Kent - Röd (2009)

En ja hoor, daar gaat-ie: terug van het concert en ik kan niet anders dan het laatste resterende halfje waardering voor deze plaat er tegenaan gooien. Een, uiteindelijk, volledig verdiende 5-sterren plaat wederom. Man man man, was wat het allemaal weer goed live. Hoogtepunten voor mij persoonlijk "Dom Andra" en "FF", maar wat waren de nummers van Röd ook goed en wat kwamen ze fantastisch uit de (rode) verf!!!
Een beukend Sjukhus (wat een goede bas zit daar eigenlijk in), meeschreeuwen met Vals För Satan, hartritmeproblemen door de beat bij Töntarna, Idioter dat ondanks de bliepjes op de plaat live als een paal boven water blijft staan, en natuurlijk de start van het concert met Taxmannen (gevolgd door Palace & Main): Zege binnen, punten gepakt, gewonnen avond. Hulde!!!

Eh... ja dat wou ik ook net zeggen

Een nieuwe Kent op mijn Mp3, gaat deze saaie (zondag) werkdag een stuk beter maken... ze hebben nog nooit een cd gemaakt die tegenviel.

30 juni... dan schijnt de zon pas echt

Gaaf! Lekker snel weer een opvolger.

OEEEEEEE!!!! Spannend!!!!!!!! En wat een geweldige verrassing!!!!! Ik had wel verwacht dat er weer een ep-tje aan zat te komen (omdat ze bij de Röd-singels geen B-kanten hebben uitgegeven, alleen maar remixen), maar dit had ik nooit durven dromen!!!! Kijken of ze met zo weinig tijd toch weer een 5-sterren product gaan afleveren!!!!

Wat een stoer nummer is dat Taxmannen toch. Lijkt me inderdaad een hele geslaagde opener voor een Kent-concert.

Zeker als je direct voor de speakers staat.

Mijn eerste kennismaking met Kent. Net als bij andere belangrijke momenten in de geschiedenis: ik weet nog waar ik was. Niet dat dit een heel erg historisch moment is voor de mensheid, maar voor mij persoonlijk wel.
Goed, ik was dus op kantoor tijdens mijn afstudeerstage in Zweden. Had over Kent gelezen, nieuwsgierig geworden, album gedownload, en pfff...dat intro. Raar. Dat had ik niet verwacht, maar het maakte wel nieuwsgierig. Langzamerhand ging het kerkgezang over in Taxmannen. Moest vanwege de titel aan de Beatles denken, maar dit was echt andere koek. Veel bliepjes en een beat die onder het hele nummer door doordreunde, en dan die mooie overgang naar Krossa Allt.

Ik was verkocht.

In Sjukhus die referentie naar mensen die in prullenbakken naar lege statiegeldflessen zochten. In dit nummer zijn het dode surfers, maar ik zag levende mensen elke dag om me heen hetzelfde doen. Plus...de baslijn in dit nummer. Dat viel me later pas op, maar het deed me denken aan de golven die het strand oprollen waarna het water weer terugstroomt richting zee. Het zal aan mij liggen, maar het past wel precies bij de dode surfers.
Kent weet Ensamheten zo goed te laten klinken dat je er bijna naar gaat verlangen om eenzaam te zijn. Een mooi melodielijntje in Töntarna...en dan is het album alweer bijna afgelopen.
Bij de eerste kennismaking met Det Finns Inga Ord was ik hevig onder de indruk, maar later bleek dat Kent veel betere albumafsluiters heeft gemaakt. Mannen i den Vita Hatten, 747, Ensammast I Sverige...stukken beter dan dit.

Na deze kennismaking ben ik snel meer albums van Kent gaan luisteren. Veel bleken beter dan dit album, en de muziek bleek vaak anders dan ik had verwacht op basis van Röd. Dit album drijft vooral op een beat met electronica eroverheen. De toon is (ogenschijnlijk) wat optimistischer dan ik inmiddels van Kent gewend ben. Maar toch een prima album.

4.0*.

Na een dik jaar dat ik dit album ken eindelijk dit album voor een mooie prijs gekocht.
Kunnen de mp3's eindelijk weg


Dat had ik destijds ook. Maar tegenwoordig vind ik die intro uitstekend bij dit album passen.

Ik ga ze zo voor de eerste keet luisteren

Een chronologische review van Kent albums, met nieuwe indrukken & favorieten...
En dan zitten we aan beest nummer 2: Röd. Het is net geen Du & Jag Döden, en daardoor lijkt het wat minder (is het eigenlijk ook), maar het is een fantastisch album.

Met een compleet vreemde opener, die geweldige intro van Taxmannen, de hitpoprocksongs krossa allt en hjärta (viva la vida van coldplay met ballen), het fantastische duo Sjukhus en Vals for satan (twee keer met zon schitterende onderlaag-beat), het vreemde idioter, dan een simpel maar wel pakkend en ook verrassend svarte linjer, electrorock Ensamheten, het hoekige Töntarna, en dan de hemelse pracht van Det Finns Inga Ord. Ik weet niet waar ongeveer in het laatste nummer, maar het is tegen het einde, wanneer plots het nummer nog echt losbarst, da's gewoon zo geweldig goed.

En echt een album dat je best als geheel beluisterd, dit is er eentje waar echt het geheel groter is dan de som der delen.

Hoewel het bijna tien jaar geleden is dat iemand iets bij dit album heeft geschreven, blijft dit een topper.

Topper..?? Beste plaat ooit gemaakt! Op Mellon Collie na. Zo, dat is er uit. Ik kan het ook niet helemaal duiden. Alles klopt gewoon. Composities van topkwaliteit. Hoorbaar een plaat waarbij ze zelf zoiets hadden van "ok, we gaan doen wat we zelf tof vinden en laten zien wat we waard zijn". Ze hebben echt hun nek uitgestoken. De gedrevenheid spat er van af. Teksten lijken ook dieper te gaan -ondanks de discoklanken hier en daar. Iemand ooit wel eens Töntarna op de koptelefoon geluisterd? Volgens mij lopen daar wel 12 melodielijnen feilloos door elkaar heen. Ik zou verder kunnen gaan met superlatieven, maar volgens mij is het idee duidelijk zo ....