Anneke van Giersbergen & Agua de Annique - In Your Room (2009)

Laat ik voorop stellen dat ik vrij groot fan ben van Anneke/The Gathering...

Ik beoordeel dit album op drie punten.namelijk 1. De muziek, 2. de Teksten en als derde het fysieke produkt.

1) Dit album is in mijn ogen het slechtste wat de lieve vrouw in haar carriere heeft uitgebracht tot nu toe. Niet dat het extreem slecht is (want de slechtste van een hele boel goede platen is nog steeds een goede plaat) maar echt pakken doet het me niet. De plaat heeft zeker zijn momenten (nummer 7, 8, 11 en 12 bv) maar te weinig om echt enorm te boeien. Uiteraard kan een ander deze wat meer poppy kant wel waarderen maar mij doet het weinig. Het is overigens zeker niet zo dat ik een hekel heb aan popmuziek in het algemeen.

2) Anneke stond al een beetje bekend om haar kleuterschool Engels (steenkolen Engels) maar wat ze ons nu toch weer allemaal toe zingt is echt tenenkrommend. Vooral de eerste drie nummers zijn tekstueel (ook muzikaal niet de beste overigens) zo belabberd dat je er bijna tranen van in je ogen krijgt. Het voordeel dan wel nadeel van haar wat meer popstijl is dat de teksten beter te horen/volgen zijn dan bij de wat meer ruige nummers van The Gathering in het verleden. Echt verblijden doet dat mij dus niet.

3) Ach die hoes erger ik me niet zo aan. Wel aan het feit dat het boekje bestaat uit twee blaadjes met behoudens de cover geen foto's maar enkel wat info in het gezellige grijs. Zeker in deze download tijd zou ik toch wat van het fysieke produkt maken om de koper meer te intereseren maar deze verpakking is bijna een belediging voor de koper / fan.

Ik blijf hangen bij een zeer krappe voldoende, dus 3*

1e keer luisteren: hm, nogal oppervlakkig
2e keer luisteren: niet verkeerd eigenlijk
3e keer luisteren: erg leuk!

Met In Your Room distantieert Anneke van Giersbergen zich nog een flinke stap verder van The Gathering. Eerlijk gezegd vond ik het met Air al niet meer te ontkennen dat de twee bands nogal verschillende muziek maakten, maar toch hoorde ik toen veel mensen over de gelijkenis met deze bronband (vooral met het album Home), en dat vat ik eerlijk gezegd echt niet. Maar nu kan ik me al helemaal niet meer voorstellen dat iemand zou kunnen zeggen dat de muziek van Agua de Annique op die van The Gathering lijkt. Dit is duidelijk een heel ander niveau van muziek maken.

Air heeft er een tijdje over gedaan om echt bij me in de smaak te vallen, maar dat gold ook voor In Your Room. De eerste indruk die ik van het album had, was dat het nogal oppervlakkig was. De teksten gaan niet echt diep en zijn behoorlijk simpel en de meeste liedjes zijn vrolijk en licht. Alleen de zeer aanstekelijke single Hey Okay! viel bij mij echt in de smaak, en ook The World en Sunny Side Up vond ik wel leuk. Toch voelde het allemaal, ook door de korte lengtes van songs en album, alsof de muziek niet beklijfde, zich niet kon settelen in je hart. Maar met de tweede keer luisteren voelde de boel al een stuk beter. De leuke liedjes begonnen ook echt leuk te klinken en de mooie liedjes mooi. Vervolgens ging ik op vrijdag de 13e naar het concert van Agua de Annique in Doornroosje, Nijmegen, waar alle nummers van In Your Room voorbij zijn gekomen (ook een paar prachtige nummers van Air trouwens). Het was geweldig; ik heb enorm genoten! Ook leuk trouwens dat die toetseniste en mede-zangeres van Krezip, Annelies, (tijdelijk) aan de band is toegevoegd. Een leuk en origineel idee. Door het concert begon In Your Room in ieder geval een stuk meer te leven. En dat beeld werd bevestigd door de derde keer luisteren.

Opener Pearly vind ik nog steeds niet heel geweldig, maar wel een leuk openingsnummer. Het is erg poppy, maar heeft wel een leuke bridge. Hey Okay! blijft nog steeds een hartstikke leuk nummer. De teksten zijn hier inderdaad supersimpel, maar dat werkt hier juist doeltreffend vind ik. Ook I Want is leuk. Het is ook behoorlijk pop-achtig, maar wel aparter. Eerste ballad Wonder doet, uiteindelijk dan, wat het in nieuwe Agua-traditie hoort te doen: raken in melancholie. Wat hierop volgt is het heel erg leuke The World. Het rockt erg lekker en vooral de zang van Joris hierbij is een heel leuke toevoeging. Helemaal met die leuke tweede stem klinkt het heel apart en ook de tussenzangstukjes zijn goed. Sunny Side Up, het nummer waarvan ik het minste verwachtte door titel en lengte, vind ik denk ik de leukste van het album. Het is heerlijk vrolijk en open (My Girl-achtig, maar dan minder dissonant) en heeft ook een leuke, positieve tekst en het is gewoon mooi. Zoals waarschijnlijk de bedoeling is, word ik er erg blij van.

Hierop volgt Physical, een weer wat meer mainstream-achtig nummer met meerdere invloeden, zoals bijvoorbeeld de meer uptemponummers van Ilse Delange (ik noem maar iets). Ik weet het niet helemaal, het heeft wel iets. Home Again is opnieuw een rustig nummer dat raakt. De coupletten vertonen wel wat overeenkomst met het nummer Box van The Gathering. Wide Open is weer een erg leuk rocknummer dat wat weg heeft van You Are Nice!, maar dan beter. Het begint op te vallen dat veel nummers op dit album af en toe een apart akkoord of bijzondere meerstemmigheid pakken, en dat vind ik een zeer positief punt aan de muziek. Waar dat bij Air vooral zat in Am-A# achtige combinaties, is dat bij In Your Room iets gevarieerder. Niet per se beter of slechter, trouwens. Ook Longest Day is weer een wat dromeriger, rustig en mooi nummer. Alleen die titel is wat vreemd: zou het nou echt niks met Shortest Day van The Gathering te maken hebben? Just Fine vind ik ook wel aardig, maar minder leuk dan de rest. Adore is dan wel weer een zeer goede afsluiter, waar dan ook een prima album mee wordt afgesloten.

De teksten dan? Ja, die zijn simpel. Maar wel doeltreffend. Natuurlijk klinkt het de eerste keer dat je het hoort nog niet goed, soms zelfs voorspelbaar. Maar uiteindelijk vind ik het toch meevallen, zelfs met Hey Okay! Voor mij zeker niet tenenkrommend in ieder geval. Al met al vind ik het niveau van de teksten helemaal niet slecht. Wel jammer dat ze niet in het boekje staan, ik vroeg me ook al af waarom ze dat niet had gedaan. Daarom ik heb het haar gevraagd. Het kwam erop neer dat ze het niet echt nodig vond deze keer, dat ze niet zo'n zin had/hadden om gelijk weer vier pagina's erbij te drukken voor al die teksten. Ze zou ze nog op de site zetten. Ach ja, ik snap het ook wel bij zo'n no-nonsense album. De productie is dan ook mooi helder. En die hoes zelf? Die vind ik eigenlijk wel zijn charme hebben.

Tja, zoek ik misschien teveel achter een standaardalbum? Zou kunnen. Maar het blijft behoorlijk genieten van een erg leuk en vrolijk album met Annekes typische alternatieve pop.

Anneke solo gegaan en/ of half uit haar eigen band gestapt? Het lijkt erop, zeker qua sound. Slechts sporadisch doet deze plaat nog denken aan het debuut van Agua De Annique. Helaas, moet ik zeggen. De flauwe popdeuntjes die het album domineren zijn niet bepaald om vrolijk van te worden. De laatste twee songs zijn de beste, maar dan is het reeds te laat om hier nog enthousiast over te worden. Haar stem past gewoon beter bij een melancholische en stevige sound, niet bij geforceerd poppy niemendalletjes. Nee, voor Anneke op haar best verwijs ik wederom door naar Devin Townsend's Addicted-album.

"In Your Room" heb ik blind gekocht naar aanleiding van de fantastische plaat "Air" van Agua de Annique, de band van Anneke van Giersbergen na haar vertrek uit The Gathering. En eigenlijk vind ik "In Your Room" een behoorlijke teleurstelling. Dit heeft ongetwijfeld met verwachtingen te maken. Deze verwachtingen had ik gebaseerd op het geluid van The Gathering en Agua de Annique. Dat geluid heeft Anneke helemaal losgelaten op "In Your Room". Ik prijs haar streven naar verandering, maar deze verandering is niet mijn smaak. De stem van Anneke is nog steeds geweldig, maar de liedjes zijn dat niet. Het klinkt mij allemaal te poppy, luchtig en over de top vrolijk. Er staan wel een paar mooie liedjes op deze plaat. Dit zijn met name de nummers die tot het minimale zijn gestript ("Wonder" en "Home Again") en waar de stem van Anneke de hoofdrol opeist. Maar deze momenten zijn te schaars om de rest van de plaat te redden.