Kent - Röd (2009)

Ere wie ere toekomt: SirNoodle die ondergetekende heeft gewezen op deze nieuwe Kent!!! Spannend!!!! Afgaande op de eerste single Töntarna is het Depeche Mode gehalte nog hoger dan op de vorige plaat. Niet erg, het klinkt namelijk BIJ!ZON!DER! lekker!!!! Zal mij benieuwen....

Dit wordt weer een absolute must have. Deze gasten hebben tot nu toe alleen maar top albums afgeleverd en dat niet alleen in het engels, met name de zweedse albums zijn echt top.
De hoes ziet er ook goed uit.
YouTube - Kent - Töntarna 2009

Zojuist ook meteen maar even de deluxe versie op voorinschrijving aangeschaft. Man man, je moet steeds meer neerleggen om aan vinyl te komen tegenwoordig. Muse flikte dit geintje ook al met de laatste plaat. Maar voor Kent trek ik dan weer graag de knip!! Naast drie lp's ook nog een boek, usb en cd!!! (www.bengans.se)

ik moet even wennen aan de nieuwe single, maar goed, een geluidsclipje op youtube is nooit het echte werk, dus dat komt wel goed.

de depeche mode-electro-inslag is er inderdaad, het slepende dreigende zit er ook in, alweer aangenaam aftellen.

heb me ondertussen ook maar laten verleiden tot het aanschaffen van die deluxe-box

Ah, weer wat om naar uit te kijken. Single beloofd wat.

En hij staat ook alweer op MuMe! Prachtig. Ondergetekende laat de deluxe-versie even aan zich voorbijgaan, maar we verheugen ons natuurlijk wel weer op de nieuwe deuntjes en de tour! Töntarna is dikke prima, maar van de uiteindelijke cd verwacht ik wel iets meer dan alleen een vervolg op de vorige. Maar tot nu toe hebben de mannen me nog nooit teleurgesteld, dus nu ook vast niet

CD-single töntarna draait non-stop in de auto. Ik vind de gewone versie middelmatig... geen slecht Kent-nummer (zeker het begingedeelte is erg OK), maar ze hebben al beter gedaan. Ingenting was ook beter als smaakmaker voor wat toen komen ging, toen kon ik echt niet wachten. Nu is dat allemaal wat gematigder.

Remix van Familjen is wel goed, ik prefereer eigenlijk die versie, zit wat meer leven in. En de hoes van de single blijft doodsimpel edoch bloedmooi

Toch eigenlijk wel weer heel nieuwsgierig naar dat nieuwe album...

Ja, die Familjen versie is inderdaad zeer aardig (probeert u vooral ook eens de "echte" Familjen platen! Det Snurrar i Min Skalle bijvoorbeeld!!). Het "origineel" doet mij echter ook wel wat. Maar je hebt gelijk; de eerste single is doorgaans één van de middelmatigste numemrs van het album, dus als dat nu ook weer zo is hebben we wederom met een prima plaat te maken straks!! Nog even wachten!!!!!

Nieuw linkje: YouTube - Kanaal van kentchannel met de videoclip.
En een link naar een optreden in een tv show waarin ze "Svarta Linjer" (aan het eind) spelen: http://kent.nu/

Kerkklokken luiden de nieuwe Kent, Röd, in gevolgd door een kerkorgeltje inclusief koortje. Het vrome 18:29-4 is een opmerkelijke opmaat voor de decadentere disco op Taxmannen.
Lekker om de zweedse taal weer uit de mond van zanger Joakim "Jocke" Berg te horen; ik geef er nog steeds de voorkeur aan boven het engels, het maakt Kent toch een wat karaktervollere band.
Dat een electro-sausje momenteel 'in' is of het op z'n minst goed doet bij het grote publiek laat ook Editors horen maar waar die band hun sound overgiet met een gedateerde synth-saus daar doet Kent het toch wat eigentijdser en naar mijn mening ook wat smaakvoller. Hier klinken de synthesizers in mijn oren gewoon goed en mengt het lekker met de rock en daar is Krossa Allt een goed voorbeeld van. De naam Depeche Mode komt bij dit album steeds vaker naar voren: ik hoor het er niet echt in tot nu toe want daarvoor vind ik Depeche Mode slepender, gruiziger en toch wat spannender. Kent maakt gewoon lekker pakkende nummers waar ik niet zo veel achter zoek.
Hjärta klinkt gedreven en daar is een stuwend ritme de reden van. Het nummer lijkt groots over te willen komen en slaagt daar ten dele in. Misschien maar goed ook want anders zou het een pompeus Coldplay- of U2-achtig nummer zijn geworden en dat gebeurt nu niet echt.
Mijn kennis van het zweeds is nul komma nul maar telkens als ik de titel Sjukhus zag staan kon ik een glimlach niet weerstaan. Mijn iPhone heeft zo'n fijne applicatie waar je snel woorden kunt vertalen en dan blijkt het dus ziekenhuis te wezen. Ach ja, was mijn gedachte, dat klinkt erg logisch maar het bedierf ook wel de charme er van. Soms moet je dingen laten voor wat ze zijn. Het nummer zelf doet me heel eerlijk gezegd ook nog niet zo heel veel tot nu toe. Niet onaardig, maar het mist een zekere spanningsboog.
Vals För Satan (Din Vän Pessimisten) vind ik als titel erg mooi overkomen. Het nummer start alsof je buiten in de kou staat te wachten voor een discotheek waar de bassen je al tegemoet dreunen. Het pompende hart van een goede nacht stappen is luid en duidelijk aanwezig. Nee, dit is geen housedreun, wees gerust, maar die hartslag weet me wel te boeien en dit is dan weer wel zo'n nummer dat mijn aandacht snel te pakken heeft ondanks dat ik de zang hier niet overweldigend vind.
Idioter is het eerste nummer waar ik heel in de verte een beetje aan Depeche Mode moet denken maar tegelijkertijd denk ik dan ook 'doe maar niet, de mannen van Depeche Mode zijn heer en meester in dit soort nummers'. Idioter is geen slecht nummer, zeer zeker niet, maar ergens vind ik de electrosound gemengd met rock soms net iets te veel schuren.
Svarta Linjer is mij iets te dreinerig en weet me niet echt te pakken. Hier lijkt het soms of Kent niet genoeg creativiteit aan de dag weet te leggen.
Ensamheten lijkt even een rustpunt op het album te worden maar is dat uiteindelijk niet. Het nummer klinkt lekker in het gehoor door zijn pakkende ritme. Heel opvallend is het niet maar het maakt me hier niet zo veel uit.
En ja hoor, Töntarna is dus die Depeche Mode link. Hier vind ik dat dan ook het meest opgaan, maar om het hele album aan die band te linken gaat mij veels te ver want wat is nu één nummer?! Overigens wel een prima nummer naar mijn bescheiden mening dat misschien grootser had kunnen zijn met ietsje meer peper.
Bij het vrij lange slotstuk Det Finns Inga Ord bekruipt me langzaam het gevoel dat mijn verwachtingen voor deze cd toch wat hoog waren. De hoes beloofde al zo veel goeds maar als ik dit nummer dan weer hoor dan merk ik toch dat ik er niet helemaal warm voor kan lopen. Dat is best jammer, want het vorige album sloeg erg goed aan. Röd is geen slechte cd maar Kent heeft betere gemaakt.

Mooie review Eric. Eerste indruk is dat dit album geen topper is, maar Kent krijg het wat mij betreft niet voor elkaar om een slecht nummer op te nemen.

Zo denk ik er ook over

Oe, jullie maken het wel spannend!! Ik ga de recensie expres nog even niet lezen omdat ik me wel wil laten verrassen, maar jullie meningen prikkelen de nieuwsgierigheid!!! Hopelijk komt het spul snel uit Zweden naar de deurmat van Glanerbrug!!!!!

Gloeiende gloeiende... de release van de deluxe-editie is een paar dagen opgeschoven... Hoe houd ik dit vol..?? Hoe houd ik mezelf weg bij de recensie van Eric en de wenkende programma's die de inhoud van de plaat op slechts twee muisknoppen van me afhouden..??

De band gaat rustig door met het uitbrengen van mooie albums om de paar jaar. Dit keer niet veel verrassingen, maar alle songs zitten goed in elkaar en het klinkt allemaal weer lekker melancholisch. Fraaie mengeling van electronica, pop en rock.

@pinsnider: een gewone én een deluxe-versie bestellen helpt in zo'n gevallen

ik vind het album dus echt steengoed. Heb er nu een 5tal doorgedreven luisterbeurten opzitten, en het bevalt me toch wel heel erg.

Toch even een bedankje aan Aero & de Tontarna-single ook. Na de aankondiging van een nieuw album, en dan het te pakken krijgen van concerttickets zaten mijn verwachtingen torenhoog voor dit album. De single temperde dat wat, de recensie van Aero nog wat verder. De eerste track opgezet, en toen dacht ik echt even dat het zaakje echt verloren was... waarna het alleen maar beter en beter werd.

Krossa Alt was voor mij een hoogtepunt, waarna Hjärta dat direct klopte (coldplay's viva la vida 15.0, oftewel een x-aantal keer betere/oprechtere versie), en waarna Sjukhus dat nog eens klopte (dit nummer leunt voor mij dicht aan tegen "lsd, nagon"), waarna ik het opgegeven heb van hoogtepuntjes af te turven...

Echt zwakke songs zitten er niet in, de opener misschien, maar die zorgt eigenlijk voor de toegang tot het album en werkt wel op die manier. Als alleenstaand nummer vind ik het echter niks. En dan misschien 'idioter' die voor mij wat slecht in het gehoor ligt, maar dan zit ik al echt te zoeken naar minpunten.

Zelfs töntarna past hier netjes in het album, en komt beter tot zijn recht dan als aparte single, en ik denk dat dat misschien de sterkte is van dit album: een heel homogeen geheel. Als dat geheel dan niet echt je ding is, dan is het ook maar een heel gewone plaat met weinig uitschieters. Als het je dan natuurlijk perfect smaakt, dan is het ook direct een fantastische plaat.

En nee, geen Depeche Mode of zo, puur Kent met die onmiskenbare stuwende golf optimisme vs melancholie of hoe je zoiets moet beschrijven.

Ook deze fan heeft zijn eerste officiële luisterbeurt op zitten. Het was een hele toer (6 keer van kant wisselen door de drie 10" schijfjes waar de muziek op geperst is), maar de eindconclusie; ze flikken het alweer!!!
Ik vind het moeilijk om te duiden, maar telkens weten ze op een nieuwe plaat zowel hun unieke geluid te consolideren als ook er een nieuw ingrediënt aan toe te voegen. Op de vorige plaat was de elektronische weg al ingeslagen en dat pad wordt nu verder geperfectioneerd door een nog rijkere gelaagdheid aan de dag te leggen. daarnaast vind ik de manier waarop de teksten worden ingepast gevarieerder dan op andere platen (Sjukhus, Svarta Liner) en is bijvoorbeeld het einde van Töntarna het voorbeeld van de muzikale verrijking. Hierboven werd genoemd dat Kent toch wat veiliger muziek maakt, maar met mijn zeer beperkte beheersing van het Zweeds haal ik hier en daar toch ook veel venijn uit de teksten. Wat mij betreft een dikke plus! Een kleine basiscursus Zweeds zou misschien nog meer genot uit Kent-platen kunnen halen, maar van mijn goede vriend KKriz heb ik begrepen dat zelfs een gedegen kennis van de taal (zoals hij die bezit) geen garantie is voor het begrip van de teksten van meneer Berg....
Blijft de vraag: hoe flikken ze het toch telkens weer om een goede plaat te maken.. Ik noem mij "fan" van meerdere bands, maar bij de Pumpkins ben ik na Zeitgeist afgehaakt, Muse ontpopt zich tot de Youp van 't Hek van de rock door wel heel opzichtig in herhalingen te vervallen en ook a-ha heeft hier en daar flinke dipjes gehad, maar Kent blijft steengoed!! Bij mij begint het al met de opener; iets compleet onverwachts! Daarna onvervalste disco en ik ben helemaal binnen. Een klein uurtje ademloos luisteren volgt en aan het eind is de vraag er niet meer, alleen maar de waardering, het applaus en het verlangen naar het concert.
Prachtig! Hulde!!

Helaas ken ik hun vorige album niet maar die was blijkbaar al een voorbode van wat er op dit nieuwe album ten gehore gebracht wordt.
Misschien was ik dan een gewaarschuwd man geweest want na mijn luisterbeurt vanochtend in de auto was ik met stomheid geslagen. Wat een schijtplaat met zeer matige elektronika waarvan ik de spanning totaal mis. Toegegeven dat ik sowieso niet alles van deze band even goed kan waarderen, maar dit had ik even niet zien aankomen toen ik vanochtend met veel zin de CD in mijn wisselaar knalde.
Ik weet dat hier een paar grote fans op MuMe zijn die ik waardeer, maar sorry mannen, ik kan niet mee in jullie enthousiasme.

Uhm... de verkeerde cd zat in je auto, het was geen cd maar toevallig zat je op een radiozender (Radio ElectroFlop of zoiets) te luisteren, het was heel slecht weer en het regende hard waardoor je de muziek niet kon horen...

Even serieus, ik kan het vreemd genoeg wel begrijpen, hoewel ik zelf de plaat geweldig goed vind (er duiken telkens andere pareltjes op, momenteel loop ik gek van svarta linjer en ensamheten) maar ik kan snappen dat als het je ding niet is, dat je dan ook moeilijk iets op de plaat vindt die nog goed is.

kan ik je toch nog een poging aanraden, starten met Hjärta, dan Vals för Satan, dan Svarta Linjer en dan Ensamheten... dat lijkt me een ietwat ander spoor naar het hart van de plaat...?

Sja, dit kan natuurlijk niet anders dan dat er een groots misverstand in het spel is . Dat moet wel een illegale demo-versie van een Kent-coverband zijn die je hebt binnengesmokkeld
Ik sluit me, uiteraard, aan bij heer Noodle; wellicht dat een andere draai je op andere gedachten kan brengen, maar mij maak je er ook niet minder enthousiast om!!! Sterker nog; ik nijg al weer naar de bij mij gebruikelijke Kent-score van de volle mep!!
Al kan ik me heel goed voorstellen dat de stemming tot nu toe wat magertjes uitvalt. Volgens mij is dit de minst hitgevoelige en toegankelijke plaat van de heren tot nu toe...

Isola is een meesterwerk dat daarna niet meer geevenaard is vind ik, maar ik check wel steeds weer iedere nieuwe van kent waarbij ik een licht opgaande lijn meen te ontdekken.

Weet iemand of ze live nog steeds zo goed zijn?

Minst toegankelijk? Meen je dat? Ik vind het juist zeer toegankelijk klinken eigenlijk (wat overigens niet de reden is dat ik deze ietsje minder vind dan de vorige albums).
Overigens wel heel frappant: mijn partner, die niks van muziek weet veert op de een of andere wijze telkens weer op als er iets van Kent voorbij komt, zo ook bij dit album. Het slaat dan telkens zeer goed aan (dus hoezo minder toegankelijk )

Hmm, dat was mijn eerste indruk; het zijn in mijn optiek meer muziekstukken geworden dan liedjes. In die zin vind ik het minder toegankelijk voor iemand die voor het eerst instapt in de wereld van Kent, maar ik kan er uiteraard naast zitten (dat gebeurt wel vaker haha). En grappig dat je het zegt; mijn partner heeft een absolute en ernstige Kent-fobie, maar ze moest na zeer lang aandringen schoorvoetend toegeven dat de laatste platen toch nog hier en daar wel een beetje aardig waren, dus wellicht heb je inderdaad gelijk over de toegankelijkheid

En Kuyffie krijgt de award voor de meest retorische vraag van de dag . Ze zijn alleen maar gegroeid live!!!!!!!!

aiaiai wat is dit lekker! Eerste kennismaking met Kent, maar dit smaakt naar meer

Nou daar gaat ie dan, de eerste kennismaking met Röd... het laatje gaat NU dicht. Spreek u over een uurtje weer

Oei, de eerste kennismaking met de nieuwe van onze helden valt niet echt mee. Om te beginnen zegt Media Player al dat het Rammstein is, dat is al een slecht voorteken Zo heet de koorzang aan het begin opeens Rammlied, toch net even anders...

Dan de muziek. Veel aandacht voor (absoluut prettige) bliepjes en beats, maar waar is dat andere kent-handelsmerk gebleven: de melodie die je meteen grijpt en dat ook bij de 100e keer luisteren nog steeds doet... En waar elke Kent-plaat tot nu toe wel een paar echte kippevelmomenten had, ook bij de eerste luisterbeurt al, heb ik die bij deze nog niet kunnen ontdekken.

Bovendien kan ik de stem van Jocke gemiddeld over de hele plaat iets minder goed verdragen dan anders, waarom weet ik niet precies. Misschien ook wel door wat ik hierboven schreef.

Waar Kent zich normaal gesproken met elke plaat weer wat meer weet te onderscheiden, hebben ze hier gewoon een min of meer gemiddeld product afgeleverd. Niet slecht natuurlijk, maar meer zoiets als Sven Kramer die vijfde wordt op de 10 km. Of zoiets

Nog een beetje te vroeg om sterretjes te geven, maar als mijn intuÏtie mij niet in de steek laat, wordt dit voor mij persoonlijk geen hoogvlieger binnen de Kent-reeks. Maar goed, het was de eerste luisterbeurt en ik heb me vaker vergist.

Na al deze berichten, het lage gemiddelde en vele luisterbeurten later ben ik toch eens gaan nadenken; Ben ik nu echt zo'n bakvis die zijn favoriete band ten koste van alles tegen iedereen in bescherming wil nemen door bij hoog en laag vol te houden dat we hier wederom te maken hebben met een messterwerk terwijl dat wellicht bezijden de waarheid is..??
Normaalgesproken in het dagelijks leven en op het werk ligt het meestal allemaal aan mij, maar in dit geval denk ik toch echt dat de rest het verkeerd ziet
(moraal van dit verhaal; stukje zelfspot gekoppeld aan het advies om deze plaat toch vaker te gaan luisteren)

Dan ben ik een pladijs

En samen zijn jullie de avatar van Pinsnider.
De Statler & Waldorf van de Kent Show op MuMe.
Maar serieus heren. Heb deze plaat nog enkele kansen gegeven, maar het gaat hem echt niet worden. Ik kan het gewoon niet plaatsen. Welke kant willen ze hiermee op?? En inderdaad...zoals Krizz al eerder zei. Ik trek ineens zijn stem ook niet meer op dit album.

Dat wordt een mooie loopgravenoorlog hier met die twee kampen

Ik weet in ieder geval dat ik bij het concert even bier ga halen als ze Svarta Linjer spelen... Echt het eerste Kent-nummer dat ik oversla bij het luisteren. Maar misschien dat de rest nog gaat groeien!