Fashawn - Boy Meets World (2009)

Wow wat kan ik zeggen... Heb dit album twee maanden zonder verwachtingen gedownload en ... Ik kan het gewoon niet anders zeggen dit is wat mij betreft het hip hop album van het jaar ! Niet dat Fashawn zo meesterlijk rapt. Hij is gewoon goed, en net als westerveld doet hij me wat aan Lupe denken. Samsonite Man deed me ook denken aan Paris/Tokyo van Lupe. En laat dat nou net mijn favoriete track op The Cool zijn. Fashawn is net als lupe geen super talent maar wel een erg verfrissende rapper in deze sombere met commercie doorspekte periode in de hip hop. Hij heeft een aangename flow en stemgeluid en ook tekstueel kan deze jongen vrij clever uit de hoek komen.

Het belangrijkste en indrukwekkendste aan dit album is echter de productie. Ik wist dat Exile een goeie producer was maar wat hij op dit album laat zien is erg sterk. Ik heb vernomen dat hij elke track geproduced heeft, hetgeen erg sterk is. Ik denk dat dit eigenlijk net de kracht van het album is. Exile heeft er een mooi geheel van gemaakt, een cd die ik in mijn auto geregeld van voor naar achter beluister zonder ook maar 1 track te skippen. Dat alle beats van de hand van 1 producer komen kan soms echter leiden tot eentonigheid, dit is hier zeker niet het geval imo. Er zit genoeg afwisseling in de beats die toch op de een of andere manier mooi samenpassen en mooi in elkaar over gaan.

Ik zeg het nog eens en met twee weken te gaan in 2009 voor het eerst luid op. Dit is voor mij HET hip hop album van het jaar. Het is net beter dan Felt of diamond district imo... Enige reden dat ik het geen 5 geef is omdat er in mijn ogen nog geen tien albums uit de geschiedenis deze rating zouden mogen krijgen. Misschien binnen 5 jaar...

'Kerosine flow, melt microphone cables...' DAMN ownage

Wale, Kid Cudi en Fashawn: alle drie de heren hebben meerdere dingen met elkaar gemeen. Naast het feit dat het hier om talentvolle, populaire rappers gaat, werken ze dit jaar ook nog eens samen met enkele gerespecteerde artiesten binnen de scene. Zo maakte Wale nummers met Mark Ronson, 9th Wonder en Pharrel, gaat Kid Cudi om met Common, Talib Kweli en Kanye West en zit Fashawn in het ‘Evidence-kamp’. Wale en Kid Cudi konden op positieve recensies rekenen, en derhalve zijn de verwachting voor Fashawn ook hooggespannen.

Voor Fashawn begon het ongeveer met de single Our Way (die ook te vinden is op zijn nieuwe album Boy Meets World) die eind 2008 opgenomen is. Op de track gaat hij de samenwerking aan met stadsgenoot (LA) Evidence en voorziet Exile de heren van een voortreffelijke oldschoolbeat. De clip is doeltreffend en laat het normale leven voor een hiphopper in LA zien: het bezoeken van een platenzaak - op zoek naar vinyl -, het spinnen van de lp’s, het spuiten van graffiti en het zitten op een stoep genietend van de boombox. Beide heren wisselen verzen uit over het opgroeien in de stad en zorgen zo voor een mooie ode aan “The City of Angels”.

Fashawn zit niet stil: nog voor Boy Meets World verscheen nam hij de tijd om samen met Evidence te toeren en bezocht hij Amsterdam. Dat leverde de toepasselijke track Amsterdam op en daarnaast belande Fashawn en Evidence in de 101Barz-studio van Rotjoch om een freestyle achter te laten.

Op het geheel door Exile geproduceerde album rapt Fashawn op een boeiende en luchtige manier over zijn nog relatief jonge leven. Wat het extra leuk maakt is dat hij zijn raps op een levenslustige manier verpakt heeft; het plezier waarmee hij achter de microfoon staat is goed voelbaar. Dat maakt Boy Meets World in eerste instantie alleen al een prettig album. Overigens moeten er geen hoog poëtische teksten van de jongeman verwacht worden: belangrijker is de oprechtheid waarmee de coupletten gerapt worden. Daarnaast vermaken zinnen als: “Kids uses to make fun of my clothes//so one of them got punched in the nose//Kind of like I was forced to be ruff//Life as a shorty shouldn’t been so rough” (Life As A Shorty) wel degelijk.

Waar Fashawn zich etaleert als een voornamelijk onbezorgde dromer - die meer dan prima uit de voeten kan met een microfoon - verzorgt de ervaren Exile de voornamelijk ouderwets gezellige beats. Dit betekent dat er de nodige pianoloopjes, scratches en ongepolijste soulsamples te vinden zijn op het album. Naast het eerder genoemde Our Way, is Why een productioneel hoogtepunt. De samples van een strijker en een vrouwenstem matchen prima en geven een perfecte huiskamersfeer. Op dergelijke kalme beats, komt Fashawn ook nog eens perfect tot zijn recht. Op een uiterst rustige manier dit keer stelt hij zichzelf vragen over het leven en zijn soms zware verleden: wederom gaat dit niet gepaard met briljante zinsconstructies, maar is het de eenvoud die zo doeltreffend werkt.

De hoogtepunten op Boy Meets World volgen elkaar in rap tempo op. Ook Samsonite Man is geen uitzondering; dit keer is het met name het passende en goed gesamplede refrein dat van meerwaarde is. Dit refrein - dat ooit door de folk/rootsgroep The Waifs bedacht is - vat de inhoud van het nummer goed samen: “Cause when that rooster crows at the break of dawn//look out your window honey, i'll be gone//You’re the reason I'm traveling home, but don't think twice 'cause it's alright.” Samen met Blu rapt Fashawn dus over het rondtrekken over de wereld, genietend van de vrijheid en op zoek naar het avontuur.

Toch kent Boy Meets World nog wat verbeterpunten. Zo kakt het naar het einde toe een klein beetje in (het album kent met vijfenzestig minuten een net wat te lange speelduur) en vallen de laatste tracks derhalve wat in het niet bij de absolute toptracks van deze plaat. Eén uitzondering is de titeltrack en tevens de afsluiter. Dit keer rapt Fashawn op een manier waar je pas echt kippenvel van krijgt, ook al doet hij het zonder al te veel poespas. Hij is niet bang om zijn ziel bloot te leggen. Door zijn persoonlijke verhaal ook dit keer op een rustige manier te vertellen zorgt hij voor een intieme sfeer.

Boy Meets World is een uitstekend debuut voor Fashawn. Dat het naar het einde toe wat minder wordt is jammer, maar dat is de jonge rapper snel vergeven. Voor het grootste gedeelte laat Fashawn horen een energieke, levenslustige rapper te zijn maar hij schroomt er ook niet voor om persoonlijk te worden en op een intieme manier te rappen. Boy Meets World is het verhaal van een jongen die een man is geworden.

Natuurlijk ook te lezen op Hiphopleeft.

Prachtig album. Na een paar keer luisterne kan ik denk ik al zeggen dat dit een van mijn favorieten van 2009 is. Mooi samplewerk ook van Exile. Een stukje uit When She Calls komt me heel erg bekend voor maar ik zou niet weten waarvan.

Vind Father hier toch een van de best tracks, die beat van Exile is heerlijk.

It could be mid July and I feel like raining
Any day of the year I shed a tear Poppa amazing
one drop could flood the block there's no one greater
and that's why I live in the sky

Uitermate zwak album, vooral de producties van Exile vallen erg tegen (met name de beats zijn matig). Ook ben ik niet overtuigd van de rapper Fashawn. Maar zo te zien ben ik de enige????! Geen enkel nummer pakt mij in, al moet ik zeggen dat Our Way en The Ecology wel goed zijn. Gezien de enthousiaste reacties hier op MM had ik hier echt meer van verwacht. 2*.

Wtf je bent allicht de eerste die ik dit hoor zeggen. Uitermate zwak ? Luister je af en toe wat hip hop, kan dat dit je ding niet is maar de producties zijn toch zeker niet slapjes of oppervlakkig ofzo. Geen enkel nummer pakt je? Moet dat dan altijd? Emo

Die zit.

Owk ik zie het al zeer specifieke smaak. Felt 2.5 , colucci era 1.5. Jij gaat voor de echt rauwe rap, owk jouw goed recht uiteraard, beetje vreemd wel dat je dan Skyzoo wel een 4 geeft maarja zeer specifieke smaak dus... Maar die albums minder dan de helft geven, betekent een onvoldoende en dus ondermaatse muziek, een beetje te hard oordeel maarja jij bent inderdaad de enige dus het maakt voor het gemiddelde niet veel uit

Het gaat hier over de muziek van Fashawn, niet over het stemgedrag van hiphopmaster. Als je zo gefrustreerd (lees: emotioneel) geraakt als anderen een ander cijfer geven, dan blijf je beter weg.

Inhoudelijk ben ik het niet eens met hiphopmaster. Vond dit zelfs één van de betere albums van 2009.

Wie de hell is er gefrustreerd en laat staan emotioneel? Omwille van een rating van een album? Ik zou zeggen als het nou mijn eigen album was... Dan zou je het frustratie of emotie kunnen noemen, nu vind ik het gewoon kort door de bocht. Ik stel alleen vast dat zijn cijfer nogal erg laag uitvalt tov het gemiddelde... Ik luister ook pakweg niet naar de muziek van Neil Young ofzo, omdat dat soort muziek me niet echt ligt, ma dan ga ik ook niet snel paar keer een album luisteren en een 2 geven en het uitermate zwakke muziek noemen... Ik zei emo deels voor de grap en deels omdat ik niet vind dat muziek altijd op je emoties moet inspelen, kan gewoon ook eens een fijn deuntje zijn niet dan?

Nu jah typisch voor een Antwerpenaar om zich na amper een half jaar al zo thuis te voelen op een forum dat hij andere mensen gaat zeggen dat ze beter weg blijven... Een forum is er toch voor discussie ? Anders kan je net zo goed gewoon een recensie in een krant lezen niet ? Ik vond het gewoon wat flauw om dergelijk laag cijfer te geven maarja tis maar een mening hé

Foei!
Altijd weer die dekselse Antwerpenaren.

Mooi is dat he, dat sommige mensen meteen zo reageren als er 'afwijkend' wordt gestemd.

@ thgryda: heel bijzonder om mijn rating van Skyzoo te koppelen aan die van Felt en Colucci Era?!?! Ik luister, beoordeel en vind Fashawn en eerder genoemde albums inderdaad ondermaats. Muziek is emotie! En bij geen enkel nummer op Boy Meets World heb ik het gevoel van 'tering, dit is lekker zeg'.
En om dan maar te spreken van een zeer specifieke smaak gaat me ook net iets te ver. Daarnaast is jouw conclusie dat ik puur voor de rauwe rap ga is nergens op gebaseerd. Ik luister al zo'n reeds 21 jaar hiphop en heb veel verschillende stijlen voorbij horen komen. Redelijk breed georiënteerd zou ik zo zeggen.

Maar het gebeurt wel vaker hoor dat ik het niet eens ben met bepaalde meningen en ratings, dat zorgt meestal wel voor leuke discussies. Maar dan moeten mensen wel normaal reageren op berichten en niet zoals jij nu doet! Ik zou bijna zeggen: EMO!

Thgryda is zich wel mooi belachelijk aan het maken de laatste tijd. Eerst bij Felt de grootste onzin plaatsen m.b.t. een lage stem die hij vervolgens op een belachelijke manier gaat analyseren, en vervolgens doet hij dit fijntjes over bij Fashawn. En dat hij na deze gefrustreerde huilberichten ook nog eens iemand die een doodnormale mening heeft (en ook nog eens een zeer ervaren luisteraar is, maar dit terzijde) emo noemt is al helemaal de kers op de taart, en een extra kers voor het feit dat we allemaal met een simpele klik kunnen zien dat deze man wel lekker 0,5'jes uitdeelt aan 50 Cent en co.

Wow. Bitchfight in da hizhouse!

Ik probeerde het nog te stoken, maar tevergeefs.
Dit eindigt met een sissurrrrrp.

Zoals zo vaak.

Thgryda: stel jezelf niet zo aan. Jouw standpunt is: 'mijn mening is de enige juiste.' Je doet niet eens de moeite om de argumenten die hiphopmaster geeft te begrijpen, je gunt hem gewoonweg geen eigen mening. Het woord 'discussie' is voor jou een excuus om je frustraties af te reageren. Als je het niet aankan om op een normale manier te reageren, reageer dan helemaal niet.

Op de positieve noot, de video van Life as a Shorty geeft wel echt perfect de sfeer van die track aan. Maar dit album blijft voor mij toch vooral dope vanwege de beats.

Lol nogmaals emo was maar een grapje en ik denk helemaal ook niet dat mijn standpunt het juiste is... Jij zal wel slimmer als mij zijn dan als jij mijn analyses belachelijk vindt, en een ervaren luisteraar waar slaat dat op in godsnaam? Omdat je hier nog maar pas bent kan je geen ervaren luisteraar zijn, ik zal mijn comments verwijderen want deze discussie is zinloos.

Hou het er maar op dat hij dit op de een of andere manier echt ondermaats vindt en dat hij er zijn argumenten voor heeft... Al ga ik er niet mee akkoord.

Dat ik een 0.5 geef aan 50 album is omdat ik het enkele keren heb geluisterd en het echt heel erg slecht vond... Maarja maakt niet uit, ik ben geen ervaren luisteraar

Touché, het is al goed , jij hebt jouw mening en ik de mijne. Het was gewoon een wat impuslieve reactie omdat ik het er (helemaal) niet mee eens was, geef ik wel toe. Ik vond en vind nog steeds de term ondermaats niet van toepassing aangezien dat onder het gemiddelde betekent... Veel mensen opeens betrokken wel wow, is cool laat maar vallen...

Wat skyzoo betreft, had ik verwacht dat je dan ook een lager cijfer zou geven, omdat daar het toch ook niet gaat om super emotionele muziek... Verschilt wel wat van dit album dat wel maar toch niet meteen 180° vind ik. Smaken verschillen dus blijkbaar, en das misschien maar goed ook...

-Ondermaats betekent in die context 'zwak'. Dat woord heeft niets met een gemiddelde te maken. Het wordt dus correct gebruikt.

-Jij verdacht Hiphopmaster ervan dit album maar heel vluchtig te hebben beluisterd. Waarop MJ_DA_MAN zei dat Hiphopmaster een ervaren luisteraar is en dus helemaal niet zo te werk gaat. Niemand noemde je een onervaren luisteraar of insinueerde iets dergelijks.


-Kijk, dit is de juiste instelling. Geen vijandigheid omdat je het oneens bent, maar begrijpen dat meningen verschillend kunnen zijn. Het siert je ook dat je toegeeft dat je reactie impulsief was.

Ben jij hier soms op een vredesmissie?

Bwa vredesmissie het was maar een discussie, verbaal en bovendien over het internet, dus echt oorlog was het in mijn ogen toch niet Maar inderdaad discussie gesloten wat mij betreft... Kunnen we eindelijk doorgaan met nieuwe releases te reviewen...

Klein puntje van discussie: in mijn ogen heeft ondermaats echt wel alles te maken met het gemiddelde. Niet het gemiddelde dat gegeven wordt op dit forum per se maar wel onder het gemiddelde kwalitatief gezien tov andere releases... Onder de maat --> Letterlijke vertaling = onder het gemiddelde, de standaard... Maar is zijn persoonlijke mening dus daar gaan we het niet opnieuw over hebben

Aan Jurrien, inderdaad een vette clip. Die van our way vond ik ook perfect de sfeer weergeven van dat nummer. Grimey LA style ook de clip van de intro is sterk gemaakt, die van sunny CA is misschien wat te chliché...

Ik ben Jezus Christus van Internet. Die van Nazareth is écht achterhaald.

Thgryda: de betekenis van het woord 'ondermaats' ligt vast en is te vinden in een woordenboek. Het woord betekent letterlijk: 'beneden de vastgestelde maat' en dat is niet noodzakelijk het gemiddelde. Hoe dan ook werd het gezien de context gebruikt in de betekenis van zwak. Heel belangrijk is het allemaal niet.

Nazareth ligt bij u in de buurt of vergis ik me en ligt da meer tegen Brussel ?

Goeie morgen, jij hebt echt GEEN gevoel voor humor.

Ik wou ook niet grappig zijn, de reply was inderdaad lame maar het grapje jezus van internet vond ik ook maar vaag... Maar jah altijd handig als je uit 1 zin kan concluderen of iemand al dan niet een gevoel voor humor heeft... En dan nog iedereen heeft gevoel voor humor, misschien niet hetzelfde gevoel als andere maar daarom nog niet geen gevoel... Maarja

Objection.
Jij hebt gewoon geen gevoel voor humor dat zie ik gewoon.

4 Sterren voor dit prachtige album! Na het album van Sene & Blu vind ik dit het beste album van vorig jaar! Mijn favorieten zijn When She Calls, Life As A Shorty en Samsonite Man.