Tom Petty - Wildflowers (1994)

Inmiddels heb ik dit album enkele malen beluisterd en het vormt een ongelooflijk sterk geheel. De herkenbare stem van Tom Petty maar in een muzikale omgeving die rustgevender is dan ik van hem gewend ben. Dit doet niks af aan de nummers die goed in elkaar zitten en wisselen in muziekstijlen zoals rock & blues.

Nog eens goed beluisterd, dit Lynne-loze, eerste Warner-album van Petty. Tom Petty is voor mij een sympathieke rocker, new waver, die uit vaatjes tapt waar ik belangstelling voor heb. Het is wat van The Byrds, Bob Dylan, Neil Young en Elvis Costello. En van zichzelf natuurlijk. Petty heeft het imago van de eeuwig verongelijkte puber. Verliezer op het schoolplein, afgewezen door de meisjes en daaruit destilleert hij een wrang soort, toch wel leuke humor. Op dit album doet hij echt zijn best een stapje verder te gaan. Puurder, meer vanuit zichzelf. Tikje zwaar zelfs, Deels gelukt, mijns inziens.

Het gelukte is samen te vatten met de volgende nummers: Time to move on, You wreck me, It' s good to be a king, Hard on me, To find a friend, Crawling back to You en Wake up time.
Allemaal prachtige songs, helder en indringend opgenomen.

Only a broken heart en Honey Bee zijn dan weer een beetje jammer. Titelsong Wildflowers is wel aardig, maar geen geniaal nummer. Een vol uur speelduur was in de mode in 1994, maar leidde niet direct ook tot betere platen. Het had kernachtiger gekund met pakweg 40 minuten.

Petty gaat dit jaar touren met dit album als setlist. Daarbij komt het album opnieuw uit, met een pak bonustracks waarmee we op een echt dubbelCDalbum komen. Zo moet het ooit bedoeld zijn. Maar nogmaals, het kan ook te veel worden.

Wat is dit een goed album! Een mix van country, folk en rock laat Petty op z'n best zien.
Dit album behoort tot de top 100 van beste albums ooit.
Jammer dat dit album in Nederland zo weinig bekendheid heeft gekregen.

Eigenlijk ben ik Petty en zijn Heartbreakers steeds meer gaan waarderen om het eigen geluid. De vergelijkingen met Neil Young en Bob Dylan begrijp ik niet. Wildflower en the rest geeft heel nauwkeurig weer waartoe de muzikant Petty toe in staat is. Het luistert lekker weg van begin tot eind. De opname kwaliteit van de LP box is uitmuntend. Een regelrechte aanrader voor hen die houden van lekker in het gehoor liggende folk en rock. Heerlijk ook voor in de auto!

Tijdens een ochtendwandeling zijn dit soort platen echt heel fantastisch. Nog niet te veel gezeur aan je hoofd, lomp of woeste geluiden of tekstuele hip-hop legendes waar je toch even je focus bij moet hebben. Nee Petty die eigenlijk gewoon zingt over allerlei normale zaken van de wereld, het luchtige gitaarspel en soms best swingend. Leuk alleen in mijn ogen met vlagen wellicht iéts te langzaam soms. Want in mijn ogen kan deze plaat gewoon niet het waanzinnige debuut evenaren, daar waar voor mijn gevoel toch wel een heel stuk meer nummers op staan die toch meer swingen maar, ook gewoon veel bekender zijn. Tuurlijk is dat wel oneerlijk tegenover dit album, het pakte me gewoon wel wat meer.

Toch is het tekstueel wel aanstekelijk, blijft de plaat behoorlijk goed hangen en had ik ook echt nergens de neiging maar iets anders te willen luisteren. Petty weet je bijzonder goed vast te pakken tijdens deze plaat, en maakt behoorlijk wat indruk. En zoals ik al zei, ik mis dan wel een echte banger zoals plaat één veel kent, nummers als 'Wildflowers', 'You Don't Know How It Feels' en 'Crawling Back to You' staan in ieder geval opgeslagen in mijn lijstjes. Waar ik wel van plan ben vaker naar deze plaat te gaan luisteren, het doet me in ieder geval nog steeds meer dan Petty en the Heartbreakers.