Wings - Venus and Mars (1975)

mijn stem
3,66
124 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Capitol

  1. Venus and Mars (1:19)
  2. Rock Show (5:35)
  3. Love in Song (3:02)
  4. You Gave Me the Answer (2:13)
  5. Magneto and Titanium Man (3:16)
  6. Letting Go (4:29)
  7. Venus and Mars [Reprise] (2:05)
  8. Spirits of Ancient Egypt (3:01)
  9. Medicine Jar (3:35)
  10. Call Me Back Again (4:54)
  11. Listen to What the Man Said (4:01)
  12. Treat Her Gently / Lonely Old People (4:21)
  13. Crossroads Theme (0:56)
  14. Junior's Farm * (4:24)
  15. Sally G * (3:41)
  16. Walking in the Park with Eloise * (3:09)
  17. Bridge on the River Suite * (3:11)
  18. My Carnival * (4:00)
  19. Going to New Orleans (My Carnival) * (2:07)
  20. Hey Diddle [Ernie Winfrey Mix] * (3:51)
  21. Let's Love * (2:05)
  22. Soily [From One Hand Clapping] * (3:57)
  23. Baby Face [From One Hand Clapping] * (1:42)
  24. Lunch Box / Odd Sox * (3:55)
  25. 4th of July * (3:49)
  26. Rock Show [Old Version] * (7:09)
  27. Letting Go [Single Edit] * (3:36)
toon 14 bonustracks
totale tijdsduur: 42:47
92 BERICHTEN 1 MENING
zoeken in:
avatar van TEQUILA SUNRISE
3,5
0
Vanavond weer eens herbeluisterd en ik moet zeggen, de plaat begint me wel wat beter te bevallen zonder dat nou direct in mijn beoordeling tot uitdrukking te brengen.
Band On The Run bevalt me bijvoorbeeld gewoon beter, maar een nummer als Letting Go vind ik nu een van de hoogtepunten van de plaat.

avatar van kaztor
4,0
0
rkdev schreef:
Begrijpelijk, maar jammer dat 'Medicine Jar' wordt gezongen door (schrijver) Jimmy McCulloch.


Bovenal ook wrang, als je je bedenkt waar het over handelt.
Drie keer raden welke ex-Wing er in 1979 aan een overdosis heroïne overleed...

avatar van bikkel2
 
0
26 jaar. Niet te geloven eigenlijk.

De jaren 70 was een onvergetelijk muzikaal decenia, maar veel musici gingen ten onder aan de verkeerde middelen:

Janis Joplin, Jimi Hendrix, Jim Morrisson, Paul Kossoff, Danny Whitten, Tim Buckley, Tommy Bolin, Keith Moon, Lowell George, Jimmy McCulloch.... En in 1980 John Bonham.
En vast nog wel wat anderen.

Blijft toch zonde allemaal.

avatar van pmac
4,5
0
Wat mij betreft de meest onderschatte plaat van McCartney. Als er iets op aan te merken valt is het hooguit de iets te gepolijste productie. De nummers zijn erg afwisselend en dik in orde. En zo'n zoetsappig Treat her gently zei hem vergeven.

avatar van musician
4,0
0
Onderschat in welke zin, eigenlijk?
Het album is destijds niet alleen redelijk ontvangen, het heeft ook heel erg goed verkocht.

Het probleem was, dat Venus and Mars Band on the Run moest opvolgen en dan wordt er natuurlijk direct één op één vergeleken.
McCartney koos inderdaad voor een wat luchtigere aanpak in plaats van een Band on the Run 2. Maar aan de kwaliteit van de songs is dat eigenlijk niet te merken.

avatar van devel-hunt
4,5
0
Onderschat is deze plaat inderdaad niet. Werd heel goed ontvangen in de pers, stond aan beide kanten van de oceaan op nr 1 in de hitlijsten en bevatte één wereldhit, listen what the man said. De plaat verkocht zelfs beter dan Band on the run.
Wings was op het moment dat Venus & Mars uitkwam één van de populairste bands van die tijd.
Dus onderschat zal ik het zeker niet noemen.
Misschien met het verlopen van de jaren wat vergeten, zeker in vergelijking met band on the run.

avatar van pmac
4,5
0
Dat bedoel ik ook; onderschat in de zin dat hij in de schaduw van zijn voorganger staat.. Door de jaren heen heeft Band on the run een hogere status bereikt dan Venus and Mars. McCartney speelt zelf relatief weinig live van deze plaat op Venus and Mars met een stukje Rockshow na dan. Ik vind het echter een zeer afwisselende plaat met zeer fraaie nummers . Love in song is bijvoorbeeld een pareltje.

avatar van pmac
4,5
0
ps bestaat er al een geremasterde versie op cd? En klinkt hij frisser dan de lp? IK heb de lp weer eens gedraaid en in vergelijking van met bijvoorbeeld Ram vind ik het eigenlijk jammer dat het geluid zo dichtgesmeerd is. Een typische plaat die nog beter zou kunnen klinken.

avatar van devel-hunt
4,5
0
Macca begint toch steeds meer nummers van Venus and mars live te spelen. Naar Venus and mars/Rock show heeft hij nu ook listen what the man said aan de playlist toegevoegd.
Alleen die stem, de slijt zit er toch behoorlijk op. Wat een verschil met wings over America.

YouTube - Paul McCartney Listen To What The Man Said Live Bonnaroo Manchester TN June 14 2013

avatar van musician
4,0
0
Een opname met een slecht mobieltje vergelijken met een opgefriste cd van Wings over America lijkt mij niet helemaal eerlijk.

Ik zou het vergelijken met Goodevening New York City. Eens kijken wat ze er daar van gemaakt hebben.

Er gaat niets boven eigen vergelijk. En bij zijn laatste twee concerten vond ik weinig met zijn stem aan de hand.

avatar van devel-hunt
4,5
0
Ik vind het al wonderlijk dat een man van 71 nog zo actief en ambitieus is. Dat zijn stem niet meer de soeplease van de McCartney op 33 jarige leeftijd heeft is logisch en kan ook niet anders.
Zijn stem kan er nog best mee door, luister maar naar de nieuwe singel 'new', Maar zo'n goede zanger als vroeger? Nee!

YouTube - Paul and Linda McCartney - Heart Of The Country
YouTube - Paul McCartney - 'Heart Of The Country' - the recording of his 2012 remake

Zoek de verschillen, dat geeft precies het verschil aan.

avatar van lennon
4,0
0
Ik vraag me wel eens af wat er nog aan Beatles songs gemaakt had kunnen worden als je hoort wat George, John en Paul hebben uitgebracht in de jaren 70..

Misschien is het dan ook wel weer zo dat de nieuwe inspiratie er juist was door het uiteenvallen van de Beatles.

We zullen het nooit weten. Ik denk altijd maar dat de 1e solo albums van de heren ook een Beatles album had kunnen zijn... Dat materiaal was toch ook al klaar (in de meeste gevallen) toen ze uit elkaar gingen...

Dit is in ieder geval het zoveelste leuke album op rij van Macca.

avatar van caravelle
4,0
0
Dit ben ik met je eens Lennon. Deze vind ik zelfs superieur aan Band on the run. Ooit blind gekocht voor 15 gulden in 1985. Geen seconde spijt van gehad. Zit in mijn dna deze verrassing want er stond geen enkele hitsingle op. Daar valt ook Listen to what the man said onder. Was hier ooit een hitje en niet meer dan dat. Het springt weer van de hak op de tak deze McCartney en co plaat. De variatie pakt hier goed uit. Sfeervolle topper van deze voormalige Beatle.

avatar van caravelle
4,0
0
Waar blijft de heruitgave eigenlijk ? Zou toch in juni worden uitgebracht ?


avatar van rkdev
4,5
0
Eindelijk , en wat een mooie set gaat het weer worden (net als andere heruitgave 'At The Speed of Sound'). Het valt me nu pas op dat de tracklist hierboven compleet anders is dan de CD en LP die ik heb (en de remaster die gaat komen).
Kan iemand aangeven welke versie voor bovenstaande als basis is genomen dan ?

CD 1 – Remastered Album
1. Venus and Mars
2. Rock Show
3. Love In Song
4. You Gave Me The Answer
5. Magneto and Titanium Man
6. Letting Go
7. Venus and Mars – Reprise
8. Spirits Of Ancient Egypt
9. Medicine Jar
10. Call Me Back Again
11. Listen To What The Man Said
12. Treat Her Gently – Lonely Old People
13. Crossroads

Het is ook logisch het album af te sluiten met 'Crossroads'.

avatar van caravelle
4,0
0
Kijk dat is nu eens goed nieuws. Venus and Mars are alright tonight.

avatar van caravelle
4,0
0
Vandaag verzonden vanaf Venus of Mars naar mijn brievenbusje. De volgende in de serie McCartney archive collection zijn Tug of war en Pipes of peace volgens de bijgevoegde leaflet. Jammer want London town en Back to the egg zijn juist de twee lp's die wel een frisse wasbeurt kunnen gebruiken en voor mij ook veel interessanter zijn. Maar voorlopig hier maar eens van genieten. De nu ook heruitgegeven Wings at the speed of sound laat ik (voorlopig?) links liggen. Die is stukken minder.

 
0
kistenkuif
geplaatst:
Zijne doorluchtigheid zorgde destijds met dit album voor de score bij een verliefdheid. Dat vergeet je niet. Samen met Ram zijn vrolijkste. In vergelijking met het povere geluid van het origineel op vinyl/cd is de luxeversie een duidelijke verbetering. Op de bonusdisc een aardig rijtje, mij onbekende, pretentieloze en daarom amusante tracks.

avatar van erwinz
4,0
0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Wings - Venus & Mars / Wings At The Speed Of Sound, Deluxe Editions - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het is een prachtig stapeltje reissues dat de afgelopen jaren in de serie Paul McCartney Archive Collection is verschenen. Nu is het natuurlijk ook makkelijk scoren met klassiekers als McCartney, Ram en Band On The Run, maar de reissues voegden ook nog wat toe aan de al zo mooie originelen en dat was knap.

Inmiddels is de Archive Collection beland bij platen die onder de naam Wings werden uitgebracht en zijn we terecht gekomen bij twee platen die binnen het oeuvre van Wings over het algemeen worden gerekend tot de mindere goden. Het gaat om Venus & Mars uit 1975 en Wings At The Speed Of Sound uit 1976.

Waar Wings in eerste instantie niet veel meer was dan de begeleidingsband van Paul McCartney, was het in 1976 een band die opereerde op basis van min of meer democratische processen. Hierdoor mochten ook de andere leden van de band songs aandragen voor de platen van de band en een hoofdrol opeisen. Je kunt je nu afvragen waarom je dat zou doen als je een levende legende als Paul McCartney in de gelederen hebt (alsof Barcelona Messi de helft van de tijd op de bank zou zetten of in de verdediging zou opstellen), maar in 1976 was het kennelijk heel normaal.

Het had absoluut effect op de platen van Wings en het is zeker geen positief effect. Linda McCartney had ongetwijfeld haar kwaliteiten, maar songwriting hoorde daar zeker niet bij. Zingen evenmin.

Toen in 1975 Venus & Mars verscheen was het proces van democratisering nog niet helemaal voltooid. De plaat werd feitelijk gemaakt door Paul McCartney en rechterhand Denny Laine, die echt wel wat kon. Ook Linda was van de partij, maar haar bijdrage lijkt op Venus & Mars beperkt.

Ik had Venus & Mars al heel lang niet meer gehoord en had de plaat in het geheugen opgeslagen als een draak van een plaat. Dat blijkt in de praktijk heel erg mee te vallen. Natuurlijk is Venus & Mars niet zo goed als voorgangers Band On The Run en Red Rose Speedway, maar is Venus & Mars een slechte plaat? Nee, zeker niet.

Venus & Mars is een plaat zoals Paul McCartney er zoveel heeft gemaakt tijdens zijn inmiddels al bijna 45 jaar durende solocarrière. Het is een plaat met een aantal schoonheidsfoutjes, een aantal aardig maar niet direct opzienbarende tracks, een aantal echt goede songs en een beperkt aantal tracks die de geniale songwriting skills van Paul McCartney aan het licht brengen. De laatste tracks zouden niet hebben misstaan op de platen van The Beatles, de rest doet niet onder voor de tracks op de betere, maar niet de beste, Paul McCartney soloplaten.

Venus & Mars is een lekker afwisselende plaat die het bijna 40 jaar na dato eigenlijk best aardig doet. Zelfs al McCartney in een wat mindere vorm opereerde schreef hij nog popliedjes zoals die tegenwoordig nauwelijks meer worden gemaakt. Het geheel doet daardoor wat gedateerd aan, maar het klinkt hierdoor ook wel weer lekker. En omdat ik Venus & Mars de afgelopen 39 jaar compleet genegeerd heb, is het voor mij ook een plaat met relatief onbekend 70s werk van Paul McCartney en daarvan wil ik in principe alles ontdekken. Dat geldt vast voor meer lezers van deze BLOG.

Inmiddels komt Venus & Mars voor de zoveelste keer voorbij en begin ik zelfs enthousiast te worden over deze plaat, zeker als McCartney strooit met zijn uit duizenden herkenbare popsongs en deze zoals altijd voorziet van heerlijke baslijnen. Zo zie je maar dat muziekgeschiedenis niet in beton gegoten is.

Wings At The Speed Of Sound is, nog meer dan Venus & Mars, een echte groepsplaat. Niet direct een pré zoals eerder bleek. De plaat leverde twee hits op: Let ‘Em In en Silly Love Songs. Destijds bestempeld als lichtgewicht songs, maar inmiddels vind ik het toch McCartney songs waarvoor de oude meester zich zeker niet hoeft te schamen. Hij heeft ze minder gemaakt.

En zo heeft Wings At The Speed Of Sound meerdere goede momenten, maar ook een aantal tenenkrommende momenten, met name wanneer Linda de vocalen voor haar rekening mag nemen.

De echt goede momenten, She’s My Baby en Beware My Love zijn echt goed (let weer op het geweldige baswerk en de prima zang van McCartrney), terwijl de echt slechte momenten ook echt slecht zijn. Wings At The Speed Of Sound is hierdoor wat minder geschikt voor volledige beluistering of beluistering op de achtergrond, maar is een plaat waar je de goede momenten uit moet pikken.

Het is misschien wel de slechtste plaat die Wings heeft gemaakt, als was Back To The Egg misschien nog wel slechter, maar het blijft werk van McCartney en dat is op één of andere manier altijd de moeite waard.

De luxe edities bevatten een schat aan bonusmateriaal, maar dit is uiteindelijk toch vooral interessant voor de echte fan, maar dat is mijn mening. Dit betekent overigens niet dat er geen parels verstopt zitten tussen alle outtakes en ook de DVD is het bekijken meer dan waard.

Conclusie: zeker niet het beste werk van Wings, maar nog altijd beter dan heel veel andere platen en onmisbaar om de prachtige ontwikkelingen in de archieven van Paul McCartney goed te kunnen volgen. Beide platen staan in de boeken als matige Wings platen, maar Venus & Mars heeft me absoluut aangenaam verrast. Erwin Zijleman

avatar van zaaf
 
0
In tegenstelling tot de andere platen van Macca uit de jaren 70 kende ik het materiaal van deze plaat eerst live, voor ik het in deze vorm hoorde. Middels Wings over America idd.

En dat bleek, en blijkt nog steeds, een invalshoek die niet goed uitpakt. De nummers zoals ze hier klinken, ook na de geweldige voorganger, klinken wat te mat. Op de live-plaat spetteren ze meer, en komen ze, naar mijn smaak (jawel) beter uit de verf.

Tuurlijk is het materiaal grotendeels erg goed, maar het is me te kabbelend geproduceerd/gearrangeerd. Dat geldt zelfs ook voor topsong Letting Go.

Jammer, dat kan met de opgenomen partijen niet gered worden volgens mij. Dus: gemiste kans.

avatar van caravelle
4,0
0
Beetje eens met zaaf. Mischien iets te geproduceerd maar het zet wel een lekkere sfeer neer. Wel jammer dat de drums ver weg klinken in Rock show en Letting go is wel een vreselijke geluidsbrei. Dat harpje op Treat her gently had ook weggelaten kunnen worden. Blijft er nog genoeg over om van te genieten zoals Call me back again ( beetje gezongen in de stijl van Why don't we do it in the road). Wat een zanger. M and T man vind ik ook echt geweldig. Drums en solo gitaar echt top. You gave me the answer is de Honey pie van deze lp maar erg leuk gedaan. Zoiets als Queen opnam voor ANATO in hetzelfde jaar (Seaside rendevouz). Ook goed gedaan trouwens. Lonely old people is dan weer een eigentijdse When I am 64. Rock show is dan weer Back in the USSR. He begint dit niet op een McCartney White album te lijken ? Zoek alle overeenkomsten. Stuur u antwoord naar Ronflonflon postbus 6 1200AA in Hilversum (bij Bussum). Mag ook gewoon op dit forum.

avatar van kaztor
4,0
0
Door m'n schatje verrast met de alle-pannen-van-het-dak-editie, een heus kloek boekwerk met een schat aan extra's waar nog net de mastertapes zelf niet bij zitten. Moet ook gezegd dat de bonusdisc haast net zo geslaagd is als het album zelf.

De Nashville-vakantie (Junior's Farm/Sally G.) komt ook uitgebreid aan bod alsook de opvolgende tournee. De dvd zal ik dit weekeinde maar eens bestuderen.

avatar van kaztor
4,0
0
Aan de dvd te zien wisten ze de weg naar de groene bladeren wel te vinden (zie bv. clipje van de opnames van My Carnival). Het is verder ook opvallend hoe democratie hoogtij leek te vieren in deze fase, hoewel drummer Joe English al snel weer was vertrokken. Al met al een uitstekende box.

Via een koopje op Ebay krijg ik binnenkort ook de superdeluxen van McCartney 1, 2, Ram en BotR binnen!

avatar van Misterfool
3,5
0
Deze Venus and Mars vind ik een beetje moeilijk te beoordelen. Aan de ene kant maakt Paul ook op dit album weer sterke popmuziek, zowel pakkend als goed uitgevoerd. Desondanks vind ik het een klein beetje een grijze muizen plaat. Het luistert lekker weg, maar laat ook niet echt een indruk achter. Magneto and Titanium Man vind ik nog het leukste nummer hier, door dat orgeltje . Deze plaat moet ik over een tijdje maar eens een herkansing gunnen.

avatar van Stijn_Slayer
4,0
0
Mee eens, heel aardig luistervoer en af en toe vindt 'ie z'n weg naar de platenspeler. Echter geen klassieker die een onuitwisbare indruk achterlaat.

3,5
0
Goh, wat ben je deze keer mild, Stijn! Zelf vind ik vooral Listen To What the Man Said en You Gave Me The Answer erg de moeite waard, maar het album als geheel maakte destijds niet zo'n grote indruk op me, in tegenstelling tot Band on the Run van twee jaar eerder dat imo in zijn geheel erg sterk was. Maar ik heb beide albums al jaren niet meer beluisterd, dus ken op dit moment maar geen sterren toe.

avatar van lennon
4,0
0
Ik verhoog met een halfje naar 4 sterren.

Deze plaat staat eigenlijk gewoon als een huis

avatar van teus
4,0
0
lennon schreef:
Ik verhoog met een halfje naar 4 sterren.

Deze plaat staat eigenlijk gewoon als een huis

Ja en Nee (niet)met je eens
Ja... de 4*,ook bij mij een 8 waard
Nee.. als een huis ook weer niet,vind Treat Her Gently / Lonely Old People een matige song
Call Me Back Again kan er nog net mee door
Wel goed..de song en Vocalbijdrage van Denny Laine (Spirits of Ancient Egypt)
De Jimmy McCulloch, Colin Allen compositie (Medicine Jar) mag er trouwens ook best wezen

Voor mij wel iets minder dan Band On The Run en wel wat meer dan b,v London Town
Wat Wings betreft Venus And Mars het laatste album dat een ruim voldoende verdient
Favoriete Tracks..Venus & Mars(+Reprise) / Rock Show / Letting Go / Listen to What the Man Said / Love In Song

avatar van teus
4,0
0
rkdev schreef:
Eindelijk , en wat een mooie set gaat het weer worden (net als andere heruitgave 'At The Speed of Sound'). Het valt me nu pas op dat de tracklist hierboven compleet anders is dan de CD en LP die ik heb (en de remaster die gaat komen).
Kan iemand aangeven welke versie voor bovenstaande als basis is genomen dan ?

CD 1 – Remastered Album
1. Venus and Mars
2. Rock Show
3. Love In Song
4. You Gave Me The Answer
5. Magneto and Titanium Man
6. Letting Go
7. Venus and Mars – Reprise
8. Spirits Of Ancient Egypt
9. Medicine Jar
10. Call Me Back Again
11. Listen To What The Man Said
12. Treat Her Gently – Lonely Old People
13. Crossroads


Volgorde in jou bericht is de juiste (LP albumrelease 1975) mss weet een MM lid wat de volgorde hier op de site voorstelt

avatar van iggy
4,0
0
Eigenlijk draai ik deze hoogst zelden. Geen idee waarom. Want er is weinig op aan te merken. Een plaat die vol staat met prima nummers. Plus dat ik de gitaar solo's erg kan waarderen. Mooi en helder gespeeld.
Toch maar eens vaker draaien in de toekomst !

 
0
Hoorde vroeger liever Wings dan de Beatles.
De hits zijn leuk en soms heel goed, Band on the run vind ik wel een goede lp. Deze vind ik helemaal niets, rock achtig gaat hem niet goed af, Listen to what the man said is wel een prachtig nummer.
Nee die had ie veel beter kunnen doen (:

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.