Isbells - Isbells (2009)

Vandaag mijn Belgische platen top 5 aan het afspelen, en deze plaat staat op nummer 5. Niet omwille van de originaliteit, uiteraard, want er zijn al veel namen genoemd ter vergelijking met Isbells. Bon Iver vooral, maar daarnaast ook Fleet Foxes, Nick Drake, kortom, namen uit de met prachtige stemmen begiftigde folk/popwereld. Het meest bekende nummer dat ertussen staat, is 'Reunite'. Erg sterk nummer, maar mijn favorieten zijn de prachtig sfeervolle opener en 'Time's Ticking' (erg Bon Iver, inderdaad).

Hun bekendste is volgens mij toch nog steeds "As Long As It Takes", maar dit terzijde .

Nou ja, ze zijn beiden toch vrij bekend, denk ik. Bij mij zal dat waarschijnlijk 'Reunite' zijn omdat ze dat nummer lieten horen op Canvas tijdens een programma over Pukkelpop, vorige zomer.

Isbells - Isbells

In het topic: 'Ga dat album eens reviewen' kreeg ik deze Belgische plaat als tip. En als Belg heb ik eigenlijk nog niet erg veel Belgische platen gehoord. Dus vol verwachtingen zette ik mijn koptelefoon op en begon te luisteren.

En ik zie hier veel mensen Isbells met Bon Iver vergelijken. En bij de eerste noten van As Long as It Takes was dit mij ook direct opgevallen. Origineel is het niet maar een album moet niet altijd origineel zijn om vermakelijk te kunnen zijn. En vermakelijk dat is deze plaat wel, nergens is er een torenhoog niveau maar toch blijft het 36 minuten boeien.

De zanger heeft een leuk stemgeluid, en zijn stem past ook perfect bij de muziek.
Net zoals bij het debuut van Bon Iver is de instrumentatie beperkt hier is hij misschien iets voller. Maar doordat ze zo weinig mogelijk instrumenten gebruiken scheppen ze ook een sfeer die 36 minuten doorgaat. En daardoor is het één mooi geheel.

De songs zijn ook catchy en worden gedraaid op de radio, maar toch klinkt het voor de muziekliefhebber die eens wat rustige muziek wil ook goed. Mijn favoriet is: Reunite.
Een slechte song staat er eigenlijk niet op maar zoals ik al zei wordt het nergens van een zeer hoog niveau.

Conclusie: ik ben blij met de tip van jassn en als ik eens iets anders wil en ook eens wil wegdromen ga ik zeker Isbells eens draaien. Maar doordat het nergens super wordt geef ik een verdiende 3.5*.

Originaliteit kan mij gestolen worden. Ik prefereer een clichéalbum met mooie songs dan een band die helemaal loos gaat met crazy songs die niet blijven hangen.
Mooie songs, mooi ingespeeld, melancholische sfeer en belangrijk voor mij: een hoog replay gehalte. Een album dat ik makkelijk 5 keer na mekaar kan besluisteren zonder dat het me verveelt.

De laatste keer dat ik deze draaide , was toen ik mijn flatcoated retriever Luna, moest laten inslapen. Wow enorm heftig.
Dan kom je terug thuis in een leeg huis en samen met dit plaatje probeerde ik mijn verdriet een plaats te geven .....
Ondertussen loopt hier al weer een flatcoated retriever rond, maar zo zie je maar dat muziek en emoties hand in hand gaan.