Felt - Felt 3: A Tribute to Rosie Perez (2009)

Rob gewoon je ding blijven doen! MJ bedoelde in mijn optiek ook iets heel anders dan Raffael want anders had Raffael ook een 3 of zoiets gegeven. En het had ook een 2,5 mogen wezen maar niet een 0.5 dan wek je bij mij de indruk het album niet geluisterd te hebben en maar stemt om het stemmen. Elke andere echte hip hop kenner zoals raffael zichzelf noemt zou het hoger geven dan een 0.5

rosie perez , is dat dat filmsterretje met haar hoge stemmetje van 15 jaar geleden die overal door mekkerde ?

Haha, dat klopt als een bus, Michel.

aha , dat doet me deugd , dat er nog iemand kan lachen op deze site die de laatste tijd nogal wat vertroebeld was , wel is het haar of niet , ik weet het niet , speelde zij niet in goodfellows ???? , je weet wel een hispanic zouden ze zeggen , wie kan me helpen ?

Ze speelde in films als Night on Earth (Jim Jarmusch), Do the Right Thing (Spike Lee) en White Men Can't Jump (met Wesley Snipes en Woody Harrelson).

Rosie Perez - Filmography by rating - imdb.com

dank je harco , sympatieke knul , heb alle drie de films gezien en me altijd een kriek gelachen met haar , en jim en spike zijn topregisseurs , die film waarop ze mekkert zal met woody geweest zijn denk ik , tanx for the info

cheers

Heb wat opgeschoond hier; laten we het weer over dit album hebben en elkaars mening respecteren.

Ik ben het hier toch zeker met R&P eens. Maar ontopic, dit album blijft bij me groeien en gaat binnenkort een verhoging krijgen. Ik heb niet veel van Aesop Rock bluisterd naast dit album, maar die beats blijven geniaal. Slug & Murs gaan het steeds beter doen bij mij en op Ghost Dance Deluxe zijn ze beide geniaal, dat nummer heeft echt een geweldige sfeer .

Laat maar Sander, ik denk dat ik er mee moet leren leven dat Raffael familie is van Tita Tovenaar.

Terug naar het album, misschien nog users die een bericht durven te plaatsen met inhoud?

Heb de bezem er door gehaald. Mag inderdaad wel weer eens over dit album gaan.

Ik ga toch maar een halfje naar beneden. Ik hoor wel dat de beats knap in elkaar zitten en het is wel een frisse sound, maar toch ligt het mij niet helemaal. Vooral die rocksamples vind ik gewoon niet erg mooi. Toch kan ik het album best waarderen en bevalt de stijl van Slug en vooral Murs me wel. De eerste twee Felt-projecten zijn die eigenlijk vergelijkbaar? Want ik wil best meer horen van Slug en Murs, maar ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen. Dit album zal ik af en toe nog wel eens proberen om te kijken of het kwartje toch nog gaat vallen.

Ja, met name A Tribute To Lisa Bonet is aan te raden. Is eigenlijk 180 graden anders dan dit album, Ant is daar de producer. En als je meer van Slug of Murs wil ook gewoon de andere albums van ze beluisteren. Slug vormt samen met Ant het duo Atmosphere, Murs zit in de Living Legends crew en heeft met 9th Wonder (maar ook solo) erg sterke albums gemaakt.

Ah bedankt, ik zal wat dingen uitproberen. 'The Pain' van Murs met 9th Wonder ken ik wel en dat vond ik wel echt een heel tof nummer. Dus ik denk dat ik met Murs & 9th Wonder zal beginnen.

Sommige nummers hierop blijf ik trouwens wel echt op repeat draaien (Deathmurdermayhem, Glory Burning). Ik vind dat de plaat trouwens ook iets te lang duurt, waardoor mijn aandacht bij de laatste 5 nummers nogal verslapt.

tot nu toe kan ik maar 1 ding zeggen:


KEIHARDE HIPHOP!

Na eerdere hommages aan actrices Christina Ricci en Lisa Bonet, is nu de eer aan Rosie Perez' zijde. Boeiender dan dit gegeven is de opvolger van respectievelijk de producers The Grouch en Ant: Aesop Rock. De vooralsnog vooral om zijn raps geroemde Aesop verrast in positieve zin met zijn aandeel in deze plaat.

Volgens Atmosphere-rapper Slug verschilt deze derde Felt-plaat vooral van de eerste twee door de gemoedelijke en meer evenwichtige manier waarop de muziek tot stand gekomen is. Met The Grouch als eerste producer, die als Living Legends-lid verbonden is met Murs en daarna Ant, die samen met Slug Atmosphere vormt, hebben de rappers nu een producer die ze beide even goed kennen.

Het zal een aantal wenkbrauwen hebben doen optrekken: Aesop Rock als de nieuwe producer van Felt. De man staat vooral bekend om zijn opmerkelijke rapstijl en ingenieuze teksten. Als producer heeft hij weliswaar een aantal toptracks op het vinyl gedrukt (zoals Labor en Battery, beiden van het album Labor Days), maar vrijwel altijd zijn die tracks op zijn eigen platen terecht gekomen en zijn ze tevens niet al te recent. Met Slug en Murs, twee MC's van de hoogste orde, die zich wél beperken tot datgene waar ze al jaren om geroemd worden: rappen, ligt het dus niet echt in de lijn van verwachting dat juist Aesop de show zal stelen op Felt 3: A Tribute to Rosie Perez.

Zoals de tweede helft van zijn artiestennaam al doet vermoeden is Aesop Rock niet vies van het gebruik elektrische gitaren bij zijn producties. Nu is dat zo bijzonder niet - drie decennia terug deden de Beastie Boys en Run DMC het immers ook al - maar het is wel leuk om te horen hoe de Definitive Jux-grootheid de opbouw van rocktracks precies omdraait voor zijn hiphopinstrumentaties. In plaats van eerst een gitaarrifje waar later de drums onder komen, begint hij (bijvoorbeeld op het al weken terug gelekte Protagonists), juist eerst met snoeiharde kicks en snares om vervolgens als opbouw naar het refrein zijn plectrum erbij te pakken.

Naast de elektrische gitaar heeft ook de synthesizer tijdens de opnames weinig tijd gekregen om stof te verzamelen. Hierdoor heeft het album ook een aanzienlijk elektronisch karakter, en tevens blijft Felt met een flink aantal scratches van DJ Big Wizard natuurlijk trouw aan hiphop. De enige constante factor binnen de producties is het typische drumkickgebruik. In plaats van met doorlopende loops te werken, laat Aesop Rock vaak juist een stilte vallen daar waar je een kick verwacht. Dit houdt de tracks verrassend en onvoorspelbaar alhoewel het headbangen hierdoor wellicht wel wat schokkender zal verlopen dan normaliter het geval is.

Toch zijn de producties naast de kracht ook de zwakte van de plaat. En dat heeft alles te maken met de rappers die op de harde beats minder goed uit de verf komen. Slug zorgt bij Atmosphere bijvoorbeeld vaak juist zelf voor de extra energie, terwijl die energie op deze plaat al volop in de muziek zit. De verhalende stijl van rappen met humor en diepgang die beide MC's kenmerkt is in dit geval niet gepast en overschakelen op agressieve brag en boast - zoals bijvoorbeeld Eminem wel bewezen heeft te kunnen - lukt het duo niet helemaal. Zo zijn de teksten even vindingrijk, humoristisch en subtiel als altijd maar gaan ze simpelweg een beetje langs je heen. Desalniettemin drukt dit de pret maar in zeer geringe mate, want dat teksten minder makkelijk binnenkomen betekent niet dat ze van mindere kwaliteit zijn.

En waar topproducties gecombineerd worden met toprappers ontstaan toptracks. Zo zijn Murs en Slug ontzettend op dreef op de drukke beat van Felt Chewed Up, steelt Aesops productie van Permanent Standby de show door een simpel vrouwelijk 'yeah' kundig te verwerken in de beat, zijn de blazers op Ghost Dance Deluxe van grote schoonheid en leent She Sonnet zich zelfs om loeiend hard in een club gedraaid te worden. Ook komt de humor zo nu en dan bovendrijven, zoals op het einde van het overigens wat zwakkere nummer We Have You Surrounded. Nadat er eerst in het refrein al meermalen '911' is geroepen (onder andere middels een sample van Ice Cube) hoor je op het einde een aantal keer de telefoon overgaan waarna een berichtje volgt dat de (voice)mailbox van het alarmnummer vol is en wordt ons verteld dat we het later nog een keertje kunnen proberen.

Zo is Felt 3: A Tribute to Rosie Perez een plaat met meerdere gezichten: de uitstekende producties van Aesop Rock brengen het album tot een hoog niveau maar gunnen de rappers te weinig ruimte om echt uit te blinken. Desalniettemin komt de klasse van Murs en met name Slug nog vaak zat bovendrijven. Rosie Perez mag dus tevreden zijn. Hopelijk kunnen over een tijdje hetzelfde zeggen van Heidi Fleiss. In ieder geval zullen we het advies waarmee Slug het album besluit ter harte nemen: "Stay tuned, Felt number 4. Tribute to Heidi Fleiss."

Reeds ver schenen op Hiphopleeft.nl

Dat soort recensies past prima hier.

Dus plaats maar gewoon, met bronvermelding aub.

Perfecte review, Niek.

Goede recensie.

The Clap, wat een nummer .

Verhoogt naar 4,5, dit album blijft genieten.

De clip van Felt Chewed Up is best dope geworden, doet me op de één of andere manier denken aan Bobby's World

Goede recensie van Niek, maar ook eentje waarin ik mij totaal in kan vinden, ook in de details. Zum Beispiel, ook ik vind We Have You Surrounded een zwak nummer. Leuk om te lezen, die verbondenheid.

Insgelijks .

Goed deel drie! Erg blij met dit album!

Ik vind deze heel goed, maar is hij vergelijkbaar met de eerste van Slug & Murs?

vergelijkbaar met deze dus: Felt - A Tribute to Christina Ricci (2002)

Ja, Slug rapt daar meer als een rapper, en de teksten zitten beter in elkaar. De productie is daar 180 graden de andere kant op, erg minimalistisch(The Grouch).
Dus de focus ligt veel meer op de rappers.
Trouwens net even de naam van dit album aangepast, nu zorgt het blijkbaar toch voor verwarring.

ZO! wat een plaat.. In het begin was het erg lastig omdat de productie heel anders was dan de voorgaande platen, maar na 5 keer de cd te hebben gedraaid moet ik eerlijk zeggen dat dit ook weer een meesterwerkje is! 4 sterren it is

die komt niet eens in de buurt.... totaal wat anders! heel andere stijl dit!

jammer! wat is wel vergelijkbaar materiaal? iets van Aesop Rock zeker?

El-P, Cannibal Ox (is geproduceerd door El-P) en dit album van Mr. Lif (staan ook El-P-beats op).