999 - Separates (1978)

Op reis door new wave reis ik van de derde van Sham 69 uit 1979 terug naar '78. Het Londense 999 behoorde tot de eerste punkgolf, in 1978 twee albums uitbrengend. Maar kijk eens naar de hoes van dit Separates en dat van hun titelloze debuut. Geen zwart leren jasjes, geen gescheurde kleertjes, geen buttons. Wel kleurige kleren, op de voorganger bovendien met een kleurige achtergrond. En kort en vaak fel geverfd haar, alsof dit 1981 is, de tijd dat de new romantics de pop- én modewereld veroverden. Vorige week verschenen de twee elpees als een uitgebreide 2cd-rerelease bij Cherry Red, zie hier.

Klonk op het debuut venijnige powerpop op het randje van punk, de groep ontwikkelde binnen een jaar hun geluid. Op Separates duren de nummers langer en al blijft de zang van Nick Cash erg vinnig, met de riffjes en solo's van hem en Guy Days viel langzamerhand het eurootje: hier klinken invloeden van glamrock, waarbij ik vooral aan T-Rex moet denken.
We gaan dus regelmatig terug naar de eerste helft van de jaren '70 met stevige gitaren, energieke composities en melodieus-felle zang. De liedjes zijn langer geworden. Met elf nummers eentje minder dan de voorganger, waarbij het album bijna vier minuten langer duurt.

Powerpop in glamrockstijl domineert in de uptempo nummers Let's Face It, Out of Reach en het voor een energie- of autoreclame zéér geschikte High Energy Plan met zijn pakkende refrein. Een stampende glamrockriff in Wolf en iets dergelijks in het pompende Subterfuge met zijn Kinksachtige riff.
Daarnaast worden meer invloeden geïntegreerd. Het onheilspellende Crime (Medley) heeft een jazzachtig slot dankzij de baslijn van Jon Watson, waar producer Martin Rushent (hij deed The Stranglers maar ook Shirley Bassey) gierende autobanden en pistoolschoten aan toevoegde. Op Feelin' Alright with the Crew komt ska binnenwaaien, een jaar voordat The Clash furore zou maken met een soortgelijke crossover. In Brightest View een staccato riff á la London Calling; je vraagt je af waarom The Clash zoveel furore maakte terwijl 999 nooit tot grote populariteit steeg.

De plaat leverde tevens hun grootste hit ooit op: het midtempo Homicide haalde in november 1978 #40 in de British Charts. Waar het albumdebuut wél de albumlijst haalde, faalde Separates. Vreemd. Wellicht dat frontman Nick Cash zelf kan helpen?
Op hun website vertelt hij zelf de historie van de groep, die overigens nog altijd actief is. Zo blijkt hij onder de naam Keith Lucas met Ian Dury Kilburn & the High Roads te hebben opgericht, ontwierp Malcolm McLaren in diezelfde periode zijn kleding en werd Homicide getroffen door een BBC-boycot.

Sterk vervolg van het aardige debuut, kruisbestuiving van glamrock, powerpop en punk. Bovendien koplopers van ontwikkelingen die in/na 1979 gemeengoed zouden worden, met name de invloeden van reggae en ska op new wave en de kleurige kleding.
De reis door albums achter mijn afspeellijsten met nummers uit new wave vervolgt met de in maart 1979 verschenen tweede van Magazine.