv. geen ballad heeft.