ABBA - Voulez-Vous (1979)

Lekkere Discoplaat van ABBA. Jammer dat 2 van de slechtste songs die ze ooit gemaakt hebben hier ook op staan. Does your mother know bewijst eens te meer dat Bjorn en Benny gewoon niet moeten zingen en I have a dream is een kruising tussen een BZN song en een schlager ; Nooit een goede combinatie.

Verder is het echter een prima album. Zelfs het tekstueel wel erg naieve Chiquitita is een leuk nummer met een briljant einde. Volgens mij heeft the Arcade Fire goed naar dit nummer geluisterd.

Mijn favoriete drie zijn (bonusnummers niet meegerekend) As good as new, Voulez-Vous en If it wasn't for the nights. Alle drie prima kruisingen tussen pop en disco of in het geval van Voulez-Vous pure disco.

VOULEZ VOUS 1979

Geen nieuw album voor ABBA in 1978.
Dus vrij spel voor Boney M en de Bee Gees.
Naar deze laatste groep hebben Bjorn en Benny goed geluisterd.
Voulez-Vous is ABBA's discoplaat en wat voor een.

Eerst was er het aperitiefje: Summer Night City doet weinig moeite
(zie titel) om te verbergen dat Saturday Night Fever en de bijhorende
Bee Gees hits een inspiratiebron waren. Het nummer zit als bonustrack
bij de remaster van dit album. Een zwaar onderschatte single.
Geen nummer 1 ... naar ABBA normen een kleine flop dus.

As Good as New is Vivaldi goes disco.
Een heel sterke opener waarin ABBA toont dat de groep
verschillende genres perfect kan combineren ... begint als
een musical met barokke allures en stampt als een discohit.

De lijn (zie hoes) wordt consequent doorgetrokken op Voulez-Vous.
Toch werd de titelsong en discoklassieker pas als derde single uitgebracht.
Na Summer Night City was ABBA op haar hoede met disco singles.
Onterecht, want Voulez-Vous heeft wel de juiste groove en lag zowel
in Nederland als Vlaanderen heel de zomer lang in balans met
I Was Made for Loving You van Kiss ... een discozomer dus.

I Have a Dream zou de vierde en laatste single worden.
Een sfeervolle, voor velen wat kleffe, ballad die ten voordele van Unicef
op 45 toeren werd gezet in december 1979 en op die manier
het album een jaar lang bovenaan de hitparade wist te houden.

Angeleyes was de b-kant van Voulez-Vous, maar werd in Engeland
als een dubbele a-kant beschouwd. En het is na de vier hits inderdaad
het nummer met de meeste hitpotentie ... alhoewel de achilleshiel
van Angeleyes het ritme is dat verspringt tussen strofe en refrein.

The King Has Lost His Crown sluit de eerste plaatkant af.
Een nummer dat me niet kan bekoren, al wordt het nogal eens
onder de betere albumtracks gerekend ... niet zo bij mij.

Does Your Mother Know was de tweede single.
Hierop greep ABBA terug naar de sound van Waterloo.
Een glamrocker met songfestival allures en Bjorn op lead vocalen.
In het refrein wordt er naar Mamma Mia geknipoogt ... vakmanschap.

If It Wasn't for the Night maakt me wat minder warm.
Net als Lovers (Live a Little Longer) geen blijver.
En daarom ook maar 4 ipv 5 sterren.

Daartussen zit Chiquitita dat door menig popliefhebber
die ook wel van ABBA houdt graag stiefmoederlijk wordt afgedaan
als één van ABBA's meligste singles. Het was de eerste single van het album.
ABBA koos voor een ballad met zuiderse sirtaki klanken. El Condor Pasa
op een Grieks terras. Het zit hoedanook verduideld goed in elkaar. Ik vind het een klassenummer, dat net iets te vaak zal gekopieerd worden.

Kisses of Fire is beloftevol, maar deemstert al snel weg
als een aanzet tot een catchy single, maar geen afgewerkt product.

Eenzelfde gevoel heb ik bij het iets beter Lovelight, een b-kant
die op de CD remaster is terug te vinden. Alle sterke ABBA
ingediënten zijn aanwezig, en toch lukt de tovertruc hier niet.

Die lukt gelukkig wel op het werkelijk sublieme Gimme Gimme Gimme.
Jongens, wat een aanstekelijk dansnummer is dit toch. Hoog tijd om na
Madonna's Hung up die originele ABBA versie weer eens te gaan beluisteren.
Middenin het nummer zit een instrumentale break die heel duidelijk
naar Chic refereert. Maar die wervelende synthmelodie is toch zo lekker.
Meestampen tot in de vroege uurtjes: a man after midnight.

Iedereen heeft zo zijn favoriete ABBA-plaat. Dit is de mijne. Als fervent liefhebber van soulmuziek is dat misschien ook niet zo raar. Is dit soul dan? Nee, natuurlijk niet! Het is een disco album, en disco is echter wel een voortbrengsel van soulmuziek, dus dat zou het enigszins kunnen verklaren. Van alle albums die ABBA heeft uitgebracht is dit mijns inziens ook hun meest coherente. Soms hebben ze één of meer nummers op een bepaald album gezet die behoorlijk onderdoen voor het overige materiaal – dat is hier niet het geval. Ik hoef denk ik niet aan te geven dat alleen al het eerste nummer As good as new aantoont hoe een professioneel Björn en Benny waren. Een ongekende combinatie van klassiek en disco zorgt voor een resultaat zoals je die destijds niet vaak tegenkwam (ik kan me nu althans geen soortgelijke nummers bedenken). Ik durf gerust te spreken van een exceptioneel goede productie.

Titeltrack Voulez-vous vind ik een van de meest opwindende en spannendste ABBA-nummers. De instrumentatie, de tekst, de blazers, het riffje, de manier waarop de vocalen ingemixed zijn op de beat van de muziek… aan dit nummer klopt werkelijk alles, écht alles. Vind dit een pareltje uit het disco genre. Wat variatie wordt geboden in de vorm van I have a dream. Een beetje Zweedse schlager, een beetje traditionele Griekse folk ( daar lijkt het tenminste op), en vooral een als het ware anthem-esque tekst zorgt ervoor dat ze een derde topper op rij aanleveren. Terug naar de disco met Angeleyes, het mooiste moment tijdens dit nummer is het refrein. Vind ook hier de instrumentatie trouwens weer erg uitblinken. Het is zo gelaagd allemaal. Meer disco wordt ons voorgeschoteld met The king has lost it’s crown, maar ditmaal geen uitbundige disco. Nee, ditmaal houden ze het bescheiden en passen ze de instrumentatie aan aan de tekst. Vooral Frida verdient complimenten voor haar solo zangpartijen, ik vind dat haar stem hier erg mooi uit de verf komt. Haar stem klinkt heel warm en passievol bij dit liedje.

Does your mother know is toch wel het minst mooie wat we hier op aantreffen. Of het feit dat Frida en Agnetha een minder prominente rol hebben in dit liedje daaraan bijdraagt weet ik niet, maar het nummer voelt ietwat verloren aan tussen de rest. Het laat een bepaalde vorm van kitscherige rock horen (met disco als onderlaag), die pas een paar jaar later helemaal “hot” zou worden. Hoewel ik hier niet enthousiast over ben, kan ik niet ontkennen dat het nummer wel iets futuristisch over zich heen heeft. Over If it wasn’t for the night weet ik niks noemenswaardigs te vertellen, maar vind dit gewoon een prima ABBA-nummer. En dan Chiquitita. Ik kan begrijpen dat dit nummer gemengde gevoelens oproept. Het klinkt wat kitscherig (typisch Zweeds imo), maar de dames weten de boodschap, of eigenlijk de emotie van het nummer goed over te brengen. Het nummer weet mij wel te raken – tekstueel vind ik ‘m erg mooi, het heeft iets ontroerends. Ook het pianospel is ontzettend mooi, en het klassieke genre zoals we hoorden in het openingsnummer keert terug tijdens het intro en een beetje tijdens de laatste instrumentale minuut. Lovers (live a little longer) is weer van het kaliber zoals de eerste paar nummers: perfect voor op de dansvloer en qua structuur een stuk gecompliceerder dan dat het in eerste instantie lijkt. Kisses of fire is een waardige afsluiter, mooie opbouw. Rustig in het begin, maar tijdens het refrein ontpopt het nummer zich tot het zoveelste catchy nummer van ABBA.

Van de bonusnummers is het vooral Gimme! Gimme! Gimme! dat de show steelt. Een topper uit de hoogtijdagen van de disco. Van alle nummers heeft dit nummer verreweg de meest pakkende tekst. Het heeft zelfs iets magisch als je het mij vraagt, want één luisterbeurt is genoeg om ervoor te zorgen dat dit nummer dagenlang blijft hangen in je hoofd. Daar waren Björn en Benny sowieso meesters in, en met de hulp van Agnetha en Frida leverden ze samen in 1979 hun beste album af. Voor mij althans.

Wat een geweldige intro's op veel songs van ze, bv het titelnummer. In de basis een nogal simpel couplet en refrein maar de details tillen het naar de hoge ABBA standaard.
Vrij spel voor de funky bas in de opener, pas na meerdere keren draaien het besef dat "As Good as New" heel erg 1978 en goed is.
De gemoedelijke disco sfeer wordt wreed verstoord door die BZN-cover, jammer!

Het redelijke "Angeleyes" trekt ons weer de dansvloer op.
Met "The King Has Lost His Crown" kan ik niet zoveel, van mij had dit een volledig disco-album mogen zijn!
Had bijna ook gekund door die 2 geweldige single's die er als bonustrack opstaan gewoon als reguliere album tracks erop te zetten (heb dus 40 jaar lang gedacht dat het ook zo was, tot een week geleden).
Het aanstekelijke "Does Your Mother Know" doet me aan glamrock denken, maar door de disco invloeden past het perfect op dit album.

Nogal nietszeggend dat lange "If It Wasn't for the Nights". ABBA moest een breed publiek bedienen dus pure popsongs moesten er ook op komen. Om in de sfeer te blijven zit er toch een soort van disco-beat in zodat het nogal stuurloos is.
Dat het ook anders kan bewijst "Chiquitita", zit zo goed in elkaar dat ik 'm als 1 van mijn favorieten heb aangemerkt alhoewel de stijl daarvan nou niet bepaald mijn favoriete genre is (nogal gezapig).

Het matige "Lovers (Live a Little Longer)" irriteert mij zelfs, maar de positieve vibe van "Kisses of Fire" maakt alles weer goed.
Van de 10 songs vind ik er 4 nou niet zo heel goed, door het hoge nivo van die andere 6 toch nog 3,5 ster.

Ja, die bonus-tracks. Op mijn versie staan er 3 en wat is "Summer Night City" toch geweldig! Een van mijn favoriete ABBA single's. Het onbekende pareltje "Lovelight" heeft een heel sterk refrein en met "Gimme! Gimme! Gimme!" is dit een CD in mijn verzameling met zo'n beetje de beste bonus-tracks.

Maar toch "Arrival" en "The Album" vond ik beter.
Ben benieuwd naar "Super Trouper" en "The Visitors"!

Hadden ze maar het BZN nummer I Have A Dream en bijvoorbeeld buitenbeentje The King Has Lost His Crown vervangen door de ijzersterke singles Summer Night City & Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight), één van mijn favoriete ABBA songs. Dan was dit een hele goede ABBA LP geweest. Als puber vond ik de gemaakte keuzes al vreemd en dat vind ik nog steeds. Die twee singles passen namelijk ook veel beter bij de stijl van dit album, want dat is juist gevuld met prima pop en disco achtige songs.

Mijn favorieten zijn opener As Good as New, titelsong Voulez-Vous (waar ook een leuke 12 inch versie van bestaat), popsong Angeleyes, disco nummer If It Wasn't for the Nights en de fraai gezongen single Chiquitita met die fijne roffel, mooie piano erin en het leuke einde. Alles bij elkaar is de originele LP zonder de CD bonustracks net wat minder dan voorgangers Arrival en the Album, maar wel erg lekker.

Weergaloos goede popplaat van Abba in hun absolute hoogtijdagen. Inderdaad inhakend op de discotrend van die tijd, maar met hun trademark sound en met uitstekende, vernuftig gearrangeerde songs. Alleen the king hast lost its crown is een beetje moeizame song, en Chiquita en I have a dream kunnen als teveel van het goede worden ervaren, maar zijn geen slechte nummers, sterker nog eigenlijk ontroerend mooi , mits je je daarvoor openstelt en niet eerder op de dag een Metallica album hebt geluisterd. 4,5 ster, briljante popmuziek.