Rameses III - I Could Not Love You More (2009)

Ja!
Schitterend!

ik heb hem op mooi transparant oranje vinyl binnen.

Ik ben heel erg benieuwd, want andere dingen van ze zijn erg mooi.

Voor de geïnteresseerden is er trouwens een stream op de Type Records site waar je het album in zijn geheel kunt beluisteren...

oranje vinyl... C'est plus cool...
Waarschijnlijk is het zo dat tegen de tijd dat ik geld genoeg heb om weer eens een bestelling te doen, het gewoon weer een cd wordt, omdat die oranje dan al weer op is...

Maar het gaat om de muziek en die is supermooi. Ik heb 'm al veel beluisterd en knal er zonder pardon 4,5* tegen aan.

Ik vind al dat kleuren vinyl helemaal niets, ik heb de lp dan ook weer van de hand gedaan en er de cd van gekocht. Verder is het natuurlijk een mooi album, één van mijn favorieten van wat de laatste tijd op type is uitgekomen.

meestal zijn dat ook van die dunne plakjes, komt de kwaliteit toch ook vaak niet ten goede.

dit is juist een zeer goede persing, dus ik weet niet wat voor gezeur dat is.

Het is trouwens onzin, voor degenen die dat dachten, dat 180 gram vinyl beter is dan de standaard. Vaak is dit zelfs niet zo.
Ik ben helaas de links kwijt waar ik deze wijsheid vandaan heb, maar beetje googlaar kan dit terug vinden.

jij mag oranje best mooi vinden hoor, iemand moet die troep toch kopen nietwaar.

Hij ziet er netjes uit, dus ja ik vind dit gezever.
Daarnaast vind ik het echt onzin om dat je het vinyl er niet mooi vindt uitzien deze maar te verruilen voor inferieur geluid van een cd.

Dat mag jij vinden hoor, ik heb gewoon een haat aan dat infantiele kleuren vinyl, zo erg dat ik het ga omruilen voor een cd ja.

Vreemd.

Als er nog meer mensen zijn die van hun translucent orange vinyl af willen, houdt deze kleurenblinde liefhebber zich aanbevolen

en mocht er dan nog eentje over zijn... dan ik!
(cd heb ik en klinkt fantastisch maar gekleurd vinyl gaat er hier altijd wel in)

Nounou... deze krijgt langzaam aan steeds meer de status van Lievelingsplaatje 2009. Had Mountains de eerste helft van het jaar gegijzeld, de tweede helft is voor deze heren.

Deze staat zonder gemor in m'n top 5 van platen in 2009.

Heel die sfeer op deze plaat is zo sereen, zonder wijzende vingers naar wat dan ook.
Hetzelfde gevoel dat je krijgt na twee uur wandelen in een mensloos gebied met enkel is rondom je.
Je gaat alles dan ook als een identiteit zien.
Een verbondenheid met iets wat uiteindelijk in je fantasie bestaat omdat je dat wilt.
Maar het is prettig en waarom zouden we anders doen.
Niemand die een wijzende vinger uitsteekt in dit landschap en nee ... ook niet hier.

Gewoonweg fantastisch!

Het is inderdaad een zeer fijne sfeer en het zit allemaal erg fijn in elkaar, enige wat ik wel jammer vind is dat het totaal geen verandering is met de oudere releases die ik ken.
Maar al met al als je nog niets van ze hebt zeker een album om gewoon te kopen als je niet vies bent van iet wat zoete ambient muziek met folk gitaar invloeden.

No Water, No Moon doet mij een beetje van de grond zweven, echt een heerlijk nummer. Ik schuw zelfs niet het woord "chill" te gebruiken.

Mooie soundscapes, fijne ambient, maar ik word vooralsnog niet van mijn stoel geblazen. Veel nieuws hoor ik niet, erg spannend wordt het nergens. Bij I Could Love You More bijvoorbeeld, wat een erg mooi nummer is, heb ik steeds het idee dat ik naar het outro van een album luister (en dat 10 minuten lang!). Dat gevoel heb ik vaker bij dit album. Hou het voor nu op 3,5*.

+:
mooie soundscapes
fijne ambient
I Could Love You More is mooi nummer

-:
ik word niet van mijn stoel geblazen
veel nieuws hoor ik niet
erg spannend wordt het nergens
I Could Love You More klinkt als een outro van tien minuten

conclusie: 3,5*

---

Volgens mij praat je poep en ben je niet gewend ambient te luisteren.

Flauwe reactie zeg. Ik luister de hele laatste tijd redelijk wat ambient, maar het lijkt me niet nodig om hier mezelf te bewijzen. Mijn reactie is inderdaad wat dubbelzinnig, zo denk ik dan ook over het album. Of de uitslag uiteindelijk positief of negatief uitvalt weet ik nog niet.

Heb tot nog toe in ieder geval wel spannendere ambient geluisterd, m.n. Biosphere, Greg Haines en Max Richter bevallen goed. Ook Deaf Center en (meer pianogeorienteerd:) Richard Skelton, Peter Broderick en Rafael Anton Irrisarri liggen wel in mijn straatje. Van de ambient die meer richting postrock gaat denk ik aan Johann Johannson, of richting electronic Boards of Canada. Ik kon het toch niet laten, heb ik mezelf zo genoeg bewezen?

Edit: over I Could Not Love You More: ik vind het inderdaad een mooi nummer, maar vind tegelijk dat het te weinig ergens heen gaat, vandaar het gevoel dat ik naar een outro van iets luister.

Op bovenstaande quote baseer ik mijn reactie waarop ik het vermoeden heb - was ik stellig, dan zou ik het er mee eens zijn dat het een flauwe reactie was, maar ik was niet stellig - dat jij weinig ambient beluisterd hebt. En de artiesten die je noemt bevestigen mijn vermoeden. M.u.v. Biosphere en Boards Of Canada allemaal artiesten uit de moderne klassieke muziek.

Hmm ik zou Deaf Center met wat duwen en wringen ook nog wel in de ambient hoek durven duwen, maar de rest is inderdaad meer "modern klassiek"

Sowieso ben ik redelijk een nieuweling in deze hoek, maar om meteen mijn mening af te doen als 'jij praat poep' vond ik niet echt fair. Maar goed, nog goede ambient-tips dan?

ik ben het met je eens dat het wel wat meer opbouwend mag, dus hier een paar willekeurig gekozen, maar goede titels: fabio orsi - winterreise, shuttle 358 - frame, thomas koner – nuuk, loscil - plume, scott tuma/mike weiss - taradiddle, fennesz, gas (nah und fern), tim hecker – harmony in ultraviolet, lawrence english – kiri no oto, the dead texan.

Ik ben niet de man van de eufemismen en no offence, maar dat stukje van jou slaat mijns inziens als een tang op een varken. Bovendien ging ik beleefdheidshalve uit van een veronderstelling.

Verder: Pan American, Xela, Wouter van Veldhoven, Mountains, Motion Sickness Of Time Travel, Deathprod, Cordouan, Aidan Baker, Svarte Greiner en wat ik zojuist gehoord heb: de nieuwe van Kreng! Album met veel klassieke invloeden, dus dat kan niet missen en één van de beste albums van dit jaar.

Hoppa, met links en al, ik ben de beroerdste niet.

genoeg goede startpunten genoemd dus ik doe geen toevoeging meer, dat zou meteen te ver gaan denk ik.
Veel ontdekkings plezier, en wellicht welkom in de uithoeken van musicmeter

Ik moet hier nog wat mensen bedanken voor de titels die ze genoemd hebben, zie dat ik dat indertijd vergeten ben te doen... Bij deze: bedankt, hawkins en tuktak!

Daarbij moet ik ook meteen toegeven dat ik nog lang niet alles geluisterd heb, ik heb dan ook geen haast om het genre te ontdekken, je moet zoiets niet forceren. Een aantal albums (die op Spotify stonden) zijn hier al wel gepasseerd. Ik vond Knive van Svarte Greiner wat moeilijk, evenals Harmony in Ultraviolet geloof ik (het is een tijdje terug). Ik heb de hoop overigens nog niet opgegeven, geef me nog een jaartje
Een album van Shuttle358 beviel dan wel weer erg goed; niet het aangeraden frame, maar optimal.lp. Op dit moment komt Endless Summer langs van Fennesz. Vast ook vanwege de titel klinkt het titelnummer meteen al bijzonder fijn.

Verder heb ik vooral deze plaat geluisterd, enerzijds omdat ik hem goedkoop kon krijgen bij Boomkat (samen met wat andere albums van Type, ICNLYM was incl. verzendkosten slechts 5 euro), anderzijds omdat het qua instrumentatie goed aansluit bij de muziek die ik meestal beluister (niet veel 'moeilijke' electronica).
Met name onderweg van of naar werk op de fiets of in de metro heb ik erg van dit album genoten. De zon op mijn gezicht, ogen dicht, verstand op 0, en denken met je oren. Dan blijkt ICNLYM voor mij erg goed te werken, ik heb zelfs het idee dat ik het een beetje begin te begrijpen. Rameses III heeft helemaal niet bedoeld om achtergrondmuziek te maken, in tegenstelling tot wat ik eerst dacht. Dit is muziek die tot in het kleinste detail gehoord wil worden. Je moet er helemaal in kruipen als het ware, tot je geest omringd wordt door de ambient om je heen en iedere beweging in de omtrek als een ontdekking van jezelf wordt ervaren. Het klinkt een beetje vaag, maar dat mag ook bij dit genre (toch?). Hoe dan ook, ik ben er aardig enthousiast over en heb goede hoop op meer ambient-ontdekkingen. Volgens mij ben ik hier nog lang niet klaar mee.

Ik heb er geen verstand van, maar vind het erg mooi.

Ik bevind me op gevaarlijk terrein.

Sinds jaar en dag is dit mijn favoriete album om even wat troostende of rustgevende muziek te horen. Voel je een poosje gelukzalig met deze ambient soundcapes waarin je field recordings hoort afgewisseld met o.a akoestische gitaar, synths en een lap steel gitaar. Op een andere website las ik de beschrijving dat dit pastorale en gewichtloze muziek was, en daar ben ik het helemaal mee eens.
Aanrader en dit verdient wel meer dan twinitg stemmen!

ForWhomThePeteTolls en jordidj1, dit ligt vast in jullie straatje!