Sugababes - Sweet 7 (2010)

Ik vind de hoes juist pokkelelijk, kan er niets aan doen. Ik zou de cd alleen al niet kopen omdat ik zoiets niet in mijn kast wil hebben staan, maar bon.
De roze hoes die ze normaal voor het album met Keisha gingen gebruiken, vind ik al iets beter, maar nog niet echt een creatief hoogstandje hoor.
Eigenlijk liggen mijn verwachtingen erg laag als de songs bij de hoes zouden passen. Veel te commercieel, niks talent.
Ik moet wel zeggen dat ik About A Girl en nog meer Wear My Kiss toch geen slechte nummers vond, toen ik ze voor het eerst hoorde. Bij Get Sexy schrok ik wel even omdat ik toen totaal niet zo'n soort nummers had verwacht van de Babes, maar leuk vond ik het wel.
Het enige wat me eigenlijk tegenvalt is dat ze vroeger zo getalenteerde cd uitbrachten, prachtige muziek, ik kon er kippenvel van krijgen. Nog nooit zo'n grote fan geweest van een groep. Volgens mij vooral te danken aan Mutya Buena, waarvan ik denk dat ze het meeste verantwoordelijk was voor het toenmalige succes.
Nu zijn het liedjes die ik wel leuk vind om naar te luisteren, maar ze raken me niet. Al het persoonlijke is weg en ze steken zeker niet boven de andere groepen uit.

De nummers op dit album hebben een zeer korte houdbaarheidsdatum. Toen het album net uit was heb ik er ooit 4* voor gegeven, dat zakte al snel naar 2* en vandaag besloot ik het opnieuw te luisteren.

De nummers klinken verjaard en zijn saai. Alleen Little Miss Perfect staat nog steeds als een huis. Zonde want deze groep is altijd een van mijn favoriete girlbands geweest. Echter kan dit album de boeken in als verreweg het slechtste album van de Suga's