Japan - Oil on Canvas (1983)

Toen ik dit album indertijd een paar jaar na Tin drum leerde kennen (dus nog als vinyl-dubbelelpee) was ik behoorlijk teleurgesteld, want ik hoorde eigenlijk vrijwel geen verschil met c.q. afwijkingen van de studioversies, en omdat er ook nauwelijks sprake was van een energieke of enthousiaste live-sfeer vond ik het feitelijk een overbodige release die ik dan ook niet heb aangeschaft. Een jaar of twee geleden ben ik opnieuw in een zódanige Japan/Sylvian-bui gekomen dat het wel lijkt alsof ik hun werk nú eigenlijk nog beter vind dan ruim 40 jaar geleden, en in mijn Japanse honger heb ik besloten deze toch maar aan te schaffen, nu als extended-CD.
        Het is geen wonder dat ik indertijd die "zielloze" indruk kreeg, want op internet variëren de berichten van "na afloop in de studio nog ingrijpend bewerkt en opgepoetst" tot Steve Jansens bekentenis dat "only the drums were actually recorded live, the rest being recorded in a studio" (volgens de Engelse wiki die echter geen bronvermelding kan geven). En ik vind het nog steeds geen "spetterend" concert, dus in plaats daarvan beschouw ik het maar als een mooie, licht alternatief klinkende en qua songkeuze uitstekende selectie van wat deze band zo geweldig maakte, en dat alles in uitstekende geluidskwaliteit (ook in de ongeremasterde uitgave). Door de nadruk op het repertoire van Tin drum (zeven van de acht nummers daarvan) ben ik bovendien ook nummers die bij mij kennelijk altijd een beetje onder de radar zijn gebleven (Cantonese boy, Still life in mobile homes) meer gaan waarderen, dus al die jaren later ben ik alsnog een fan van dit album geworden. Wat wás dit toch een unieke band.