2Pac - R U Still Down? (Remember Me) (1997)

Ik vind het een heerlijke beat, maar ik vind het nog heerlijker hoe 2Pac rapt. De hele sfeer in dat nummer vind ik gewoon tof.

Overigens luister ik 2Pac bijna nooit voor de producties.

"I'm livin' raw 'til they bury me, don't worry me
I'm hiiigh living like I ain't afraid to die"

Ok, dan begrijp'k je uiteraard volledig. Dan begrijp je mij ook als'k zeg dat'k producties wel degelijk enorm belangrijk vind in een nummer, en dat'k het net daarom zonde vind dat Pac z'n lyrics vergezeld gaan van enkele vreemde creaties, toch...? 'k Vind het helemaal niet erg als een mc minder diepe teksten spuugt, zolang het maar op een dope beat is en ze er lekker op flowen weetjewel, street level van the beatnuts bijvoorbeeld.

Pac spit negen op de tien wel lekkere shizzle maar vaak verneukt de beat voor mij het hele nummer, doodzonde vind'k dat dan ;[

Die stem gebruikte pac ook op z'n eerste 2 albums

Dit is denk ik wel het beste album van na zijn dood, geen remixes, gewoon OG's! Net zoals ik het wil

Staan heel veel super nummers op, gewoon een heel vet album :]

Dit zijn, voor een deel tenminste, zeker geen originele tracks. De tracks die geproduceerd zijn door We Got Kidz sowieso niet.

De lyrics zijn stuk voor stuk origineel, daar twijfel ik niet aan. Een nummer als Nothin' to Lose en R U Still Down? is ook gewoon geproduceerd in samenwerking met 2Pac, dat hoor je gewoon.

Maar tracks als Fuck All Y'all en When I Get Free zijn ronduit zwak, productioneel gezien. Dit soort nummers had 2Pac nooit uitgebracht.

Hmm nu dat je het zegt jah, ik heb nummers van dit album ook OG op bootlegs zoals OG Remasters en Evolution: The Definitive Collection... Is me niet echt opgevallen, want deze remixes zijn gewoon heel mooi... Maar echt OG zijn ze denk ik toch beter... Vind dit nog steeds 2Pac's beste album na zijn dood (op The 7 Day Theorie na)...

Fuck All Y'all vind ik altijd wel een mooi nummer, tekst en beat.

Ba ba ba bang bang nigga it's a stick up dee
Turn the kick up I'm ready to rip the shit up G

Kippenvel wanneer dit stukje in Let Them Thangs Go voorbij komt.

Welke is dan je favoriet? Mijne blijft R U Still Down?

Weasel, Nothing to Lose is ook naar mijn mening de beste track van dit album, de beat vind ik ook lekker
Thug Style is ook goed though

True!!!

Do for love

Vermakelijk album. Helaas, niet hoe 2Pac het gewild zou hebben. Een aantal originele tracks en merendeels acapella's op beats van niet 2Pac gerelateerde producers.
Hellrazor tekst is erg sterk.

Vandaag weer eens gedraaid en het valt me weer op dat dit een bij elkaar geraapt zooitje leftovers is uit de periode '92 - '96. Je hoort bij de meeste nummers exact op welk album ze hadden kunnen staan, en ook waarom de keuze uiteindelijk negatief heeft uitgepakt voor die tracks. En toch is het een aardig plaatje, puur om de 2Pac-sfeer die overheerst. Als MC heb ik hem altijd enorm beperkt gevonden (o.a. het 'verlengen' van woorden om het in de tekst te passen...), maar hij was één van de besten als het aankomt op het overbrengen van emotie en sfeer.

Volgens mij is dit de minst aangepaste postume 2Pac album (tel makaveli niet mee).

Dat denk ik ook. Toch hou ik er een apart gevoel aan over dat 2Pac niet zelf naar dit product heeft kunnen luisteren. Eigenlijk met alle posthume albums. Het voelt niet als zijn werk.
Ze hadden beter niks kunnen releasen. En de overige og/unreleased op internet lekken voor de liefhebbers. Geld kwestie ik weet het.

Dit soort 2 Pac platen trok ik nooit zo goed maar ga je achteraf toch meer waarderen.
Vooral omdat het zoveel swingender is dan de huidige meuk.

Stiekem toch wel echt een goed album zeg. Ik weet bijna zeker dat alle tracks pre-prison waren, in tegenstelling tot Oortrommel die periode 92 - 96 denkt.

Wat kon deze man rappen!

2Pac fan voor het leven.

Als je nothin to lose een klotebeat vind is tupac gewoon niets voor jou of toch allesinds de periode voor death row.niet. Is gewoon de originele beat en door hem zelf geproduced

Het eerste echte postuum album van 2Pac.

De eerste keer dus dat er een project uitkwam van deze legende waar hij zelf helemaal geen inbreng over gehad heeft. Uitgebracht door Amaru Entertainment, dit was het label van zijn moeder (Afeni Shakur). Death Row heeft hier niets mee te maken want al deze nummers had Pac opgenomen voor hij tekende bij dat label. Deze nummers stammen uit de tijd van Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z... tot en met Me Against the World. Deze periode heb ik jammer genoeg nooit zijn meest interessante tijdperk gevonden.

In feite zijn dit dus gewoon left-overs van zijn tweede en derde studioalbums, en ergens misschien ook een beetje van het Thug Life-album. De woordenkunstenaar had dus nooit de intentie om deze nummers op de wereld los te laten. Akkoord dat de left-overs van 2Pac nog steeds oké klinken maar spannend is het vrijwel nergens.

Het voornaamste probleem is uiteraard de speelduur, een dubbelaar van niet-meer-dan-oké liedjes die even goed in de kluis konden blijven liggen is veel te veel van het goede.
Het begin van disc 1 is redelijk saai tot we bij het hoogtepunt van die disc terecht komen: I Wonder If Heaven Got a Ghetto. De volgende 3 nummers zijn ook iets beter dan de rest om vervolgens weer rustig wat door te kabbelen.
Disc 2 kabbelt ook wat verder maar vind ik over het algemeen iets minder interessant dan de eerste helft. Met When I Get Free kan ik niets, met die vervelende stemvervormer (iets wat 2Pac in zijn beginperiode wel vaker deed). De parel op deze disc (en het album in het algemeen) is Do for Love, dat is een klassieker!
Nothin' but Love en de hekkensluiter liggen ook beter in het gehoor dan de rest van de tweede helft.

R U Still Down? (Remember Me) (wat een kuttitel trouwens... en lelijke hoes) is absoluut niet het beste postuum album (van deze man) en voegt buiten I Wonder If Heaven Got a Ghetto en voornamelijk Do for Love vrijwel niets toe aan de discografie vind ik. Jammer dat klassieker Changes hier niet op terecht gekomen is, dat had ook nog een duidelijk pluspunt kunnen zijn.

3*

R U Still Down? (Remember Me)

Altijd een erg mooie en bijzondere titel gevonden.

Heeft iets behaaglijk ongrijpbaars wat je niet helemaal kan bevatten of verwoorden.

Voelt vooral ook heel warm en menselijk.